Lucas 6

Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Funah fice faa fíiyay Esúif yay, Yésu ni ulagorol n’gúni n’esat ulah waw. Nihi gutujul gukoñ gagu gumoroj n’guñenil n’guŋar bakol babu guheŋ.
1 E sucedeu que, num dia de sábado, passava Jesus pelas searas; e seus discípulos iam colhendo espigas e, debulhando-as com as mãos, as comiam.
2 Ñer Eᵽárisie guce n’gúkail guogil : « Wa uĉile n’jikan mee ? Fírenifiren ekan dáuru ni funah ti faa jama. »
2 Alguns dos fariseus, porém, perguntaram; Por que estais fazendo o que não é lícito fazer nos sábados?
3 Yésu naagil : « Buru til júmusut jijanga wo David akan me funah fice no bieb bujogil me, o ni galageneol me ?
3 E Jesus, respondendo-lhes, disse: Nem ao menos tendes lido o que fez Davi quando teve fome, ele e seus companheiros?
4 Leti nanogenogen ni Fúggut Aláemit ák’áŋarul unaĉ waw ᵽe wo gúji ró me Aláemit agabor ni galageneol me, n’gutiñ ? Ban unaĉ wauwu uteŋenaaw bugo bareil guote gutiñ wo. »
4 Como entrou na casa de Deus, tomou os pães da proposição, dos quais não era lícito comer senão só aos sacerdotes, e deles comeu e deu também aos companheiros?
5 Natajen aagil : « Añol Arafuhow o aamme afan ahu ala fíiyay fafu fololal. »
5 Também lhes disse: O Filho do homem é Senhor do sábado.
6 Funah fice faa may fíiyay, Yésu nanogen ni yaŋ yaa galaw ece min áni ró n’gavare. Ni baj ró ánaine ace ahaje ni gañenol gárib.
6 Ainda em outro sábado entrou na sinagoga, e pôs-se a ensinar. Estava ali um homem que tinha a mão direita atrofiada.
7 Ñer úᵽajula gúboñ Aláemit bugagu ni Eᵽárisie yay n’gúni n’elujor Yésu ter ᵽan akan an nahoy funah faufu faamme faa fíiyay, mata gumamaŋ ebaj waa mbi gújogumol me ni wo.
7 E os escribas e os fariseus observavam-no, para ver se curaria em dia de sábado, para acharem de que o acusar.
8 Nemme Yésu naffase gaᵽinoril, naah áine ahu ala gañen gagu : « Uiyul bi tale n’etut ! » Aíne ahu naiyul ti nalobol me.
8 Mas ele, conhecendo-lhes os pensamentos, disse ao homem que tinha a mão atrofiada: Levanta-te, e fica em pé aqui no maio. E ele, levantando-se, ficou em pé.
9 Ñer Yésu naagil : « Ban irorenul waf wauwe : Wa nuotale ukanal funah faa fíiyay ? Maaro, ter maarat ? Eᵽagen buroŋ an, ter enemen bo ? »
9 Disse-lhes, então, Jesus: Eu vos pergunto: É lícito no sábado fazer bem, ou fazer mal? salvar a vida, ou tirá-la?
10 Nailo alujil anur-anur, aban naah ala gañen gagu : « Uraw ᵽaa gañeni ! » Naraw go, ban n’guhoy to baenah.
10 E olhando para todos em redor, disse ao homem: Estende a tua mão. Ele assim o fez, e a mão lhe foi restabelecida.
11 Ñer úᵽajula gúboñ Aláemit bugagu ni Eᵽárisie yay guiñil n’gutiñ min gúni ni síceŋor bu gujae me eilo bi ni o.
11 Mas eles se encheram de furor; e uns com os outros conferenciam sobre o que fariam a Jesus.
12 Mb’uĉiga funah fice, Yésu nak’ajiŋ fatiya firijaŋ min áni ró n’galaw. Nanamo ró galaw Aláemit efuga yay lám.
12 Naqueles dias retirou-se para o monte a fim de orar; e passou a noite toda em oração a Deus.
13 No tihalen me, návogul ulagorol min aĉob ni bugo bugan guñen ni gúuba (12), aban nakanil gajow gagu gaa uᵽotora.
13 Depois do amanhecer, chamou seus discípulos, e escolheu doze dentre eles, aos quais deu também o nome de apóstolos:
14 Bugo guomme : Simoŋ o natajen me avoh Ᵽier, ni atiol Andere ; Saak ni Saaŋ ; Fílip ni Barutelemi ;
14 Simão, ao qual também chamou Pedro, e André, seu irmão; Tiago e João; Filipe e Bartolomeu;
15 Mácie ni Toma ; Saak añol Alife ni Simoŋ, atigena ahu ;
15 Mateus e Tomé; Tiago, filho de Alfeu, e Simão, chamado Zelote;
16 Yuda añol Saak ni Yudas Isikariot ajae me ennomen Yésu.
16 Judas, filho de Tiago; e Judas Iscariotes, que veio a ser o traidor.
17 Ᵽúrto, Yésu náavul ni firijaŋ fafu manur n’uᵽotoraol, ák’áelo tiñ taree heb. Ni bajen to ᵽoᵽ ulagorol gammeŋe ni fítiman fámah faa bugan gáᵽullo Yúde bi ni Yérusalem dó, ni may ulam waw waa Tir ni Sidoŋ, saamme súsuh saa galam fal fámah.
17 E Jesus, descendo com eles, parou num lugar plano, onde havia não só grande número de seus discípulos, mas também grande multidão do povo, de toda a Judéia e Jerusalém, e do litoral de Tiro e de Sidom, que tinham vindo para ouvi-lo e serem curados das suas doenças;
18 Bugan bugaubugu gujoulojow bi eutten Yésu ni ᵽoᵽ eliᵽ gahoy gal úsomulil. Bugo siseytane suyogene me, nakanil may n’guhoy.
18 e os que eram atormentados por espíritos imundos ficavam curados.
19 Anóan ni fuyoŋ fafu nalih bi egorol, mata babaj sembe sáᵽureul ni o. Ban maagen mamu nakanil n’guhoy bugo ᵽe.
19 E toda a multidão procurava tocar-lhe; porque saía dele poder que curava a todos.
20 Ñer Yésu naluj ulagorol aluj naagil :
20 Então, levantando ele os olhos para os seus discípulos, dizia: Bem-aventurados vós, os pobres, porque vosso é o reino de Deus.
21 Gásumay gúni ni buru jacaret me maer,
21 Bem-aventurados vós, que agora tendes fome, porque sereis fartos. Bem-aventurados vós, que agora chorais, porque haveis de rir.
22 Gásumay gúni ni buru, no bugan bugagu gujaeul me elat, eham, ejel, émeñ, min jíinen me ni Añol Arafuhow.
22 Bem-aventurados sereis quando os homens vos odiarem, e quando vos expulsarem da sua companhia, e vos injuriarem, e rejeitarem o vosso nome como indigno, por causa do Filho do homem.
23 Mbi jísangor dáuru baĉigerul, ban n’jíñagor n’ésumay ró, mata bacam bámah ubu bo m’bunageul fatiya n’émit. Maagen mamu, sipail gufan may maumu gúlatien mee may uboñer waw bugal Aláemit.
23 Regozijai-vos nesse dia e exultai, porque eis que é grande o vosso galardão no céu; pois assim faziam os seus pais aos profetas.
24 Bare til mataño mbi míni ni buru jasanumet me,
24 Mas ai de vós que sois ricos! porque já recebestes a vossa consolação.
25 Mataño mbi míni ni buru jaamme ni fupoñ maer,
25 Ai de vós, os que agora estais fartos! porque tereis fome. Ai de vós, os que agora rides! porque vos lamentareis e chorareis.
26 Mataño mbi míni ni buru, no ésuh yay ᵽe gujaeul me esalen. Maagen mamu, sipail gufan maumu gukanen mee n’uboñer waw galet me uboñer gúfuh. »
26 Ai de vós, quando todos os homens vos louvarem! porque assim faziam os seus pais aos falsos profetas.
27 « Buru jaamme n’euttenom, ínje umu n’elobul firim fe : Júbboli ulatorul ! Jikan maaro bugan bugagu galaleul me,
27 Mas a vós que ouvis, digo: Amai a vossos inimigos, fazei bem aos que vos odeiam,
28 júsonien bugagu gatabeul me, ban n’jilaw ᵽoᵽ bi mala bugagu gálatieneul me !
28 bendizei aos que vos maldizem, e orai pelos que vos caluniam.
29 An ategi me ni garab, nusenol gáutten. An aram me gaᵽalitoŋi, nuhalol ᵽoᵽ naŋar gájuoi.
29 Ao que te ferir numa face, oferece-lhe também a outra; e ao que te houver tirado a capa, não lhe negues também a túnica.
30 Anóan ácini me waf, nusenol. An aŋar me wafi, jamb’urondopenol nabbañeni wo.
30 Dá a todo o que te pedir; e ao que tomar o que é teu, não lho reclames.
31 Mbi jikan nánonan bi ni bugagu ti jimaŋ me gukan bi ni buru.
31 Assim como quereis que os homens vos façam, do mesmo modo lhes fazei vós também.
32 Iní me buru bi emaŋ gamaŋeul me bare, ñer enah bacam bice bi wa ? Hani gatile me nihi gumamaŋ gupalil.
32 Se amardes aos que vos amam, que mérito há nisso? Pois também os pecadores amam aos que os amam.
33 Iní me buru bi ekan maaro bi ni bugagu gakaneul mo me, ñer enah bacam bice bi wa ? Gatile me gukanekan ti buru.
33 E se fizerdes bem aos que vos fazem bem, que mérito há nisso? Também os pecadores fazem o mesmo.
34 Iní me buru bi emagen bugagu bugo jíinen me búoh ᵽan gubbañenul, ñer enah bacam bice bi wa ? Gatile me gumagoremagor may, ban ᵽan gubbañenor umagil bi to.
34 E se emprestardes àqueles de quem esperais receber, que mérito há nisso? Também os pecadores emprestam aos pecadores, para receberem outro tanto.
35 Niege til : Mbi júbboli ulatorul, jikanil maaro, ban n’jimagenil wáfowaf buru m’babajut gaᵽinor gal ebbañenulul wo ; mamu ᵽan jibaj bacam bámah. Ban ᵽan jíni guñol Aláemit-Fatiya, mata aĉila may maumu násum mee ni bugan bugagu galujérit me an bi ni gáĉelet me ró.
35 Amai, porém a vossos inimigos, fazei bem e emprestai, nunca desanimado; e grande será a vossa recompensa, e sereis filhos do Altíssimo; porque ele é benigno até para com os integrantes e maus.
36 Mbi júju ñarum enil, ti Ᵽayul áju me ñarum enil. »
36 Sede misericordiosos, como também vosso Pai é misericordioso.
37 « Jambi jujogoro utaliŋa bugan, mamu may Aláemit mat’ataliŋul. Jambi jujoh bugan ni guiñ, mamu may Aláemit mat’ajogul ni fiiñ. Juboket bugan, mamu may Aláemit ᵽan aboketul.
37 Não julgueis, e não sereis julgados; não condeneis, e não sereis condenados; perdoai, e sereis perdoados.
38 Mbi nihi júᵽuren jisen, mamu may Aláemit ᵽan asenul. Maagen, ᵽan aligul gacoᵽ gaĉikiĉik iki gupus áulenul júluh, mata galigum gagu go jijae me eŋar n’jiligil, go may ᵽan aligumul me ni go. »
38 Dai, e ser-vos-á dado; boa medida, recalcada, sacudida e transbordando vos deitarão no regaço; porque com a mesma medida com que medis, vos medirão a vós.
39 Mbiban, Yésu naŋar búnogor baube bi éᵽajulil naagil : « An ápipim nájue ᵽiaŋ áĉibben apalol ápima ? Leti bugo éubail ᵽan gulo ni gasun ?
39 E propôs-lhes também uma parábola: Pode porventura um cego guiar outro cego? não cairão ambos no barranco?
40 Bajut aligena afaŋe afanol aligeneol me, bare aligena ánoan no najae me eban, ᵽan are ni afanol.
40 Não é o discípulo mais do que o seu mestre; mas todo o que for bem instruído será como o seu mestre.
41 Wa uĉile núni n’eluj jikaw jaju jalo me n’jíĉil atii, min til ulet n’étallo fusos fafu faamme ni jíya ?
41 Por que vês o argueiro no olho de teu irmão, e não reparas na trave que está no teu próprio olho?
42 Bu nújue uoh atii : “Atiom, unah níᵽunni jikaw jaju jaamme n’jíĉili !” Aw m’bátallout fusos fafu faamme n’jíya ? Aᵽula-elob e ! Umundum ᵽan úᵽuren fusos fafu faamme n’jíĉili, mamu, ᵽan ujuh ŋanno bi éᵽuren jikaw jaju jaamme n’jíĉil atii. »
42 Ou como podes dizer a teu irmão: Irmão, deixa-me tirar o argueiro que está no teu olho, não vendo tu mesmo a trave que está no teu? Hipócrita! tira primeiro a trave do teu olho; e então verás bem para tirar o argueiro que está no olho de teu irmão.
43 « Bununuh baaro ndi bubuh mitiñ maarat, ti may bununuh baarat ndi bubuh me mitiñ máariari.
43 Porque não há árvore boa que dê mau fruto nem tampouco árvore má que dê bom fruto.
44 Bununuh bánoban ni mitiñ bo buffasei : an ámusut ábajul gumangu ni bukoho, ban ᵽoᵽ an ámusut ábajul gueĉ ni bindikit.
44 Porque cada árvore se conhece pelo seu próprio fruto; pois dos espinheiros não se colhem figos, nem dos abrolhos se vindimam uvas.
45 An aaro náh’áᵽureᵽuren máarie mamu maamme ni biinumol agiten ésuh yay ; bare aarat me, o, máhojie mamu maamme ni biinumol náh’áᵽuren agiten ésuh yay. Maagen mamu, ánoan wammeŋen me biinumol butumol ni’búᵽuren bulob. »
45 O homem bom, do bom tesouro do seu coração tira o bem; e o homem mau, do seu mau tesouro tira o mal; pois do que há em abundância no coração, disso fala a boca.
46 « Wa uĉile nihi juvogom “Ataw, Ataw,” ban jilet n’ekan wo nilobeul me ?
46 E por que me chamais: Senhor, Senhor, e não fazeis o que eu vos digo?
47 An ájoul me bi n’ínje ákail autten firimom ban nakan wo fulob me, an ahumu ban igitenul bu nanogore :
47 Todo aquele que vem a mim, e ouve as minhas palavras, e as pratica, eu vos mostrarei a quem é semelhante:
48 Nanogonogor ti an aoge síki min áteᵽul dó yaŋol. Yaŋ ti yauyu, fal fafu fo bámmeŋerul iki fuya ni yo, mati fúju fibet yo, mata naowoh síki balama ateᵽ yo.
48 É semelhante ao homem que, edificando uma casa, cavou, abriu profunda vala, e pôs os alicerces sobre a rocha; e vindo a enchente, bateu com ímpeto a torrente naquela casa, e não a pôde abalar, porque tinha sido bem edificada.
49 Bare til an auttenom me ban mat’akan wo firimom fulob me, an ahumu nanogonogor ti an ateᵽe yaŋol fatiya eus yay o m’baogut. Yaŋ ti yauyu, fal fafu fo bámmeŋerul iki fuya ni yo, ᵽan fufaken yo to baenah fibet evisor ᵽooyo. »
49 Mas o que ouve e não pratica é semelhante a um homem que edificou uma casa sobre terra, sem alicerces, na qual bateu com ímpeto a torrente, e logo caiu; e foi grande a ruína daquela casa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.