Lucas 5
Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs NVT
1 Funah fice, Yésu nailo n’galam fal fafu fáᵽurut me|fal fáᵽurut faa Genesaret. Fuyoŋ faa bugan ni fúgolol fúharo ni fíni n’eutten min áᵽajule me gurim Aláemit.
1 Estando Jesus à beira do lago de Genesaré, grandes multidões se apertavam em volta dele para ouvir a palavra de Deus.
2 Najuh to usana úuba galam fal fafu, bugala wo bayañer éavul dó min gúni n’eᵽos simbalil.
2 Ele notou que, junto à praia, havia dois barcos vazios, deixados por pescadores que lavavam suas redes.
3 Yésu nájuᵽo ni bice ni wo, baamme baa Simoŋ, aban naagol : « Uhátulo ᵽaa jatiito ! » Mbiban, nanamo ró min áni n’gavare bugan bugagu.
3 Entrou num dos barcos e pediu a Simão, seu dono, que o afastasse um pouco da praia. Então sentou-se no barco e dali ensinou as multidões.
4 No nalob me aban, naah Simoŋ : « Utos bi ni másikie mamu, aw ni gupali, n’jibet gumbalul ! »
4 Quando terminou de falar, disse a Simão: “Agora vá para onde é mais fundo e lancem as redes para pescar”.
5 Simoŋ naagol : « Nuffase, jimbambal efuga yay ᵽe, ban jujogut hani juol. Bare nemme aw ulobom yo, ᵽan jibet go. »
5 Simão respondeu: “Mestre, trabalhamos duro a noite toda e não pegamos nada. Mas, por ser o senhor quem nos pede, vou lançar as redes novamente”.
6 N’gubet go. No guom go me n’eñah, n’gujoh ró suol faŋ iki gumbal gagu gúni n’eĉaĉo. Umbala gaam ni busanail|src="hk00208c.tif" size="span" copy="Horace Knowles" ref="Lík 5.6"
6 Dessa vez, as redes ficaram tão cheias de peixes que começaram a se rasgar.
7 N’guvoh gupalil gaamme m’babu busana min gúkail gurambenil. No guĉilo me, n’gummeŋen usana waw waamme úuba uk’umaŋ étimo.
7 Então pediram ajuda aos companheiros do outro barco, e logo os dois barcos estavam tão cheios de peixes que quase afundaram.
8 No Simoŋ Ᵽier ajuh me dáuru ᵽe, naya gújul bújoŋor Yésu naagol : « Uhátuloom, aw aamme afanom, mata ínje an atila nem. »
8 Quando Simão Pedro se deu conta do que havia acontecido, caiu de joelhos diante de Jesus e disse: “Por favor, Senhor, afaste-se de mim, porque sou homem pecador”.
9 Maagen mamu, Simoŋ ni gupalol gúñañag min gujoh mee suol sasu bajoger baubu.
9 Pois ele e seus companheiros ficaram espantados com a quantidade de peixes que haviam pescado,
10 Guñol Sebede, Saak ni Saaŋ gátinenol me, bugo may gúñañag. Ñer Yésu naah Simoŋ : « Jamb’úholi ! Maer ᵽan úni ambala ala bugan. »
10 assim como seus sócios, Tiago e João, filhos de Zebedeu. Jesus respondeu a Simão: “Não tenha medo! De agora em diante, você será pescador de gente”.
11 Ñer n’gúvenul usanail iki guya, guban n’guhat to wañil ᵽe n’gulagen Yésu.
11 E, assim que chegaram à praia, deixaram tudo e seguiram Jesus.
12 Funah fice, Yésu o baamer n’ésuh ece, ni baj ace áine o háhae ehajene enilol ᵽe ájoul. No najuh me Yésu, náteil ak’alo bújoŋorol, naya fíringol n’ettam nalaol nímoro aah : « Ataw, umaŋ me, nújue ukanom nihoy ijañ ti no ! »
12 Num povoado, Jesus encontrou um homem coberto de lepra. Quando o homem viu Jesus, prostrou-se com o rosto em terra e suplicou para ser curado, dizendo: “Se o senhor quiser, pode me curar e me deixar limpo”.
13 Ñer Yésu naalen gañenol agorol ban naagol : « Yoo, nimaŋe. Uhoy ujañ ! » To baenah, háhae yay néᵽur n’áine ahu.
13 Jesus estendeu a mão e o tocou. “Eu quero”, respondeu. “Seja curado e fique limpo!” No mesmo instante, a lepra desapareceu.
14 Mbiban, Yésu naagol : « Jamb’ulob yo me ánoan, bare ᵽan umundum ujow bi n’ateŋena ahu min ajugi, mb’uban nukan bíteŋen babu bo gúboñ gagu gaa Móis gulob me, min ugiten ésuh yay búoh nuhohoy. »
14 Então Jesus o instruiu a não contar a ninguém o que havia acontecido. “Vá e apresente-se ao sacerdote para que ele o examine”, ordenou. “Leve a oferta que a lei de Moisés exige pela sua purificação. Isso servirá como testemunho.”
15 Min Yésu afaŋe me naunoe, mo bugan bugagu gújaeul me fuyoŋ iki gujoñor to ni o, bi euttenol ni ᵽoᵽ bi eŋes gahoy.
15 Mas as notícias a seu respeito se espalhavam ainda mais, e grandes multidões vinham para ouvi-lo e para ser curadas de suas enfermidades.
16 Ban Yésu néh’éni ñace nañago nevonol bi ni siᵽarandaŋ sasu min alaw bo.
16 Ele, porém, se retirava para lugares isolados, a fim de orar.
17 Funah fice, Yésu náni n’gavare ni yaŋ ece ; ni baj to Eᵽárisie ni úᵽajula gúboñ Aláemit gáᵽullo ni súsuh sasu ᵽe saa Gálile ni saa Yúde bi ni Yérusalem dó gamate. Sembe Aláemit ni síni ni Yésu mbi náh’áju akan bugan n’guhoy.
17 Certo dia, enquanto Jesus ensinava, alguns fariseus e mestres da lei estavam sentados por perto. Eles vinham de todos os povoados da Galileia, da Judeia e de Jerusalém. E o poder do Senhor para curar estava sobre Jesus.
18 Ni baj guce gútebul ni gapeh an ájuut ejow. N’gumaŋen érurol iki gubaŋ bújoŋor Yésu,
18 Alguns homens vieram carregando um paralítico numa maca. Tentaram levá-lo para dentro da casa, até Jesus,
19 bare gújuut mata fuyoŋ fafu fújalojalo. Ñer n’guhat min gujiŋ fatiya bimilum babu, n’gúhaful bo tice min gualen gapeh gagu dó ásota ahu aamme, bi ró bújoŋor Yésu n’etut bugan bugagu.
19 mas não conseguiram, por causa da multidão. Então subiram ao topo da casa e removeram uma parte do teto. Em seguida, baixaram o paralítico na maca até o meio da multidão, bem na frente dele.
20 No Yésu ajuh me gáinen gaugu golil, naah ásota ahu : « Apalom, utili uboketiboket. »
20 Ao ver a fé que eles tinham, Jesus disse ao paralítico: “Homem, seus pecados estão perdoados”.
21 Ñer úᵽajula gúboñ Aláemit bugagu bi ni Eᵽárisie yay ró n’guᵽinor guoh : « An ahumu, an bu om ajele mee Aláemit ? Arafuhow ay ájue aboket util an, íni let Aláemit bareol ? »
21 Mas os fariseus e mestres da lei pensavam: “Quem ele pensa que é? Isso é blasfêmia! Somente Deus pode perdoar pecados!”.
22 Nemme Yésu naffase gaᵽinoril, naagil : « Wa uĉile n’jibaj gaᵽinor ti gaugu ?
22 Jesus, sabendo o que pensavam, perguntou: “Por que vocês questionam essas coisas em seu coração?
23 Julobom ᵽaa, eoh abofoa ahu “Utili uboketiboket,” ter eogol “Uilo ujow,” wa ufaŋe ésum elob ?
23 O que é mais fácil dizer: ‘Seus pecados estão perdoados?’ ou ‘Levante-se e ande’?
24 Bare waf wanur nimaŋe jiffas : Añol Arafuhow nayayab babe ni mof sembe n’Aláemit sal eboket util waw waa bugan bugagu. » Naban nábaho mbal abofoa ahu naagol : « Injé ilobi yo, uilo nuŋar gapegi min uot bi yaŋi. »
24 Mas eu lhes mostrarei que o Filho do Homem tem autoridade na terra para perdoar pecados”. Então disse ao paralítico: “Levante-se, pegue sua maca e vá para casa”.
25 To baenah, abofoa ahu nailo bújoŋor ésuh yay ᵽe, naŋar gapegol dó nafiyen me min akay n’esalen Aláemit nímoro.
25 De imediato, à vista de todos, o homem se levantou, pegou sua maca e foi para casa louvando a Deus.
26 Bugo ᵽe n’gujahali nár, ban n’gusalen Aláemit ; ni gáholiil n’guoh : « Jama nujugale waf wo nuunderutal. »
26 Todos ficaram muitos admirados e, cheios de temor, louvaram a Deus, exclamando: “Hoje vimos coisas maravilhosas!”.
27 Ᵽúrto, Yésu náᵽurul n’ésuh yay. N’ejaol najuh ayaba-búalen ace gajaol Lévi arobo to nah’ayab bo me. Yésu naagol : « Ulagenom ! »
27 Depois disso, Jesus saiu da cidade e viu um cobrador de impostos chamado Levi sentado no local onde se coletavam impostos. “Siga-me”, disse-lhe Jesus,
28 Ñer Lévi nailo ahat to wañol ᵽe min alagenol.
28 e Levi se levantou, deixou tudo e o seguiu.
29 Mbiban, Lévi nakanol gaggan gámah súndool. Ni baj to gupalol uyaba-búalen gammeŋe, ni guce ᵽoᵽ gábulo, gakelo emat gaggan gaugu.
29 Mais tarde, Levi ofereceu um banquete em sua casa, em honra de Jesus. Muitos cobradores de impostos e outros convidados comeram com eles,
30 Bare Eᵽárisie yay ni úᵽajula gúboñ Aláemit bugagu súmutil n’guoh ulagora Yésu : « Wa uĉile nihi jitiñ n’jirem tiñ tanur n’uyaba-búalen bugagu ni bugagu utila ? »
30 mas os fariseus e mestres da lei se queixaram aos discípulos: “Por que vocês comem e bebem com cobradores de impostos e pecadores?”.
31 Yésu naagil : « Let bugan bugagu gaamme apuñil guŋese ásotena, bare til úsotaaw.
31 Jesus lhes respondeu: “As pessoas saudáveis não precisam de médico, mas sim os doentes.
32 Mo may, ijoulat bi eoh bugan bugagu gaĉol me mbi gúbahen bakaneril, bare til utilaaw. »
32 Não vim para chamar os justos, mas sim os pecadores, para que se arrependam”.
33 Ñer Eᵽárisie yay n’guoh Yésu : « Ulagora Saaŋ nihi guowor n’gulaw nímoro ti bugolóli. Bare búguiya, fitiñ ni marem barebare guom ni yo ! »
33 Algumas pessoas disseram a Jesus: “Os discípulos de João Batista jejuam e oram com frequência, e os discípulos dos fariseus também. Por que os seus vivem comendo e bebendo?”.
34 Yésu naagil : « Jíinene ᵽiaŋ búoh funah faa búyabo jújue jífiren bugan bugagu fitiñ, ayaba ahu o to ? Hani, júut ní me !
34 Jesus respondeu: “Por acaso os convidados de um casamento jejuam enquanto festejam com o noivo?
35 Bare funah fice ᵽan fiĉigul no gujae me eram ayaba ahu n’guñenil ; no ñer ᵽan guor me. »
35 Um dia, porém, o noivo lhes será tirado, e então jejuarão”.
36 Bi éᵽajulil joon, Yésu naĉob búnogor baube naagil : « An nd’áᵽuren gaĉaĉ ni gájuo gavugul bi eteh gaᵽoroh n’gájuo gafan ; mata akan mo me, gavugul gagu guĉele, ban gaĉaĉ gagu mati gújahor ni gájuo gagu gafan gagu.
36 Jesus também lhes apresentou a seguinte ilustração: “Ninguém rasgaria um pedaço de tecido de uma roupa nova para remendar uma roupa velha. Se o fizesse, estragaria a roupa nova, e o remendo não se ajustaria à roupa velha.
37 An nd’aoren ᵽoᵽ bunuh bijeb ni siĉan sifan aban natoj so ; akan mo me, bunuh babu ᵽan bufaĉ so min ñer so ᵽooso súbburi.
37 “E ninguém colocaria vinho novo em velhos recipientes de couro. Os recipientes velhos se arrebentariam, deixando vazar o vinho e estragando o recipiente.
38 Bare til níh’íni mee nuoren bunuh babu bijeb babu ni siĉan sasu suvugul sasu.
38 Vinho novo deve ser guardado em recipientes novos.
39 Ban an o nah’arem bunuh bufan mat’amaŋ arem bunuh buvugul, mata ᵽan aah : “Bufan babu bufaŋe jáari.” »
39 E ninguém que bebe o vinho velho escolhe beber o vinho novo, pois diz: ‘O vinho velho é melhor’”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.