Lucas 4

Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 No Yésu áᵽureul me baubu Suruden, Biinum Banabe bo baĉiner ni o. M’bújaenumol mbaa gafit gace gámah ;
1 Jesus, cheio do Espírito Santo, voltou do rio Jordão e foi conduzido pelo Espírito no deserto,
2 gunah úvi gúuba (40), Seytane n’élingen gáinen gagu gola n’Aláemit bi ekanol tima natil. Nemme gunah gaugu ᵽe atiñut, bieb m’bujogol nár.
2 onde foi tentado pelo diabo durante quarenta dias. Não comeu nada durante todo esse tempo, e teve fome.
3 Ñer Seytane naagol : « Iní me maagen aw uomme Añol Aláemit, uoh eval yauyu ébaho ganaĉ ! »
3 Então o diabo lhe disse: “Se você é o Filho de Deus, ordene que esta pedra se transforme em pão”.
4 Yésu naagol : « Bahiĉer babu buoge : “Mitiñay bare miᵽilout bi buroŋ arafuhow.” »
4 Jesus, porém, respondeu: “As Escrituras dizem: ‘Uma pessoa não vive só de pão’”.
5 Ᵽúrto, Seytane nájaenumol bi fatiya, nakanol naluj ñanur súsuh sasu ᵽe,
5 Então o diabo o levou a um lugar alto e, num momento, lhe mostrou todos os reinos do mundo.
6 aban naagol : « Nujuge súsuh sausu ? Ᵽan iseni so ᵽe uogen ni ᵽoᵽ fubaj fafu faam dó me. So ᵽe, n’gañenom guhat so ; an o súmom me, nisenol so.
6 “Eu lhe darei a glória destes reinos e autoridade sobre eles, pois são meus e posso dá-los a quem eu quiser”, disse o diabo.
7 Uya me gújul bújoŋorom, dáuru ᵽe ᵽan ní wafi. »
7 “Eu lhe darei tudo se me adorar.”
8 Yésu naagol : « Bahiĉer babu buoge : “Ᵽan uya gújul bújoŋor Aláemit aamme Atúlai, ban numigelet aĉila nevonol pat.” »
8 Jesus respondeu: “As Escrituras dizem: ‘Adore o Senhor, seu Deus, e sirva somente a ele’”.
9 Seytane nabbañ ájaenumol bi Yérusalem, aĉih najingenol bi ró fatiya gávi-Aláemit ak’ailen ni fibil go fice, aban naagol : « Iní me maagen aw Añol Aláemit, úñag ᵽaa uk’uya n’ettam ;
9 Então o diabo o levou a Jerusalém, até o ponto mais alto do templo, e disse: “Se você é o Filho de Deus, salte daqui.
10 leti Bahiĉer babu buoge : “Atúla ᵽan aboñ emalakaol gupoi.” ?
10 Pois as Escrituras dizem: ‘Ele ordenará a seus anjos que o protejam.
11 Buoge ᵽoᵽ : “Ᵽan guyeni jambi guoli guteh n’eval.” »
11 Eles o sustentarão com as mãos, para que não machuque o pé em alguma pedra’”.
12 Yésu naagol : « Bahiĉer babu buoge : “Jamb’urif Aláemit aamme Atúlai !” »
12 Jesus respondeu: “As Escrituras dizem: ‘Não ponha à prova o Senhor, seu Deus’”.
13 No Seytane ataj me ni Yésu iki mufaŋol, nahalol bo ᵽan.
13 Quando o diabo terminou de tentar Jesus, deixou-o até que surgisse outra oportunidade.
14 Yésu nabbañ mbaa mof mamu maa Gálile ni sembe sasu ró saa Biinum Banabe, ban nauno aban babu ᵽe ni mof maumu.
14 Então Jesus, cheio do poder do Espírito, voltou para a Galileia. Relatos a seu respeito se espalharam rapidamente por toda a região.
15 Náh’áᵽajulil Bahiĉer Gurim Aláemit ni saŋ sasu solil saa galaw|yaŋ yaa galaw, ban ésuh yay ᵽe nihi gumalenol.
15 Ele ensinava nas sinagogas, e todos o elogiavam.
16 Funah fice, Yésu náffus Nasaret bo nahuri me. Funah fafu faa fíiyay, nanogen ni yaŋ yay yaa galaw ti naᵽi me nah’akan. No nailo me bi gajanga Bahiĉer Gurim Aláemit,
16 Quando Jesus chegou a Nazaré, cidade de sua infância, foi à sinagoga no sábado, como de costume, e se levantou para ler as Escrituras.
17 n’gusenol élebur yay yal aboñer ahu Esai. Nábboñul yo nalo to guhiĉ me gurim gauge : Elébur yaa no|src="hk00150c.tif" size="col" copy="Horace Knowles" ref="Lík 4.17"
17 Entregaram-lhe o livro do profeta Isaías, e ele o abriu e encontrou o lugar onde estava escrito:
18 « Biinum Atúla ubu n’ínje.
18 “O Espírito do Senhor está sobre mim, pois ele me ungiu para trazer as boas-novas aos pobres. Ele me enviou para anunciar que os cativos serão soltos, os cegos verão, os oprimidos serão libertos,
19 naboñom bi egiten ésuh yay gannay gagu
19 e que é chegado o tempo do favor do Senhor”.
20 No naban me, nabboñ élebur yay abbañen aroka ahu ala ró, aban nanamo. Gamat me n’gúbahen gúĉilil ᵽe guya ni o.
20 Jesus fechou o livro, devolveu-o ao assistente e sentou-se. Todos na sinagoga o olhavam atentamente.
21 Ñer nabbañ áarul aagil : « Gurim gauge go juun maa, funah fafu faa jama ti maagen gukanoe. »
21 Então ele começou a dizer: “Hoje se cumpriram as Escrituras que vocês acabaram de ouvir”.
22 Bugan bugagu ᵽe n’gúni n’egiten min guruhen me Yésu, n’gujahali nímoro gurim gaugu gásum mee gáᵽureul mee m’butumol, n’guogoro : « Leti dáuru áᵽur ahu ala Susef ? »
22 Todos falavam bem dele e estavam admirados com as palavras de graça que saíam de seus lábios. Contudo, perguntavam: “Não é esse o filho de José?”.
23 Nabbañ aagil : « Niffase búoh ᵽan julobom firim fafu faah me : “Uní me alah, úsotenoro ᵽaa fuhoi !” Ᵽan juogom may : “Juune gáilandiŋi gaa wo nukanno me baubu Kaᵽerinaum. Ukan mo may babe bo nubugi me !” »
23 Então ele disse: “Sem dúvida, vocês citarão para mim o ditado: ‘Médico, cure a si mesmo’, ou seja, ‘Faça aqui, em sua cidade, o mesmo que fez em Cafarnaum’.
24 Natajen aagil : « Injé ilobul fo, ban maagen : aboñer ámusut aaleni súm ésugol.
24 Eu, porém, lhes digo a verdade: nenhum profeta é aceito em sua própria cidade.
25 Nífaro iogul : Elí o m’buroŋol, bajene utiña-sibara gammeŋe ni mof mamu maa Israel. Unnay wauwu émit yay elubut símit sífaji ni biremben, ban bieb bámah m’búloul dó ni mof mamu ᵽe ;
25 “Por certo havia muitas viúvas necessitadas em Israel no tempo de Elias, quando o céu se fechou por três anos e meio e uma fome terrível devastou a terra.
26 bare Atúla aboñut Elí bi n’ace ni waareaw ubugu, min til aboñol bi ni ace aare alet Asúif aĉine Sareputa, mof mice maam Sidoŋ.
26 E, no entanto, Elias não foi enviado a nenhuma delas, mas sim a uma estrangeira, uma viúva de Sarepta, na região de Sidom.
27 Ᵽúrto, no aboñer ahu Elíse aamen me m’buroŋ, bajen dó may bugan gammeŋe bugo háhae ejogene ; bare bajut an ni bugo ayabe gahoy, íni let avasena ahu Naaman ala Siri. »
27 E havia muitos leprosos em Israel no tempo do profeta Eliseu, mas o único que ele curou foi Naamã, o sírio”.
28 Gaam dó me ᵽe ni yaŋ yay yaa galaw, no guun me gurim gaugu, guiñil n’gutiñ faĉaw,
28 Quando ouviram isso, aqueles que estavam na sinagoga ficaram furiosos.
29 n’guilo manur gujogol gúᵽuren n’ésuh yay gújaenum iki gubaŋol ni fibil erijaŋ yay dó ésugil eteᵽi me, bi efakenol gúbenul.
29 Levantaram-se, expulsaram Jesus da cidade e o arrastaram até a beira do monte sobre o qual a cidade tinha sido construída. Pretendiam empurrá-lo precipício abaixo,
30 Bare Yésu nágat n’etulil ajow akay.
30 mas ele passou por entre a multidão e seguiu seu caminho.
31 Ᵽúrto, Yésu najow bi Kaᵽerinaum, ésuh yaam ni mof mamu maa Gálile. Funah fafu faa fíiyay, nanamo éᵽajul bugaa bo gurim Aláemit.
31 Então Jesus foi a Cafarnaum, uma cidade na Galileia, onde ensinava na sinagoga aos sábados.
32 Esúh yay n’gujahali baligenerol, mata gurimol gurim gom gal an ayabe sembe.
32 Ali também o povo ficou admirado com seu ensino, pois ele falava com autoridade.
33 Ban bajen dó ni yaŋ yay yaa galaw ace áine o eseytane neh’ebet. Náᵽib aah :
33 Certa ocasião, estando ele na sinagoga, um homem possuído por um demônio, um espírito impuro, gritou:
34 « Wáy ! Yésu ala Nasaret, wa numaŋe ni wóli ? Nukelo jabanóli ? Niffase ay nom : aw uomme An ahu anab me o Aláemit aboñulo me. »
34 “Por que vem nos importunar, Jesus de Nazaré? Veio para nos destruir? Sei quem é você: o Santo de Deus!”.
35 Yésu nannur eseytane yay aah : « Uᵽanor, ban n’úᵽur cab n’áine ahumu ! » Ñer neteb áine ahu ebet n’ettam bújoŋor ésuh yay ᵽe, eban néᵽur m’bakanutol mahojo.
35 Jesus o repreendeu, dizendo: “Cale-se! Saia deste homem!”. Então o espírito jogou o homem no chão à vista da multidão e saiu dele, sem machucá-lo.
36 Gáholi n’gunonil bugo ᵽe iki nihi gurorenor guoh : « Dáru firim bu fom ? Ahumu ni sembe Aláemit nah’annur siseytane sasu, ni súᵽur ! »
36 Admirado, o povo exclamava: “Que autoridade e poder ele tem! Até os espíritos impuros lhe obedecem e saem quando ele ordena!”.
37 Ñer gajaol n’gufaen guuno ni mof maumu ᵽe.
37 E as notícias a respeito de Jesus se espalharam pelos povoados de toda a região.
38 No Yésu áᵽur me ni yaŋ yay yaa galaw, najow bi ni yaŋ Simoŋ. Aol Simoŋ aarema bújusa m’bibelol ; n’guroren Yésu ter nájue akan to waf uce.
38 Depois de sair da sinagoga naquele dia, Jesus foi à casa de Simão, onde encontrou a sogra dele muito doente, com febre alta. Quando os presentes suplicaram por ela,
39 Ñer Yésu nailo bíᵽimborol min annur bújusa babu, ban ni búᵽur to baenah ni o ; min ñer aare ahu anamo ecokoril.
39 Jesus se pôs ao lado da cama e repreendeu a febre, que a deixou. Ela se levantou de imediato e passou a servi-los.
40 No fíbiñu fafu fualo me, bugan bugagu ᵽe gaogen me úsota gabaje gásomut gánogan n’gutebulil bi ni Yésu. Ñer Yésu nagor ánoan ni bugo, ban n’guhoy bugo ᵽe.
40 Quando o sol se pôs, as pessoas trouxeram seus familiares enfermos até ele. Qualquer que fosse a doença, ao pôr as mãos sobre eles, Jesus curava a todos.
41 Siseytane sasu sabele me gammeŋe ni bugo, ni súᵽur n’éᵽib ró suoh : « Aw Añol Aláemit om ! » Bare Yésu nah’annur so jambi sulob, mata so siffase búoh aĉila aamme Kirista ahu.
41 Muitos estavam possuídos por demônios, que saíam gritando: “Você é o Filho de Deus!”. Jesus, no entanto, os repreendia e não permitia que falassem, pois sabiam que ele era o Cristo.
42 Tihalen fo m’bujom, náᵽur ajow ak’anamo tiñ talikoe. Ni baj fuyoŋ faa bugan gúni n’eŋesol. No gujugol me, n’gumaŋ gujogol jamb’akay.
42 Logo cedo na manhã seguinte, Jesus retirou-se para um lugar isolado. As multidões o procuravam por toda parte e, quando finalmente o encontraram, suplicaram que não as deixasse.
43 Bare naagil : « Níarie ijow bi ni sasu súsuh ik’ivareil ᵽoᵽ Firim fafu Fásum me faa Jávi Aláemit, mata yauyu eteh me min Aláemit aboñulom. »
43 Ele, porém, disse: “Preciso anunciar as boas-novas do reino de Deus também em outras cidades, pois para isso fui enviado”.
44 Ᵽúrto, nah’anogen ni saŋ sasu saa galaw saa mof mamu ᵽe maa Yúde min avareil.
44 E continuou a anunciar sua mensagem nas sinagogas da Judeia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.