Lucas 4

Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 No Yésu áᵽureul me baubu Suruden, Biinum Banabe bo baĉiner ni o. M’bújaenumol mbaa gafit gace gámah ;
1 Jesus, cheio do Espírito Santo, voltou do rio Jordão e foi levado pelo Espírito ao deserto.
2 gunah úvi gúuba (40), Seytane n’élingen gáinen gagu gola n’Aláemit bi ekanol tima natil. Nemme gunah gaugu ᵽe atiñut, bieb m’bujogol nár.
2 Ali ele foi tentado pelo Diabo durante quarenta dias. Nesse tempo todo ele não comeu nada e depois sentiu fome.
3 Ñer Seytane naagol : « Iní me maagen aw uomme Añol Aláemit, uoh eval yauyu ébaho ganaĉ ! »
3 Então o Diabo lhe disse: — Se você é o Filho de Deus, mande que esta pedra vire pão.
4 Yésu naagol : « Bahiĉer babu buoge : “Mitiñay bare miᵽilout bi buroŋ arafuhow.” »
4 Jesus respondeu:
5 Ᵽúrto, Seytane nájaenumol bi fatiya, nakanol naluj ñanur súsuh sasu ᵽe,
5 Aí o Diabo levou Jesus para o alto, mostrou-lhe num instante todos os reinos do mundo
6 aban naagol : « Nujuge súsuh sausu ? Ᵽan iseni so ᵽe uogen ni ᵽoᵽ fubaj fafu faam dó me. So ᵽe, n’gañenom guhat so ; an o súmom me, nisenol so.
6 e disse: — Eu lhe darei todo este poder e toda esta riqueza, pois tudo isto me foi dado, e posso dar a quem eu quiser.
7 Uya me gújul bújoŋorom, dáuru ᵽe ᵽan ní wafi. »
7 Isto tudo será seu se você se ajoelhar diante de mim e me adorar.
8 Yésu naagol : « Bahiĉer babu buoge : “Ᵽan uya gújul bújoŋor Aláemit aamme Atúlai, ban numigelet aĉila nevonol pat.” »
8 Jesus respondeu:
9 Seytane nabbañ ájaenumol bi Yérusalem, aĉih najingenol bi ró fatiya gávi-Aláemit ak’ailen ni fibil go fice, aban naagol : « Iní me maagen aw Añol Aláemit, úñag ᵽaa uk’uya n’ettam ;
9 Depois o Diabo o levou a Jerusalém e o colocou na parte mais alta do Templo e disse: — Se você é o Filho de Deus, jogue-se daqui,
10 leti Bahiĉer babu buoge : “Atúla ᵽan aboñ emalakaol gupoi.” ?
10 pois as Escrituras Sagradas afirmam: “Deus mandará que os seus anjos cuidem de você.
11 Buoge ᵽoᵽ : “Ᵽan guyeni jambi guoli guteh n’eval.” »
11 Eles vão segurá-lo com as suas mãos, para que nem mesmo os seus pés sejam feridos nas pedras.”
12 Yésu naagol : « Bahiĉer babu buoge : “Jamb’urif Aláemit aamme Atúlai !” »
12 Então Jesus respondeu:
13 No Seytane ataj me ni Yésu iki mufaŋol, nahalol bo ᵽan.
13 Quando o Diabo acabou de tentar Jesus de todas as maneiras, foi embora por algum tempo.
14 Yésu nabbañ mbaa mof mamu maa Gálile ni sembe sasu ró saa Biinum Banabe, ban nauno aban babu ᵽe ni mof maumu.
14 Jesus voltou para a região da Galileia, e o poder do Espírito Santo estava com ele. As notícias a respeito dele se espalhavam por toda aquela região.
15 Náh’áᵽajulil Bahiĉer Gurim Aláemit ni saŋ sasu solil saa galaw|yaŋ yaa galaw, ban ésuh yay ᵽe nihi gumalenol.
15 Ele ensinava nas sinagogas e era elogiado por todos.
16 Funah fice, Yésu náffus Nasaret bo nahuri me. Funah fafu faa fíiyay, nanogen ni yaŋ yay yaa galaw ti naᵽi me nah’akan. No nailo me bi gajanga Bahiĉer Gurim Aláemit,
16 Jesus foi para a cidade de Nazaré, onde havia crescido. No sábado, conforme o seu costume, foi até a sinagoga . Ali ele se levantou para ler as Escrituras Sagradas ,
17 n’gusenol élebur yay yal aboñer ahu Esai. Nábboñul yo nalo to guhiĉ me gurim gauge : Elébur yaa no|src="hk00150c.tif" size="col" copy="Horace Knowles" ref="Lík 4.17"
17 e lhe deram o livro do profeta Isaías. Ele abriu o livro e encontrou o lugar onde está escrito assim:
18 « Biinum Atúla ubu n’ínje.
18 “O Senhor me deu o seu Espírito.
19 naboñom bi egiten ésuh yay gannay gagu
19 e anunciar que chegou o tempo
20 No naban me, nabboñ élebur yay abbañen aroka ahu ala ró, aban nanamo. Gamat me n’gúbahen gúĉilil ᵽe guya ni o.
20 Jesus fechou o livro, entregou-o para o ajudante da sinagoga e sentou-se. Todas as pessoas ali presentes olhavam para Jesus sem desviar os olhos.
21 Ñer nabbañ áarul aagil : « Gurim gauge go juun maa, funah fafu faa jama ti maagen gukanoe. »
21 Então ele começou a falar. Ele disse:
22 Bugan bugagu ᵽe n’gúni n’egiten min guruhen me Yésu, n’gujahali nímoro gurim gaugu gásum mee gáᵽureul mee m’butumol, n’guogoro : « Leti dáuru áᵽur ahu ala Susef ? »
22 Todos começaram a elogiar Jesus, admirados com a sua maneira agradável e simpática de falar, e diziam: — Ele não é o filho de José?
23 Nabbañ aagil : « Niffase búoh ᵽan julobom firim fafu faah me : “Uní me alah, úsotenoro ᵽaa fuhoi !” Ᵽan juogom may : “Juune gáilandiŋi gaa wo nukanno me baubu Kaᵽerinaum. Ukan mo may babe bo nubugi me !” »
23 Então Jesus disse:
24 Natajen aagil : « Injé ilobul fo, ban maagen : aboñer ámusut aaleni súm ésugol.
24 E continuou:
25 Nífaro iogul : Elí o m’buroŋol, bajene utiña-sibara gammeŋe ni mof mamu maa Israel. Unnay wauwu émit yay elubut símit sífaji ni biremben, ban bieb bámah m’búloul dó ni mof mamu ᵽe ;
25 Eu digo a vocês que, de fato, havia muitas viúvas em Israel no tempo do profeta Elias, quando não choveu durante três anos e meio, e houve uma grande fome em toda aquela terra.
26 bare Atúla aboñut Elí bi n’ace ni waareaw ubugu, min til aboñol bi ni ace aare alet Asúif aĉine Sareputa, mof mice maam Sidoŋ.
26 Porém Deus não enviou Elias a nenhuma das viúvas que viviam em Israel, mas somente a uma viúva que morava em Sarepta, perto de Sidom.
27 Ᵽúrto, no aboñer ahu Elíse aamen me m’buroŋ, bajen dó may bugan gammeŋe bugo háhae ejogene ; bare bajut an ni bugo ayabe gahoy, íni let avasena ahu Naaman ala Siri. »
27 Havia também muitos leprosos em Israel no tempo do profeta Eliseu, mas nenhum deles foi curado. Só Naamã, o sírio, foi curado.
28 Gaam dó me ᵽe ni yaŋ yay yaa galaw, no guun me gurim gaugu, guiñil n’gutiñ faĉaw,
28 Quando ouviram isso, todos os que estavam na sinagoga ficaram com muita raiva.
29 n’guilo manur gujogol gúᵽuren n’ésuh yay gújaenum iki gubaŋol ni fibil erijaŋ yay dó ésugil eteᵽi me, bi efakenol gúbenul.
29 Então se levantaram, arrastaram Jesus para fora da cidade e o levaram até o alto do monte onde a cidade estava construída, para o jogar dali abaixo.
30 Bare Yésu nágat n’etulil ajow akay.
30 Mas ele passou pelo meio da multidão e foi embora.
31 Ᵽúrto, Yésu najow bi Kaᵽerinaum, ésuh yaam ni mof mamu maa Gálile. Funah fafu faa fíiyay, nanamo éᵽajul bugaa bo gurim Aláemit.
31 Então Jesus foi para Cafarnaum, uma cidade da região da Galileia. Ali ele ensinava o povo nos sábados.
32 Esúh yay n’gujahali baligenerol, mata gurimol gurim gom gal an ayabe sembe.
32 Eles estavam muito admirados com a sua maneira de ensinar, pois Jesus falava com autoridade.
33 Ban bajen dó ni yaŋ yay yaa galaw ace áine o eseytane neh’ebet. Náᵽib aah :
33 Havia um homem na sinagoga que estava dominado por um demônio. O homem gritou:
34 « Wáy ! Yésu ala Nasaret, wa numaŋe ni wóli ? Nukelo jabanóli ? Niffase ay nom : aw uomme An ahu anab me o Aláemit aboñulo me. »
34 — Ei, Jesus de Nazaré! O que você quer de nós? Você veio para nos destruir? Sei muito bem quem é você: é o Santo que Deus enviou!
35 Yésu nannur eseytane yay aah : « Uᵽanor, ban n’úᵽur cab n’áine ahumu ! » Ñer neteb áine ahu ebet n’ettam bújoŋor ésuh yay ᵽe, eban néᵽur m’bakanutol mahojo.
35 Então Jesus ordenou ao demônio: Em frente de todos, o demônio atirou o homem no chão e saiu dele sem lhe causar nenhum ferimento.
36 Gáholi n’gunonil bugo ᵽe iki nihi gurorenor guoh : « Dáru firim bu fom ? Ahumu ni sembe Aláemit nah’annur siseytane sasu, ni súᵽur ! »
36 Todos ficaram espantados e diziam uns para os outros: — Que tipo de palavras são essas? Este homem, com autoridade e poder, expulsa os espíritos maus, e eles vão embora.
37 Ñer gajaol n’gufaen guuno ni mof maumu ᵽe.
37 E as notícias a respeito de Jesus se espalharam por toda aquela região.
38 No Yésu áᵽur me ni yaŋ yay yaa galaw, najow bi ni yaŋ Simoŋ. Aol Simoŋ aarema bújusa m’bibelol ; n’guroren Yésu ter nájue akan to waf uce.
38 Jesus saiu da sinagoga e foi até a casa de Simão. A sogra de Simão estava doente, com febre alta; e contaram isso a Jesus.
39 Ñer Yésu nailo bíᵽimborol min annur bújusa babu, ban ni búᵽur to baenah ni o ; min ñer aare ahu anamo ecokoril.
39 Aí ele foi, parou ao lado da cama dela e deu uma ordem à febre. A febre saiu da mulher, e, no mesmo instante, ela se levantou e começou a cuidar deles.
40 No fíbiñu fafu fualo me, bugan bugagu ᵽe gaogen me úsota gabaje gásomut gánogan n’gutebulil bi ni Yésu. Ñer Yésu nagor ánoan ni bugo, ban n’guhoy bugo ᵽe.
40 Depois de anoitecer , todos os que tinham amigos enfermos, com várias doenças, os levaram a Jesus. Ele pôs as suas mãos sobre cada um deles e os curou.
41 Siseytane sasu sabele me gammeŋe ni bugo, ni súᵽur n’éᵽib ró suoh : « Aw Añol Aláemit om ! » Bare Yésu nah’annur so jambi sulob, mata so siffase búoh aĉila aamme Kirista ahu.
41 Os demônios saíram de muitas pessoas, gritando: — Você é o Filho de Deus! Eles sabiam que Jesus era o
42 Tihalen fo m’bujom, náᵽur ajow ak’anamo tiñ talikoe. Ni baj fuyoŋ faa bugan gúni n’eŋesol. No gujugol me, n’gumaŋ gujogol jamb’akay.
42 Quando amanheceu, Jesus saiu da cidade e foi para um lugar deserto. Mas a multidão começou a procurá-lo, e, quando o encontraram, eles não queriam deixá-lo ir embora.
43 Bare naagil : « Níarie ijow bi ni sasu súsuh ik’ivareil ᵽoᵽ Firim fafu Fásum me faa Jávi Aláemit, mata yauyu eteh me min Aláemit aboñulom. »
43 Mas Jesus disse:
44 Ᵽúrto, nah’anogen ni saŋ sasu saa galaw saa mof mamu ᵽe maa Yúde min avareil.
44 E ele anunciava a mensagem nas sinagogas de todo o país.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.