Lucas 24
Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs NTLH
1 Funah fítiar búsol fíiyay, waareaw n’guilo m’bujom mej gujow bi ni fuyah fafu faa Yésu ; n’ejail n’gújaenum batiŋoa babu ni míĉir mamu so gucokor me.
1 No domingo bem cedo, as mulheres foram ao túmulo, levando os perfumes que haviam preparado.
2 No guĉih me, n’gutoh fuval fafu fatojen me gánonum gagu fúbakeni fulaleni me.Waareaw to ni fuyah fafu furakel fafu|src="cn01850B.tif" size="span" copy="David C. Cook" ref="Lík 24.2"
2 Elas viram que a pedra tinha sido tirada da entrada do túmulo.
3 N’gunogen dó, bare gutogut ró efuluŋ yay yal Ataw Yésu.
3 Porém, quando entraram, não acharam o corpo do Senhor Jesus
4 Bugo ni gajahali gagu gaa gallim efuluŋ yay, wáine gúuba n’gúᵽullil gukano wañ wátuene par nuh’uij.
4 e não sabiam o que pensar. De repente, apareceram diante delas dois homens vestidos com roupas muito brilhantes.
5 Waareaw n’gúholi nár, mufaŋ n’gúsilen ; wáineaw n’guogil : « Wa uĉile n’jíni n’eŋes an ahu aroŋ me ni gaĉet me ?
5 E elas ficaram com medo, e se ajoelharam, e encostaram o rosto no chão. Então os homens disseram a elas: — Por que é que vocês estão procurando entre os mortos quem está vivo?
6 Alet tale, nabbañe áni m’buroŋ. Juosen wo nalobul me no naamen me Gálile, no nah’aagul me :
6 Ele não está aqui, mas foi ressuscitado. Lembrem que, quando estava na Galileia, ele disse a vocês:
7 “Añol Arafuhow náarie alo ni guñen ukana-maarat min amugi n’ekurua, mb’uĉigal funah fúfatten nábbañul áni m’buroŋ.” »
7 “O Filho do Homem precisa ser entregue aos pecadores, precisa ser crucificado e precisa ressuscitar no terceiro dia”.
8 Maagen waareaw n’guosen gurim gaugu gaa Yésu.
8 Então as mulheres lembraram das palavras dele
9 N’gúᵽurul ni fuyah fafu gujow guke egiten wabaj me ᵽe uᵽotoraaw|uᵽotora gaamme guñen ni an anur, ni bugagu ᵽe gaam bo me.
9 e, quando voltaram do túmulo, contaram tudo isso aos onze apóstolos e a todos os outros.
10 Waareaw ubugi bugo guomme Mari ala Magudala, Saan ni Mari jaw Saak. Bugagu waare gajaor me ni bugo n’gugiten manur mamu uᵽotoraaw.
10 Essas mulheres eram Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago. Estas e as outras mulheres que foram com elas contaram tudo isso aos apóstolos.
11 Bare uᵽotoraaw n’gaᵽinoril bagitener waareaw kakan nan síyeut, min gulat éinenil.
11 Mas eles acharam que o que as mulheres estavam dizendo era tolice e não acreditaram.
12 Bare Ᵽier o nailo atey bi bo ni fuyah fafu. No naĉih to me áñuᵽ bi eluj, najuh ró útar bare. Mbiban náᵽurul aot mbaa yaŋol ni gajahali gámah ró mala dáuru ᵽe dabaj mee.
12 Porém Pedro se levantou e correu para o túmulo. Abaixou-se para olhar e viu somente os lençóis de linho e nada mais. Aí voltou para casa, admirado com o que havia acontecido.
13 Ban funah faufu fanur fafu, ni baj ni ulagora Yésu guce gúuba gúni n’ejow mbal ésuh ece yo guvoge me Emaus. Eᵽúr Yérusalem bi bo ñagoe.
13 Naquele mesmo dia, dois dos seguidores de Jesus estavam indo para um povoado chamado Emaús, que fica a mais ou menos dez quilômetros de Jerusalém.
14 N’ejail n’gunamo elob mala wabaj me ᵽe gunah gaugu.
14 Eles estavam conversando a respeito de tudo o que havia acontecido.
15 Bugo n’galolobor gaugu ni síceŋor ᵽoᵽ, Yésu natonnil min gúni n’ejaor ;
15 Enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus chegou perto e começou a caminhar com eles,
16 bare ni baj waf uĉil gúĉilil nihi gulujol mati gútallool.
16 mas alguma coisa não deixou que eles o reconhecessem.
17 Yésu naagil : « Mala wa jiceŋore mee buru n’ejow ? » Ñer n’guilen, ban uulil n’útañi.
17 Então Jesus perguntou: Eles pararam, com um jeito triste,
18 Ace ni bugo, o guvoge me Kileopas, naagol : « Bugan bugagu ᵽe gaamen me Yérusalem guffase wabaj dó me gunah ge, ᵽúrdo aw nevoni pat ! »
18 e um deles, chamado Cleopas, disse: — Será que você é o único morador de Jerusalém que não sabe o que aconteceu lá, nestes últimos dias?
19 Naagil : « Wa ubajene ? » N’guogol : « Wabaj me hum Yésu ala Nasaret. O aboñer oomene abaje sembe ni bakanerol ni gurimol bújoŋor Aláemit ni bugan bugagu ᵽe.
19 — O que foi? — perguntou ele. Eles responderam: — O que aconteceu com Jesus de Nazaré. Esse homem era
20 Ufan uteŋenaolal ni ufan ésugolal gújaenumol iki gutaliŋ bataliŋ bal eĉet, ban ni gubbaŋol n’ekurua.
20 Os chefes dos sacerdotes e os nossos líderes o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 Wóli jíinene búoh o ajaene eᵽagen Israel, ban bi jama yauye baje ñer gunah gúfaji no dáuru ᵽe dibaje.
21 E a nossa esperança era que fosse ele quem iria libertar o povo de Israel. Porém já faz três dias que tudo isso aconteceu.
22 Maagen waare guce ni gaamme ni wóli gukanóli gajahali faŋ : gujae jama ni bujom mej bi ni fuyah fafu,
22 Algumas mulheres do nosso grupo nos deixaram espantados, pois foram de madrugada ao túmulo
23 bare gutogut ró efuluŋol. No gubbanno me n’guogóli emalaka gúᵽullil dó n’guogil narondoŋ.
23 e não encontraram o corpo dele. Voltaram dizendo que viram anjos e que estes afirmaram que ele está vivo.
24 Ñer guce ni gupalóli gujojow bi bo ni fuyah fafu, ban ni gutoh waf waw ᵽe ti waareaw gulob yo me, bare bugo may, aĉila Yésu o gujugutol. »
24 Alguns do nosso grupo foram ao túmulo e viram que realmente aconteceu o que as mulheres disseram, mas não viram Jesus.
25 Ñer Yésu naagil : « Maagen, buru bugan gájuut ejoh wáfowaf, ban n’jiŋay n’éinen waf waw ᵽe wo uboñer waw guᵽi me n’gulob !
25 Então Jesus lhes disse:
26 Kirista aarenat ᵽiaŋ amundum álam mamu, mbiban nanogen ñer ni gasalol ? »
26 Pois era preciso que o
27 Mbiban, nailo áᵽajulil walobi me uya ni o ni Bahiĉer babu ᵽe, újogul ni baa Móis bi ni baa bugagu uboñer ᵽe.
27 E começou a explicar todas as passagens das Escrituras Sagradas que falavam dele, iniciando com os livros de Moisés e os escritos de todos os Profetas .
28 No gulof me ésuh yay dó ulagoraaw gujae me, Yésu nakan nan égat nan ni yo ;
28 Quando chegaram perto do povoado para onde iam, Jesus fez como quem ia para mais longe.
29 bare n’gurondopenol n’guogol : « Upilul tale ni wóli, mata tinah títigoe, maer ni tujon. » Ñer Yésu napil anogen bi enamo to ni bugo.
29 Mas eles insistiram com ele para que ficasse, dizendo: — Fique conosco porque já é tarde, e a noite vem chegando. Então Jesus entrou para ficar com os dois.
30 No naamme n’etiñor ni bugo, naŋar ganaĉ gagu, nasal Aláemit, aban namusulor go agaboril.
30 Sentou-se à mesa com eles, pegou o pão e deu graças a Deus. Depois partiu o pão e deu a eles.
31 Ñer to baenah gúĉilil n’gúpegulo min gútallool, bare nallim to bújoŋoril.
31 Aí os olhos deles foram abertos, e eles reconheceram Jesus. Mas ele desapareceu.
32 Ñer n’guogoro : « Leti nogorolanogor ti nihi sambun sisa me ñáraru sinilola, no nalobe mee ni wola m’bulago, náᵽajulola ᵽoᵽ Bahiĉer babu ? »
32 Então eles disseram um para o outro: — Não parecia que o nosso coração queimava dentro do peito quando ele nos falava na estrada e nos explicava as Escrituras Sagradas?
33 Ñer ulagorol gaamme gúuba n’gufaen guilo to baenah gubbañ mbaa Yérusalem. No guĉih me, n’gutoh bo uᵽotoraaw gaamme guñen ni an anur, tiñ tanur ni gupalil nihi guoh :
33 Eles se levantaram logo e voltaram para Jerusalém, onde encontraram os onze apóstolos reunidos com outros seguidores de Jesus.
34 « Maagen, Ataw nabbannobbañ áni m’buroŋ ! Simoŋ najugol ! »
34 E os apóstolos diziam: — De fato, o Senhor foi ressuscitado e foi visto por Simão!
35 Ñer bugo may n’guilo gugitenil wabajil me m’bulago, ni may bu bugo gútallool me no namusulore me ganaĉ gagu bugo ni fitiñ.
35 Então os dois contaram o que havia acontecido na estrada e como tinham reconhecido o Senhor quando ele havia partido o pão.
36 Ulagoraaw m’babanerut egiten, Yésu faŋaol náᵽurul to n’etulil bugo ᵽe, aban naagil : « Gásumay gúni ni buru ᵽooul ! »
36 Enquanto estavam contando isso, Jesus apareceu de repente no meio deles e disse:
37 Gájuhulo ni etelenor yámah ni sunonil mata n’gaᵽinoril ayaul gujuge.
37 Eles ficaram assustados e com muito medo e pensaram que estavam vendo um fantasma.
38 Bare Yésu naagil : « Wa uĉile n’júholi re me ? Wa uĉile n’jibaj sitehumor sausu ?
38 Mas ele disse:
39 Juluj guñenom ni guolom : injé om faŋaom ! Jimaenom min jujuh : ayaul nd’abaj enil ni suvul ti jujuh mee búoh ínje nibajsobaj ! »
39 Olhem para as minhas mãos e para os meus pés e vejam que sou eu mesmo. Toquem em mim e vocês vão crer, pois um fantasma não tem carne nem ossos, como vocês estão vendo que eu tenho.
40 O n’elob gurim gaugu, nañurenil guñenol ni guolol.
40 Jesus disse isso e mostrou as suas mãos e os seus pés.
41 Nemme bi maer gúinenerut mala ésumay ni gajahali saamme ni bugo, naagil : « Jibaje ᵽiaŋ tale waf waa fitiñ ? »
41 Eles ainda não acreditavam, pois estavam muito alegres e admirados. Então ele perguntou:
42 N’guŋallol jítim jaa juol jasoisow.
42 Eles lhe deram um pedaço de peixe assado,
43 Ñer naŋar jo aban natiñ jo to bújoŋoril.
43 que ele pegou e comeu diante deles.
44 Mbiban naagil : « Wo nilobul me no niomen me ni buru, mala walobi me uya n’ínje ni sílebur sasu saa Móis, ni Bahiĉer babu bal uboñer waw ni ᵽoᵽ bal élebur yay yal Ufóñ waw, wo ᵽe úariene ukano. »
44 Depois disse:
45 Aban nápegul uinumil min ñer gúju gujoh wo Bahiĉer babu bulob me
45 Então Jesus abriu a mente deles para que eles entendessem as Escrituras Sagradas
46 naagil : « Hiĉihiĉ gaa búoh Kirista ᵽan álam, bare ᵽan ailo ni gaĉet me funah fúfatten.
46 e disse:
47 Ban ᵽan guvare ni gajow gola min mbi bugan bugagu gúbahen bakaneril bi eyab gaboket gal util ni súsuh sasu ᵽe saa mof, újogum dáre Yérusalem.
47 E que, em nome dele, a mensagem sobre o arrependimento e o perdão dos pecados seria anunciada a todas as nações, começando em Jerusalém.
48 Buru jamat me dáuru ᵽe, buru jijae me egiten yay.
48 Vocês são testemunhas dessas coisas.
49 Ban ínje faŋaom ᵽan íannul ni buru Biinum Banabe bo Ᵽayom alob me mala bo ; bare mbi jinamo dáre n’ésuh yay bi no jijae me eyab sembe sausu saa fatiya. »
49 E eu lhes mandarei o que o meu Pai prometeu. Mas esperem aqui em Jerusalém, até que o poder de cima venha sobre vocês.
50 Ᵽúrto, Yésu nájaenumil mbal ésuh yay yaa Betani, aban nateben guñenol fatiya min ásonienil.
50 Então Jesus os levou para fora da cidade até o povoado de Betânia. Ali levantou as mãos e os abençoou.
51 O n’ésonien yay, natebor mbaa fatiya ahalil to.
51 Enquanto os estava abençoando, Jesus se afastou deles e foi levado para o céu.
52 Ñer bugo n’gúyaul to gújul n’esalol nímoro, mbiban n’gubbañ mbaa Yérusalem n’ésumay yámah ró.
52 Eles o adoraram e voltaram para Jerusalém cheios de alegria.
53 Ban nánonan ubugi n’esalol ni gávi-Aláemit gagu.
53 E passavam o tempo todo no pátio do Templo, louvando a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.