Lucas 23
Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs NVT
1 Mbiban, bugaa fujoj fafu n’guilo mimanur bugo ᵽe, guban n’gújaenum Yésu bújoŋor Ᵽilat.
1 Então todo o conselho levou Jesus a Pilatos.
2 No guĉih to me, n’gunamo etegol sulob n’guoh : « Aíne ahume jutogoltoh áni n’einnul ésuh yay jambi gucam búalen afan ahu Sesar, ban naage aĉila aamme Kirista, ávi. »
2 Começaram a apresentar o caso: “Este homem corrompe o nosso povo, dizendo que não se deve pagar impostos ao governo romano e afirmando ser ele próprio o Cristo, o rei”.
3 Ᵽilat narorenol aah : « Aw uomme ávi ahu ala Esúif yay ? » Yésu naagol : « Aw faŋai nulob yo uban. »
3 Então Pilatos lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
4 Ñer Ᵽilat naah ufan uteŋenaaw ni ésuh yay : « Ijugut gahajen gánogan go an ahume ahajene. »
4 Pilatos se voltou para os principais sacerdotes e para a multidão e disse: “Não vejo crime algum neste homem!”.
5 Bare n’gufaŋ erondopenol ni sembe ró guoh : « Esúh yay naam n’eilen ni bavareerol, ni mof Esúif yay ᵽoomo, kábiriŋ Gálile bo najogulo me bi tale. »
5 Mas eles insistiam: “Ele provoca revoltas em toda a Judeia com seus ensinamentos, começando pela Galileia e agora aqui, em Jerusalém!”.
6 No Ᵽilat aun me gurim gaugu, naroren ter áine ahumu an ala Gálile.
6 “Então ele é galileu?”, perguntou Pilatos.
7 No guogol me ni mof mamu miĉila, mo Herod aamme ni fuhow mo, náᵽullo, naboñ gújaenumol gusen Herod. Ban Herod o baamer bo may Yérusalem gunah gaugu.
7 Quando responderam que sim, Pilatos o enviou a Herodes Antipas, pois a Galileia ficava sob sua jurisdição, e naqueles dias ele estava em Jerusalém.
8 No najuh me Yésu, ni súmol nár, mata let jama naliᵽe ejugol mala wo naun me gulob guya ni o, ban namaŋene ajugol akan waf waunderuti.
8 Herodes se animou com a oportunidade de ver Jesus, pois tinha ouvido falar a seu respeito e esperava, havia tempo, vê-lo realizar algum milagre.
9 Narorenol suroren sammeŋe, bare Yésu ábalutol hani.
9 Fez uma série de perguntas a Jesus, mas ele não lhe respondeu.
10 Ufan uteŋenaaw ni úᵽajula gúboñ Aláemit ubuguen to, ban n’gúnien to n’etegol sulob ni sembe.
10 Enquanto isso, os principais sacerdotes e mestres da lei permaneciam ali, gritando acusações.
11 Herod ni ekosombilol ró nakanol suneni ; nanamo éfohulol ak’aŋar gájuo gaije salsal akanol, aban nabbañenol asen Ᵽilat.
11 Então Herodes e seus soldados começaram a zombar de Jesus e ridicularizá-lo. Por fim, vestiram nele um manto real e o mandaram de volta a Pilatos.
12 Fiĉila Ᵽilat ni Herod, gaᵽien me n’gúni ulator, gubbanno me gúni ubuge.
12 Naquele dia, Herodes e Pilatos, que eram inimigos, tornaram-se amigos.
13 Ñer Ᵽilat návogul ufan uteŋenaaw, wawu ufan ni ésuh yay,
13 Então Pilatos reuniu os principais sacerdotes e outros líderes religiosos, juntamente com o povo,
14 aban naagil : « Buru jiŋallom áine ahume n’juogom ésuh yay naam n’eilen. Maagen nirorenol bújoŋorul, ban ijugut n’aĉila hani gahajen ganur ni wo julob me ᵽe jiya ni o.
14 e anunciou seu veredicto: “Vocês me trouxeram este homem acusando-o de liderar uma revolta. Eu o interroguei minuciosamente a esse respeito na presença de vocês e vejo que não há nada que o condene.
15 Ban Herod ᵽoᵽ ajugut ni o gahajen gánogan, yo eĉil me nabbañulolal o. Ŋannoŋanno búoh áine ahume akanut wáfowaf wájue uĉil namugi.
15 Herodes chegou à mesma conclusão e o enviou de volta a nós. Nada do que ele fez merece a pena de morte.
16 Ban iboñ gutegol, mbiban nihalenol. »
16 Portanto, ordenarei que seja açoitado e o soltarei”.
17 [Kan ni gaggan gánogan gaa Paak, Ᵽilat nah’ahanulilhalen ace ni gaamme ni fipeh.]
17 (Era necessário libertar-lhes um prisioneiro durante a festa da Páscoa.)
18 N’gúᵽib bugo ᵽe ni manur guoh : « Umugol nuhanulóli Barabas ! »
18 Um grande clamor se levantou da multidão, e a uma só voz gritavam: “Mate-o! Solte-nos Barrabás!”.
19 Barabas ahumu gupegolpeh mata ésuh yay nailene mbal ufan waw bugaa Rom gaogen me mofil, ban ᵽoᵽ namumuh an.
19 Esse Barrabás estava preso por ter participado de uma revolta em Jerusalém contra o governo e ter cometido assassinato.
20 Nemme Ᵽilat gaᵽinorol ᵽe ehalen Yésu, nabbañ alob ni ésuh yay.
20 Pilatos discutiu com eles, pois desejava soltar Jesus.
21 Bare nihi gúᵽib guoh : « Ubbaŋol n’ekurua ! Ubbaŋol n’ekurua ! »
21 Eles, porém, continuaram gritando: “Crucifique-o! Crucifique-o!”.
22 Ñer Ᵽilat naagil áfatten : « Maarat may nakane ? Ijugut ni o wáfowaf wo nakane wájue ukan min amugi. Ban ñer iboñ gutegol, mbiban nihalenol. »
22 Pela terceira vez, ele perguntou: “Por quê? Que crime ele cometeu? Não encontrei motivo para condená-lo à morte. Portanto, ordenarei que seja açoitado e o soltarei”.
23 Bare n’gurondopenol n’éᵽib ró n’guogol abbaŋol n’ekurua. Maagen mamu úᵽibil n’uhekol.
23 A multidão gritava cada vez mais alto, exigindo que Jesus fosse crucificado, e seu clamor prevaleceu.
24 Ñer Ᵽilat nasen gúboñ min mbi wo gumaŋ me ukano.
24 Então Pilatos condenou Jesus à morte, conforme exigiam.
25 Min ahalen áine ahu o guroren me, o gupegen me mala eilen ésuh yay ni jamuh an, aban nahat Yésu n’guñen ekosombilol min mbi gukanol ti ésuh yay gumaŋ me.
25 A pedido deles, libertou Barrabás, o homem preso por revolta e assassinato. Depois, entregou-lhes Jesus para fazerem com ele o que quisessem.
26 No guomme n’éjaenum Yésu bi jamugol, n’guemor n’ace áine ala Siren o n’ébbañul n’ulah, gajaol Simoŋ ; n’gujogol guban n’gukanol ni sembe nateb ekurua yay min ajow búsol Yésu.
26 Enquanto levavam Jesus, um homem chamado Simão, de Cirene, vinha do campo. Os soldados o agarraram, puseram a cruz sobre ele e o obrigaram a carregá-la atrás de Jesus.
27 Fítiman fámah faa bugan bugal ésuh yay ni ᵽoᵽ waare nihi fulagenol. Waareaw nihi guteh ugingil n’eĉagor dó mala Yésu.
27 Uma grande multidão os seguia, incluindo muitas mulheres aflitas que choravam por ele.
28 Ñer Yésu nábahoul mbaa waareaw ubugi, aban naagil : « Buru waare bugaa Yérusalem, jambi jukoŋ múmbam, bare til jukoŋ molul ni mala guñolul ;
28 Mas Jesus, dirigindo-se a elas, disse: “Filhas de Jerusalém, não chorem por mim; chorem por si mesmas e por seus filhos.
29 mata gunah guce ᵽan guĉigul no bugan bugagu gujae me eoh : “Gubaj gásumay sumotombo sasu, waareaw gabugut me uñil ni gámusut me gurafen !”
29 Pois estão chegando os dias em que dirão: ‘Felizes as mulheres que nunca tiveram filhos e os seios que nunca amamentaram!’.
30 No ñer bugan bugagu gujae me eoh : “Faŋe jáari gurijaŋ gagu gúhullo gulo ni wolal bi efogenolal gúharo !”
30 Suplicarão aos montes: ‘Caiam sobre nós!’ e pedirão às colinas: ‘Soterrem-nos!’.
31 Injé ilobul yo, gukan mo me ínje anogor me ti bununuh barondoŋ bo gusaene, ñer ᵽiaŋ bu ᵽan ní ni buru jáni mee ti ununuh wahahay ? »
31 Pois, se fazem estas coisas com a árvore verde, o que acontecerá com a árvore seca?”.
32 N’gúni n’éjaenum uce wáine gúuba ukana-maarat bi emugil mimanur ni Yésu.
32 Dois outros homens, ambos criminosos, foram levados com ele a fim de também serem executados.
33 No guĉih me tiñ talu to guvoge me "tiñ taa gasen," n’gubbaŋil to éfajiil, ánoan n’ekuruaol ; ukana-maarat bugagu n’gubet Yésu n’etut, ahu n’gañenol gárib, ahuo n’gamayol.
33 Quando chegaram ao lugar chamado Caveira, o pregaram na cruz. Os criminosos também foram crucificados, um à sua direita e outro à sua esquerda.
34 Ñer Yésu naah : « Ammay, uboketil mata guffasut wa guom n’ekan. » Mbiban n’gulukor bisimool.
34 Jesus disse: “Pai, perdoa-lhes, pois não sabem o que fazem”. E os soldados tiraram sortes para dividir entre si as roupas de Jesus.
35 Esúh yay ubuguen to n’guiye n’gúni n’eluj. Ufan Esúif yay nihi gúfohulol guoh : « Naᵽagene guce ; aᵽaa aᵽagenoro fuhool, íni maagen o aamme Kirista, o Aláemit aĉob me ! »
35 A multidão observava, e os líderes zombavam. “Salvou os outros, salve a si mesmo, se é o Cristo, o escolhido de Deus”, diziam.
36 Ekosombil yay may n’gunamo éfohulol ; n’gulofol guban n’gusenol bíñu yafifir arem
36 Os soldados também zombavam dele, oferecendo-lhe vinagre para beber.
37 guban n’guogol : « Iní me maagen aw uomme ávi ahu ala Esúif yay, kan uᵽagenoro fuhoi ! »
37 Diziam: “Se você é o Rei dos judeus, salve a si mesmo!”.
38 Bajene gurim gauge gahiĉi fatiya fuhool : « Dáre ávi ahu ala Esúif yay. »
38 Uma tabuleta presa acima dele dizia: “Este é o Rei dos Judeus”.
39 Ace n’ukana-maarat bugagu nah’ajelulol dó fatiya ekuruaol aah : « Leti aw uomme Kirista ahu ? Uᵽagenoro fuhoi ni wóli ᵽoᵽ ! »
39 Um dos criminosos, dependurado ao lado dele, zombava: “Então você é o Cristo? Salve a si mesmo e a nós também!”.
40 Bare ahuo nannurol naagol : « Aw ᵽiaŋ úhollut Aláemit, aw ayab maa gateh gagu ganur ni gola ?
40 Mas o outro criminoso o repreendeu: “Você não teme a Deus, nem mesmo ao ser condenado à morte?
41 Wola maagen bacam babu baa bakanerola nuyabae maa ; bare ahumu akanut maarat mánoman. »
41 Nós merecemos morrer por nossos crimes, mas este homem não cometeu mal algum”.
42 Aban naah Yésu : « Yésu, mb’uosenom no nujae me enogen ni Jávii. »
42 Então ele disse: “Jesus, lembre-se de mim quando vier no seu reino”.
43 Ñer Yésu naagol : « Maagen, ínje ilobi yo : Jama reor dó ᵽan úni manur n’ínje ni Aljana. »
43 E Jesus lhe respondeu: “Eu lhe asseguro que hoje você estará comigo no paraíso”.
44 — ausente —
44 Já era cerca de meio-dia, e a escuridão cobriu toda a terra até as três horas da tarde.
45 — ausente —
45 A luz do sol desapareceu, e a cortina do santuário do templo rasgou-se ao meio.
46 Ñer Yésu naya gáᵽib gámah aah : « Ammay, ínje umu n’ebaŋ yaalorom ni guñeni. » No nalob me gurim gaugu aban, naalo.
46 Então Jesus clamou em alta voz: “Pai, em tuas mãos entrego meu espírito!”. E, com essas palavras, deu o último suspiro.
47 Afan ekosombil yay aamen to me, no najuh me dáuru ᵽe, nasal Aláemit aah : « Maagen, áine ahume an aĉole omene. »
47 Quando o oficial romano que supervisionava a execução viu o que havia acontecido, adorou a Deus e disse: “Sem dúvida este homem era inocente”.
48 Bugan bugagu ᵽe gajoulo me meŋ gúkail faluj, no gujuh me wabaj me, n’gúgogor bugo m’búot n’eteh ugingil ró.
48 E, quando toda a multidão que tinha ido assistir à crucificação viu isso, voltou para casa entristecida e batendo no peito.
49 Gaffas me Yésu ᵽe, ni waareaw ró galagenulol me kábiriŋ Gálile, n’guilo ráli nihi guluj wabaj me.
49 Mas os amigos de Jesus, incluindo as mulheres que o seguiram desde a Galileia, olhavam de longe.
50 — ausente —
50 Havia um homem bom e justo chamado José, membro do conselho dos líderes do povo,
51 — ausente —
51 mas que não tinha concordado com a decisão e os atos dos outros líderes religiosos. Era da cidade de Arimateia, na Judeia, e esperava a vinda do reino de Deus.
52 Aíne ahu aĉila najow ak’atoh Ᵽilat min ácinol efuluŋ Yésu bi efoh ; Ᵽilat namaŋ.
52 José foi a Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
53 Ñer Susef náannul yo fatiya ekurua yay, nággub yo gábil, aban nabaŋ yo ñáraru fuyah fice fo guoge n’gacaĉ erijaŋ, dó an ámusut afogi.
53 Desceu o corpo da cruz, enrolou-o num lençol de linho e o colocou num túmulo novo, escavado na rocha.
54 Funah faufu, fo fuomme fal ecokor wáari me bi etiñ fíiyay fafu fájaeul me gállim.
54 Isso aconteceu na sexta-feira à tarde, no dia da preparação, quando o sábado estava para começar.
55 Waareaw gáᵽullo me Gálile mimanur ni Yésu n’gujaor ni Susef iki gujuh fuyah fafu ni ᵽoᵽ gujuh bu efuluŋ Yésu ebaŋi ró nogor.
55 As mulheres da Galileia seguiram José e viram o túmulo onde o corpo de Jesus foi colocado.
56 Mbiban, n’guot guke ecokor batiŋoa ni míĉir bi ekan efuluŋ yay. No fíiyail fiĉih me, n’gunamo n’gúelo, ti gúboñ Aláemit gulob yo me.
56 Depois, foram para casa e prepararam especiarias e perfumes para ungir o corpo. No sábado, descansaram, conforme a lei exigia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.