Lucas 23
Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs ARA
1 Mbiban, bugaa fujoj fafu n’guilo mimanur bugo ᵽe, guban n’gújaenum Yésu bújoŋor Ᵽilat.
1 Levantando-se toda a assembleia, levaram Jesus a Pilatos.
2 No guĉih to me, n’gunamo etegol sulob n’guoh : « Aíne ahume jutogoltoh áni n’einnul ésuh yay jambi gucam búalen afan ahu Sesar, ban naage aĉila aamme Kirista, ávi. »
2 E ali passaram a acusá-lo, dizendo: Encontramos este homem pervertendo a nossa nação, vedando pagar tributo a César e afirmando ser ele o Cristo, o Rei.
3 Ᵽilat narorenol aah : « Aw uomme ávi ahu ala Esúif yay ? » Yésu naagol : « Aw faŋai nulob yo uban. »
3 Então, lhe perguntou Pilatos: És tu o rei dos judeus? Respondeu Jesus: Tu o dizes.
4 Ñer Ᵽilat naah ufan uteŋenaaw ni ésuh yay : « Ijugut gahajen gánogan go an ahume ahajene. »
4 Disse Pilatos aos principais sacerdotes e às multidões: Não vejo neste homem crime algum.
5 Bare n’gufaŋ erondopenol ni sembe ró guoh : « Esúh yay naam n’eilen ni bavareerol, ni mof Esúif yay ᵽoomo, kábiriŋ Gálile bo najogulo me bi tale. »
5 Insistiam, porém, cada vez mais, dizendo: Ele alvoroça o povo, ensinando por toda a Judeia, desde a Galileia, onde começou, até aqui.
6 No Ᵽilat aun me gurim gaugu, naroren ter áine ahumu an ala Gálile.
6 Tendo Pilatos ouvido isto, perguntou se aquele homem era galileu.
7 No guogol me ni mof mamu miĉila, mo Herod aamme ni fuhow mo, náᵽullo, naboñ gújaenumol gusen Herod. Ban Herod o baamer bo may Yérusalem gunah gaugu.
7 Ao saber que era da jurisdição de Herodes, estando este, naqueles dias, em Jerusalém, lho remeteu.
8 No najuh me Yésu, ni súmol nár, mata let jama naliᵽe ejugol mala wo naun me gulob guya ni o, ban namaŋene ajugol akan waf waunderuti.
8 Herodes, vendo a Jesus, sobremaneira se alegrou, pois havia muito queria vê-lo, por ter ouvido falar a seu respeito; esperava também vê-lo fazer algum sinal.
9 Narorenol suroren sammeŋe, bare Yésu ábalutol hani.
9 E de muitos modos o interrogava; Jesus, porém, nada lhe respondia.
10 Ufan uteŋenaaw ni úᵽajula gúboñ Aláemit ubuguen to, ban n’gúnien to n’etegol sulob ni sembe.
10 Os principais sacerdotes e os escribas ali presentes o acusavam com grande veemência.
11 Herod ni ekosombilol ró nakanol suneni ; nanamo éfohulol ak’aŋar gájuo gaije salsal akanol, aban nabbañenol asen Ᵽilat.
11 Mas Herodes, juntamente com os da sua guarda, tratou-o com desprezo, e, escarnecendo dele, fê-lo vestir-se de um manto aparatoso, e o devolveu a Pilatos.
12 Fiĉila Ᵽilat ni Herod, gaᵽien me n’gúni ulator, gubbanno me gúni ubuge.
12 Naquele mesmo dia, Herodes e Pilatos se reconciliaram, pois, antes, viviam inimizados um com o outro.
13 Ñer Ᵽilat návogul ufan uteŋenaaw, wawu ufan ni ésuh yay,
13 Então, reunindo Pilatos os principais sacerdotes, as autoridades e o povo,
14 aban naagil : « Buru jiŋallom áine ahume n’juogom ésuh yay naam n’eilen. Maagen nirorenol bújoŋorul, ban ijugut n’aĉila hani gahajen ganur ni wo julob me ᵽe jiya ni o.
14 disse-lhes: Apresentastes-me este homem como agitador do povo; mas, tendo-o interrogado na vossa presença, nada verifiquei contra ele dos crimes de que o acusais.
15 Ban Herod ᵽoᵽ ajugut ni o gahajen gánogan, yo eĉil me nabbañulolal o. Ŋannoŋanno búoh áine ahume akanut wáfowaf wájue uĉil namugi.
15 Nem tampouco Herodes, pois no-lo tornou a enviar. É, pois, claro que nada contra ele se verificou digno de morte.
16 Ban iboñ gutegol, mbiban nihalenol. »
16 Portanto, após castigá-lo, soltá-lo-ei.
17 [Kan ni gaggan gánogan gaa Paak, Ᵽilat nah’ahanulilhalen ace ni gaamme ni fipeh.]
17 [E era-lhe forçoso soltar-lhes um detento por ocasião da festa.]
18 N’gúᵽib bugo ᵽe ni manur guoh : « Umugol nuhanulóli Barabas ! »
18 Toda a multidão, porém, gritava: Fora com este! Solta-nos Barrabás!
19 Barabas ahumu gupegolpeh mata ésuh yay nailene mbal ufan waw bugaa Rom gaogen me mofil, ban ᵽoᵽ namumuh an.
19 Barrabás estava no cárcere por causa de uma sedição na cidade e também por homicídio.
20 Nemme Ᵽilat gaᵽinorol ᵽe ehalen Yésu, nabbañ alob ni ésuh yay.
20 Desejando Pilatos soltar a Jesus, insistiu ainda.
21 Bare nihi gúᵽib guoh : « Ubbaŋol n’ekurua ! Ubbaŋol n’ekurua ! »
21 Eles, porém, mais gritavam: Crucifica-o! Crucifica-o!
22 Ñer Ᵽilat naagil áfatten : « Maarat may nakane ? Ijugut ni o wáfowaf wo nakane wájue ukan min amugi. Ban ñer iboñ gutegol, mbiban nihalenol. »
22 Então, pela terceira vez, lhes perguntou: Que mal fez este? De fato, nada achei contra ele para condená-lo à morte; portanto, depois de o castigar, soltá-lo-ei.
23 Bare n’gurondopenol n’éᵽib ró n’guogol abbaŋol n’ekurua. Maagen mamu úᵽibil n’uhekol.
23 Mas eles instavam com grandes gritos, pedindo que fosse crucificado. E o seu clamor prevaleceu.
24 Ñer Ᵽilat nasen gúboñ min mbi wo gumaŋ me ukano.
24 Então, Pilatos decidiu atender-lhes o pedido.
25 Min ahalen áine ahu o guroren me, o gupegen me mala eilen ésuh yay ni jamuh an, aban nahat Yésu n’guñen ekosombilol min mbi gukanol ti ésuh yay gumaŋ me.
25 Soltou aquele que estava encarcerado por causa da sedição e do homicídio, a quem eles pediam; e, quanto a Jesus, entregou-o à vontade deles.
26 No guomme n’éjaenum Yésu bi jamugol, n’guemor n’ace áine ala Siren o n’ébbañul n’ulah, gajaol Simoŋ ; n’gujogol guban n’gukanol ni sembe nateb ekurua yay min ajow búsol Yésu.
26 E, como o conduzissem, constrangendo um cireneu, chamado Simão, que vinha do campo, puseram-lhe a cruz sobre os ombros, para que a levasse após Jesus.
27 Fítiman fámah faa bugan bugal ésuh yay ni ᵽoᵽ waare nihi fulagenol. Waareaw nihi guteh ugingil n’eĉagor dó mala Yésu.
27 Seguia-o numerosa multidão de povo, e também mulheres que batiam no peito e o lamentavam.
28 Ñer Yésu nábahoul mbaa waareaw ubugi, aban naagil : « Buru waare bugaa Yérusalem, jambi jukoŋ múmbam, bare til jukoŋ molul ni mala guñolul ;
28 Porém Jesus, voltando-se para elas, disse: Filhas de Jerusalém, não choreis por mim; chorai, antes, por vós mesmas e por vossos filhos!
29 mata gunah guce ᵽan guĉigul no bugan bugagu gujae me eoh : “Gubaj gásumay sumotombo sasu, waareaw gabugut me uñil ni gámusut me gurafen !”
29 Porque dias virão em que se dirá: Bem-aventuradas as estéreis, que não geraram, nem amamentaram.
30 No ñer bugan bugagu gujae me eoh : “Faŋe jáari gurijaŋ gagu gúhullo gulo ni wolal bi efogenolal gúharo !”
30 Nesses dias, dirão aos montes: Caí sobre nós! E aos outeiros: Cobri-nos!
31 Injé ilobul yo, gukan mo me ínje anogor me ti bununuh barondoŋ bo gusaene, ñer ᵽiaŋ bu ᵽan ní ni buru jáni mee ti ununuh wahahay ? »
31 Porque, se em lenho verde fazem isto, que será no lenho seco?
32 N’gúni n’éjaenum uce wáine gúuba ukana-maarat bi emugil mimanur ni Yésu.
32 E também eram levados outros dois, que eram malfeitores, para serem executados com ele.
33 No guĉih me tiñ talu to guvoge me "tiñ taa gasen," n’gubbaŋil to éfajiil, ánoan n’ekuruaol ; ukana-maarat bugagu n’gubet Yésu n’etut, ahu n’gañenol gárib, ahuo n’gamayol.
33 Quando chegaram ao lugar chamado Calvário, ali o crucificaram, bem como aos malfeitores, um à direita, outro à esquerda.
34 Ñer Yésu naah : « Ammay, uboketil mata guffasut wa guom n’ekan. » Mbiban n’gulukor bisimool.
34 Contudo, Jesus dizia: Pai, perdoa-lhes, porque não sabem o que fazem. Então, repartindo as vestes dele, lançaram sortes.
35 Esúh yay ubuguen to n’guiye n’gúni n’eluj. Ufan Esúif yay nihi gúfohulol guoh : « Naᵽagene guce ; aᵽaa aᵽagenoro fuhool, íni maagen o aamme Kirista, o Aláemit aĉob me ! »
35 O povo estava ali e a tudo observava. Também as autoridades zombavam e diziam: Salvou os outros; a si mesmo se salve, se é, de fato, o Cristo de Deus, o escolhido.
36 Ekosombil yay may n’gunamo éfohulol ; n’gulofol guban n’gusenol bíñu yafifir arem
36 Igualmente os soldados o escarneciam e, aproximando-se, trouxeram-lhe vinagre, dizendo:
37 guban n’guogol : « Iní me maagen aw uomme ávi ahu ala Esúif yay, kan uᵽagenoro fuhoi ! »
37 Se tu és o rei dos judeus, salva-te a ti mesmo.
38 Bajene gurim gauge gahiĉi fatiya fuhool : « Dáre ávi ahu ala Esúif yay. »
38 Também sobre ele estava esta epígrafe [em letras gregas, romanas e hebraicas]: Este é o Rei dos Judeus .
39 Ace n’ukana-maarat bugagu nah’ajelulol dó fatiya ekuruaol aah : « Leti aw uomme Kirista ahu ? Uᵽagenoro fuhoi ni wóli ᵽoᵽ ! »
39 Um dos malfeitores crucificados blasfemava contra ele, dizendo: Não és tu o Cristo? Salva-te a ti mesmo e a nós também.
40 Bare ahuo nannurol naagol : « Aw ᵽiaŋ úhollut Aláemit, aw ayab maa gateh gagu ganur ni gola ?
40 Respondendo-lhe, porém, o outro, repreendeu-o, dizendo: Nem ao menos temes a Deus, estando sob igual sentença?
41 Wola maagen bacam babu baa bakanerola nuyabae maa ; bare ahumu akanut maarat mánoman. »
41 Nós, na verdade, com justiça, porque recebemos o castigo que os nossos atos merecem; mas este nenhum mal fez.
42 Aban naah Yésu : « Yésu, mb’uosenom no nujae me enogen ni Jávii. »
42 E acrescentou: Jesus, lembra-te de mim quando vieres no teu reino.
43 Ñer Yésu naagol : « Maagen, ínje ilobi yo : Jama reor dó ᵽan úni manur n’ínje ni Aljana. »
43 Jesus lhe respondeu: Em verdade te digo que hoje estarás comigo no paraíso.
44 — ausente —
44 Já era quase a hora sexta, e, escurecendo-se o sol, houve trevas sobre toda a terra até à hora nona.
45 — ausente —
45 E rasgou-se pelo meio o véu do santuário.
46 Ñer Yésu naya gáᵽib gámah aah : « Ammay, ínje umu n’ebaŋ yaalorom ni guñeni. » No nalob me gurim gaugu aban, naalo.
46 Então, Jesus clamou em alta voz: Pai, nas tuas mãos entrego o meu espírito! E, dito isto, expirou.
47 Afan ekosombil yay aamen to me, no najuh me dáuru ᵽe, nasal Aláemit aah : « Maagen, áine ahume an aĉole omene. »
47 Vendo o centurião o que tinha acontecido, deu glória a Deus, dizendo: Verdadeiramente, este homem era justo.
48 Bugan bugagu ᵽe gajoulo me meŋ gúkail faluj, no gujuh me wabaj me, n’gúgogor bugo m’búot n’eteh ugingil ró.
48 E todas as multidões reunidas para este espetáculo, vendo o que havia acontecido, retiraram-se a lamentar, batendo nos peitos.
49 Gaffas me Yésu ᵽe, ni waareaw ró galagenulol me kábiriŋ Gálile, n’guilo ráli nihi guluj wabaj me.
49 Entretanto, todos os conhecidos de Jesus e as mulheres que o tinham seguido desde a Galileia permaneceram a contemplar de longe estas coisas.
50 — ausente —
50 E eis que certo homem, chamado José, membro do Sinédrio, homem bom e justo
51 — ausente —
51 (que não tinha concordado com o desígnio e ação dos outros), natural de Arimateia, cidade dos judeus, e que esperava o reino de Deus,
52 Aíne ahu aĉila najow ak’atoh Ᵽilat min ácinol efuluŋ Yésu bi efoh ; Ᵽilat namaŋ.
52 tendo procurado a Pilatos, pediu-lhe o corpo de Jesus,
53 Ñer Susef náannul yo fatiya ekurua yay, nággub yo gábil, aban nabaŋ yo ñáraru fuyah fice fo guoge n’gacaĉ erijaŋ, dó an ámusut afogi.
53 e, tirando-o do madeiro, envolveu-o num lençol de linho, e o depositou num túmulo aberto em rocha, onde ainda ninguém havia sido sepultado.
54 Funah faufu, fo fuomme fal ecokor wáari me bi etiñ fíiyay fafu fájaeul me gállim.
54 Era o dia da preparação, e começava o sábado.
55 Waareaw gáᵽullo me Gálile mimanur ni Yésu n’gujaor ni Susef iki gujuh fuyah fafu ni ᵽoᵽ gujuh bu efuluŋ Yésu ebaŋi ró nogor.
55 As mulheres que tinham vindo da Galileia com Jesus, seguindo, viram o túmulo e como o corpo fora ali depositado.
56 Mbiban, n’guot guke ecokor batiŋoa ni míĉir bi ekan efuluŋ yay. No fíiyail fiĉih me, n’gunamo n’gúelo, ti gúboñ Aláemit gulob yo me.
56 Então, se retiraram para preparar aromas e bálsamos. E, no sábado, descansaram, segundo o mandamento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.