Lucas 23
Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs NAA
1 Mbiban, bugaa fujoj fafu n’guilo mimanur bugo ᵽe, guban n’gújaenum Yésu bújoŋor Ᵽilat.
1 Levantando-se toda a assembleia, levaram Jesus a Pilatos.
2 No guĉih to me, n’gunamo etegol sulob n’guoh : « Aíne ahume jutogoltoh áni n’einnul ésuh yay jambi gucam búalen afan ahu Sesar, ban naage aĉila aamme Kirista, ávi. »
2 E ali começaram a acusá-lo, dizendo: — Encontramos este homem pervertendo a nossa nação, impedindo que se pague imposto a César e afirmando ser ele o Cristo, o Rei.
3 Ᵽilat narorenol aah : « Aw uomme ávi ahu ala Esúif yay ? » Yésu naagol : « Aw faŋai nulob yo uban. »
3 Então Pilatos perguntou a Jesus: — Você é o rei dos judeus? Jesus respondeu:
4 Ñer Ᵽilat naah ufan uteŋenaaw ni ésuh yay : « Ijugut gahajen gánogan go an ahume ahajene. »
4 Então Pilatos disse aos principais sacerdotes e às multidões: — Não vejo neste homem crime algum.
5 Bare n’gufaŋ erondopenol ni sembe ró guoh : « Esúh yay naam n’eilen ni bavareerol, ni mof Esúif yay ᵽoomo, kábiriŋ Gálile bo najogulo me bi tale. »
5 Mas eles insistiam cada vez mais, dizendo: — Ele agita o povo, ensinando por toda a Judeia. Começou na Galileia e agora chegou aqui.
6 No Ᵽilat aun me gurim gaugu, naroren ter áine ahumu an ala Gálile.
6 Quando Pilatos ouviu isso, perguntou se o homem era galileu.
7 No guogol me ni mof mamu miĉila, mo Herod aamme ni fuhow mo, náᵽullo, naboñ gújaenumol gusen Herod. Ban Herod o baamer bo may Yérusalem gunah gaugu.
7 Ao saber que Jesus era da região governada por Herodes, e estando este em Jerusalém naqueles dias, Pilatos enviou Jesus a Herodes.
8 No najuh me Yésu, ni súmol nár, mata let jama naliᵽe ejugol mala wo naun me gulob guya ni o, ban namaŋene ajugol akan waf waunderuti.
8 Quando Herodes viu Jesus, ficou muito contente, pois havia muito queria vê-lo, por ter ouvido falar a respeito dele. Esperava também vê-lo fazer algum sinal.
9 Narorenol suroren sammeŋe, bare Yésu ábalutol hani.
9 E de muitas maneiras o interrogava, mas Jesus não lhe respondia nada.
10 Ufan uteŋenaaw ni úᵽajula gúboñ Aláemit ubuguen to, ban n’gúnien to n’etegol sulob ni sembe.
10 Os principais sacerdotes e os escribas ali presentes o acusavam com veemência.
11 Herod ni ekosombilol ró nakanol suneni ; nanamo éfohulol ak’aŋar gájuo gaije salsal akanol, aban nabbañenol asen Ᵽilat.
11 Mas Herodes, juntamente com os seus soldados, tratou Jesus com desprezo. E, para zombar de Jesus, mandou que o vestissem com um manto luxuoso, e o devolveu a Pilatos.
12 Fiĉila Ᵽilat ni Herod, gaᵽien me n’gúni ulator, gubbanno me gúni ubuge.
12 Naquele mesmo dia, Herodes e Pilatos se reconciliaram, pois antes eram inimigos.
13 Ñer Ᵽilat návogul ufan uteŋenaaw, wawu ufan ni ésuh yay,
13 Pilatos, então, reuniu os principais sacerdotes, as autoridades e o povo
14 aban naagil : « Buru jiŋallom áine ahume n’juogom ésuh yay naam n’eilen. Maagen nirorenol bújoŋorul, ban ijugut n’aĉila hani gahajen ganur ni wo julob me ᵽe jiya ni o.
14 e lhes disse: — Vocês me apresentaram este homem como sendo um agitador do povo. Mas, tendo-o interrogado na presença de vocês, nada verifiquei contra ele dos crimes de que vocês o acusam.
15 Ban Herod ᵽoᵽ ajugut ni o gahajen gánogan, yo eĉil me nabbañulolal o. Ŋannoŋanno búoh áine ahume akanut wáfowaf wájue uĉil namugi.
15 Nem mesmo Herodes, pois o mandou de volta para cá. Assim, é claro que ele não fez nada que mereça a pena de morte.
16 Ban iboñ gutegol, mbiban nihalenol. »
16 Portanto, após castigá-lo, ordenarei que seja solto.
17 [Kan ni gaggan gánogan gaa Paak, Ᵽilat nah’ahanulilhalen ace ni gaamme ni fipeh.]
17 [E ele era obrigado a soltar-lhes um detento por ocasião da festa.]
18 N’gúᵽib bugo ᵽe ni manur guoh : « Umugol nuhanulóli Barabas ! »
18 Toda a multidão, porém, gritava: — Fora com este! Solte-nos Barrabás!
19 Barabas ahumu gupegolpeh mata ésuh yay nailene mbal ufan waw bugaa Rom gaogen me mofil, ban ᵽoᵽ namumuh an.
19 Barrabás estava preso por causa de uma revolta na cidade e também por homicídio.
20 Nemme Ᵽilat gaᵽinorol ᵽe ehalen Yésu, nabbañ alob ni ésuh yay.
20 Pilatos, querendo soltar Jesus, falou outra vez ao povo.
21 Bare nihi gúᵽib guoh : « Ubbaŋol n’ekurua ! Ubbaŋol n’ekurua ! »
21 Eles, porém, gritavam mais ainda: — Crucifique! Crucifique-o!
22 Ñer Ᵽilat naagil áfatten : « Maarat may nakane ? Ijugut ni o wáfowaf wo nakane wájue ukan min amugi. Ban ñer iboñ gutegol, mbiban nihalenol. »
22 Então, pela terceira vez, Pilatos lhes perguntou: — Que mal fez este? De fato, não achei nada contra ele para condená-lo à morte. Portanto, depois de o castigar, mandarei soltá-lo.
23 Bare n’gurondopenol n’éᵽib ró n’guogol abbaŋol n’ekurua. Maagen mamu úᵽibil n’uhekol.
23 Mas eles insistiam com grandes gritos, pedindo que fosse crucificado. E o clamor deles prevaleceu.
24 Ñer Ᵽilat nasen gúboñ min mbi wo gumaŋ me ukano.
24 Então Pilatos decidiu atender-lhes o pedido.
25 Min ahalen áine ahu o guroren me, o gupegen me mala eilen ésuh yay ni jamuh an, aban nahat Yésu n’guñen ekosombilol min mbi gukanol ti ésuh yay gumaŋ me.
25 Soltou aquele que estava encarcerado por causa da revolta e do homicídio, a quem eles pediam; e, quanto a Jesus, entregou-o à vontade deles.
26 No guomme n’éjaenum Yésu bi jamugol, n’guemor n’ace áine ala Siren o n’ébbañul n’ulah, gajaol Simoŋ ; n’gujogol guban n’gukanol ni sembe nateb ekurua yay min ajow búsol Yésu.
26 E, enquanto o conduziam, eles agarraram um cireneu, chamado Simão, que vinha do campo, e puseram-lhe a cruz sobre os ombros, para que a levasse após Jesus.
27 Fítiman fámah faa bugan bugal ésuh yay ni ᵽoᵽ waare nihi fulagenol. Waareaw nihi guteh ugingil n’eĉagor dó mala Yésu.
27 Uma grande multidão de povo o seguia, e também mulheres que batiam no peito e o lamentavam.
28 Ñer Yésu nábahoul mbaa waareaw ubugi, aban naagil : « Buru waare bugaa Yérusalem, jambi jukoŋ múmbam, bare til jukoŋ molul ni mala guñolul ;
28 Porém Jesus, voltando-se para elas, disse:
29 mata gunah guce ᵽan guĉigul no bugan bugagu gujae me eoh : “Gubaj gásumay sumotombo sasu, waareaw gabugut me uñil ni gámusut me gurafen !”
29 Porque virão dias em que se dirá: “Bem-aventuradas as estéreis, que não geraram, nem amamentaram.”
30 No ñer bugan bugagu gujae me eoh : “Faŋe jáari gurijaŋ gagu gúhullo gulo ni wolal bi efogenolal gúharo !”
30 Nesses dias, dirão aos montes: “Caiam em cima de nós!” E às colinas: “Cubram-nos!”
31 Injé ilobul yo, gukan mo me ínje anogor me ti bununuh barondoŋ bo gusaene, ñer ᵽiaŋ bu ᵽan ní ni buru jáni mee ti ununuh wahahay ? »
31 Porque, se isto é feito com a madeira verde, o que será da madeira seca?
32 N’gúni n’éjaenum uce wáine gúuba ukana-maarat bi emugil mimanur ni Yésu.
32 E também eram levados outros dois, que eram malfeitores, para serem executados com Jesus.
33 No guĉih me tiñ talu to guvoge me "tiñ taa gasen," n’gubbaŋil to éfajiil, ánoan n’ekuruaol ; ukana-maarat bugagu n’gubet Yésu n’etut, ahu n’gañenol gárib, ahuo n’gamayol.
33 Quando chegaram ao lugar chamado Calvário, ali o crucificaram, bem como aos malfeitores, um à sua direita, outro à sua esquerda.
34 Ñer Yésu naah : « Ammay, uboketil mata guffasut wa guom n’ekan. » Mbiban n’gulukor bisimool.
34 Mas Jesus dizia: Então, para repartir as roupas dele, lançaram sortes.
35 Esúh yay ubuguen to n’guiye n’gúni n’eluj. Ufan Esúif yay nihi gúfohulol guoh : « Naᵽagene guce ; aᵽaa aᵽagenoro fuhool, íni maagen o aamme Kirista, o Aláemit aĉob me ! »
35 O povo estava ali e observava tudo. Também as autoridades zombavam e diziam: — Salvou os outros. Que salve a si mesmo, se é, de fato, o Cristo de Deus, o escolhido.
36 Ekosombil yay may n’gunamo éfohulol ; n’gulofol guban n’gusenol bíñu yafifir arem
36 Igualmente os soldados zombavam dele e, aproximando-se, trouxeram-lhe vinagre, dizendo:
37 guban n’guogol : « Iní me maagen aw uomme ávi ahu ala Esúif yay, kan uᵽagenoro fuhoi ! »
37 — Se você é o rei dos judeus, salve a si mesmo.
38 Bajene gurim gauge gahiĉi fatiya fuhool : « Dáre ávi ahu ala Esúif yay. »
38 Acima de Jesus estava a seguinte inscrição: “ Este é o Rei dos Judeus ”.
39 Ace n’ukana-maarat bugagu nah’ajelulol dó fatiya ekuruaol aah : « Leti aw uomme Kirista ahu ? Uᵽagenoro fuhoi ni wóli ᵽoᵽ ! »
39 Um dos malfeitores crucificados blasfemava contra Jesus, dizendo: — Você não é o Cristo? Salve a si mesmo e a nós também.
40 Bare ahuo nannurol naagol : « Aw ᵽiaŋ úhollut Aláemit, aw ayab maa gateh gagu ganur ni gola ?
40 Porém o outro malfeitor o repreendeu, dizendo: — Você nem ao menos teme a Deus, estando sob igual sentença?
41 Wola maagen bacam babu baa bakanerola nuyabae maa ; bare ahumu akanut maarat mánoman. »
41 A nossa punição é justa, porque estamos recebendo o castigo que os nossos atos merecem; mas este não fez mal nenhum.
42 Aban naah Yésu : « Yésu, mb’uosenom no nujae me enogen ni Jávii. »
42 E acrescentou: — Jesus, lembre-se de mim quando você vier no seu Reino.
43 Ñer Yésu naagol : « Maagen, ínje ilobi yo : Jama reor dó ᵽan úni manur n’ínje ni Aljana. »
43 Jesus lhe respondeu:
44 — ausente —
44 Já era quase meio-dia, e, escurecendo-se o sol, houve trevas sobre toda a terra até as três horas da tarde.
45 — ausente —
45 E o véu do santuário se rasgou pelo meio.
46 Ñer Yésu naya gáᵽib gámah aah : « Ammay, ínje umu n’ebaŋ yaalorom ni guñeni. » No nalob me gurim gaugu aban, naalo.
46 Então Jesus clamou em alta voz: E, dito isto, expirou.
47 Afan ekosombil yay aamen to me, no najuh me dáuru ᵽe, nasal Aláemit aah : « Maagen, áine ahume an aĉole omene. »
47 O centurião, vendo o que tinha acontecido, deu glória a Deus, dizendo: — Verdadeiramente este homem era justo.
48 Bugan bugagu ᵽe gajoulo me meŋ gúkail faluj, no gujuh me wabaj me, n’gúgogor bugo m’búot n’eteh ugingil ró.
48 E todas as multidões reunidas para aquele espetáculo, vendo o que havia acontecido, retiraram-se, batendo no peito.
49 Gaffas me Yésu ᵽe, ni waareaw ró galagenulol me kábiriŋ Gálile, n’guilo ráli nihi guluj wabaj me.
49 Entretanto, todos os conhecidos de Jesus e as mulheres que o tinham seguido desde a Galileia ficaram de longe, contemplando estas coisas.
50 — ausente —
50 E eis que havia um homem, chamado José, membro do Sinédrio, homem bom e justo,
51 — ausente —
51 que não tinha concordado com o plano e a ação dos outros; era natural de Arimateia, cidade dos judeus, e esperava o Reino de Deus.
52 Aíne ahu aĉila najow ak’atoh Ᵽilat min ácinol efuluŋ Yésu bi efoh ; Ᵽilat namaŋ.
52 Ele foi até Pilatos e lhe pediu o corpo de Jesus.
53 Ñer Susef náannul yo fatiya ekurua yay, nággub yo gábil, aban nabaŋ yo ñáraru fuyah fice fo guoge n’gacaĉ erijaŋ, dó an ámusut afogi.
53 E, tirando-o da cruz, envolveu-o num lençol de linho e o depositou num túmulo aberto numa rocha, onde ninguém havia sido sepultado ainda.
54 Funah faufu, fo fuomme fal ecokor wáari me bi etiñ fíiyay fafu fájaeul me gállim.
54 Era o dia da preparação, e o sábado estava para começar.
55 Waareaw gáᵽullo me Gálile mimanur ni Yésu n’gujaor ni Susef iki gujuh fuyah fafu ni ᵽoᵽ gujuh bu efuluŋ Yésu ebaŋi ró nogor.
55 As mulheres que tinham vindo com Jesus desde a Galileia seguiram José e viram o túmulo e como o corpo foi colocado ali.
56 Mbiban, n’guot guke ecokor batiŋoa ni míĉir bi ekan efuluŋ yay. No fíiyail fiĉih me, n’gunamo n’gúelo, ti gúboñ Aláemit gulob yo me.
56 Então se retiraram para preparar óleos aromáticos e perfumes. E, no sábado, descansaram, segundo o mandamento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.