Lucas 23

Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Mbiban, bugaa fujoj fafu n’guilo mimanur bugo ᵽe, guban n’gújaenum Yésu bújoŋor Ᵽilat.
1 E, levantando-se toda a multidão deles, o levaram a Pilatos.
2 No guĉih to me, n’gunamo etegol sulob n’guoh : « Aíne ahume jutogoltoh áni n’einnul ésuh yay jambi gucam búalen afan ahu Sesar, ban naage aĉila aamme Kirista, ávi. »
2 E começaram a acusá-lo, dizendo: Havemos achado este pervertendo a nação, proibindo dar o tributo a César, e dizendo que ele mesmo é Cristo, o rei.
3 Ᵽilat narorenol aah : « Aw uomme ávi ahu ala Esúif yay ? » Yésu naagol : « Aw faŋai nulob yo uban. »
3 E Pilatos perguntou-lhe, dizendo: Tu és o Rei dos Judeus? E ele, respondendo, disse-lhe: Tu o dizes.
4 Ñer Ᵽilat naah ufan uteŋenaaw ni ésuh yay : « Ijugut gahajen gánogan go an ahume ahajene. »
4 E disse Pilatos aos principais dos sacerdotes, e à multidão: Não acho culpa alguma neste homem.
5 Bare n’gufaŋ erondopenol ni sembe ró guoh : « Esúh yay naam n’eilen ni bavareerol, ni mof Esúif yay ᵽoomo, kábiriŋ Gálile bo najogulo me bi tale. »
5 Mas eles insistiam cada vez mais, dizendo: Alvoroça o povo ensinando por toda a Judéia, começando desde a Galiléia até aqui.
6 No Ᵽilat aun me gurim gaugu, naroren ter áine ahumu an ala Gálile.
6 Então Pilatos, ouvindo falar da Galiléia perguntou se aquele homem era galileu.
7 No guogol me ni mof mamu miĉila, mo Herod aamme ni fuhow mo, náᵽullo, naboñ gújaenumol gusen Herod. Ban Herod o baamer bo may Yérusalem gunah gaugu.
7 E, sabendo que era da jurisdição de Herodes, remeteu-o a Herodes, que também naqueles dias estava em Jerusalém.
8 No najuh me Yésu, ni súmol nár, mata let jama naliᵽe ejugol mala wo naun me gulob guya ni o, ban namaŋene ajugol akan waf waunderuti.
8 E Herodes, quando viu a Jesus, alegrou-se muito; porque havia muito que desejava vê-lo, por ter ouvido dele muitas coisas; e esperava que lhe veria fazer algum sinal.
9 Narorenol suroren sammeŋe, bare Yésu ábalutol hani.
9 E interrogava-o com muitas palavras, mas ele nada lhe respondia.
10 Ufan uteŋenaaw ni úᵽajula gúboñ Aláemit ubuguen to, ban n’gúnien to n’etegol sulob ni sembe.
10 E estavam os principais dos sacerdotes, e os escribas, acusando-o com grande veemência.
11 Herod ni ekosombilol ró nakanol suneni ; nanamo éfohulol ak’aŋar gájuo gaije salsal akanol, aban nabbañenol asen Ᵽilat.
11 E Herodes, com os seus soldados, desprezou-o e, escarnecendo dele, vestiu-o de uma roupa resplandecente e tornou a enviá-lo a Pilatos.
12 Fiĉila Ᵽilat ni Herod, gaᵽien me n’gúni ulator, gubbanno me gúni ubuge.
12 E no mesmo dia, Pilatos e Herodes entre si se fizeram amigos; pois dantes andavam em inimizade um com o outro.
13 Ñer Ᵽilat návogul ufan uteŋenaaw, wawu ufan ni ésuh yay,
13 E, convocando Pilatos os principais dos sacerdotes, e os magistrados, e o povo,
14 aban naagil : « Buru jiŋallom áine ahume n’juogom ésuh yay naam n’eilen. Maagen nirorenol bújoŋorul, ban ijugut n’aĉila hani gahajen ganur ni wo julob me ᵽe jiya ni o.
14 Disse-lhes: Haveis-me apresentado este homem como pervertedor do povo; e eis que, examinando-o na vossa presença, nenhuma culpa, das de que o acusais, acho neste homem.
15 Ban Herod ᵽoᵽ ajugut ni o gahajen gánogan, yo eĉil me nabbañulolal o. Ŋannoŋanno búoh áine ahume akanut wáfowaf wájue uĉil namugi.
15 Nem mesmo Herodes, porque a ele vos remeti, e eis que não tem feito coisa alguma digna de morte.
16 Ban iboñ gutegol, mbiban nihalenol. »
16 Castigá-lo-ei, pois, e soltá-lo-ei.
17 [Kan ni gaggan gánogan gaa Paak, Ᵽilat nah’ahanulilhalen ace ni gaamme ni fipeh.]
17 E era-lhe necessário soltar-lhes um pela festa.
18 N’gúᵽib bugo ᵽe ni manur guoh : « Umugol nuhanulóli Barabas ! »
18 Mas toda a multidão clamou a uma, dizendo: Fora daqui com este, e solta-nos Barrabás.
19 Barabas ahumu gupegolpeh mata ésuh yay nailene mbal ufan waw bugaa Rom gaogen me mofil, ban ᵽoᵽ namumuh an.
19 O qual fora lançado na prisão por causa de uma sedição feita na cidade, e de um homicídio.
20 Nemme Ᵽilat gaᵽinorol ᵽe ehalen Yésu, nabbañ alob ni ésuh yay.
20 Falou, pois, outra vez Pilatos, querendo soltar a Jesus.
21 Bare nihi gúᵽib guoh : « Ubbaŋol n’ekurua ! Ubbaŋol n’ekurua ! »
21 Mas eles clamavam em contrário, dizendo: Crucifica-o, crucifica-o.
22 Ñer Ᵽilat naagil áfatten : « Maarat may nakane ? Ijugut ni o wáfowaf wo nakane wájue ukan min amugi. Ban ñer iboñ gutegol, mbiban nihalenol. »
22 Então ele, pela terceira vez, lhes disse: Mas que mal fez este? Não acho nele culpa alguma de morte. Castigá-lo-ei pois, e soltá-lo-ei.
23 Bare n’gurondopenol n’éᵽib ró n’guogol abbaŋol n’ekurua. Maagen mamu úᵽibil n’uhekol.
23 Mas eles instavam com grandes gritos, pedindo que fosse crucificado. E os seus gritos, e os dos principais dos sacerdotes, prevaleciam.
24 Ñer Ᵽilat nasen gúboñ min mbi wo gumaŋ me ukano.
24 Então Pilatos julgou que devia fazer o que eles pediam.
25 Min ahalen áine ahu o guroren me, o gupegen me mala eilen ésuh yay ni jamuh an, aban nahat Yésu n’guñen ekosombilol min mbi gukanol ti ésuh yay gumaŋ me.
25 E soltou-lhes o que fora lançado na prisão por uma sedição e homicídio, que era o que pediam; mas entregou Jesus à vontade deles.
26 No guomme n’éjaenum Yésu bi jamugol, n’guemor n’ace áine ala Siren o n’ébbañul n’ulah, gajaol Simoŋ ; n’gujogol guban n’gukanol ni sembe nateb ekurua yay min ajow búsol Yésu.
26 E quando o iam levando, tomaram um certo Simão, cireneu, que vinha do campo, e puseram-lhe a cruz às costas, para que a levasse após Jesus.
27 Fítiman fámah faa bugan bugal ésuh yay ni ᵽoᵽ waare nihi fulagenol. Waareaw nihi guteh ugingil n’eĉagor dó mala Yésu.
27 E seguia-o grande multidão de povo e de mulheres, as quais batiam nos peitos, e o lamentavam.
28 Ñer Yésu nábahoul mbaa waareaw ubugi, aban naagil : « Buru waare bugaa Yérusalem, jambi jukoŋ múmbam, bare til jukoŋ molul ni mala guñolul ;
28 Jesus, porém, voltando-se para elas, disse: Filhas de Jerusalém, não choreis por mim; chorai antes por vós mesmas, e por vossos filhos.
29 mata gunah guce ᵽan guĉigul no bugan bugagu gujae me eoh : “Gubaj gásumay sumotombo sasu, waareaw gabugut me uñil ni gámusut me gurafen !”
29 Porque eis que hão de vir dias em que dirão: Bem-aventuradas as estéreis, e os ventres que não geraram, e os peitos que não amamentaram!
30 No ñer bugan bugagu gujae me eoh : “Faŋe jáari gurijaŋ gagu gúhullo gulo ni wolal bi efogenolal gúharo !”
30 Então começarão a dizer aos montes: Caí sobre nós, e aos outeiros: Cobri-nos.
31 Injé ilobul yo, gukan mo me ínje anogor me ti bununuh barondoŋ bo gusaene, ñer ᵽiaŋ bu ᵽan ní ni buru jáni mee ti ununuh wahahay ? »
31 Porque, se ao madeiro verde fazem isto, que se fará ao seco?
32 N’gúni n’éjaenum uce wáine gúuba ukana-maarat bi emugil mimanur ni Yésu.
32 E também conduziram outros dois, que eram malfeitores, para com ele serem mortos.
33 No guĉih me tiñ talu to guvoge me "tiñ taa gasen," n’gubbaŋil to éfajiil, ánoan n’ekuruaol ; ukana-maarat bugagu n’gubet Yésu n’etut, ahu n’gañenol gárib, ahuo n’gamayol.
33 E, quando chegaram ao lugar chamado a Caveira, ali o crucificaram, e aos malfeitores, um à direita e outro à esquerda.
34 Ñer Yésu naah : « Ammay, uboketil mata guffasut wa guom n’ekan. » Mbiban n’gulukor bisimool.
34 E dizia Jesus: Pai, perdoa-lhes, porque não sabem o que fazem. E, repartindo as suas vestes, lançaram sortes.
35 Esúh yay ubuguen to n’guiye n’gúni n’eluj. Ufan Esúif yay nihi gúfohulol guoh : « Naᵽagene guce ; aᵽaa aᵽagenoro fuhool, íni maagen o aamme Kirista, o Aláemit aĉob me ! »
35 E o povo estava olhando. E também os príncipes zombavam dele, dizendo: Aos outros salvou, salve-se a si mesmo, se este é o Cristo, o escolhido de Deus.
36 Ekosombil yay may n’gunamo éfohulol ; n’gulofol guban n’gusenol bíñu yafifir arem
36 E também os soldados o escarneciam, chegando-se a ele, e apresentando-lhe vinagre.
37 guban n’guogol : « Iní me maagen aw uomme ávi ahu ala Esúif yay, kan uᵽagenoro fuhoi ! »
37 E dizendo: Se tu és o Rei dos Judeus, salva-te a ti mesmo.
38 Bajene gurim gauge gahiĉi fatiya fuhool : « Dáre ávi ahu ala Esúif yay. »
38 E também por cima dele, estava um título, escrito em letras gregas, romanas, e hebraicas: ESTE É O REI DOS JUDEUS.
39 Ace n’ukana-maarat bugagu nah’ajelulol dó fatiya ekuruaol aah : « Leti aw uomme Kirista ahu ? Uᵽagenoro fuhoi ni wóli ᵽoᵽ ! »
39 E um dos malfeitores que estavam pendurados blasfemava dele, dizendo: Se tu és o Cristo, salva-te a ti mesmo, e a nós.
40 Bare ahuo nannurol naagol : « Aw ᵽiaŋ úhollut Aláemit, aw ayab maa gateh gagu ganur ni gola ?
40 Respondendo, porém, o outro, repreendia-o, dizendo: Tu nem ainda temes a Deus, estando na mesma condenação?
41 Wola maagen bacam babu baa bakanerola nuyabae maa ; bare ahumu akanut maarat mánoman. »
41 E nós, na verdade, com justiça, porque recebemos o que os nossos feitos mereciam; mas este nenhum mal fez.
42 Aban naah Yésu : « Yésu, mb’uosenom no nujae me enogen ni Jávii. »
42 E disse a Jesus: Senhor, lembra-te de mim, quando entrares no teu reino.
43 Ñer Yésu naagol : « Maagen, ínje ilobi yo : Jama reor dó ᵽan úni manur n’ínje ni Aljana. »
43 E disse-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje estarás comigo no Paraíso.
44 — ausente —
44 E era já quase a hora sexta, e houve trevas em toda a terra até à hora nona, escurecendo-se o sol;
45 — ausente —
45 E rasgou-se ao meio o véu do templo.
46 Ñer Yésu naya gáᵽib gámah aah : « Ammay, ínje umu n’ebaŋ yaalorom ni guñeni. » No nalob me gurim gaugu aban, naalo.
46 E, clamando Jesus com grande voz, disse: Pai, nas tuas mãos entrego o meu espírito. E, havendo dito isto, expirou.
47 Afan ekosombil yay aamen to me, no najuh me dáuru ᵽe, nasal Aláemit aah : « Maagen, áine ahume an aĉole omene. »
47 E o centurião, vendo o que tinha acontecido, deu glória a Deus, dizendo: Na verdade, este homem era justo.
48 Bugan bugagu ᵽe gajoulo me meŋ gúkail faluj, no gujuh me wabaj me, n’gúgogor bugo m’búot n’eteh ugingil ró.
48 E toda a multidão que se ajuntara a este espetáculo, vendo o que havia acontecido, voltava batendo nos peitos.
49 Gaffas me Yésu ᵽe, ni waareaw ró galagenulol me kábiriŋ Gálile, n’guilo ráli nihi guluj wabaj me.
49 E todos os seus conhecidos, e as mulheres que juntamente o haviam seguido desde a Galiléia, estavam de longe vendo estas coisas.
50 — ausente —
50 E eis que um homem por nome José, senador, homem de bem e justo,
51 — ausente —
51 Que não tinha consentido no conselho e nos atos dos outros, de Arimatéia, cidade dos judeus, e que também esperava o reino de Deus;
52 Aíne ahu aĉila najow ak’atoh Ᵽilat min ácinol efuluŋ Yésu bi efoh ; Ᵽilat namaŋ.
52 Esse, chegando a Pilatos, pediu o corpo de Jesus.
53 Ñer Susef náannul yo fatiya ekurua yay, nággub yo gábil, aban nabaŋ yo ñáraru fuyah fice fo guoge n’gacaĉ erijaŋ, dó an ámusut afogi.
53 E, havendo-o tirado, envolveu-o num lençol, e pô-lo num sepulcro escavado numa penha, onde ninguém ainda havia sido posto.
54 Funah faufu, fo fuomme fal ecokor wáari me bi etiñ fíiyay fafu fájaeul me gállim.
54 E era o dia da preparação, e amanhecia o sábado.
55 Waareaw gáᵽullo me Gálile mimanur ni Yésu n’gujaor ni Susef iki gujuh fuyah fafu ni ᵽoᵽ gujuh bu efuluŋ Yésu ebaŋi ró nogor.
55 E as mulheres, que tinham vindo com ele da Galiléia, seguiram também e viram o sepulcro, e como foi posto o seu corpo.
56 Mbiban, n’guot guke ecokor batiŋoa ni míĉir bi ekan efuluŋ yay. No fíiyail fiĉih me, n’gunamo n’gúelo, ti gúboñ Aláemit gulob yo me.
56 E, voltando elas, prepararam especiarias e ungüentos; e no sábado repousaram, conforme o mandamento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.