Lucas 22
Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs NTLH
1 Gaggan gagu gal unaĉ waw wabajut me lévir, go guvoge me Paak, gulofulo.
1 Faltava pouco tempo para a Festa dos Pães sem Fermento , chamada Páscoa .
2 Ñer ufan uteŋenaaw ni úᵽajula gúboñ Aláemit bugagu n’gúni n’eŋes bu gujae me ekan ni mutuho ró n’gumuh Yésu, mata gúholiholi gailo ésuh yay.
2 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei procuravam um jeito para matar Jesus em segredo porque tinham medo do povo.
3 Ban Seytane nanogen Yudas o guvoge me may Isikariot, ace ni uᵽotoraaw|uᵽotora gaamme guñen ni gúuba.
3 Então Satanás entrou em Judas, chamado Iscariotes, que era um dos doze discípulos.
4 Yudas najow ak’alob n’ufan uteŋenaaw ni ufan ekosombil yay gapoe me gávi-Aláemit gagu, bu najae me ekan min Yésu alo ni guñenil.
4 Judas foi falar com os chefes dos sacerdotes e com os oficiais da guarda do Templo para combinar a maneira como ele ia lhes entregar Jesus.
5 Ñer ni súmil nár mala yo iki gulob esenol síralam.
5 Eles ficaram muito contentes e prometeram dar dinheiro a ele.
6 Yudas namaŋ, aban náni n’eŋes no jáhor me ekan Yésu nalo n’guñenil ésuh yay m’baffasut.
6 Judas aceitou e começou a procurar uma oportunidade para entregar Jesus a eles, sem que o povo ficasse sabendo.
7 Funah fafu fal unaĉ waw wabajut me lévir ni fiĉigul, no gabbarum gagu gaa Paak nihi gúsimeni me.
7 Chegou o dia da Festa dos Pães sem Fermento , dia em que os judeus matavam carneirinhos para comemorar a Páscoa .
8 Yésu naboñ Ᵽier ni Saaŋ naagil : « Jujow iki jucokor Paak yay min mb’utiñal yo. »
8 Então Jesus deu a Pedro e a João a seguinte ordem:
9 N’guogol : « Tay numaŋe jucokor yo ? »
9 Eles perguntaram: — Onde o senhor quer que a gente prepare o jantar?
10 Naagil : « Juutten : No jijae me enogen n’ésuh yay, ᵽan jiemor n’ace áine átebul jifin jaa mal ; jilagenol iki junogen ni yaŋ yay dó najae me enogen,
10 Jesus respondeu:
11 ban n’juoh ala yaŋ yay : “Afan ahu naage juroreni ni baŋ bay najae me etiñ Paak yay o ni ulagorol ?”
11 e digam ao dono dela: “O Mestre mandou perguntar a você onde fica a sala em que ele e os seus discípulos vão comer o jantar da Páscoa.”
12 Ᵽan agitenul ñer fatiya yaŋ yay futoŋ fámah, dó ᵽan jutoh wo nusoholaal me ᵽe. Dó mbi jucokor me Paak yay. »
12 Então ele mostrará a vocês uma grande sala mobiliada, no andar de cima. Preparem ali o jantar.
13 N’gukay, guĉih n’gutoh waf waw ᵽe may ti Yésu alobil yo me, min ñer gucokor fitiñ fafu faa Paak yay.
13 Os dois discípulos foram até a cidade e encontraram tudo como Jesus tinha dito. Então prepararam o jantar da Páscoa.
14 No tinah talu tiĉih me taa fitiñ, Yésu ni uᵽotoraol|uᵽotora n’gunamo.
14 Quando chegou a hora, Jesus sentou-se à mesa com os apóstolos
15 Naagil : « Jiffasut bu nimaŋ me itiñ Paak ye ni buru balama ílam !
15 e lhes disse:
16 Niegul, mat’ímus ibbañ itiñ yo bi no ejae me ekano joon ni Jávi Aláemit. »
16 Pois eu digo a vocês que nunca comerei este jantar até que eu coma o verdadeiro jantar que haverá no
17 Ñer naŋar éremuma, nasal Aláemit aban naagil : « Jiŋar dáure jigabor ;
17 Então Jesus pegou o cálice de vinho, deu graças a Deus e disse:
18 niegul, ᵽúrto jama mat’ibbander irem bíñu bi no Jávi Aláemit jijae me eĉigul. »
18 Pois eu afirmo a vocês que nunca mais beberei deste vinho até que chegue o Reino de Deus.
19 Mbiban naŋar ganaĉ, násonien go, namusulor go aban nagaboril go naagil : « Dáure enilom yaseni me molul. Jikan mo min ni’juosenom. »
19 Depois pegou o pão e deu graças a Deus. Em seguida partiu o pão e o deu aos apóstolos, dizendo:
20 No gutiñ me guban, nasenil may éremuma yay naagil : « Erémuma yauye yoemme físimom fajae me éyui molul bi eliŋen gajogor gagu guvugul gagu go Aláemit ajogor me ni buru.
20 Depois do jantar, do mesmo modo deu a eles o cálice de vinho, dizendo:
21 Bare juluj : an ahu aamme n’ennomenom, ume atiñore maa n’ínje.
21 Mas vejam: o traidor está aqui sentado comigo à mesa!
22 Maagen, Añol Arafuhow ban aĉet ti Aláemit ajoh yo me ; bare mataño mámah míni ni an ahu ajaol me ennomen ! »
22 Pois o
23 Ñer uᵽotoraaw n’gunamo erorenor ay ni bugo ajae me ekan dáuru.
23 Então os apóstolos começaram a perguntar uns aos outros quem seria o traidor.
24 Ulagorol n’gunamo síceŋor bi effas ay ni bugo aat me ajogi ti afaŋil me ᵽe.
24 Os apóstolos tiveram uma forte discussão sobre qual deles deveria ser considerado o mais importante.
25 Ñer Yésu naagil : « Uvíaw bugaa súsuh sasu guogenesowogen ni sembe ró, mbiban n’gumaŋ min guvogil ukana-maaro.
25 Então Jesus disse:
26 Bare buru jambi jíni ti bugo. Ᵽan til afaŋ me gájalo ni buru áni ti afaŋ me gatiti, ban aamme ni fuhow fafu áni ti aroka.
26 Mas entre vocês não pode ser assim. Pelo contrário, o mais importante deve ser como o menos importante; e o que manda deve ser como o que é mandado.
27 Nirorenul ay afaŋ me gájalo : aamme ni fitiñ ter aseneol me atiñ ? Leti aamme ni fitiñ ? Yoo ! Injé hum ume aam maa n’etulul ti amigelul.
27 Quem é o mais importante? É o que está sentado à mesa para comer ou é o que está servindo? Claro que é o que está sentado à mesa. Mas entre vocês eu sou como aquele que serve.
28 Buru, buru juomme gamuten me mimanur n’ínje no táñiom me.
28 — Vocês têm estado sempre comigo nos meus sofrimentos.
29 Yo eĉil me nisenul Jávi jaju juogen, ti may Ᵽayom asenom jo me,
29 Por isso, assim como o meu Pai me deu o direito de governar, eu também dou o mesmo direito a vocês.
30 min mbi jitiñ n’jirem tiñ tanur n’ínje ni Jáviom, ban n’jinamo ni sifenjeŋ úvi bi eogen guil|guil gagu gal Israel gagu gal Israel gaamme guñen ni gúuba. »
30 Vocês vão comer e beber à minha mesa no meu
31 Yésu naah Simoŋ : « Simoŋ, Simoŋ, uutten ᵽaa ! Seytane nácine mala min áju agorenul ti an nah’aey me bahager bi éᵽuren éful bo.
31 Jesus continuou:
32 Bare nilalaw míya jambi gáinen gúralii. Ban no nujae me ébbañul mbal ínje, mb’utajen uinum gutii sembe. »
32 Mas eu tenho orado por você, Simão, para que não lhe falte fé. E, quando você voltar para mim, anime os seus irmãos.
33 Naagol : « Afanom, to niilo maa nibamban dáh, hani ban unogen ni fipeh ter uĉet, wola. »
33 Então Pedro disse a Jesus: — Estou pronto para ser preso e morrer com o senhor!
34 Yésu naagol : « Ᵽier, niegi maa, tale gajem m’bujom, balama gáin guoh, ᵽan uoh ñono ñáfaji uffasutom. »
34 Então Jesus afirmou:
35 Yésu nabbañ aah ulagorol : « No niboñul me m’baŋarut síralam, baet, sidala, baje ᵽiaŋ uce wo jibajut ? » N’guogol : « Bajut. »
35 Depois Jesus perguntou aos discípulos: — Não faltou nada! — responderam eles.
36 Naagil : « Yoo. Bare maer, an abaj me síralam aŋar so, an abaj me baet aŋar bo, ban an abajut me gafoje, annomen bisimool min annom ganur.
36 Então Jesus disse:
37 Injé ilobul yo, wo Bahiĉer babu bulob me buya n’ínje, uote ukano, min buoh me : “Guᵽinol ni ukana-maarat bugagu.” Ban walobi me ni Bahiĉer babu uya n’ínje, tinah wo tiĉige. »
37 Pois as
38 N’guogol : « Afanóli, ufoje uwe úuba. » Naagil : « Uᵽiloe. »
38 Aí os seus discípulos disseram: — Senhor, aqui estão duas espadas.
39 Ñer Yésu náᵽur, aban najow bi ni firijaŋ fafu fal uoliv|buoliv waw, ti naᵽi me nah’akan. Ulagorol n’gulagenol.
39 Jesus saiu e foi, como de costume, ao monte das Oliveiras; e os seus discípulos foram com ele.
40 No naĉih me tiñ tautu, naagil : « Jilaw jambi julo ni gabut gaa Seytane ! »
40 Quando chegou ao lugar escolhido, Jesus disse:
41 Mbiban náhatuloil butum maageima garal gal eval, aban naya gújul min alaw
41 Então se afastou a uma distância de mais ou menos trinta metros. Ajoelhou-se e começou a orar,
42 aah : « Ᵽaaya, umaŋ me, ᵽan ufaren éremuma yauye yaa sílam éraliom ! Bare mánoman níe, jambi wo ínje imaŋ me ukano, bare til wo aw umaŋ me. » [
42 dizendo:
43 Ñer ni baj amalaka aavulo n’émit áᵽullol bi etañol sembe.
43 [Então um anjo do céu apareceu e o animava.
44 Nemme gágogor gunonol, Yésu nafaŋ galaw iki ésuᵽaol neh’esot elo n’ettam ti gulas gaa físim.]
44 Cheio de uma grande aflição, Jesus orava com mais força ainda. O seu suor era como gotas de sangue caindo no chão.]
45 No nalaw me aban, naiyul ábbañul mbal ulagorol, aĉigul natogil gúmori mala gádeum gaam ni bugo.
45 Depois de orar, ele se levantou, voltou para o lugar onde os discípulos estavam e os encontrou dormindo, pois a tristeza deles era muito grande.
46 Naagil : « Wa uĉile n’jíni n’gámori ? Jiilo n’jilaw, jambi julo ni gabut gaa Seytane ! »
46 E disse:
47 Yésu m’babanerut elob, ni baj fítiman fiĉigul. Yudas, aamme ace ni uᵽotoraaw gaamme guñen ni gúuba, o ayabulo gayoŋ ; nalof Yésu bi ecolol garab.
47 Jesus ainda estava falando, quando chegou uma multidão. Judas, um dos doze discípulos, que era quem guiava aquela gente, chegou perto de Jesus para beijá-lo.
48 Ñer Yésu naagol : « Yudas, ecot yay nuom n’eŋar min unnomen Añol Arafuhow ? »
48 Mas Jesus disse:
49 No ulagora Yésu gujuh me wajae me ebaj, n’guogol : « Afanóli, jiŋar ᵽiaŋ ufojeóli min jiham bugan bugaubugi ? »
49 Quando os discípulos que estavam com Jesus viram o que ia acontecer, disseram: — Senhor, devemos atacar essa gente com as nossas espadas?
50 Ñer ace ni gaamen to me ni Yésu nateh aroka afan uteŋenaaw ámah ahu, ban naᵽirih gannuol gárib.
50 Um deles feriu com a espada o empregado do Grande Sacerdote , cortando a sua orelha direita.
51 Bare Yésu naah : « Jihame ! » Aban nagor gannu áine ahu min abbañen to ti tínien me.
51 Mas Jesus ordenou: Aí tocou na orelha do homem e o curou.
52 Aban nábaho mbal afan uteŋenaaw ámah ahu, ufan upoya gávi gagu ni ufan ésuh yay gakelol me fujoh naagil : « Bu jujoulo mee n’ufoje ró ni sugol ti nihi jíkail me ejoh akana-maarat ?
52 Em seguida disse aos chefes dos sacerdotes, aos oficiais da guarda do Templo e aos líderes judeus que tinham vindo para prendê-lo:
53 Funah-ó-funah ínje umuen ni buru dó ni gávi gagu, ban jujogutom. Bare tinah te, to tuomme tolul tom ni ᵽoᵽ taa Seytane, ávi emoĉ ahu. »
53 Eu estava com vocês todos os dias no pátio do Templo, e vocês não tentaram me prender. Mas esta é a hora de vocês e também a hora do poder da escuridão.
54 N’gujoh Yésu gújaenum bi yaŋ afan uteŋenaaw ámah ahu. Ᵽier nah’alagenil búsol ráli.
54 Eles prenderam Jesus e o levaram até a casa do Grande Sacerdote . E Pedro os seguia de longe.
55 N’gusaen sambun n’etut fúlumet fafu, mbiban n’gunamo gúgot so. Ᵽier may nákail anamo to ni bugo.
55 Quando acenderam uma fogueira no meio do pátio, Pedro foi e sentou-se com os que estavam em volta do fogo.
56 Aroka ace aare najugol to nanamo me alof sambun sasu ; nalujol aluj naah : « Aíne ahumu may bugo ni’gujaor ! »
56 Uma das empregadas o viu sentado ali perto da fogueira, olhou bem para ele e disse: — Este homem também estava com Jesus!
57 Bare Ᵽier naceŋol naagol : « Aare ahu, iffasutol. »
57 Mas Pedro negou, dizendo: — Mulher, eu nem conheço esse homem!
58 Ᵽúrto, ni baj ace ajugol naah : « Aw buru bugom. » Bare mul Ᵽier naah áine ahu : « Injé let wóli. »
58 Pouco tempo depois, um homem o viu ali e disse: — Você também é um deles! Mas Pedro respondeu: — Homem, eu não sou um deles.
59 Ᵽio maa, ace naĉimen aah : « Maagen, áine ahumu bugo bugom, mata an ala Gálile om. »
59 Mais ou menos uma hora depois, outro insistiu: — Você estava mesmo com ele porque também é galileu.
60 Ᵽier bae mul naah : « Aw iffasut wa numaŋe elob. » To baenah o baroŋer n’elob yay, gáin gagu n’guoh.
60 Mas Pedro respondeu: — Homem, eu não sei do que é que você está falando! Naquele instante, enquanto ele falava, o galo cantou.
61 No ñer Ataw nábahoul aluj Ᵽier ; Ᵽier naosen firim fafu fo Ataw alobol me : « Balama gáin guoh jama, ᵽan uoh ñono ñáfaji uffasutom. »
61 Então o Senhor virou-se e olhou firme para Pedro, e ele lembrou das palavras que o Senhor lhe tinha dito: “Hoje, antes que o galo cante, você dirá três vezes que não me conhece.”
62 Náᵽur bi tíyaŋ aban nanamo ukoŋ ni sembe n’eteh mahat ró.
62 Então Pedro saiu dali e chorou amargamente.
63 Ñer bugan bugagu gajoh me Yésu nihi gúfohulol n’gutegol.
63 Os homens que estavam guardando Jesus zombavam dele e batiam nele.
64 Ᵽan ni’gufut buulol, mbiban n’gurorenol : « Ulobóli ᵽaa ay ategi ! »
64 Taparam os olhos dele e perguntavam: — Quem foi que bateu em você? Adivinhe!
65 Nihi ᵽoᵽ gulob sulob sammeŋe saa gújel guya ni o.
65 E diziam muitas outras coisas para insultá-lo.
66 No tihalen me, fujoj fafu fataliŋe me ni fuomunor. Gaam dó me, bugo guomme ufan uteŋenaaw, úᵽajula gúboñ Aláemit bugagu ni ufan Esúif yay. N’guboñ gúŋarul Yésu bi to bújoŋor fujojil.
66 Quando amanheceu, alguns líderes dos judeus, alguns chefes dos sacerdotes e alguns mestres da Lei se reuniram. Depois mandaram levar Jesus diante do Conselho Superior .
67 Mbiban n’gurorenol : « Ulobóli ᵽaa, aw uomme Kirista ? » Naagil : « Iogul me ey, mati jíinenom ;
67 Então lhe disseram: — Diga para nós se você é o Ele respondeu:
68 ban irorenul me, mati jíbahulom.
68 E, se eu fizer uma pergunta, vocês não vão responder.
69 Bare maer ñer ᵽan Añol Arafuhow ak’anamo ni gañen gárib gal Aláemit-Sembe. »
69 Mas de agora em diante o
70 N’guoh bugo ᵽe : « Kan hum aw uomme Añol Aláemit ? » Naagil : « Nemme buru julob yo : aĉila nem. »
70 Aí todos perguntaram: — Então você é o Filho de Deus? Jesus respondeu:
71 Ñer n’guoh : « Usoholautal bagitener bice ! Wolal faŋaolal nuunale gurimol ! »
71 E eles disseram: — Não precisamos mais de testemunhas. Nós mesmos ouvimos o que ele disse.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.