Lucas 22

Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Gaggan gagu gal unaĉ waw wabajut me lévir, go guvoge me Paak, gulofulo.
1 Estava, pois, perto a Festa dos Pães Asmos, chamada de Páscoa.
2 Ñer ufan uteŋenaaw ni úᵽajula gúboñ Aláemit bugagu n’gúni n’eŋes bu gujae me ekan ni mutuho ró n’gumuh Yésu, mata gúholiholi gailo ésuh yay.
2 E os principais dos sacerdotes e os escribas andavam procurando como o matariam, porque temiam o povo.
3 Ban Seytane nanogen Yudas o guvoge me may Isikariot, ace ni uᵽotoraaw|uᵽotora gaamme guñen ni gúuba.
3 Entrou, porém, Satanás em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, o qual era do número dos doze.
4 Yudas najow ak’alob n’ufan uteŋenaaw ni ufan ekosombil yay gapoe me gávi-Aláemit gagu, bu najae me ekan min Yésu alo ni guñenil.
4 E foi e falou com os principais dos sacerdotes e com os capitães de como lho entregaria,
5 Ñer ni súmil nár mala yo iki gulob esenol síralam.
5 os quais se alegraram e convieram em lhe dar dinheiro.
6 Yudas namaŋ, aban náni n’eŋes no jáhor me ekan Yésu nalo n’guñenil ésuh yay m’baffasut.
6 E ele concordou e buscava oportunidade para lho entregar sem alvoroço.
7 Funah fafu fal unaĉ waw wabajut me lévir ni fiĉigul, no gabbarum gagu gaa Paak nihi gúsimeni me.
7 Chegou, porém, o dia da Festa dos Pães Asmos, em que importava sacrificar a Páscoa.
8 Yésu naboñ Ᵽier ni Saaŋ naagil : « Jujow iki jucokor Paak yay min mb’utiñal yo. »
8 E mandou a Pedro e a João, dizendo: Ide, preparai-nos a Páscoa, para que
9 N’guogol : « Tay numaŋe jucokor yo ? »
9 E eles lhe perguntaram: Onde queres que a preparemos?
10 Naagil : « Juutten : No jijae me enogen n’ésuh yay, ᵽan jiemor n’ace áine átebul jifin jaa mal ; jilagenol iki junogen ni yaŋ yay dó najae me enogen,
10 E ele lhes disse: Eis que, quando entrardes na cidade, encontrareis um homem levando um cântaro de água; segui-o até à casa em que ele entrar.
11 ban n’juoh ala yaŋ yay : “Afan ahu naage juroreni ni baŋ bay najae me etiñ Paak yay o ni ulagorol ?”
11 E direis ao pai de família da casa: O mestre te diz: Onde está o aposento em que hei de comer a Páscoa com os meus discípulos?
12 Ᵽan agitenul ñer fatiya yaŋ yay futoŋ fámah, dó ᵽan jutoh wo nusoholaal me ᵽe. Dó mbi jucokor me Paak yay. »
12 Então, ele vos mostrará um grande cenáculo mobilado; aí fazei os preparativos.
13 N’gukay, guĉih n’gutoh waf waw ᵽe may ti Yésu alobil yo me, min ñer gucokor fitiñ fafu faa Paak yay.
13 E, indo eles, acharam como lhes havia sido dito; e prepararam a Páscoa.
14 No tinah talu tiĉih me taa fitiñ, Yésu ni uᵽotoraol|uᵽotora n’gunamo.
14 E, chegada a hora, pôs-se à mesa, e, com ele, os doze apóstolos.
15 Naagil : « Jiffasut bu nimaŋ me itiñ Paak ye ni buru balama ílam !
15 E disse-lhes: Desejei muito comer convosco esta Páscoa, antes que padeça,
16 Niegul, mat’ímus ibbañ itiñ yo bi no ejae me ekano joon ni Jávi Aláemit. »
16 porque vos digo que não a comerei mais até que ela se cumpra no Reino de Deus.
17 Ñer naŋar éremuma, nasal Aláemit aban naagil : « Jiŋar dáure jigabor ;
17 E, tomando o cálice e havendo dado graças, disse: Tomai-o e reparti-
18 niegul, ᵽúrto jama mat’ibbander irem bíñu bi no Jávi Aláemit jijae me eĉigul. »
18 porque vos digo que já não beberei do fruto da vide, até que venha o Reino de Deus.
19 Mbiban naŋar ganaĉ, násonien go, namusulor go aban nagaboril go naagil : « Dáure enilom yaseni me molul. Jikan mo min ni’juosenom. »
19 E, tomando o pão e havendo dado graças, partiu- o e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que por vós é dado; fazei isso em memória de mim.
20 No gutiñ me guban, nasenil may éremuma yay naagil : « Erémuma yauye yoemme físimom fajae me éyui molul bi eliŋen gajogor gagu guvugul gagu go Aláemit ajogor me ni buru.
20 Semelhantemente, tomou o cálice, depois da ceia, dizendo: Este cálice é o Novo Testamento no meu sangue, que é derramado por vós.
21 Bare juluj : an ahu aamme n’ennomenom, ume atiñore maa n’ínje.
21 Mas eis que a mão do que me trai
22 Maagen, Añol Arafuhow ban aĉet ti Aláemit ajoh yo me ; bare mataño mámah míni ni an ahu ajaol me ennomen ! »
22 E, na verdade, o Filho do Homem vai segundo o que está determinado; mas ai daquele homem por quem é traído!
23 Ñer uᵽotoraaw n’gunamo erorenor ay ni bugo ajae me ekan dáuru.
23 E começaram a perguntar entre si qual deles seria o que havia de fazer isso.
24 Ulagorol n’gunamo síceŋor bi effas ay ni bugo aat me ajogi ti afaŋil me ᵽe.
24 E houve também entre eles contenda sobre qual deles parecia ser o maior.
25 Ñer Yésu naagil : « Uvíaw bugaa súsuh sasu guogenesowogen ni sembe ró, mbiban n’gumaŋ min guvogil ukana-maaro.
25 E ele lhes disse: Os reis dos gentios dominam sobre eles, e os que têm autoridade sobre eles são chamados benfeitores.
26 Bare buru jambi jíni ti bugo. Ᵽan til afaŋ me gájalo ni buru áni ti afaŋ me gatiti, ban aamme ni fuhow fafu áni ti aroka.
26 Mas não seja como o menor; e quem governa, como quem serve.
27 Nirorenul ay afaŋ me gájalo : aamme ni fitiñ ter aseneol me atiñ ? Leti aamme ni fitiñ ? Yoo ! Injé hum ume aam maa n’etulul ti amigelul.
27 Pois qual é maior: quem está porém, entre vós, sou como aquele que serve.
28 Buru, buru juomme gamuten me mimanur n’ínje no táñiom me.
28 E vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas tentações.
29 Yo eĉil me nisenul Jávi jaju juogen, ti may Ᵽayom asenom jo me,
29 E eu vos destino o Reino, como meu Pai mo destinou,
30 min mbi jitiñ n’jirem tiñ tanur n’ínje ni Jáviom, ban n’jinamo ni sifenjeŋ úvi bi eogen guil|guil gagu gal Israel gagu gal Israel gaamme guñen ni gúuba. »
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu Reino e vos assenteis sobre tronos, julgando as doze tribos de Israel.
31 Yésu naah Simoŋ : « Simoŋ, Simoŋ, uutten ᵽaa ! Seytane nácine mala min áju agorenul ti an nah’aey me bahager bi éᵽuren éful bo.
31 Disse também o Senhor: Simão, Simão, eis que Satanás vos pediu para vos cirandar como trigo.
32 Bare nilalaw míya jambi gáinen gúralii. Ban no nujae me ébbañul mbal ínje, mb’utajen uinum gutii sembe. »
32 Mas eu roguei por ti, para que a tua fé não desfaleça; e tu, quando te converteres, confirma teus irmãos.
33 Naagol : « Afanom, to niilo maa nibamban dáh, hani ban unogen ni fipeh ter uĉet, wola. »
33 E ele lhe disse: Senhor, estou pronto a ir contigo até à prisão e à morte.
34 Yésu naagol : « Ᵽier, niegi maa, tale gajem m’bujom, balama gáin guoh, ᵽan uoh ñono ñáfaji uffasutom. »
34 Mas ele disse: Digo-te, Pedro, que não cantará hoje o galo antes que três vezes negues que me conheces.
35 Yésu nabbañ aah ulagorol : « No niboñul me m’baŋarut síralam, baet, sidala, baje ᵽiaŋ uce wo jibajut ? » N’guogol : « Bajut. »
35 E disse-lhes: Quando vos mandei sem bolsa, alforje ou sandálias, faltou-vos, porventura, alguma coisa? Eles responderam: Nada.
36 Naagil : « Yoo. Bare maer, an abaj me síralam aŋar so, an abaj me baet aŋar bo, ban an abajut me gafoje, annomen bisimool min annom ganur.
36 Disse-lhes, pois: Mas, agora, aquele que tiver bolsa, tome-
37 Injé ilobul yo, wo Bahiĉer babu bulob me buya n’ínje, uote ukano, min buoh me : “Guᵽinol ni ukana-maarat bugagu.” Ban walobi me ni Bahiĉer babu uya n’ínje, tinah wo tiĉige. »
37 porquanto vos digo que importa que em mim se cumpra aquilo que está escrito: E com os malfeitores foi contado. Porque o que
38 N’guogol : « Afanóli, ufoje uwe úuba. » Naagil : « Uᵽiloe. »
38 E eles disseram: Senhor, eis aqui duas espadas. E ele lhes disse: Basta.
39 Ñer Yésu náᵽur, aban najow bi ni firijaŋ fafu fal uoliv|buoliv waw, ti naᵽi me nah’akan. Ulagorol n’gulagenol.
39 E, saindo, foi, como costumava, para o monte das Oliveiras; e também os seus discípulos o seguiram.
40 No naĉih me tiñ tautu, naagil : « Jilaw jambi julo ni gabut gaa Seytane ! »
40 E, quando chegou àquele lugar, disse-lhes: Orai, para que não entreis em tentação.
41 Mbiban náhatuloil butum maageima garal gal eval, aban naya gújul min alaw
41 E apartou-se deles cerca de um tiro de pedra; e, pondo-se de joelhos, orava,
42 aah : « Ᵽaaya, umaŋ me, ᵽan ufaren éremuma yauye yaa sílam éraliom ! Bare mánoman níe, jambi wo ínje imaŋ me ukano, bare til wo aw umaŋ me. » [
42 dizendo: Pai, se queres, passa de mim este cálice; todavia, não se faça a minha vontade, mas a tua.
43 Ñer ni baj amalaka aavulo n’émit áᵽullol bi etañol sembe.
43 E apareceu-lhe um anjo do céu, que o confortava.
44 Nemme gágogor gunonol, Yésu nafaŋ galaw iki ésuᵽaol neh’esot elo n’ettam ti gulas gaa físim.]
44 E, posto em agonia, orava mais intensamente. E o seu suor tornou-se em grandes gotas de sangue que corriam até ao chão.
45 No nalaw me aban, naiyul ábbañul mbal ulagorol, aĉigul natogil gúmori mala gádeum gaam ni bugo.
45 E, levantando-se da oração, foi ter com os seus discípulos e achou-os dormindo de tristeza.
46 Naagil : « Wa uĉile n’jíni n’gámori ? Jiilo n’jilaw, jambi julo ni gabut gaa Seytane ! »
46 E disse-lhes: Por que estais dormindo? Levantai-vos, e orai para que não entreis em tentação.
47 Yésu m’babanerut elob, ni baj fítiman fiĉigul. Yudas, aamme ace ni uᵽotoraaw gaamme guñen ni gúuba, o ayabulo gayoŋ ; nalof Yésu bi ecolol garab.
47 E, estando ele ainda a falar, surgiu uma multidão; e um dos doze, que se chamava Judas, ia adiante dela e chegou-se a Jesus para o beijar.
48 Ñer Yésu naagol : « Yudas, ecot yay nuom n’eŋar min unnomen Añol Arafuhow ? »
48 E Jesus lhe disse: Judas, com um beijo trais o Filho do Homem?
49 No ulagora Yésu gujuh me wajae me ebaj, n’guogol : « Afanóli, jiŋar ᵽiaŋ ufojeóli min jiham bugan bugaubugi ? »
49 E, vendo os que estavam com ele o que ia suceder, disseram-lhe: Senhor, feriremos à espada?
50 Ñer ace ni gaamen to me ni Yésu nateh aroka afan uteŋenaaw ámah ahu, ban naᵽirih gannuol gárib.
50 E um deles feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha direita.
51 Bare Yésu naah : « Jihame ! » Aban nagor gannu áine ahu min abbañen to ti tínien me.
51 E, respondendo Jesus, disse: Deixai-os; basta. E, tocando-lhe a orelha, o curou.
52 Aban nábaho mbal afan uteŋenaaw ámah ahu, ufan upoya gávi gagu ni ufan ésuh yay gakelol me fujoh naagil : « Bu jujoulo mee n’ufoje ró ni sugol ti nihi jíkail me ejoh akana-maarat ?
52 E disse Jesus aos principais dos sacerdotes, e capitães do templo, e anciãos que tinham ido contra ele: Saístes com espadas e porretes, como para deter um salteador?
53 Funah-ó-funah ínje umuen ni buru dó ni gávi gagu, ban jujogutom. Bare tinah te, to tuomme tolul tom ni ᵽoᵽ taa Seytane, ávi emoĉ ahu. »
53 Tenho estado todos os dias convosco no templo e não estendestes as mãos contra mim, mas esta é a vossa hora e o poder das trevas.
54 N’gujoh Yésu gújaenum bi yaŋ afan uteŋenaaw ámah ahu. Ᵽier nah’alagenil búsol ráli.
54 Então, prendendo-o, o levaram e o meteram em casa do sumo sacerdote. E Pedro seguia-o de longe.
55 N’gusaen sambun n’etut fúlumet fafu, mbiban n’gunamo gúgot so. Ᵽier may nákail anamo to ni bugo.
55 E, havendo-se acendido fogo no meio do pátio, estando todos sentados, assentou-se Pedro entre eles.
56 Aroka ace aare najugol to nanamo me alof sambun sasu ; nalujol aluj naah : « Aíne ahumu may bugo ni’gujaor ! »
56 E como certa criada, vendo-o estar assentado ao fogo, pusesse os olhos nele, disse: Este também estava com ele.
57 Bare Ᵽier naceŋol naagol : « Aare ahu, iffasutol. »
57 Porém ele negou-o, dizendo: Mulher, não o conheço.
58 Ᵽúrto, ni baj ace ajugol naah : « Aw buru bugom. » Bare mul Ᵽier naah áine ahu : « Injé let wóli. »
58 E, um pouco depois, vendo-o outro, disse: Tu és também deles. Mas Pedro disse: Homem, não sou.
59 Ᵽio maa, ace naĉimen aah : « Maagen, áine ahumu bugo bugom, mata an ala Gálile om. »
59 E, passada quase uma hora, um outro afirmava, dizendo: Também este verdadeiramente estava com ele, pois também é galileu.
60 Ᵽier bae mul naah : « Aw iffasut wa numaŋe elob. » To baenah o baroŋer n’elob yay, gáin gagu n’guoh.
60 E Pedro disse: Homem, não sei o que dizes. E logo, estando ele ainda a falar, cantou o galo.
61 No ñer Ataw nábahoul aluj Ᵽier ; Ᵽier naosen firim fafu fo Ataw alobol me : « Balama gáin guoh jama, ᵽan uoh ñono ñáfaji uffasutom. »
61 E, virando-se o Senhor, olhou para Pedro, e Pedro lembrou-se da palavra do Senhor, como lhe tinha dito: Antes que o galo cante hoje, me negarás três vezes.
62 Náᵽur bi tíyaŋ aban nanamo ukoŋ ni sembe n’eteh mahat ró.
62 E, saindo Pedro para fora, chorou amargamente.
63 Ñer bugan bugagu gajoh me Yésu nihi gúfohulol n’gutegol.
63 E os homens que detinham Jesus zombavam dele, ferindo-o.
64 Ᵽan ni’gufut buulol, mbiban n’gurorenol : « Ulobóli ᵽaa ay ategi ! »
64 E, vendando-lhe os olhos, feriam-no no rosto e perguntavam-lhe, dizendo: Profetiza-nos: quem é que te feriu?
65 Nihi ᵽoᵽ gulob sulob sammeŋe saa gújel guya ni o.
65 E outras muitas coisas diziam contra ele, blasfemando.
66 No tihalen me, fujoj fafu fataliŋe me ni fuomunor. Gaam dó me, bugo guomme ufan uteŋenaaw, úᵽajula gúboñ Aláemit bugagu ni ufan Esúif yay. N’guboñ gúŋarul Yésu bi to bújoŋor fujojil.
66 E logo que foi dia, ajuntaram-se os anciãos do povo, e os principais dos sacerdotes, e os escribas, e o conduziram ao seu concílio,
67 Mbiban n’gurorenol : « Ulobóli ᵽaa, aw uomme Kirista ? » Naagil : « Iogul me ey, mati jíinenom ;
67 e lhe perguntaram: Se tu és o Cristo, dize-nos. Ele replicou: Se vo-lo disser, não o crereis;
68 ban irorenul me, mati jíbahulom.
68 e também, se vos perguntar, não me respondereis, nem me soltareis.
69 Bare maer ñer ᵽan Añol Arafuhow ak’anamo ni gañen gárib gal Aláemit-Sembe. »
69 Desde agora, o Filho do Homem se assentará à direita do poder de Deus.
70 N’guoh bugo ᵽe : « Kan hum aw uomme Añol Aláemit ? » Naagil : « Nemme buru julob yo : aĉila nem. »
70 E disseram todos: Logo, és tu o Filho de Deus? E ele lhes disse: Vós dizeis que eu sou.
71 Ñer n’guoh : « Usoholautal bagitener bice ! Wolal faŋaolal nuunale gurimol ! »
71 Então, disseram: De que mais testemunho necessitamos? Pois nós mesmos o ouvimos da sua boca.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.