Lucas 20
Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs ARIB
1 Funah fice, Yésu náni n’gavare ésuh yay ni gávi-Aláemit gagu, nah’agitenil Firim fafu Fásum me. Ᵽiout, ufan uteŋenaaw, úᵽajula gúboñ Aláemit bugagu ni ufan ésuh yay n’gufaen guĉigul.
1 Num desses dias, quando Jesus ensinava o povo no templo, e anunciava o evangelho, sobrevieram os principais sacerdotes e os escribas, com os anciãos.
2 N’guogol : « Ulobóli ᵽaa, sembe say nubaj mee sal ekan wo nukane mee, ay aseni sembe sausu ? »
2 e falaram-lhe deste modo: Dize-nos, com que autoridade fazes tu estas coisas? Ou, quem é o que te deu esta autoridade?
3 Naagil : « Injé may nibaje suroren sal erorenul :
3 Respondeu-lhes ele: Eu também vos farei uma pergunta; dizei-me, pois:
4 Yoo, sembe sasu saa gábatise so Saaŋ Batis abaj me, bay súᵽullo : n’Aláemit ter ni an ? »
4 O batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Bare n’gúbahulor guoh : « Uogal me n’Aláemit, ᵽan aagolal : “Wa uĉile ñer jíinenut ni o ?”
5 Ao que eles arrazoavam entre si: Se dissermos: do céu, ele dirá: Por que não crestes?
6 Ban may uogal me ni an sujoumulo, ésuh yay ᵽe ᵽan guralolal sival uk’uĉelal, mata gúinene búoh Saaŋ Batis aboñer aamene. »
6 Mas, se dissermos: Dos homens, todo o povo nos apedrejará; pois está convencido de que João era profeta.
7 Ñer n’gúbalol guoh guffasut.
7 Responderam, pois, que não sabiam donde era.
8 Yésu naagil : « Yoo, ínje may mat’ilobul ni sembe say nikane mee waf wauwu. »
8 Replicou-lhes Jesus: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
9 Ᵽúrto, Yésu nanamo elob ésuh yay búnogor baube : « Baje ace áine aroh úbiñu|bíbiñu, aban nábahen wo asen ucokora-bíñu guogen mbi nihi gúᵽunnol fugabol ; mbiban nakay bújaor bajae eᵽio.
9 Começou então a dizer ao povo esta parábola: Um homem plantou uma vinha, arrendou-a a uns lavradores, e ausentou-se do país por muito tempo.
10 No tinah tiĉih me tal ealen mitiñ mamu, naboñ aroka bi ni gaogen me úbiñu waw, bi éyabul fugabol. Bare ucokora-bíñu bugagu n’guteh aroka ahumu, guban n’guhamol aot guñen gurakel.
10 No tempo próprio mandou um servo aos lavradores, para que lhe dessem dos frutos da vinha; mas os lavradores, espancando-o, mandaram-no embora de mãos vazias.
11 Ala úbiñu waw nabbañ aboñ ace aroka, bare n’gutegol may, n’gujelol guban n’guhamol aot guñen gurakel.
11 Tornou a mandar outro servo; mas eles espancaram também a este e, afrontando-o, mandaram-no embora de mãos vazias.
12 Afan ahu natajen aboñ aroka áfatten ; o mul n’gúbukenol, mbiban n’guhamol.
12 E mandou ainda um terceiro; mas feriram também a este e lançaram-no fora.
13 Ala úbiñu waw naah : “Bu nijae ᵽiaŋ ekan ? Uhalom min iboñ áᵽurom áamumma, níinene aĉila ᵽan gúkanumol.” Ñer naboñol ajow.
13 Disse então o senhor da vinha: Que farei? Mandarei o meu filho amado; a ele talvez respeitarão.
14 Bare ucokora-biñu bugagu no gujugol me o n’éjoul, n’guogoro : “Umu aĉil me gafumol. Ujaal umugalol, mamu gafumol ᵽan gúbbañul gúni gololal.”
14 Mas quando os lavradores o viram, arrazoaram entre si, dizendo: Este é o herdeiro; matemo-lo, para que a herança seja nossa.
15 N’gúᵽunnol gubelen tíyaŋ guban n’gumugol. »
15 E lançando-o fora da vinha, o mataram. Que lhes fará, pois, o senhor da vinha?
16 Ᵽan ájoul, mb’aĉigul namugil, aban nábahen wo asen guce. »
16 Virá e destruirá esses lavradores, e dará a vinha a outros. Ouvindo eles isso, disseram: Tal não aconteça!
17 Bare Yésu nailo alujil aban naah : « Bahiĉer baube wa bulobe no buoh me :
17 Mas Jesus, olhando para eles, disse: Pois, que quer dizer isto que está escrito: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa foi posta como pedra angular?
18 Anóan ajae me eloŋen ébirih yauyu ᵽan alebbor, ban may ánoan o ejae me elo ni o, ᵽan epulujol. »
18 Todo o que cair sobre esta pedra será despedaçado; mas aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó.
19 Ñer úᵽajula gúboñ Aláemit bugagu ni ufan uteŋenaaw n’gumaŋen ejoh Yésu to baenah mata guffase búoh molil nálobum mee búnogor baubu, bare n’gúholi ésuh yay.
19 Ainda na mesma hora os escribas e os principais sacerdotes, percebendo que contra eles proferira essa parábola, procuraram deitar-lhe as mãos, mas temeram o povo.
20 Ñer n’gunamo elujorol. N’guboñ bugan gukan ti bugan gáinene n’Aláemit gujow bi ni o bi ebelol gabbut ni suroren ; mamu ᵽan gúju ñer gujogulol gusen afan ahu aogen me mofil ᵽe.
20 E, aguardando oportunidade, mandaram espias, os quais se fingiam justos, para o apanharem em alguma palavra, e o entregarem à jurisdição e à autoridade do governador.
21 Bugan bugaubugu n’guĉigul n’guogol : « Afan ahu, jiffase búoh gurimi ni bavareeri suĉoĉol. Ulujérit ni uul bugan bugagu, ban nuvareevare bulago Aláemit ni maagen.
21 Estes, pois, o interrogaram, dizendo: Mestre, sabemos que falas e ensinas retamente, e que não consideras a aparência da pessoa, mas ensinas segundo a verdade o caminho de Deus;
22 Ulobóli ᵽaa ter sesen min búalen bucami ávi ahu ámah ahu Sesar. »
22 é-nos lícito dar tributo a César, ou não?
23 Bare Yésu nemme nátalloe gabbut gagu go guralol mee ni suroren sausu, naagil : « Jiŋallom ᵽaa éralam ! » N’guŋallol yo. Nabbañ aagil :
23 Mas Jesus, percebendo a astúcia deles, disse-lhes:
24 « Buul baube ni gajow gauge sal ay ? » N’guogol : « Saa Sesar. »
24 Mostrai-me um denário. De quem é a imagem e a inscrição que ele tem? Responderam: De César.
25 Ñer naagil : « Kan jisen Sesar wafol, ban may jisen Aláemit waamme wola ! »
25 Disse-lhes então: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.
26 Gubajut ñer fay mbi gújogumol me ni fo bújoŋor ésuh yay. Nemme gujahalijahali min ábalil mee, gubbañut gulob to fice firim.
26 E não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e admirados da sua resposta, calaram-se.
27 Ni baj Esáduke guce gujow iki gutoh Yésu. (Esáduke yay bugo nihi guoh me an aĉet me aban mat’ailoul n’eĉet yay.) N’guogol :
27 Chegaram então alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição, e perguntaram-lhe:
28 « Afanóli, gúboñ gagu gaa Móis guoge an ayab me anaare mbiban naĉet ajundenol o m’babajut añil, atiol ᵽan atunol min áju ahalol gátuh.
28 Mestre, Moisés nos deixou escrito que se morrer alguém, tendo mulher mas não tendo filhos, o irmão dele case com a viúva, e suscite descendência ao irmão.
29 Yoo. Bajene batiay baa wáine gono futoh ni gúuba. Atíar nayab aban naĉet o m’babajut añil.
29 Havia, pois, sete irmãos. O primeiro casou-se e morreu sem filhos;
30 Aútten ahu
30 então o segundo, e depois o terceiro, casaram com a viúva;
31 ni áfatten ahu n’gutunol anur-anur. Mamu may bugo ᵽe gaamme futoh ni gúuba guyab mee aare ahu, ban ni guĉet bugo ᵽe m’babajut añil ni o.
31 e assim todos os sete, e morreram, sem deixar filhos.
32 Ᵽúrto, aare ahu may naĉet.
32 Depois morreu também a mulher.
33 Ban ñer juroreni : no gaĉet me gujae me eilo, ᵽan ñer áni aar ay ni bugo, nemme bugo ᵽe gutoge guyabol ? »
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles será ela esposa, pois os sete por esposa a tiveram?
34 Yésu naagil : « Bugan bugaa babe n’ettam guyabeyab, gúyaboeyabo.
34 Respondeu-lhes Jesus: Os filhos deste mundo casaram-se e dão-se em casamento;
35 Bare bugan bugagu gajae me éjahor bújoŋor Aláemit min abbañenulil gúni m’buroŋ babu bájaeul me, mati guyab ter gúyabo.
35 mas os que são julgados dignos de alcançar o mundo vindouro, e a ressurreição dentre os mortos, nem se casam nem se dão em casamento;
36 Guñumut ᵽoᵽ ebbañ guĉet, mata ᵽan til gúni ti emalakaay. Bugo guñol Aláemit bugom mala min gubbañulo me gúni m’buroŋ.
36 porque já não podem mais morrer; pois são iguais aos anjos, e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Móis may nagitenolal ŋanno ca búoh gaĉet me ᵽan gúbbañul gúni m’buroŋ : ni Bahiĉer babu dó nalob me mala jufokon jaju jaa sijeŋ jaamme n’esa, navoge Ataw "Aláemit o Aburaham, Isak ni Sakob gúinen me ni o".
37 Mas que os mortos hão de ressurgir, o próprio Moisés o mostrou, na passagem a respeito da sarça, quando chama ao Senhor; Deus de Abraão, e Deus de Isaque, e Deus de Jacó.
38 Ban Aláemit alet Aláemit ala gaĉet me, bare til ala garoŋ me. Maagen, n’aĉila hani gúfaji bugaubugi gaĉet me gukakan bugan garoŋe. »
38 Ora, ele não é Deus de mortos, mas de vivos; porque para ele todos vivem.
39 Ñer guce ni úᵽajula gúboñ Aláemit bugagu n’guogol : « Afanóli, nulobe jon. »
39 Responderam alguns dos escribas: Mestre, disseste bem.
40 Gubbañut gukañen erorenol suroren sice.
40 Não ousavam, pois, perguntar-lhe mais coisa alguma.
41 Ᵽúrto, Yésu naagil : « Wa uĉile ésuh yay nihi guoh Kirista Añol David nam ?
41 Jesus, porém, lhes perguntou: Como dizem que o Cristo é filho de Davi?
42 David faŋaol naage n’élebur yay yal Ufóñ waw :
42 Pois o próprio Davi diz no livro dos Salmos: Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita,
43 bi no nijae me ekan ulatori gúni fírembenum guoli.”
43 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo dos teus pés.
44 Nemme David navogol "Ataw", bu Kirista ájue ñer áni Añol David tíj to ? »
44 Logo Davi lhe chama Senhor como, pois, é ele seu filho?
45 Min ésuh yay ᵽe guomme n’euttenol, Yésu naah ulagorol :
45 Enquanto todo o povo o ouvia, disse Jesus aos seus discípulos:
46 « Júludo úᵽajula gúboñ Aláemit bugagu, bugo nihi gubelo me újuo ujaha waave bi to n’guolil n’gujator min ésuh yay gujugil, bugo nihi gumaŋ me gusafil ni jammeŋ ni gákanum ró, bugo nihi gusommen me erobo ni sujukut sasu saa gayoŋ ni saŋ sasu saa galaw|yaŋ yaa galaw, bugo ᵽoᵽ nihi gurobo me ni sujukut sasu sáamumma gaggan babajer.
46 Guardai-vos dos escribas, que querem andar com vestes compridas, e gostam das saudações nas praças, dos primeiros assentos nas sinagogas, e dos primeiros lugares nos banquetes;
47 Ᵽan nihi gúgotor utiña-sibara bugagu min guyab wo gubaj me ᵽe, mbiban n’gunamo galaw huli min mbi ésuh yay gujogil bugan gaaro. Bakaner baubu ᵽan biĉilil n’guyab gúteh gafaŋe gaa bugagu ᵽe. »
47 que devoram as casas das viúvas, fazendo, por pretexto, longas orações; estes hão de receber maior condenação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.