Lucas 1

Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Abugeom Teofil,
1 Visto que muitos têm empreendido fazer uma narração coordenada dos fatos que entre nós se realizaram,
2 Bugan bugaubugi gugitenóli wo guun me n’utum bugagu gajuh wo me táh kábiriŋ ni buju babu, gabbanno me gúni ugitena firim Aláemit.
2 segundo no-los transmitiram os que desde o princípio foram testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 Yo eĉil me, ínje may no niŋes me ik’iffas joon waf wauwu ᵽe bi ni fíĉilum wo, nibaj biinum baube bal ehiĉuli. Aw Teofil, o níkanum me, nihiĉuli wo ni ganab ti ujow me.
3 também a mim, depois de haver investido tudo cuidadosamente desde o começo, pareceu-me bem, ó excelentíssimo Teófilo, escrever-te uma narração em ordem.
4 Nikanmokan min mb’úju uffas búoh waf waw wo guligeni me ubabaj ti maagen.
4 para que conheças plenamente a verdade das coisas em que foste instruído.
5 No Herod aamen me ávi mof mamu maa Yúde, bajene ace áine aĉil me bíteŋen babu, gajaol Sakari ; o ni fítiman fafu fal Abia nam. Aarol gajaol Elisabet, ban ni fiil fafu fal Aaroŋ náᵽullo, aamen me ateŋena ámah ala Aláemit.
5 Houve nos dias do Rei Herodes, rei da Judéia, um sacerdote chamado Zacarias, da turma de Abias; e sua mulher era descendente de Arão, e chamava-se Isabel.
6 Bugo éubail buroŋil búsusum Aláemit, ban ni’gúkanum faŋ gúboñ gagu ᵽe gal Aláemit.
6 Ambos eram justos diante de Deus, andando irrepreensíveis em todos os mandamentos e preceitos do Senhor.
7 Bare gubajut añil, mata Elisabet affasut fufane, ban bugo éubail gúfanumfanum.
7 Mas não tinham filhos, porque Isabel era estéril, e ambos avançados em idade.
8 Funah fice, Sakari náni n’ekan burokol ni gávi-Aláemit gagu mata fítiman fafu fola fiĉiggo.
8 Ora, estando ele a exercer as funções sacerdotais perante Deus, na ordem da sua turma,
9 N’gulukor ti guᵽi me nihi gukan, ni kan Sakari aĉiggo bi enogen ni gávi-Aláemit gagu ake esaen uyew waw wolil.
9 segundo o costume do sacerdócio, coube-lhe por sorte entrar no santuário do Senhor, para oferecer o incenso;
10 No naam wo me n’esaen, ésuh yay ᵽe n’guilo tíyaŋ n’gúni n’galaw.
10 e toda a multidão do povo orava da parte de fora, à hora do incenso.
11 To baenah ni baj amalaka ala Aláemit áᵽullol dó ni gávi-Aláemit gagu, nailo n’gañen gárib fúkanum-sambun fafu. Ateŋena ahu ámah ahu bújoŋor físimenum Aláemit|src="lb00263b.tif" size="col" copy="Louise Bass" ref="Lík 1.11"
11 Apareceu-lhe, então, um anjo do Senhor, em pé à direita do altar do incenso.
12 Sakari no najugol me, ajugut enilol, gáholi n’gunonol.
12 E Zacarias, vendo-o, ficou turbado, e o temor o assaltou.
13 Bare amalaka ahu naagol : « Sakari, jamb’úholi ! Aláemit nayayab galai. » Natajen aagol : « Aari Elisabet ᵽan abaji áᵽur, mb’ukanol gajow gagu gaa Saaŋ.
13 Mas o anjo lhe disse: Não temais, Zacarias; porque a tua oração foi ouvida, e Isabel, tua mulher, te dará à luz um filho, e lhe porás o nome de João;
14 O mb’akan me min biinumi bifilo, ban no najae me ebugi, bugan gammeŋe ᵽan súmil.
14 e terás alegria e regozijo, e muitos se alegrarão com o seu nascimento;
15 Ᵽan akan an ámah bújoŋor Aláemit, ban mat’arem erem yánoyan yo néh’éhallen. Kábiriŋ ni fuputeol, Biinum Banabe ᵽan bíni ni o.
15 porque ele será grande diante do Senhor; não beberá vinho, nem bebida forte; e será cheio do Espírito Santo já desde o ventre de sua mãe;
16 Ᵽan ábbañenul gammeŋe ni bugal Israel mbal Aláemit aamme Atúlail.
16 converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor seu Deus;
17 Ᵽan abaj biinum ni sembe ti Elí aamen me aboñer ala Aláemit. Ᵽan ayab gayoŋ Aláemit bi ekan sipaya n’guunor ni guñolil ; bugan bugagu gamaŋérit me eun, ᵽan abbañulil gúni ti bugagu gaĉol me. Mamu, ᵽan aomen bugan guvugul bi ni Aláemit. »
17 irá adiante dele no espírito e poder de Elias, para converter os corações dos pais aos filhos, e os rebeldes à prudência dos justos, a fim de preparar para o Senhor um povo apercebido.
18 Bare Sakari naagol : « Bu nijae me ñer ekan min iffas búoh dáuru maagen ? Let ínje nífanumfanum, ban aarom ᵽoᵽ naake ? »
18 Disse então Zacarias ao anjo: Como terei certeza disso? pois eu sou velho, e minha mulher também está avançada em idade.
19 Amalaka ahu naagol : « Injé iomme Gáburiel, o nihi ailo me bújoŋor Aláemit. O aboñulom bi egiteni firim faufu fásum mee.
19 Ao que lhe respondeu o anjo: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado para te falar e te dar estas boas novas;
20 Nemme úinenut firimom fajae me bae ekano funah fo baĉiger, mat’ubbañ úju elob bi funah fafu fo fujae me ebaj. »
20 e eis que ficarás mudo, e não poderás falar até o dia em que estas coisas aconteçam; porquanto não creste nas minhas palavras, que a seu tempo hão de cumprir-se.
21 Min Sakari aᵽio ró me, ésuh yay ganageol me tíyaŋ n’gujahali.
21 O povo estava esperando Zacarias, e se admirava da sua demora no santuário.
22 No ñer náᵽullo me ni gávi-Aláemit gagu, abajut butum bal elob ni bugo ; naŋar guñenol min alih egitenil wabajol me. Ñer ésuh yay n’gútallo búoh babaj bujugum bo najugulo ró.
22 Quando saiu, porém, não lhes podia falar, e perceberam que tivera uma visão no santuário. E falava-lhes por acenos, mas permanecia mudo.
23 No gunagol gaa burok gubao me, Sakari naot mbal ésugol.
23 E, terminados os dias do seu ministério, voltou para casa.
24 Ᵽúrto, aarol Elisabet naŋar far. Gueñ futoh o n’ekoᵽ n’enah nímoro nah’aah ni biinumol :
24 Depois desses dias Isabel, sua mulher, concebeu, e por cinco meses se ocultou, dizendo:
25 « Aláemit úre nakan maa bi n’ínje : naannulo gúĉilol bi n’ínje min áᵽuren ñusuom bújoŋor bugan bugagu. »
25 Assim me fez o Senhor nos dias em que atentou para mim, a fim de acabar com o meu opróbrio diante dos homens.
26 No baj me gueñ futoh ni fanur, Aláemit naboñ amalaka ahu Gáburiel bi n’ésuh ece yaa mof mamu maa Gálile, gajow yo Nasaret,
26 Ora, no sexto mês, foi o anjo Gabriel enviado por Deus a uma cidade da Galiléia, chamada Nazaré,
27 yaŋ bice bájur gajaol Mari. O ámusut affas ánaine, n’guᵽañol gusen ace áine gajaol Susef, áᵽullo me ni fiil ávi ahu David.
27 a uma virgem desposada com um varão cujo nome era José, da casa de Davi; e o nome da virgem era Maria.
28 Ñer no amalaka ahu aĉih me, nanogen dó naah Mari : « Nisafi, aw ayab me gáji gámah. Aláemit umu ni aw. »
28 E, entrando o anjo onde ela estava disse: Salve, agraciada; o Senhor é contigo.
29 Firim faufu ni fujahaliol nár iki arorenoro : « Basaf baubu, basaf bu bom ? »
29 Ela, porém, ao ouvir estas palavras, turbou-se muito e pôs-se a pensar que saudação seria essa.
30 Amalaka ahu naagol : « Mari, jamb’úholi, mata gáji Aláemit ugu ni aw.
30 Disse-lhe então o anjo: Não temas, Maria; pois achaste graça diante de Deus.
31 Niege : ᵽan uŋar far uk’upegor áᵽur, mb’ukanol gajow gagu gaa Yésu.
31 Eis que conceberás e darás à luz um filho, ao qual porás o nome de Jesus.
32 Ᵽan áni an ámah, ban ᵽan gusalol "Añol Aláemit-Fatiya." Aláemit Atúla ᵽan asenol efenjeŋ yay yaa ᵽayol afan David.
32 Este será grande e será chamado filho do Altíssimo; o Senhor Deus lhe dará o trono de Davi seu pai;
33 Aĉila ajae me éni ávi ahu ala bugal Israel bi nánonan, ban fívietol mati fúmus fubao. »
33 e reinará eternamente sobre a casa de Jacó, e o seu reino não terá fim.
34 Mari naah amalaka ahu : « Bu ᵽan kano ínje m’baffasut ánaine ? »
34 Então Maria perguntou ao anjo: Como se fará isso, uma vez que não conheço varão?
35 Naagol : « Biinum Banabe ᵽan búavul íkiil birembor n’aw, ban sembe sal Aláemit-Fatiya ᵽan súureni. Yo eĉil me añil ahu ajae me ebugi ᵽan anab, ban ᵽan guvogol "Añol Aláemit".
35 Respondeu-lhe o anjo: Virá sobre ti o Espírito Santo, e o poder do Altíssimo te cobrirá com a sua sombra; por isso o que há de nascer será chamado santo, Filho de Deus.
36 Nujuge ani Elisabet, aĉila may umu m’bíteb júᵽur ni fufaneol ; aĉila o guogen me o emotombo, maer umu ni fieñol fakan me futoh ni fanur.
36 Eis que também Isabel, tua parenta concebeu um filho em sua velhice; e é este o sexto mês para aquela que era chamada estéril;
37 Maagen mamu, bajut waf wo Aláemit ájuut ekan. »
37 porque para Deus nada será impossível.
38 Ñer Mari naah : « Injé amigel Aláemit nem. Wáfowaf wo nulob me uya n’ínje, mb’ukano ! » Mbiban, amalaka ahu nakay.
38 Disse então Maria. Eis aqui a serva do Senhor; cumpra-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo ausentou-se dela.
39 Ᵽúrto, Mari nailo asommen ajow ariŋen mbal ésuh Elisabet yaamme ni gurijaŋ gagu gaa Yúde.
39 Naqueles dias levantou-se Maria, foi apressadamente à região montanhosa, a uma cidade de Judá,
40 No naĉih bo me, nanogen ni yaŋ Sakari nasaf Elisabet.
40 entrou em casa de Zacarias e saudou a Isabel.
41 No Elisabet aun me Mari asafol, añil ahu nagoror ni farol. Ñer Biinum Banabe m’bunogen Elisabet
41 Ao ouvir Isabel a saudação de Maria, saltou a criancinha no seu ventre, e Isabel ficou cheia do Espírito Santo,
42 min alob fatiya aah : « Aw Aláemit násonienisonien faŋ waareaw ᵽe, ban gásonien gaugu ᵽan gúni n’añil ahu o nujae me ebaj.
42 e exclamou em alta voz: Bendita és tu entre as mulheres, e bendito é o fruto do teu ventre!
43 Injé niᵽiloe ᵽiaŋ bi ealen súndoom jaw áviom ? »
43 E donde me provém isto, que venha visitar-me a mãe do meu Senhor?
44 Natajen aagol : « Nujuge, no niun me basaferi, ésumay nekan añil ahu aamme ni farom nagoror.
44 Pois logo que me soou aos ouvidos a voz da tua saudação, a criancinha saltou de alegria dentro de mim.
45 Gásumay gúni n’aw, mala min úinen me búoh wo Aláemit aboñulo me gulobi ᵽan ukano. »
45 Bem-aventurada aquela que creu que se hão de cumprir as coisas que da parte do Senhor lhe foram ditas.
46 Ñer Mari naah :
46 Disse então Maria: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 Eĉígirom emmemmeŋ ésumay mala Aláemit aamme aᵽagenaom,
47 e o meu espírito exulta em Deus meu Salvador;
48 min aannulo me gúĉilol aluj ínje aamme amigelol,
48 porque atentou na condição humilde de sua serva. Desde agora, pois, todas as gerações me chamarão bem-aventurada,
49 Mata Aláemit-Sembe nakakan waf waaro bi n’ínje.
49 porque o Poderoso me fez grandes coisas; e santo é o seu nome.
50 Jabbah bi ni jabbah,
50 E a sua misericórdia vai de geração em geração sobre os que o temem.
51 Nagitengiten gáju gagu gola ni sembeol,
51 Com o seu braço manifestou poder; dissipou os que eram soberbos nos pensamentos de seus corações;
52 Narikul úviaw ni sifenjeŋil,
52 depôs dos tronos os poderosos, e elevou os humildes.
53 Gacaret me, nasenil fubaj,
53 Aos famintos encheu de bens, e vazios despediu os ricos.
54 — ausente —
54 Auxiliou a Isabel, seu servo, lembrando-se de misericórdia
55 — ausente —
55 {como falou a nossos pais} para com Abraão e a sua descendência para sempre.
56 Ñer Mari nanamo n’guñen Elisabet butum gueñ gúfaji, ᵽúrto naot.
56 E Maria ficou com ela cerca de três meses; e depois voltou para sua casa.
57 Elisabet no funagol fiĉih me, napegor nabaj júᵽur.
57 Ora, completou-se para Isabel o tempo de dar à luz, e teve um filho.
58 Buganol ni uĉindorol n’guun búoh Aláemit nagitenolgiten ñarumol enil ñájalo mee, ñer ni súmil nár manur ni o.
58 Ouviram seus vizinhos e parentes que o Senhor lhe multiplicara a sua misericórdia, e se alegravam com ela.
59 No añil ahu abaj me gunah futoh ni gúfaji, n’gújoul ᵽe gúkail gumat érurol búhut. N’gumaŋen eŋar gajow ᵽayol Sakari gukanol,
59 Sucedeu, pois, no oitavo dia, que vieram circuncidar o menino; e queriam dar-lhe o nome de seu pai, Zacarias.
60 bare jaol naagil : « Hani ! Mb’uvogalol Saaŋ. »
60 Respondeu, porém, sua mãe: De modo nenhum, mas será chamado João.
61 N’guogol : « Bare bajut an ni fiil fafu fíya o ni’guvoh gajow gaugu ! »
61 Ao que lhe disseram: Ninguém há na tua parentela que se chame por este nome.
62 N’gúbaho mbaa ᵽayma n’guŋar guñenil min gurorenol gay gajow namaŋe ekanol.
62 E perguntaram por acenos ao pai como queria que se chamasse.
63 Ñer naagil guŋallol jibabar jal ehiĉ, min ahiĉ ró : « Gajaol Saaŋ. » N’gujahali bugo ᵽe.
63 E pedindo ele uma tabuinha, escreveu: Seu nome é João. E todos se admiraram.
64 To baenah, Sakari nabbañ áju elob, min áni n’esalen Aláemit.
64 Imediatamente a boca se lhe abriu, e a língua se lhe soltou; louvando a Deus.
65 Ñer uĉindorol n’gúholi bugo ᵽe, iki tánotan ni gurijaŋ gagu gaa Yúde n’gúni n’galolobor mala yo.
65 Então veio temor sobre todos os seus vizinhos; e em toda a região montanhosa da Judéia foram divulgadas todas estas coisas.
66 Anóan aun yo me náni n’eᵽinor bu añil ahumu ajae me éni gajem. Maagen mamu, sembe Aláemit usu ni o.
66 E todos os que delas souberam as guardavam no coração, dizendo: Que virá a ser, então, este menino? Pois a mão do Senhor estava com ele.
67 Ñer Biinum Banabe m’bunogen Sakari, ᵽay añil ahu, m’bisenol áni n’elob aah :
67 Zacarias, seu pai, ficou cheio do Espírito Santo e profetizou, dizendo:
68 « Usalal Aláemit, Atúla ala bugal Israel,
68 Bendito, seja o Senhor Deus de Israel, porque visitou e remiu o seu povo,
69 Náuwenulolal aᵽagena ala sembe,
69 e para nós fez surgir uma salvação poderosa na casa de Davi, seu servo;
70 ti nah’alobolal yo me n’utum uboñerol kábiriŋ m’buju babu.
70 assim como desde os tempos antigos tem anunciado pela boca dos seus santos profetas;
71 Naagolal ᵽan aᵽagenolal ni ulatorolal,
71 para nos livrar dos nossos inimigos e da mão de todos os que nos odeiam;
72 Nagitengiten sipayolal músumol,
72 para usar de misericórdia com nossos pais, e lembrar-se do seu santo pacto
73 ti nabbat yo me bújoŋor ᵽayolal Aburaham.
73 e do juramento que fez a Abrão, nosso pai,
74 — ausente —
74 de conceder-nos que, libertados da mão de nossos inimigos, o servíssemos sem temor,
75 — ausente —
75 em santidade e justiça perante ele, todos os dias da nossa vida.
76 Ñer aw, añolom, ᵽan guvogi aboñer Aláemit-Fatiya,
76 E tu, menino, serás chamado profeta do Altíssimo, porque irás ante a face do Senhor, a preparar os seus caminhos;
77 aw mb’ugiten me bugan bugagu búoh
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, na remissão dos seus pecados,
78 mata Aláemilolal násusum,
78 graças à entranhável misericórdia do nosso Deus, pela qual nos há de visitar a aurora lá do alto,
79 dó ᵽe bi efijigen wolal jaamme n’emoĉ yay yal eĉet,
79 para alumiar aos que jazem nas trevas e na sombra da morte, a fim de dirigir os nossos pés no caminho da paz.
80 Min añil ahu abbage me, mo may mujagol mutose me. Nanamo bo n’eᵽarandaŋ yay bi funah fafu fo najae me éᵽurul bújoŋor bugal Israel.
80 Ora, o menino crescia, e se robustecia em espírito; e habitava nos desertos até o dia da sua manifestação a Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.