Lucas 19
Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs NTLH
1 No Yésu anogen me Sériko, najow bi esat ésuh yay.
1 Jesus entrou em Jericó e estava atravessando a cidade.
2 Bajen dó asanum ace gajaol Saĉe ; o afan uyaba-búalen om.
2 Morava ali um homem rico, chamado Zaqueu, que era chefe dos cobradores de impostos.
3 Naliᵽ bi effas ay ni bugo aamme Yésu, bare nemme kakan an areore, ájuut ajugol mala fuyoŋ fafu falageneol me.
3 Ele estava tentando ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, pois Zaqueu era muito baixo.
4 Ñer natey ayab gayoŋ ak’ajiŋ ni bununuh bice bi ejuh Yésu, mata to najae égat. Saĉe o min aroboe fatiya bununuh|src="lb00313b.tif" size="span" copy="Louise Bass" ref="Lík 19.4"
4 Então correu adiante da multidão e subiu numa figueira brava para ver Jesus, que devia passar por ali.
5 No Yésu aĉilo to me, náarul gúĉilol aban naah Saĉe : « Uávul ni majase, mata jama yaŋi nijae ealen. »
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e disse a Zaqueu:
6 Ñer Saĉe náavul ni majase, aban nájaenumol bi yaŋol n’ésumay ró.
6 Zaqueu desceu depressa e o recebeu na sua casa, com muita alegria.
7 No bugan bugagu gujuh me dáuru, bugo ᵽe n’gúmumunor guoh : « Nakae aalen yaŋ atila. »
7 Todos os que viram isso começaram a resmungar: — Este homem foi se hospedar na casa de um pecador!
8 No guĉih me, Saĉe nailo bújoŋor Ataw naagol : « Uuttenom, afanom, ᵽan igabor fubajom gugab gúuba, mbiban nigabor galeh me fafu fugab. Mb’íni me ter nígotore ace, ᵽan ilugenol ñabbagir wo niŋarol me. »
8 Zaqueu se levantou e disse ao Senhor: — Escute, Senhor, eu vou dar a metade dos meus bens aos pobres. E, se roubei alguém, vou devolver quatro vezes mais.
9 Yésu naagol : « Jama Aláemit naᵽagene yaŋ ye, mata áine ahume maagen gabulaken gom may gal Aburaham.
9 Então Jesus disse:
10 Maagen mamu, Añol Arafuhow najoulojow bi eŋes ni eᵽagen gallim me. »
10 Porque o
11 Nemme Yésu nalofe Yérusalem, bugan bugagu guᵽinore búoh Jávi Aláemit ᵽan jíraŋul to baenah ; ñer natajen alob gautteneol me búnogor baube.
11 Jesus contou uma parábola para os que ouviram o que ele tinha dito. Agora ele estava perto de Jerusalém, e por isso eles estavam pensando que o Reino de Deus ia aparecer logo.
12 Naagil :
12 Então Jesus disse:
13 Balama akay, návogul urokaol gono guñen nasenil ánoan efaraku yal éurus naagil : “Jikan so min subugor bi no nijae me ébbañul.”
13 Antes de viajar, chamou dez dos seus empregados, deu a cada um uma moeda de ouro e disse: “Vejam o que vocês conseguem ganhar com este dinheiro, até a minha volta.”
14 Bare bugal ésuh áine ahumu ásumutil hani, n’guboñ gahoŋen bi ni gajae me évienol bi eogil bugo gumaŋut áni áviil.
14 — Acontece que o povo do seu país o odiava e por isso mandou atrás dele uma comissão para dizer que não queriam que aquele homem fosse feito rei deles.
15 Bare bae návienuli bo min áolul.
15 — O homem foi feito rei e voltou para casa. Aí mandou chamar os empregados a quem tinha dado o dinheiro, para saber quanto haviam conseguido ganhar.
16 Atíar naĉigul naagol : “Afanom, ínje efaraku yay yo nusenom me ebugore sice sono guñen.”
16 O primeiro chegou e disse: “Patrão, com aquela moeda de ouro que o senhor me deu, eu ganhei dez.”
17 Naagol : “Yoo, aroka ahu áari me, nemme nuĉole n’ekan waf wauwu watiti me, ban ibaŋi ni fuhow súsuh sono guñen.”
17 — “Muito bem!” — respondeu ele. — “Você é um bom empregado! E, porque foi fiel em coisas pequenas, você vai ser o governador de dez cidades.”
18 Aútten naĉigul naagol : “Afanom, efarakui ebugore sice sono futoh.”
18 — O segundo empregado veio e disse: “Patrão, com aquela moeda de ouro que o senhor me deu, eu ganhei cinco.”
19 Naagol : “Aw may, ban ibaŋi ni fuhow súsuh sono futoh.”
19 — “Você vai ser o governador de cinco cidades!” — disse o patrão.
20 Ace aroka nájoul naah : “Afanom, efarakui uye ; ni garocob nítugen yo iŋar ibaŋ.
20 — O outro empregado chegou e disse: “Patrão, aqui está a sua moeda. Eu a embrulhei num lenço e a escondi.
21 Nemme aw an átañie, níholiholi. Nuŋareŋar waf walet úiya, nuᵽileᵽit wo nurogut.”
21 Tive medo do senhor, porque sei que é um homem duro, que tira dos outros o que não é seu e colhe o que não plantou.”
22 Ñer ávi ahu naagol : “Aroka ahu aarat me, gurim gagu go nulob me, go mb’iŋar me min itegi. Nuffasene búoh ínje an átañie, o nah’aŋar waf walet wola, naᵽit wo narogut.
22 — Ele respondeu: “Você é um mau empregado! Vou usar as suas próprias palavras para julgá-lo. Você sabia que sou um homem duro, que tiro dos outros o que não é meu e colho o que não plantei.
23 Ñer wa uĉile efarakuom uŋarut yo ubaŋ ni garoke me ni síralam ? Ti nibbanno maa, ᵽan íᵽunnenul yo ni wo ebugor me.”
23 Então por que você não pôs o meu dinheiro no banco? Assim, quando eu voltasse da viagem, receberia o dinheiro com juros.”
24 Mbiban, ávi ahu naah bugan bugagu gaamen to me : “Jiram efaraku yauyu n’guñenol jíbahen jisen ahu abaj me sono guñen !”
24 — E disse para os que estavam ali: “Tirem dele a moeda e deem ao que tem dez.”
25 N’guogol : “Afanóli, ahumu hum nabaje sammeŋe !”
25 Eles responderam:
26 Naagil : “Injé ilobul yo : an ajoh me wári wo nabaj me, ᵽan ayab faŋ to, bare an ajogut me wári wo nabaj me, o ᵽan guramol ᵽee, hani bi ni jo náhagum me ró.
26 — E o patrão disse:
27 Mala ulatorom gamaŋenut me íni áviil, jiŋarulil bi tale bújoŋorom, mbiban n’jiramulil.” »
27 E agora tragam aqui os meus inimigos, que não queriam que eu fosse o rei deles, e os matem na minha frente.”
28 No Yésu alob me gurim gaugu aban, nayabil gayoŋ min áfaro ejaol mbaa Yérusalem.
28 Depois de dizer isso, Jesus foi adiante deles para Jerusalém.
29 No nalof me súsuh sasu saa Betufage ni Betani galam firijaŋ fafu fo guvoge me fal uoliv|buoliv waw, naboñ ulagorol gúuba guyabol gayoŋ.
29 Quando iam chegando aos povoados de Betfagé e Betânia, que ficam perto do monte das Oliveiras, enviou dois discípulos na frente,
30 Naagil : « Jujow bi n’ésuh yay yaamme gayoŋul. Jiĉih me, ᵽan jujuh jusum jahogihoh jo ᵽan an aremborerut. Jíjalul jo jíŋarul.
30 com a seguinte ordem:
31 Iní me an narorenul aah : “Wa uĉile n’jijal jo ?” Mbi juogol : “Ataw asohola jo.” »
31 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele.
32 Ñer bugo naboñ me n’gukay, ban ni gutoh waf waw ᵽe ti Yésu alob yo me.
32 Eles foram e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 No guomme n’ejal jusum jaju, bugala jo n’guogil : « Wa uĉile n’jíni n’ejal jusum jaju ? »
33 Quando estavam desamarrando o jumentinho, os donos perguntaram: — Por que é que vocês estão desamarrando o animal?
34 N’guogil : « Ataw asohola jo. »
34 Eles responderam: — O Mestre precisa dele.
35 Mbiban n’gúŋarul jo iki gusen Yésu ; n’guŋar újuoil guremben ni jo, guban n’gujingen dó Yésu.
35 Então eles levaram o jumentinho para Jesus, puseram as suas capas sobre o animal e ajudaram Jesus a montar.
36 Min ajae me, mo may bugan bugagu gutale me újuoil ni bulago babu.
36 Conforme ele ia passando, o povo estendia as suas capas no caminho.
37 Min Yésu álofeul me Yérusalem ni bulago babu baavulo me ni firijaŋ fafu fal uoliv waw, fuyoŋ fafu fal ulagorol ni funamo esal fatiya Aláemit n’ésumay ró mala wajureruti me ᵽe wo gujuh mee.
37 Quando Jesus chegou perto de Jerusalém, na descida do monte das Oliveiras, uma grande multidão de seguidores ia com ele. E eles, cheios de alegria, começaram a louvar a Deus em voz alta por tudo o que tinham visto.
38 N’guoh :
38 Eles diziam: — Que Deus abençoe o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e
39 Ñer Eᵽárisie guman gaamen dó ni fuyoŋ fafu n’guoh Yésu : « Afan ahu, uoh ulagorai guᵽanor ! »
39 Aí alguns fariseus que estavam no meio da multidão disseram a Jesus: — Mestre, mande que os seus seguidores calem a boca!
40 Bare Yésu naagil : « Injé ilobul yo, íni me guᵽanore, sival sasu faŋaso ᵽan siŋan ! »
40 Jesus respondeu:
41 No Yésu alof me ésuh yay iki aŋanden yo, naĉagor mala yo
41 Quando Jesus chegou perto de Jerusalém e viu a cidade, chorou com pena dela
42 aah : « Uffasen me aw ᵽoᵽ jama yauye wáju me useni gásumay ! Bare nemme maer ukokoᵽ, újuut ujuh wo !
42 e disse:
43 Fubaŋuti, gunah guce ugu bo n’éjoul no ulatori gujae me esoeni gúharo, guban n’gúgoli min gunonuli ulam waw ᵽe.
43 Pois chegarão os dias em que os inimigos vão cercá-la com rampas de ataque, e vão rodeá-la, e apertá-la de todos os lados.
44 Ᵽan gunemeni, aw ni bugani. Hani eval yanur guñumut yo ehat néjutenor n’ece ; dáuru ᵽe mata útallout no Aláemit ajoulo me bi eᵽageni. »
44 Eles destruirão completamente você e todos os seus moradores. Não ficará uma pedra em cima da outra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus veio para salvá-la.
45 No Yésu anogen me ni gávi-Aláemit gagu, nanamo eham unnomenaaw gaamen dó me
45 Jesus entrou no pátio do Templo e começou a expulsar dali os vendedores.
46 naagil : « Bahiĉer babu buoge : “Yaŋom ᵽan éni yaŋ yaa galaw.” Bare buru n’jíbahen yo éni fíemorum fal úku. »
46 Ele lhes disse:
47 Funah-ó-funah, Yésu nah’avare ni gávi-Aláemit gagu. Ufan uteŋenaaw, úᵽajula gúboñ Aláemit bugagu ni bugan bugagu búgamah bugal Esúif yay n’guliᵽ bi emuh Yésu,
47 Jesus ensinava no pátio do Templo todos os dias. Os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes do povo queriam matá-lo.
48 bare guffasut bu guñum ekan, mata fítiman fafu ᵽe gunnuil ᵽe n’aĉila gubet go.
48 Mas não achavam jeito de fazer isso, pois todos o escutavam com muita atenção.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.