Lucas 19
Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs ARA
1 No Yésu anogen me Sériko, najow bi esat ésuh yay.
1 Entrando em Jericó, atravessava Jesus a cidade.
2 Bajen dó asanum ace gajaol Saĉe ; o afan uyaba-búalen om.
2 Eis que um homem, chamado Zaqueu, maioral dos publicanos e rico,
3 Naliᵽ bi effas ay ni bugo aamme Yésu, bare nemme kakan an areore, ájuut ajugol mala fuyoŋ fafu falageneol me.
3 procurava ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, por ser ele de pequena estatura.
4 Ñer natey ayab gayoŋ ak’ajiŋ ni bununuh bice bi ejuh Yésu, mata to najae égat. Saĉe o min aroboe fatiya bununuh|src="lb00313b.tif" size="span" copy="Louise Bass" ref="Lík 19.4"
4 Então, correndo adiante, subiu a um sicômoro a fim de vê-lo, porque por ali havia de passar.
5 No Yésu aĉilo to me, náarul gúĉilol aban naah Saĉe : « Uávul ni majase, mata jama yaŋi nijae ealen. »
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, pois me convém ficar hoje em tua casa.
6 Ñer Saĉe náavul ni majase, aban nájaenumol bi yaŋol n’ésumay ró.
6 Ele desceu a toda a pressa e o recebeu com alegria.
7 No bugan bugagu gujuh me dáuru, bugo ᵽe n’gúmumunor guoh : « Nakae aalen yaŋ atila. »
7 Todos os que viram isto murmuravam, dizendo que ele se hospedara com homem pecador.
8 No guĉih me, Saĉe nailo bújoŋor Ataw naagol : « Uuttenom, afanom, ᵽan igabor fubajom gugab gúuba, mbiban nigabor galeh me fafu fugab. Mb’íni me ter nígotore ace, ᵽan ilugenol ñabbagir wo niŋarol me. »
8 Entrementes, Zaqueu se levantou e disse ao Senhor: Senhor, resolvo dar aos pobres a metade dos meus bens; e, se nalguma coisa tenho defraudado alguém, restituo quatro vezes mais.
9 Yésu naagol : « Jama Aláemit naᵽagene yaŋ ye, mata áine ahume maagen gabulaken gom may gal Aburaham.
9 Então, Jesus lhe disse: Hoje, houve salvação nesta casa, pois que também este é filho de Abraão.
10 Maagen mamu, Añol Arafuhow najoulojow bi eŋes ni eᵽagen gallim me. »
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar o perdido.
11 Nemme Yésu nalofe Yérusalem, bugan bugagu guᵽinore búoh Jávi Aláemit ᵽan jíraŋul to baenah ; ñer natajen alob gautteneol me búnogor baube.
11 Ouvindo eles estas coisas, Jesus propôs uma parábola, visto estar perto de Jerusalém e lhes parecer que o reino de Deus havia de manifestar-se imediatamente.
12 Naagil :
12 Então, disse: Certo homem nobre partiu para uma terra distante, com o fim de tomar posse de um reino e voltar.
13 Balama akay, návogul urokaol gono guñen nasenil ánoan efaraku yal éurus naagil : “Jikan so min subugor bi no nijae me ébbañul.”
13 Chamou dez servos seus, confiou-lhes dez minas e disse-lhes: Negociai até que eu volte.
14 Bare bugal ésuh áine ahumu ásumutil hani, n’guboñ gahoŋen bi ni gajae me évienol bi eogil bugo gumaŋut áni áviil.
14 Mas os seus concidadãos o odiavam e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: Não queremos que este reine sobre nós.
15 Bare bae návienuli bo min áolul.
15 Quando ele voltou, depois de haver tomado posse do reino, mandou chamar os servos a quem dera o dinheiro, a fim de saber que negócio cada um teria conseguido.
16 Atíar naĉigul naagol : “Afanom, ínje efaraku yay yo nusenom me ebugore sice sono guñen.”
16 Compareceu o primeiro e disse: Senhor, a tua mina rendeu dez.
17 Naagol : “Yoo, aroka ahu áari me, nemme nuĉole n’ekan waf wauwu watiti me, ban ibaŋi ni fuhow súsuh sono guñen.”
17 Respondeu-lhe o senhor: Muito bem, servo bom; porque foste fiel no pouco, terás autoridade sobre dez cidades.
18 Aútten naĉigul naagol : “Afanom, efarakui ebugore sice sono futoh.”
18 Veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco.
19 Naagol : “Aw may, ban ibaŋi ni fuhow súsuh sono futoh.”
19 A este disse: Terás autoridade sobre cinco cidades.
20 Ace aroka nájoul naah : “Afanom, efarakui uye ; ni garocob nítugen yo iŋar ibaŋ.
20 Veio, então, outro, dizendo: Eis aqui, senhor, a tua mina, que eu guardei embrulhada num lenço.
21 Nemme aw an átañie, níholiholi. Nuŋareŋar waf walet úiya, nuᵽileᵽit wo nurogut.”
21 Pois tive medo de ti, que és homem rigoroso; tiras o que não puseste e ceifas o que não semeaste.
22 Ñer ávi ahu naagol : “Aroka ahu aarat me, gurim gagu go nulob me, go mb’iŋar me min itegi. Nuffasene búoh ínje an átañie, o nah’aŋar waf walet wola, naᵽit wo narogut.
22 Respondeu-lhe: Servo mau, por tua própria boca te condenarei. Sabias que eu sou homem rigoroso, que tiro o que não pus e ceifo o que não semeei;
23 Ñer wa uĉile efarakuom uŋarut yo ubaŋ ni garoke me ni síralam ? Ti nibbanno maa, ᵽan íᵽunnenul yo ni wo ebugor me.”
23 por que não puseste o meu dinheiro no banco? E, então, na minha vinda, o receberia com juros.
24 Mbiban, ávi ahu naah bugan bugagu gaamen to me : “Jiram efaraku yauyu n’guñenol jíbahen jisen ahu abaj me sono guñen !”
24 E disse aos que o assistiam: Tirai-lhe a mina e dai-a ao que tem as dez.
25 N’guogol : “Afanóli, ahumu hum nabaje sammeŋe !”
25 Eles ponderaram: Senhor, ele já tem dez.
26 Naagil : “Injé ilobul yo : an ajoh me wári wo nabaj me, ᵽan ayab faŋ to, bare an ajogut me wári wo nabaj me, o ᵽan guramol ᵽee, hani bi ni jo náhagum me ró.
26 Pois eu vos declaro: a todo o que tem dar-se-lhe-á; mas ao que não tem, o que tem lhe será tirado.
27 Mala ulatorom gamaŋenut me íni áviil, jiŋarulil bi tale bújoŋorom, mbiban n’jiramulil.” »
27 Quanto, porém, a esses meus inimigos, que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui e executai-os na minha presença.
28 No Yésu alob me gurim gaugu aban, nayabil gayoŋ min áfaro ejaol mbaa Yérusalem.
28 E, dito isto, prosseguia Jesus subindo para Jerusalém.
29 No nalof me súsuh sasu saa Betufage ni Betani galam firijaŋ fafu fo guvoge me fal uoliv|buoliv waw, naboñ ulagorol gúuba guyabol gayoŋ.
29 Ora, aconteceu que, ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto ao monte das Oliveiras, enviou dois de seus discípulos,
30 Naagil : « Jujow bi n’ésuh yay yaamme gayoŋul. Jiĉih me, ᵽan jujuh jusum jahogihoh jo ᵽan an aremborerut. Jíjalul jo jíŋarul.
30 dizendo-lhes: Ide à aldeia fronteira e ali, ao entrardes, achareis preso um jumentinho que jamais homem algum montou; soltai-o e trazei-o.
31 Iní me an narorenul aah : “Wa uĉile n’jijal jo ?” Mbi juogol : “Ataw asohola jo.” »
31 Se alguém vos perguntar: Por que o soltais? Respondereis assim: Porque o Senhor precisa dele.
32 Ñer bugo naboñ me n’gukay, ban ni gutoh waf waw ᵽe ti Yésu alob yo me.
32 E, indo os que foram mandados, acharam segundo lhes dissera Jesus.
33 No guomme n’ejal jusum jaju, bugala jo n’guogil : « Wa uĉile n’jíni n’ejal jusum jaju ? »
33 Quando eles estavam soltando o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que o soltais?
34 N’guogil : « Ataw asohola jo. »
34 Responderam: Porque o Senhor precisa dele.
35 Mbiban n’gúŋarul jo iki gusen Yésu ; n’guŋar újuoil guremben ni jo, guban n’gujingen dó Yésu.
35 Então, o trouxeram e, pondo as suas vestes sobre ele, ajudaram Jesus a montar.
36 Min ajae me, mo may bugan bugagu gutale me újuoil ni bulago babu.
36 Indo ele, estendiam no caminho as suas vestes.
37 Min Yésu álofeul me Yérusalem ni bulago babu baavulo me ni firijaŋ fafu fal uoliv waw, fuyoŋ fafu fal ulagorol ni funamo esal fatiya Aláemit n’ésumay ró mala wajureruti me ᵽe wo gujuh mee.
37 E, quando se aproximava da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos passou, jubilosa, a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinham visto,
38 N’guoh :
38 dizendo: Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!
39 Ñer Eᵽárisie guman gaamen dó ni fuyoŋ fafu n’guoh Yésu : « Afan ahu, uoh ulagorai guᵽanor ! »
39 Ora, alguns dos fariseus lhe disseram em meio à multidão: Mestre, repreende os teus discípulos!
40 Bare Yésu naagil : « Injé ilobul yo, íni me guᵽanore, sival sasu faŋaso ᵽan siŋan ! »
40 Mas ele lhes respondeu: Asseguro-vos que, se eles se calarem, as próprias pedras clamarão.
41 No Yésu alof me ésuh yay iki aŋanden yo, naĉagor mala yo
41 Quando ia chegando, vendo a cidade, chorou
42 aah : « Uffasen me aw ᵽoᵽ jama yauye wáju me useni gásumay ! Bare nemme maer ukokoᵽ, újuut ujuh wo !
42 e dizia: Ah! Se conheceras por ti mesma, ainda hoje, o que é devido à paz! Mas isto está agora oculto aos teus olhos.
43 Fubaŋuti, gunah guce ugu bo n’éjoul no ulatori gujae me esoeni gúharo, guban n’gúgoli min gunonuli ulam waw ᵽe.
43 Pois sobre ti virão dias em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras e, por todos os lados, te apertarão o cerco;
44 Ᵽan gunemeni, aw ni bugani. Hani eval yanur guñumut yo ehat néjutenor n’ece ; dáuru ᵽe mata útallout no Aláemit ajoulo me bi eᵽageni. »
44 e te arrasarão e aos teus filhos dentro de ti; não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não reconheceste a oportunidade da tua visitação.
45 No Yésu anogen me ni gávi-Aláemit gagu, nanamo eham unnomenaaw gaamen dó me
45 Depois, entrando no templo, expulsou os que ali vendiam,
46 naagil : « Bahiĉer babu buoge : “Yaŋom ᵽan éni yaŋ yaa galaw.” Bare buru n’jíbahen yo éni fíemorum fal úku. »
46 dizendo-lhes: Está escrito:
47 Funah-ó-funah, Yésu nah’avare ni gávi-Aláemit gagu. Ufan uteŋenaaw, úᵽajula gúboñ Aláemit bugagu ni bugan bugagu búgamah bugal Esúif yay n’guliᵽ bi emuh Yésu,
47 Diariamente, Jesus ensinava no templo; mas os principais sacerdotes, os escribas e os maiorais do povo procuravam eliminá-lo;
48 bare guffasut bu guñum ekan, mata fítiman fafu ᵽe gunnuil ᵽe n’aĉila gubet go.
48 contudo, não atinavam em como fazê-lo, porque todo o povo, ao ouvi-lo, ficava dominado por ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.