Lucas 18
Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs ARA
1 Mbiban, Yésu nalobil búnogor baube bi egitenil búoh guote nihi gulaw nánonan m’bállelenut.
1 Disse-lhes Jesus uma parábola sobre o dever de orar sempre e nunca esmorecer:
2 Naagil : « Bajene n’ésuh ece ataliŋa áhollut Aláemit, ban ákanumut ánoan.
2 Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava homem algum.
3 Bajen dó ᵽoᵽ atiña-ebara ace, nd’aful n’éjoul ákail atogol tima nataliŋil o ni ace ; nah’aagol : “Utaliŋóli !”
3 Havia também, naquela mesma cidade, uma viúva que vinha ter com ele, dizendo: Julga a minha causa contra o meu adversário.
4 Gunah ni gunah ataliŋa ahu nah’alat, bare búsol naagoro : “Maagen, íhollut Aláemit, ban ᵽoᵽ íkanumut ánoan,
4 Ele, por algum tempo, não a quis atender; mas, depois, disse consigo: Bem que eu não temo a Deus, nem respeito a homem algum;
5 bare nemme atiña-ebara ahumu umu n’eyogenom, ᵽan ibbañenol bakoŋol, let mo, mat’ahat éjoul yay iki afumom fuhow.” »
5 todavia, como esta viúva me importuna, julgarei a sua causa, para não suceder que, por fim, venha a molestar-me.
6 Ataw natajen aagil : « Juuwun me balober ataliŋa ahumu aĉolut mee !
6 Então, disse o Senhor: Considerai no que diz este juiz iníquo.
7 Min ᵽiaŋ Aláemit añumut esen bakoŋ bugo naĉob me, gavogeol me etufunaha ni efuga tima narambenil ? Ᵽan ᵽiaŋ aŋaen éttunil ?
7 Não fará Deus justiça aos seus escolhidos, que a ele clamam dia e noite, embora pareça demorado em defendê-los?
8 Injé ilobul yo : ᵽan asenil bakoŋ ni majase. Bare no Añol Arafuhow ajae me éjoul, ᵽan ᵽiaŋ atoh ni mof bugan gáinene ? »
8 Digo-vos que, depressa, lhes fará justiça. Contudo, quando vier o Filho do Homem, achará, porventura, fé na terra?
9 Yésu natajen alobil búnogor baube mala bugan guce gajogoroe me bugan gaĉole bújoŋor Aláemit, ban nihi guĉotihen bugagu.
9 Propôs também esta parábola a alguns que confiavam em si mesmos, por se considerarem justos, e desprezavam os outros:
10 Naagil : « Baje wáine gúuba gakae ni gávi-Aláemit gagu bi galaw : ahu Aᵽárisie, ahuo ayaba-búalen.
10 Dois homens subiram ao templo com o propósito de orar: um, fariseu, e o outro, publicano.
11 Aᵽárisie ahu náᵽur jola nalaw jaa guiloilo aah : “Aláemit, nisali mala min íniut me ti bugagu gaamme úku, ukana-maarat ni sujobu, ter ti ayaba-búalen ahumu.
11 O fariseu, posto em pé, orava de si para si mesmo, desta forma: Ó Deus, graças te dou porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros, nem ainda como este publicano;
12 Fíiyay bi ni fupafo, nih’iowor ñono ñáuba, ban nisenesen ᵽoᵽ gakib ganur ni wono guñen ni wánowan wo nibajulo me.”
12 jejuo duas vezes por semana e dou o dízimo de tudo quanto ganho.
13 Bare ayaba-búalen ahu o nailo ráli, hani eteben gúĉilol mbaa fatiya akañenut, najoh ni garab min aĉagor naah : “Aláemit, enili erumom, ínje aamme atila.” »
13 O publicano, estando em pé, longe, não ousava nem ainda levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, sê propício a mim, pecador!
14 Yésu naagil : « Injé ilobul yo, áine ahume nabbañulo bi yaŋol majamore n’Aláemit, búli n’ahumua. Niege : ánoan atebenoro me ᵽan aaleni, bare ahu aalenoro me, o, ᵽan atebeni. »
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque todo o que se exalta será humilhado; mas o que se humilha será exaltado.
15 Bugan bugagu nihi gúŋarul uñiaw gaputi me min Yésu agoril. No ulagorol gujuh me dáuru, n’gunamo ennuril.
15 Traziam-lhe também as crianças, para que as tocasse; e os discípulos, vendo, os repreendiam.
16 Ñer Yésu nálofenul uñiaw aban naah : « Jihat uñiaw n’gújoul mbal ínje ! Jambi jífirenil yo, mata Jávi Aláemit bugan bugagu gáni me ti bugo guĉil jo.
16 Jesus, porém, chamando-as para junto de si, ordenou: Deixai vir a mim os pequeninos e não os embaraceis, porque dos tais é o reino de Deus.
17 Maagen, ínje ilobul yo : an ayabut me Jávi Aláemit ti añil ayab jo me, an ahumu mát’ámus anogen dó. »
17 Em verdade vos digo: Quem não receber o reino de Deus como uma criança de maneira alguma entrará nele.
18 Afan Esúif yay ace naah Yésu : « Aligena-bugan ahu ásum me, wa níarie ikan min iyab buroŋ bábaerit ? »
18 Certo homem de posição perguntou-lhe: Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
19 Yésu naagol : « Nuvogom bu ? Asúm me ? Nuffase dóemme wa ? Bajut an ásume íni let Aláemit o bareol.
19 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? Ninguém é bom, senão um, que é Deus.
20 Yoo. Leti nuffase gúboñ gagu gaah me : “Jamb’ufilen anaare o jíyavut ; jamb’umuh an ; jamb’úkuet ; jamb’ubij uteh apali ; úkanum ᵽai ni jai.” »
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás , não matarás , não furtarás , não dirás falso testemunho , honra a teu pai e a tua mãe.
21 Aíne ahu naagol : « Dáuru ᵽe níkanumdokanum kábiriŋ ínje añil. »
21 Replicou ele: Tudo isso tenho observado desde a minha juventude.
22 No naun me gurim gaugu, Yésu naagol : « Ŋañoi ekan waf wanur : unnomen wo nubaj me ᵽe, uban nuŋar síralam sasu usen galeh me ; mamu ᵽan ubaj fubaj n’émit ; mbiban nújoul ulagenom. »
22 Ouvindo-o Jesus, disse-lhe: Uma coisa ainda te falta: vende tudo o que tens, dá-o aos pobres e terás um tesouro nos céus; depois, vem e segue-me.
23 No áine ahu aun me gurim gaugu, nágogor mata kakan an abaje faŋ.
23 Mas, ouvindo ele estas palavras, ficou muito triste, porque era riquíssimo.
24 No Yésu ajugol me ágogor, naah : « Min táñi me asanum enogen ni Jávi Aláemit !
24 E Jesus, vendo-o assim triste, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Faŋe ésum eñokombo élu ni gasun éguje éᵽur babu asanum enogen ni Jávi Aláemit ! »
25 Porque é mais fácil passar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Bugan bugagu gautteneol me n’guoh : « Ay ᵽiaŋ ñer ájue ayab gaᵽah ? »
26 E os que ouviram disseram: Sendo assim, quem pode ser salvo?
27 Yésu naagil : « Wo bugan gújuut me ekan, Aláemit o nájue. »
27 Mas ele respondeu: Os impossíveis dos homens são possíveis para Deus.
28 Ñer Ᵽier naagol : « Uluj, wóli hum ubuge min jihatulo wafóli ᵽe min jilageni. »
28 E disse Pedro: Eis que nós deixamos nossa casa e te seguimos.
29 Yésu naagil : « Maagen, ínje ilobul yo : Iní me an nahale yaŋol, aarol, gutiol, ubugaol, guñolol mala Jávi Aláemit,
29 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há que tenha deixado casa, ou mulher, ou irmãos, ou pais, ou filhos, por causa do reino de Deus,
30 ᵽan abaj jálo faŋ wo nábbur me ni buroŋ babu baa jama, ban ᵽoᵽ ᵽan ayab buroŋ bábaerit gáyil gace gájaeul. »
30 que não receba, no presente, muitas vezes mais e, no mundo por vir, a vida eterna.
31 Yésu navoh ulagorol gaamme guñen ni gúuba, aban naagil : « Juutten, ban ujaal bi Yérusalem, bo wo uboñer waw guhiĉ me ᵽe guya n’Añol Arafuhow ujae me ekano.
31 Tomando consigo os doze, disse-lhes Jesus: Eis que subimos para Jerusalém, e vai cumprir-se ali tudo quanto está escrito por intermédio dos profetas, no tocante ao Filho do Homem;
32 Ᵽan gubenol ni guñen gaa bugan bugagu galet me Esúif, ᵽan gujelol n’gúlatienol, ban n’gumasenol.
32 pois será ele entregue aos gentios, escarnecido, ultrajado e cuspido;
33 Ᵽan gutegol gusoh gal ubaŋ, guban n’gumugol. Bare funah fúfatten, ᵽan ailo ni gaĉet me. »
33 e, depois de o açoitarem, tirar-lhe-ão a vida; mas, ao terceiro dia, ressuscitará.
34 Bare ulagorol gujogut wáfowaf ni gurim gaugu mata gumomoĉ n’uinumil ; yo eĉil me gújuut guffas wa Yésu aamil n’elob.
34 Eles, porém, nada compreenderam acerca destas coisas; e o sentido destas palavras era-lhes encoberto, de sorte que não percebiam o que ele dizia.
35 No Yésu alof me ésuh yay yaa Sériko, ni baj ápima ace anamoe galam bulago babu náni n’gúcin.
35 Aconteceu que, ao aproximar-se ele de Jericó, estava um cego assentado à beira do caminho, pedindo esmolas.
36 Apíma ahu naun fuyoŋ fafu min fúgale me, naroren wa ubaje.
36 E, ouvindo o tropel da multidão que passava, perguntou o que era aquilo.
37 N’gugitenol búoh Yésu ala Nasaret aam to n’égat.
37 Anunciaram-lhe que passava Jesus, o Nazareno.
38 Ñer naah fatiya : « Yésu, Añol David, enili erumom ! »
38 Então, ele clamou: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
39 Bugan bugagu gayab me gayoŋ n’gunnurol n’guogol aᵽanor, bare aĉila nafaŋ nalobe fatiya aah : « Añol David, enili erumom ! »
39 E os que iam na frente o repreendiam para que se calasse; ele, porém, cada vez gritava mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
40 Ñer Yésu nailen aban naboñ guŋarulol o. No ápima ahu alofulo me, Yésu narorenol :
40 Então, parou Jesus e mandou que lho trouxessem. E, tendo ele chegado, perguntou-lhe:
41 « Wa numaŋe ikani ? » Naagol : « Ataw, ukan min ibbañ ijuh. »
41 Que queres que eu te faça? Respondeu ele: Senhor, que eu torne a ver.
42 Ñer Yésu naagol : « Ubbañ ujuh, gáineni guᵽageni. »
42 Então, Jesus lhe disse: Recupera a tua vista; a tua fé te salvou.
43 To baenah nabbañ ajuh, aban nalagen Yésu n’esal Aláemit nímoro. No fuyoŋ fafu ᵽe fujuh me dáuru, ni funamo may esal Aláemit.
43 Imediatamente, tornou a ver e seguia-o glorificando a Deus. Também todo o povo, vendo isto, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.