Lucas 18
Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs ARIB
1 Mbiban, Yésu nalobil búnogor baube bi egitenil búoh guote nihi gulaw nánonan m’bállelenut.
1 Contou-lhes também uma parábola sobre o dever de orar sempre, e nunca desfalecer.
2 Naagil : « Bajene n’ésuh ece ataliŋa áhollut Aláemit, ban ákanumut ánoan.
2 dizendo: Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava os homens.
3 Bajen dó ᵽoᵽ atiña-ebara ace, nd’aful n’éjoul ákail atogol tima nataliŋil o ni ace ; nah’aagol : “Utaliŋóli !”
3 Havia também naquela mesma cidade uma viúva que ia ter com ele, dizendo: Faze-me justiça contra o meu adversário.
4 Gunah ni gunah ataliŋa ahu nah’alat, bare búsol naagoro : “Maagen, íhollut Aláemit, ban ᵽoᵽ íkanumut ánoan,
4 E por algum tempo não quis atendê-la; mas depois disse consigo: Ainda que não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 bare nemme atiña-ebara ahumu umu n’eyogenom, ᵽan ibbañenol bakoŋol, let mo, mat’ahat éjoul yay iki afumom fuhow.” »
5 todavia, como esta viúva me incomoda, hei de fazer-lhe justiça, para que ela não continue a vir molestar-me.
6 Ataw natajen aagil : « Juuwun me balober ataliŋa ahumu aĉolut mee !
6 Prosseguiu o Senhor: Ouvi o que diz esse juiz injusto.
7 Min ᵽiaŋ Aláemit añumut esen bakoŋ bugo naĉob me, gavogeol me etufunaha ni efuga tima narambenil ? Ᵽan ᵽiaŋ aŋaen éttunil ?
7 E não fará Deus justiça aos seus escolhidos, que dia e noite clamam a ele, já que é longânimo para com eles?
8 Injé ilobul yo : ᵽan asenil bakoŋ ni majase. Bare no Añol Arafuhow ajae me éjoul, ᵽan ᵽiaŋ atoh ni mof bugan gáinene ? »
8 Digo-vos que depressa lhes fará justiça. Contudo quando vier o Filho do homem, porventura achará fé na terra?
9 Yésu natajen alobil búnogor baube mala bugan guce gajogoroe me bugan gaĉole bújoŋor Aláemit, ban nihi guĉotihen bugagu.
9 Propôs também esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, crendo que eram justos, e desprezavam os outros:
10 Naagil : « Baje wáine gúuba gakae ni gávi-Aláemit gagu bi galaw : ahu Aᵽárisie, ahuo ayaba-búalen.
10 Dois homens subiram ao templo para orar; um fariseu, e o outro publicano.
11 Aᵽárisie ahu náᵽur jola nalaw jaa guiloilo aah : “Aláemit, nisali mala min íniut me ti bugagu gaamme úku, ukana-maarat ni sujobu, ter ti ayaba-búalen ahumu.
11 O fariseu, de pé, assim orava consigo mesmo: ó Deus, graças te dou que não sou como os demais homens, roubadores, injustos, adúlteros, nem ainda com este publicano.
12 Fíiyay bi ni fupafo, nih’iowor ñono ñáuba, ban nisenesen ᵽoᵽ gakib ganur ni wono guñen ni wánowan wo nibajulo me.”
12 Jejuo duas vezes na semana, e dou o dízimo de tudo quanto ganho.
13 Bare ayaba-búalen ahu o nailo ráli, hani eteben gúĉilol mbaa fatiya akañenut, najoh ni garab min aĉagor naah : “Aláemit, enili erumom, ínje aamme atila.” »
13 Mas o publicano, estando em pé de longe, nem ainda queria levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: ó Deus, sê propício a mim, o pecador!
14 Yésu naagil : « Injé ilobul yo, áine ahume nabbañulo bi yaŋol majamore n’Aláemit, búli n’ahumua. Niege : ánoan atebenoro me ᵽan aaleni, bare ahu aalenoro me, o, ᵽan atebeni. »
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado; mas o que a si mesmo se humilhar será exaltado.
15 Bugan bugagu nihi gúŋarul uñiaw gaputi me min Yésu agoril. No ulagorol gujuh me dáuru, n’gunamo ennuril.
15 Traziam-lhe também as crianças, para que as tocasse; mas os discípulos, vendo isso, os repreendiam.
16 Ñer Yésu nálofenul uñiaw aban naah : « Jihat uñiaw n’gújoul mbal ínje ! Jambi jífirenil yo, mata Jávi Aláemit bugan bugagu gáni me ti bugo guĉil jo.
16 Jesus, porém, chamando-as para si, disse: Deixai vir a mim as crianças, e não as impeçais, porque de tais é o reino de Deus.
17 Maagen, ínje ilobul yo : an ayabut me Jávi Aláemit ti añil ayab jo me, an ahumu mát’ámus anogen dó. »
17 Em verdade vos digo que, qualquer que não receber o reino de Deus como criança, de modo algum entrará nele.
18 Afan Esúif yay ace naah Yésu : « Aligena-bugan ahu ásum me, wa níarie ikan min iyab buroŋ bábaerit ? »
18 E perguntou-lhe um dos principais: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
19 Yésu naagol : « Nuvogom bu ? Asúm me ? Nuffase dóemme wa ? Bajut an ásume íni let Aláemit o bareol.
19 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? Ninguém é bom, senão um, que é Deus.
20 Yoo. Leti nuffase gúboñ gagu gaah me : “Jamb’ufilen anaare o jíyavut ; jamb’umuh an ; jamb’úkuet ; jamb’ubij uteh apali ; úkanum ᵽai ni jai.” »
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás; não matarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; honra a teu pai e a tua mãe.
21 Aíne ahu naagol : « Dáuru ᵽe níkanumdokanum kábiriŋ ínje añil. »
21 Replicou o homem: Tudo isso tenho guardado desde a minha juventude.
22 No naun me gurim gaugu, Yésu naagol : « Ŋañoi ekan waf wanur : unnomen wo nubaj me ᵽe, uban nuŋar síralam sasu usen galeh me ; mamu ᵽan ubaj fubaj n’émit ; mbiban nújoul ulagenom. »
22 Quando Jesus ouviu isso, disse-lhe: Ainda te falta uma coisa; vende tudo quanto tens e reparte-o pelos pobres, e terás um tesouro no céu; e vem, segue-me.
23 No áine ahu aun me gurim gaugu, nágogor mata kakan an abaje faŋ.
23 Mas, ouvindo ele isso, encheu-se de tristeza; porque era muito rico.
24 No Yésu ajugol me ágogor, naah : « Min táñi me asanum enogen ni Jávi Aláemit !
24 E Jesus, vendo-o assim, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Faŋe ésum eñokombo élu ni gasun éguje éᵽur babu asanum enogen ni Jávi Aláemit ! »
25 Pois é mais fácil um camelo passar pelo fundo duma agulha, do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Bugan bugagu gautteneol me n’guoh : « Ay ᵽiaŋ ñer ájue ayab gaᵽah ? »
26 Então os que ouviram isso disseram: Quem pode, então, ser salvo?
27 Yésu naagil : « Wo bugan gújuut me ekan, Aláemit o nájue. »
27 Respondeu-lhes: As coisas que são impossíveis aos homens são possíveis a Deus.
28 Ñer Ᵽier naagol : « Uluj, wóli hum ubuge min jihatulo wafóli ᵽe min jilageni. »
28 Disse-lhe Pedro: Eis que nós deixamos tudo, e te seguimos.
29 Yésu naagil : « Maagen, ínje ilobul yo : Iní me an nahale yaŋol, aarol, gutiol, ubugaol, guñolol mala Jávi Aláemit,
29 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há que tenha deixado casa, ou mulher, ou irmãos, ou pais, ou filhos, por amor do reino de Deus,
30 ᵽan abaj jálo faŋ wo nábbur me ni buroŋ babu baa jama, ban ᵽoᵽ ᵽan ayab buroŋ bábaerit gáyil gace gájaeul. »
30 que não haja de receber no presente muito mais, e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Yésu navoh ulagorol gaamme guñen ni gúuba, aban naagil : « Juutten, ban ujaal bi Yérusalem, bo wo uboñer waw guhiĉ me ᵽe guya n’Añol Arafuhow ujae me ekano.
31 Tomando Jesus consigo os doze, disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém e se cumprirá no filho do homem tudo o que pelos profetas foi escrito;
32 Ᵽan gubenol ni guñen gaa bugan bugagu galet me Esúif, ᵽan gujelol n’gúlatienol, ban n’gumasenol.
32 pois será entregue aos gentios, e escarnecido, injuriado e cuspido;
33 Ᵽan gutegol gusoh gal ubaŋ, guban n’gumugol. Bare funah fúfatten, ᵽan ailo ni gaĉet me. »
33 e depois de o açoitarem, o matarão; e ao terceiro dia ressurgirá.
34 Bare ulagorol gujogut wáfowaf ni gurim gaugu mata gumomoĉ n’uinumil ; yo eĉil me gújuut guffas wa Yésu aamil n’elob.
34 Mas eles não entenderam nada disso; essas palavras lhes eram obscuras, e não percebiam o que lhes dizia.
35 No Yésu alof me ésuh yay yaa Sériko, ni baj ápima ace anamoe galam bulago babu náni n’gúcin.
35 Ora, quando ele ia chegando a Jericó, estava um cego sentado junto do caminho, mendigando.
36 Apíma ahu naun fuyoŋ fafu min fúgale me, naroren wa ubaje.
36 Este, pois, ouvindo passar a multidão, perguntou que era aquilo.
37 N’gugitenol búoh Yésu ala Nasaret aam to n’égat.
37 Disseram-lhe que Jesus, o nazareno, ia passando.
38 Ñer naah fatiya : « Yésu, Añol David, enili erumom ! »
38 Então ele se pôs a clamar, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
39 Bugan bugagu gayab me gayoŋ n’gunnurol n’guogol aᵽanor, bare aĉila nafaŋ nalobe fatiya aah : « Añol David, enili erumom ! »
39 E os que iam à frente repreendiam-no, para que se calasse; ele, porém, clamava ainda mais: Filho de Davi, tem compaixão de mim!
40 Ñer Yésu nailen aban naboñ guŋarulol o. No ápima ahu alofulo me, Yésu narorenol :
40 Parou, pois, Jesus, e mandou que lho trouxessem. Tendo ele chegado, perguntou-lhe:
41 « Wa numaŋe ikani ? » Naagol : « Ataw, ukan min ibbañ ijuh. »
41 Que queres que te faça? Respondeu ele: Senhor, que eu veja.
42 Ñer Yésu naagol : « Ubbañ ujuh, gáineni guᵽageni. »
42 Disse-lhe Jesus: Vê; a tua fé te salvou.
43 To baenah nabbañ ajuh, aban nalagen Yésu n’esal Aláemit nímoro. No fuyoŋ fafu ᵽe fujuh me dáuru, ni funamo may esal Aláemit.
43 Imediatamente recuperou a vista, e o foi seguindo, gloficando a Deus. E todo o povo, vendo isso, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.