Lucas 18

Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Mbiban, Yésu nalobil búnogor baube bi egitenil búoh guote nihi gulaw nánonan m’bállelenut.
1 E contou-lhes também uma parábola sobre o dever de orar sempre, e nunca desfalecer,
2 Naagil : « Bajene n’ésuh ece ataliŋa áhollut Aláemit, ban ákanumut ánoan.
2 Dizendo: Havia numa cidade um certo juiz, que nem a Deus temia, nem respeitava o homem.
3 Bajen dó ᵽoᵽ atiña-ebara ace, nd’aful n’éjoul ákail atogol tima nataliŋil o ni ace ; nah’aagol : “Utaliŋóli !”
3 Havia também, naquela mesma cidade, uma certa viúva, que ia ter com ele, dizendo: Faze-me justiça contra o meu adversário.
4 Gunah ni gunah ataliŋa ahu nah’alat, bare búsol naagoro : “Maagen, íhollut Aláemit, ban ᵽoᵽ íkanumut ánoan,
4 E por algum tempo não quis atendê-la; mas depois disse consigo: Ainda que não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 bare nemme atiña-ebara ahumu umu n’eyogenom, ᵽan ibbañenol bakoŋol, let mo, mat’ahat éjoul yay iki afumom fuhow.” »
5 Todavia, como esta viúva me molesta, hei de fazer-lhe justiça, para que enfim não volte, e me importune muito.
6 Ataw natajen aagil : « Juuwun me balober ataliŋa ahumu aĉolut mee !
6 E disse o Senhor: Ouvi o que diz o injusto juiz.
7 Min ᵽiaŋ Aláemit añumut esen bakoŋ bugo naĉob me, gavogeol me etufunaha ni efuga tima narambenil ? Ᵽan ᵽiaŋ aŋaen éttunil ?
7 E Deus não fará justiça aos seus escolhidos, que clamam a ele de dia e de noite, ainda que tardio para com eles?
8 Injé ilobul yo : ᵽan asenil bakoŋ ni majase. Bare no Añol Arafuhow ajae me éjoul, ᵽan ᵽiaŋ atoh ni mof bugan gáinene ? »
8 Digo-vos que depressa lhes fará justiça. Quando porém vier o Filho do homem, porventura achará fé na terra?
9 Yésu natajen alobil búnogor baube mala bugan guce gajogoroe me bugan gaĉole bújoŋor Aláemit, ban nihi guĉotihen bugagu.
9 E disse também esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, crendo que eram justos, e desprezavam os outros:
10 Naagil : « Baje wáine gúuba gakae ni gávi-Aláemit gagu bi galaw : ahu Aᵽárisie, ahuo ayaba-búalen.
10 Dois homens subiram ao templo, para orar; um, fariseu, e o outro, publicano.
11 Aᵽárisie ahu náᵽur jola nalaw jaa guiloilo aah : “Aláemit, nisali mala min íniut me ti bugagu gaamme úku, ukana-maarat ni sujobu, ter ti ayaba-búalen ahumu.
11 O fariseu, estando em pé, orava consigo desta maneira: Ó Deus, graças te dou porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros; nem ainda como este publicano.
12 Fíiyay bi ni fupafo, nih’iowor ñono ñáuba, ban nisenesen ᵽoᵽ gakib ganur ni wono guñen ni wánowan wo nibajulo me.”
12 Jejuo duas vezes na semana, e dou os dízimos de tudo quanto possuo.
13 Bare ayaba-búalen ahu o nailo ráli, hani eteben gúĉilol mbaa fatiya akañenut, najoh ni garab min aĉagor naah : “Aláemit, enili erumom, ínje aamme atila.” »
13 O publicano, porém, estando em pé, de longe, nem ainda queria levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, tem misericórdia de mim, pecador!
14 Yésu naagil : « Injé ilobul yo, áine ahume nabbañulo bi yaŋol majamore n’Aláemit, búli n’ahumua. Niege : ánoan atebenoro me ᵽan aaleni, bare ahu aalenoro me, o, ᵽan atebeni. »
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque qualquer que a si mesmo se exalta será humilhado, e qualquer que a si mesmo se humilha será exaltado.
15 Bugan bugagu nihi gúŋarul uñiaw gaputi me min Yésu agoril. No ulagorol gujuh me dáuru, n’gunamo ennuril.
15 E traziam-lhe também meninos, para que ele lhes tocasse; e os discípulos, vendo isto, repreendiam-nos.
16 Ñer Yésu nálofenul uñiaw aban naah : « Jihat uñiaw n’gújoul mbal ínje ! Jambi jífirenil yo, mata Jávi Aláemit bugan bugagu gáni me ti bugo guĉil jo.
16 Mas Jesus, chamando-os para si, disse: Deixai vir a mim os meninos, e não os impeçais, porque dos tais é o reino de Deus.
17 Maagen, ínje ilobul yo : an ayabut me Jávi Aláemit ti añil ayab jo me, an ahumu mát’ámus anogen dó. »
17 Em verdade vos digo que, qualquer que não receber o reino de Deus como menino, não entrará nele.
18 Afan Esúif yay ace naah Yésu : « Aligena-bugan ahu ásum me, wa níarie ikan min iyab buroŋ bábaerit ? »
18 E perguntou-lhe um certo príncipe, dizendo: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
19 Yésu naagol : « Nuvogom bu ? Asúm me ? Nuffase dóemme wa ? Bajut an ásume íni let Aláemit o bareol.
19 Jesus lhe disse: Por que me chamas bom? Ninguém há bom, senão um, que é Deus.
20 Yoo. Leti nuffase gúboñ gagu gaah me : “Jamb’ufilen anaare o jíyavut ; jamb’umuh an ; jamb’úkuet ; jamb’ubij uteh apali ; úkanum ᵽai ni jai.” »
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás, não matarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, honra a teu pai e a tua mãe.
21 Aíne ahu naagol : « Dáuru ᵽe níkanumdokanum kábiriŋ ínje añil. »
21 E disse ele: Todas essas coisas tenho observado desde a minha mocidade.
22 No naun me gurim gaugu, Yésu naagol : « Ŋañoi ekan waf wanur : unnomen wo nubaj me ᵽe, uban nuŋar síralam sasu usen galeh me ; mamu ᵽan ubaj fubaj n’émit ; mbiban nújoul ulagenom. »
22 E quando Jesus ouviu isto, disse-lhe: Ainda te falta uma coisa; vende tudo quanto tens, reparte-o pelos pobres, e terás um tesouro no céu; vem, e segue-me.
23 No áine ahu aun me gurim gaugu, nágogor mata kakan an abaje faŋ.
23 Mas, ouvindo ele isto, ficou muito triste, porque era muito rico.
24 No Yésu ajugol me ágogor, naah : « Min táñi me asanum enogen ni Jávi Aláemit !
24 E, vendo Jesus que ele ficara muito triste, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Faŋe ésum eñokombo élu ni gasun éguje éᵽur babu asanum enogen ni Jávi Aláemit ! »
25 Porque é mais fácil entrar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Bugan bugagu gautteneol me n’guoh : « Ay ᵽiaŋ ñer ájue ayab gaᵽah ? »
26 E os que ouviram isto disseram: Logo quem pode salvar-se?
27 Yésu naagil : « Wo bugan gújuut me ekan, Aláemit o nájue. »
27 Mas ele respondeu: As coisas que são impossíveis aos homens são possíveis a Deus.
28 Ñer Ᵽier naagol : « Uluj, wóli hum ubuge min jihatulo wafóli ᵽe min jilageni. »
28 E disse Pedro: Eis que nós deixamos tudo e te seguimos.
29 Yésu naagil : « Maagen, ínje ilobul yo : Iní me an nahale yaŋol, aarol, gutiol, ubugaol, guñolol mala Jávi Aláemit,
29 E ele lhes disse: Na verdade vos digo que ninguém há, que tenha deixado casa, ou pais, ou irmãos, ou mulher, ou filhos, pelo reino de Deus,
30 ᵽan abaj jálo faŋ wo nábbur me ni buroŋ babu baa jama, ban ᵽoᵽ ᵽan ayab buroŋ bábaerit gáyil gace gájaeul. »
30 Que não haja de receber muito mais neste mundo, e na idade vindoura a vida eterna.
31 Yésu navoh ulagorol gaamme guñen ni gúuba, aban naagil : « Juutten, ban ujaal bi Yérusalem, bo wo uboñer waw guhiĉ me ᵽe guya n’Añol Arafuhow ujae me ekano.
31 E, tomando consigo os doze, disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém, e se cumprirá no Filho do homem tudo o que pelos profetas foi escrito;
32 Ᵽan gubenol ni guñen gaa bugan bugagu galet me Esúif, ᵽan gujelol n’gúlatienol, ban n’gumasenol.
32 Pois há de ser entregue aos gentios, e escarnecido, injuriado e cuspido;
33 Ᵽan gutegol gusoh gal ubaŋ, guban n’gumugol. Bare funah fúfatten, ᵽan ailo ni gaĉet me. »
33 E, havendo-o açoitado, o matarão; e ao terceiro dia ressuscitará.
34 Bare ulagorol gujogut wáfowaf ni gurim gaugu mata gumomoĉ n’uinumil ; yo eĉil me gújuut guffas wa Yésu aamil n’elob.
34 E eles nada disto entendiam, e esta palavra lhes era encoberta, não percebendo o que se lhes dizia.
35 No Yésu alof me ésuh yay yaa Sériko, ni baj ápima ace anamoe galam bulago babu náni n’gúcin.
35 E aconteceu que chegando ele perto de Jericó, estava um cego assentado junto do caminho, mendigando.
36 Apíma ahu naun fuyoŋ fafu min fúgale me, naroren wa ubaje.
36 E, ouvindo passar a multidão, perguntou que era aquilo.
37 N’gugitenol búoh Yésu ala Nasaret aam to n’égat.
37 E disseram-lhe que Jesus Nazareno passava.
38 Ñer naah fatiya : « Yésu, Añol David, enili erumom ! »
38 Então clamou, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim.
39 Bugan bugagu gayab me gayoŋ n’gunnurol n’guogol aᵽanor, bare aĉila nafaŋ nalobe fatiya aah : « Añol David, enili erumom ! »
39 E os que iam passando repreendiam-no para que se calasse; mas ele clamava ainda mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
40 Ñer Yésu nailen aban naboñ guŋarulol o. No ápima ahu alofulo me, Yésu narorenol :
40 Então Jesus, parando, mandou que lho trouxessem; e, chegando ele, perguntou-lhe,
41 « Wa numaŋe ikani ? » Naagol : « Ataw, ukan min ibbañ ijuh. »
41 Dizendo: Que queres que te faça? E ele disse: Senhor, que eu veja.
42 Ñer Yésu naagol : « Ubbañ ujuh, gáineni guᵽageni. »
42 E Jesus lhe disse: Vê; a tua fé te salvou.
43 To baenah nabbañ ajuh, aban nalagen Yésu n’esal Aláemit nímoro. No fuyoŋ fafu ᵽe fujuh me dáuru, ni funamo may esal Aláemit.
43 E logo viu, e seguia-o, glorificando a Deus. E todo o povo, vendo isto, dava louvores a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.