Lucas 14
Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs VC
1 Funah fice faa fíiyay, Yésu nanogen ni yaŋ afan Eᵽárisie yay ace bi eke ró fitiñ. Gaamen dó me n’gunamo gubajenbaj nihi gulujol.
1 Jesus entrou num sábado em casa de um fariseu notável, para uma refeição; eles o observavam.
2 Ni bajen dó ánaine ace o gásomut gagu gaa bulla gujoge.
2 Havia ali um homem hidrópico.
3 Ñer Yésu naah Eᵽárisie yay ni úᵽajula gúboñ Aláemit bugagu : « Gúboñ gagu gololal gal Aláemit gújiolalji ter gújiutolal ekan ásota nahoy funah fafu faa fíiyay ? »
3 Jesus dirigiu-se aos doutores da lei e aos fariseus: É permitido ou não fazer curas no dia de sábado?
4 N’guᵽanor utumil. Ñer Yésu naŋar ásota ahu nakanol nahoy, aban naagol ajow.
4 Eles nada disseram. Então Jesus, tomando o homem pela mão, curou-o e despediu-o.
5 Mbiban naagil : « Ay ni buru mb’abaj añil aloe n’éhaᵽa, ter ébe, mat’afaen áᵽunnulol ni majase, hani funah faa fíiyay ? »
5 Depois, dirigindo-se a eles, disse: Qual de vós que, se lhe cair o jumento ou o boi num poço, não o tira imediatamente, mesmo em dia de sábado?
6 Gubajut wa gujae ébalol.
6 A isto nada lhe podiam replicar.
7 No guomme n’erobo bi fitiñ, Yésu nátallo min guĉobe me gurobo gagu gáamumma. Ñer naŋar búnogor baube naagil :
7 Observando também como os convivas escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes a seguinte parábola:
8 « An avogi me fitiñ búyabo, jamb’uramor uk’unamo ni furobo fafu fáamumma : júe baj ace afaŋi o guvoge ᵽoᵽ aĉigul,
8 Quando fores convidado às bodas, não te sentes no primeiro lugar, pois pode ser que seja convidada outra pessoa de mais consideração do que tu,
9 min an ahu avogulul me buru éubaul, ákail aagi : “Uilo nusen ahume furobo faufu !” No ñer ᵽan uilo me ni ñusui ró uk’unamo ni furobo fafu fátijum me.
9 e vindo o que te convidou, te diga: Cede o lugar a este. Terias então a confusão de dever ocupar o último lugar.
10 Bare til níh’íni me an avogi, nuk’unamo ni furobo fafu fátijum me búsol, min mbi no avoguli me ajae me eĉigul, naagi : “Abugeom, úiyul mbaa gayoŋ uk’unamo tafaŋ me jáari !” No ñer ᵽan uyab me gasal bújoŋor ésuh yay ᵽe gaam to me ni fitiñ fafu.
10 Mas, quando fores convidado, vai tomar o último lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, passa mais para cima. Então serás honrado na presença de todos os convivas.
11 Maagen, an atebenoro me ᵽan aaleni, bare an aalenoro me, o ᵽan atebeni. »
11 Porque todo aquele que se exaltar será humilhado, e todo aquele que se humilhar será exaltado.
12 Mbiban, Yésu naah an ahu avogulol me : « Uní me n’ésil bugan gataw ter gájimel, jamb’uvoh gubugei, ter gutii, ter bugani, ter uĉindorai gabaje, mata bugo gújue may guvogi ñace bi bulugen.
12 Dizia igualmente ao que o tinha convidado: Quando deres alguma ceia, não convides os teus amigos, nem teus irmãos, nem os parentes, nem os vizinhos ricos. Porque, por sua vez, eles te convidarão e assim te retribuirão.
13 Bare til úni me n’ésil gaggan, nuvoh galeh me, gahaj me, gájuut me ejow ni gápim me,
13 Mas, quando deres uma ceia, convida os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos.
14 mamu ᵽan gásumay gúni ni aw, mata bugo gújuut gulugeni. Aláemit faŋaol ᵽan abbañeni wo no najae me ébbañenul bugan bugagu gakan me maaro gúni ni buroŋ. »
14 Serás feliz porque eles não têm com que te retribuir, mas ser-te-á retribuído na ressurreição dos justos.
15 Ace ni bugan bugagu gatiñore me ni Yésu, no naun me gurim gaugu, naagol : « Gásumay gúni ni ánoan ajae me fitiñ ni Jávi Aláemit. »
15 A estas palavras, disse a Jesus um dos convidados: Feliz daquele que se sentar à mesa no Reino de Deus!
16 Ñer Yésu naŋar búnogor baube min ábalol :
16 Respondeu-lhe Jesus: Um homem deu uma grande ceia e convidou muitas pessoas.
17 No tinah talu taa fitiñ tiĉih me, naboñ arokaol ak’aah bugo navoh me : “Jújoul, sinaŋ sasu suñuve !”
17 E à hora da ceia, enviou seu servo para dizer aos convidados: Vinde, tudo já está preparado.
18 Bare bugo navoh me nihi guceŋol anur-anur. Atíar naagol : “Galah niju maa ennom, níarie ik’ijugul go. Nilai gaboket.”
18 Mas todos, um a um, começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um terreno e preciso sair para vê-lo; rogo-te me dês por escusado.
19 Ahu naagol : “Ninnonom gújin gono guñen gal eañ, ᵽan ike go elih. Nilai gaboket.”
19 Disse outro: Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-las; rogo-te me dês por escusado.
20 Ahuo naagol : “Injé nijuju búyab ; yo eĉil me mat’íju íjoul.”
20 Disse também um outro: Casei-me e por isso não posso ir.
21 No aroka ahu abbanno me, nagiten afanol dáuru ᵽe. Ñer ala yaŋ yay fiiñol ni fitiñ naah arokaol : “Ujow ni majase bi ni gurobo gagu ni gukaen gagu gal ésuh yay uk’uvogulom bugan bugagu galeh me, gahaj me, gápim me ni gájuut me ejow.”
21 Voltou o servo e referiu isto a seu senhor. Então, irado, o pai de família disse a seu servo: Sai, sem demora, pelas praças e pelas ruas da cidade e introduz aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 Ᵽio maa, aroka ahu nákail aagol : “Nikane wo nulobom me, bare yaŋ yay eroŋe m’bammeŋerut.”
22 Disse o servo: Senhor, está feito como ordenaste e ainda há lugar.
23 Ñer afan ahu nabbañ aagol : “Utey mbal ulago waw galam ulah waw úk’úᵽunnul bugan bugagu min mbi yaŋom emmeŋ.”
23 O senhor ordenou: Sai pelos caminhos e atalhos e obriga todos a entrar, para que se encha a minha casa.
24 Niegul : Hani an anur ni bugo nivoh me evoh étiar mat’aĉoen sinaŋom. »
24 Pois vos digo: nenhum daqueles homens, que foram convidados, provará a minha ceia.
25 Ᵽúrto, fítiman fámah ni fujaor ni Yésu. Nábaho naagil :
25 Muito povo acompanhava Jesus. Voltando-se, disse-lhes:
26 « An amaŋ me elagenom, náarie amaŋom iki faŋ ᵽayol, jaol, aarol, guñolol, gutiol, gúlinol, iki faŋ buroŋol faŋabo. Let mo, an ahumu mát’áju áni alagorom.
26 Se alguém vem a mim e não odeia seu pai, sua mãe, sua mulher, seus filhos, seus irmãos, suas irmãs e até a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 An atebut me ekurua yay yaa sílamol min alagenom, mát’áju áni alagorom.
27 E quem não carrega a sua cruz e me segue, não pode ser meu discípulo.
28 Ay ni buru mb’amaŋ eteᵽ yaŋ, mat’amundum anamo naᵽinor síralam butumbu náarie áᵽuren, ter síralamol ᵽan súju siban yo lis ?
28 Quem de vós, querendo fazer uma construção, antes não se senta para calcular os gastos que são necessários, a fim de ver se tem com que acabá-la?
29 Gáholi jambi áĉit yo aban mat’ebao, min gajae me ejuh báĉiler babu, guber
29 Para que, depois que tiver lançado os alicerces e não puder acabá-la, todos os que o virem não comecem a zombar dele,
30 n’guoh : “Aíne ahumu náĉiĉit yaŋol, ban ájuut yo efaben !”
30 dizendo: Este homem principiou a edificar, mas não pode terminar.
31 Mamu may, ay ávi mb’áni n’eke fitih n’apalol ávi, mat’amundum anamo naᵽinor aah : “Nibaje bugan súuli guñen (10 000). Guᵽiloe ᵽiaŋ eŋar nik’itih ni alatorom ájaeul me mbal ínje ni bugan súuli ávi (20 000) ?”
31 Ou qual é o rei que, estando para guerrear com outro rei, não se senta primeiro para considerar se com dez mil homens poderá enfrentar o que vem contra ele com vinte mil?
32 Iní me ájuut, ᵽan asommen aboñ bugan bi ni alatorol bi eŋes gajamor o baroŋer n’érali. »
32 De outra maneira, quando o outro ainda está longe, envia-lhe embaixadores para tratar da paz.
33 Yésu natajen aagil : « Mamu ᵽan ní mee bi ni an ni buru o balaler ehat wo nabaj me ᵽe min alagenom ; an ahumu mát’áju áni alagorom. »
33 Assim, pois, qualquer um de vós que não renuncia a tudo o que possui não pode ser meu discípulo.
34 « Maagen, misis waf waaro faŋ, bare múbbur me gafira mo, bu mbi gubbañeni ni mo ?
34 O sal é uma coisa boa, mas se ele perder o seu sabor, com que o recuperará?
35 Mati an abbañ aŋar mo bi ekan waf uce, hani eŋar mo akan bukugay ; ebelen barebare. An abaj me gunnu gal eun, aun ! »
35 Não servirá nem para a terra nem para adubo, mas lançar-se-á fora. O que tem ouvidos para ouvir, ouça!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.