Lucas 14

Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Funah fice faa fíiyay, Yésu nanogen ni yaŋ afan Eᵽárisie yay ace bi eke ró fitiñ. Gaamen dó me n’gunamo gubajenbaj nihi gulujol.
1 Aconteceu que, ao entrar ele num sábado na casa de um dos principais fariseus para comer pão, eis que o estavam observando.
2 Ni bajen dó ánaine ace o gásomut gagu gaa bulla gujoge.
2 Ora, diante dele se achava um homem hidrópico.
3 Ñer Yésu naah Eᵽárisie yay ni úᵽajula gúboñ Aláemit bugagu : « Gúboñ gagu gololal gal Aláemit gújiolalji ter gújiutolal ekan ásota nahoy funah fafu faa fíiyay ? »
3 Então, Jesus, dirigindo-se aos intérpretes da Lei e aos fariseus, perguntou-lhes: É ou não é lícito curar no sábado?
4 N’guᵽanor utumil. Ñer Yésu naŋar ásota ahu nakanol nahoy, aban naagol ajow.
4 Eles, porém, nada disseram. E, tomando-o, o curou e o despediu.
5 Mbiban naagil : « Ay ni buru mb’abaj añil aloe n’éhaᵽa, ter ébe, mat’afaen áᵽunnulol ni majase, hani funah faa fíiyay ? »
5 A seguir, lhes perguntou: Qual de vós, se o filho ou o boi cair num poço, não o tirará logo, mesmo em dia de sábado?
6 Gubajut wa gujae ébalol.
6 A isto nada puderam responder.
7 No guomme n’erobo bi fitiñ, Yésu nátallo min guĉobe me gurobo gagu gáamumma. Ñer naŋar búnogor baube naagil :
7 Reparando como os convidados escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes uma parábola:
8 « An avogi me fitiñ búyabo, jamb’uramor uk’unamo ni furobo fafu fáamumma : júe baj ace afaŋi o guvoge ᵽoᵽ aĉigul,
8 Quando por alguém fores convidado para um casamento, não procures o primeiro lugar; para não suceder que, havendo um convidado mais digno do que tu,
9 min an ahu avogulul me buru éubaul, ákail aagi : “Uilo nusen ahume furobo faufu !” No ñer ᵽan uilo me ni ñusui ró uk’unamo ni furobo fafu fátijum me.
9 vindo aquele que te convidou e também a ele, te diga: Dá o lugar a este. Então, irás, envergonhado, ocupar o último lugar.
10 Bare til níh’íni me an avogi, nuk’unamo ni furobo fafu fátijum me búsol, min mbi no avoguli me ajae me eĉigul, naagi : “Abugeom, úiyul mbaa gayoŋ uk’unamo tafaŋ me jáari !” No ñer ᵽan uyab me gasal bújoŋor ésuh yay ᵽe gaam to me ni fitiñ fafu.
10 Pelo contrário, quando fores convidado, vai tomar o último lugar; para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, senta-te mais para cima. Ser-te-á isto uma honra diante de todos os mais convivas.
11 Maagen, an atebenoro me ᵽan aaleni, bare an aalenoro me, o ᵽan atebeni. »
11 Pois todo o que se exalta será humilhado; e o que se humilha será exaltado.
12 Mbiban, Yésu naah an ahu avogulol me : « Uní me n’ésil bugan gataw ter gájimel, jamb’uvoh gubugei, ter gutii, ter bugani, ter uĉindorai gabaje, mata bugo gújue may guvogi ñace bi bulugen.
12 Disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não convides os teus amigos, nem teus irmãos, nem teus parentes, nem vizinhos ricos; para não suceder que eles, por sua vez, te convidem e sejas recompensado.
13 Bare til úni me n’ésil gaggan, nuvoh galeh me, gahaj me, gájuut me ejow ni gápim me,
13 Antes, ao dares um banquete, convida os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos;
14 mamu ᵽan gásumay gúni ni aw, mata bugo gújuut gulugeni. Aláemit faŋaol ᵽan abbañeni wo no najae me ébbañenul bugan bugagu gakan me maaro gúni ni buroŋ. »
14 e serás bem-aventurado, pelo fato de não terem eles com que recompensar-te; a tua recompensa, porém, tu a receberás na ressurreição dos justos.
15 Ace ni bugan bugagu gatiñore me ni Yésu, no naun me gurim gaugu, naagol : « Gásumay gúni ni ánoan ajae me fitiñ ni Jávi Aláemit. »
15 Ora, ouvindo tais palavras, um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado aquele que comer pão no reino de Deus.
16 Ñer Yésu naŋar búnogor baube min ábalol :
16 Ele, porém, respondeu: Certo homem deu uma grande ceia e convidou muitos.
17 No tinah talu taa fitiñ tiĉih me, naboñ arokaol ak’aah bugo navoh me : “Jújoul, sinaŋ sasu suñuve !”
17 À hora da ceia, enviou o seu servo para avisar aos convidados: Vinde, porque tudo já está preparado.
18 Bare bugo navoh me nihi guceŋol anur-anur. Atíar naagol : “Galah niju maa ennom, níarie ik’ijugul go. Nilai gaboket.”
18 Não obstante, todos, à uma, começaram a escusar-se. Disse o primeiro: Comprei um campo e preciso ir vê-lo; rogo-te que me tenhas por escusado.
19 Ahu naagol : “Ninnonom gújin gono guñen gal eañ, ᵽan ike go elih. Nilai gaboket.”
19 Outro disse: Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-las; rogo-te que me tenhas por escusado.
20 Ahuo naagol : “Injé nijuju búyab ; yo eĉil me mat’íju íjoul.”
20 E outro disse: Casei-me e, por isso, não posso ir.
21 No aroka ahu abbanno me, nagiten afanol dáuru ᵽe. Ñer ala yaŋ yay fiiñol ni fitiñ naah arokaol : “Ujow ni majase bi ni gurobo gagu ni gukaen gagu gal ésuh yay uk’uvogulom bugan bugagu galeh me, gahaj me, gápim me ni gájuut me ejow.”
21 Voltando o servo, tudo contou ao seu senhor. Então, irado, o dono da casa disse ao seu servo: Sai depressa para as ruas e becos da cidade e traze para aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 Ᵽio maa, aroka ahu nákail aagol : “Nikane wo nulobom me, bare yaŋ yay eroŋe m’bammeŋerut.”
22 Depois, lhe disse o servo: Senhor, feito está como mandaste, e ainda há lugar.
23 Ñer afan ahu nabbañ aagol : “Utey mbal ulago waw galam ulah waw úk’úᵽunnul bugan bugagu min mbi yaŋom emmeŋ.”
23 Respondeu-lhe o senhor: Sai pelos caminhos e atalhos e obriga a todos a entrar, para que fique cheia a minha casa.
24 Niegul : Hani an anur ni bugo nivoh me evoh étiar mat’aĉoen sinaŋom. »
24 Porque vos declaro que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Ᵽúrto, fítiman fámah ni fujaor ni Yésu. Nábaho naagil :
25 Grandes multidões o acompanhavam, e ele, voltando-se, lhes disse:
26 « An amaŋ me elagenom, náarie amaŋom iki faŋ ᵽayol, jaol, aarol, guñolol, gutiol, gúlinol, iki faŋ buroŋol faŋabo. Let mo, an ahumu mát’áju áni alagorom.
26 Se alguém vem a mim e não aborrece a seu pai, e mãe, e mulher, e filhos, e irmãos, e irmãs e ainda a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 An atebut me ekurua yay yaa sílamol min alagenom, mát’áju áni alagorom.
27 E qualquer que não tomar a sua cruz e vier após mim não pode ser meu discípulo.
28 Ay ni buru mb’amaŋ eteᵽ yaŋ, mat’amundum anamo naᵽinor síralam butumbu náarie áᵽuren, ter síralamol ᵽan súju siban yo lis ?
28 Pois qual de vós, pretendendo construir uma torre, não se assenta primeiro para calcular a despesa e verificar se tem os meios para a concluir?
29 Gáholi jambi áĉit yo aban mat’ebao, min gajae me ejuh báĉiler babu, guber
29 Para não suceder que, tendo lançado os alicerces e não a podendo acabar, todos os que a virem zombem dele,
30 n’guoh : “Aíne ahumu náĉiĉit yaŋol, ban ájuut yo efaben !”
30 dizendo: Este homem começou a construir e não pôde acabar.
31 Mamu may, ay ávi mb’áni n’eke fitih n’apalol ávi, mat’amundum anamo naᵽinor aah : “Nibaje bugan súuli guñen (10 000). Guᵽiloe ᵽiaŋ eŋar nik’itih ni alatorom ájaeul me mbal ínje ni bugan súuli ávi (20 000) ?”
31 Ou qual é o rei que, indo para combater outro rei, não se assenta primeiro para calcular se com dez mil homens poderá enfrentar o que vem contra ele com vinte mil?
32 Iní me ájuut, ᵽan asommen aboñ bugan bi ni alatorol bi eŋes gajamor o baroŋer n’érali. »
32 Caso contrário, estando o outro ainda longe, envia-lhe uma embaixada, pedindo condições de paz.
33 Yésu natajen aagil : « Mamu ᵽan ní mee bi ni an ni buru o balaler ehat wo nabaj me ᵽe min alagenom ; an ahumu mát’áju áni alagorom. »
33 Assim, pois, todo aquele que dentre vós não renuncia a tudo quanto tem não pode ser meu discípulo.
34 « Maagen, misis waf waaro faŋ, bare múbbur me gafira mo, bu mbi gubbañeni ni mo ?
34 O sal é certamente bom; caso, porém, se torne insípido, como restaurar-lhe o sabor?
35 Mati an abbañ aŋar mo bi ekan waf uce, hani eŋar mo akan bukugay ; ebelen barebare. An abaj me gunnu gal eun, aun ! »
35 Nem presta para a terra, nem mesmo para o monturo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.