Lucas 11
Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs ARIB
1 Funah fice, Yésu nañago bi tice náni n’galaw. No naban me, ace n’ulagorol naagol : « Afanóli, uligenóli may bu jijae me elaw, ti Saaŋ Batis aligen yo me ulagorol. »
1 Estava Jesus em certo lugar orando e, quando acabou, disse-lhe um dos seus discípulos: Senhor, ensina-nos a orar, como também João ensinou aos seus discípulos.
2 Yésu naagil : « Jíni me n’galaw, n’juoh maa :
2 Ao que ele lhes disse: Quando orardes, dizei: Pai, santificado seja o teu nome; venha o teu reino;
3 Usenóli mitiñ mamu maa funah-ó-funah.
3 dá-nos cada dia o nosso pão cotidiano;
4 Uboketóli utilóli,
4 e perdoa-nos os nossos pecados, pois também nós perdoamos a todo aquele que nos deve; e não nos deixes entrar em tentação, {mas livra-nos do mal.}
5 Yésu natajen aagil : « Ti may ace ni buru nah’abaj me abuge, najow n’etut fuh ak’atogol naagol : “Abugeom, uboket umanom ma unaĉ úfaji,
5 Disse-lhes também: Se um de vós tiver um amigo, e se for procurá-lo à meia-noite e lhe disser: Amigo, empresta-me três pães,
6 mata ajaora anonulom to, ban ibajut wo nijaol esen.”
6 pois que um amigo meu, estando em viagem, chegou a minha casa, e não tenho o que lhe oferecer;
7 Jíinene ᵽiaŋ búoh abuge ahumu ᵽan ábalulol ñáraru aah : “Jamb’uyogenom ! Niffaŋe ganegenom iban, ínje ni guñolom junogenogen. Ijúut ibbañ iiyul ikeli esen waf.” ?
7 e se ele, de dentro, responder: Não me incomodes; já está a porta fechada, e os meus filhos estão comigo na cama; não posso levantar-me para te atender;
8 A-a, ínje ilobul yo til : Abuge ahumu ᵽan aiyul ákail asenol wo namaŋ me ᵽe. Let babugeil bare bujae eĉilol nakan mo ; bare nakan mo jambi aĉila faŋaol asu. »
8 digo-vos que, ainda que se levante para lhos dar por ser seu amigo, todavia, por causa da sua importunação, se levantará e lhe dará quantos pães ele precisar.
9 « Injé umu n’eogul : Jícin Aláemit, ban ᵽan asenul ! Jiŋes, ban ᵽan jujuh ! Jiteh ganegen gagu, ban Aláemit ᵽan ápegulul !
9 Pelo que eu vos digo: Pedi, e dar-se-vos-á; buscai e achareis; batei, e abrir-se-vos-á;
10 Maagen, an ácin me, ᵽan ayab ; an aŋes me, ᵽan ajuh ; an ateh me ganegen, Aláemit ᵽan ápegulol.
10 pois todo o que pede, recebe; e quem busca acha; e ao que bate, abrir-se-lhe-á.
11 Ay ni buru ᵽan abaj añil mb’ácinol juol nájogul enuhunjaŋ asenol ?
11 E qual o pai dentre vós que, se o filho lhe pedir pão, lhe dará uma pedra? Ou, se lhe pedir peixe, lhe dará por peixe uma serpente?
12 Ter nácinol fie, nájogul eakut asenol ?
12 Ou, se pedir um ovo, lhe dará um escorpião?
13 Mánoman jínie bugan bugaa maarat, bare til jújue esen guñolul waf waaro. Ñer bu til Ᵽaaya aamme fatiya añumut esen Biinum Banabe bugan bugagu galaeol bo me ? »
13 Se vós, pois, sendo maus, sabeis dar boas dádivas aos vossos filhos, quanto mais dará o Pai celestial o Espírito Santo àqueles que lho pedirem?
14 Funah fice, Yésu náᵽuren eseytane yaam n’ace áine akane émumune. No éᵽur me ni o, áine ahumu nanamo elob. Ñer fítiman fafu faam to me gajahali n’gunogen fo.
14 Estava Jesus expulsando um demônio, que era mudo; e aconteceu que, saindo o demônio, o mudo falou; e as multidões se admiraram.
15 Bare guce n’gubunor n’guoh : « Dáru Belisebul, afan siseytane sasu, asenol sembe sausu sal eham sipaso. »
15 Mas alguns deles disseram: É por Belzebu, o príncipe dos demônios, que ele expulsa os demônios.
16 Bugagu n’gumaŋ ebelol gabbut n’guogol : « Ukan bújoŋoroli bigitenum bo an ájuut akan bajae egiten búoh aw n’émit núᵽullo ! »
16 E outros, experimentando-o, lhe pediam um sinal do céu.
17 Nemme Yésu naffase gaᵽinoril, naagil : « Bugan gagume jávi gutigenoro me, jávi jauju ᵽan jinemo, saŋil ᵽan nihi sulo siĉimen sipaso.
17 Ele, porém, conhecendo-lhes os pensamentos, disse-lhes: Todo reino dividido contra si mesmo será assolado, e casa sobre casa cairá.
18 Ban buru juoge Belisebul asenom sembe sausu sal eham siseytane sasu. Yo eomme ñer, Seytane aam n’etigenoro ! Iní me mo, jáviol bu jújue juroŋ bi maer ?
18 Ora, pois, se Satanás está dividido contra si mesmo, como subsistirá o seu reino? Pois dizeis que eu expulso dos demônios por Belzebu.
19 Buru jujoge búoh Belisebul aseneom sembe sasu so niŋare me niham siseytane sasu. Ñer gupalul ni sembe ay guhame so me ? Yo eĉil me bakaner gupalul ᵽan bigitenul me búoh jibibij.
19 E, se eu expulso os demônios por Belzebu, por quem os expulsam os vossos filhos? Por isso eles mesmos serão os vossos juizes.
20 Bare nemme sembe sausu sal eham siseytane sasu, Aláemit asenom so, dó giten me búoh Jávi Aláemit jiĉiloĉih tale ni buru.
20 Mas, se é pelo dedo de Deus que eu expulso os demônios, logo é chegado a vós o reino de Deus.
21 Ti may an abaje sembe, mbiban naogen miñeh, íni me napoe yaŋol, mat’abaj gaᵽinor maa fubajol ;
21 Quando o valente guarda, armado, a sua casa, em segurança estão os seus bens;
22 bare baj me ace afaŋol sembe ájoul, ᵽan ahekol min aram miñegol mo nafium me ni mo, aban naŋar fubajol agabor babu ᵽe.
22 mas, sobrevindo outro mais valente do que ele, e vencendo-o, tira-lhe toda a armadura em que confiava, e reparte os seus despojos.
23 An abbañut me búsolom, o alatorom nam ; an ᵽoᵽ aanenutom me niomen ekore yay, dóemme evis yo namaŋe. »
23 Quem não é comigo, é contra mim; e quem comigo não ajunta, espalha.
24 « Eseytane éᵽur me ni an o neh’ebet, ᵽan neh’eyanor bo mee bin babu bahay me, ᵽan neh’eŋes tiñ taa gáelo, ban mat’ebaj. Ñer ᵽan eoh : “Ban ibbañ bi ni yaŋom dó níᵽullo me.”
24 Ora, havendo o espírito imundo saindo do homem, anda por lugares áridos, buscando repouso; e não o encontrando, diz: Voltarei para minha casa, donde saí.
25 No eĉih ró me, nejuh búoh yaŋ yay eᵽa erakel, evuivu ban étugituh jon.
25 E chegando, acha-a varrida e adornada.
26 Ᵽan ñer ejow ék’éŋesul sice siseytane sono futoh ni súuba safaŋ yo búlaᵽut, min sújoul so ᵽe íkiil siĉin dó. Ᵽúrto, sílam an ahumu ᵽan sifaŋ saa no. »
26 Então vai, e leva consigo outros sete espíritos piores do que ele e, entrando, habitam ali; e o último estado desse homem vem a ser pior do que o primeiro.
27 No Yésu alob me ak’aya, ace aare aam dó ni fítiman fafu náagul fatiya : « Gásumay ugu n’aare ahu afareti me, aban narafeni ! »
27 Ora, enquanto ele dizia estas coisas, certa mulher dentre a multidão levantou a voz e lhe disse: Bem-aventurado o ventre que te trouxe e os peitos em que te amamentaste.
28 Bare Yésu nábahul aah : « Gubaj til gásumay bugan bugagu gaun me firim Aláemit, ban n’gúttun fo. »
28 Mas ele respondeu: Antes bem-aventurados os que ouvem a palavra de Deus, e a observam.
29 Min bugan bugagu gúmmeŋeul me, Yésu ñer nailo aagil : « Bugan bugagu bugaa jama guarat ; bigitenum bo an ájuut akan nihi guŋes bi ejuh, bare Aláemit mat’abbañ akanil n’gujuh bigitenum bice íni let babu babaj me Sonas.
29 Como afluíssem as multidões, começou ele a dizer: Geração perversa é esta; ela pede um sinal; e nenhum sinal se lhe dará, senão o de Jonas;
30 Ti Sonas aamen me bigitenum bi ni bugaa Niniv, mamu may Añol Arafuhow ajae me éni bice bi ni bugan bugagu bugaa jama.
30 porquanto, assim como Jonas foi sinal para os ninivitas, também o Filho do homem o será para esta geração.
31 No funah fafu faa bataliŋ fujae me eĉih, aseh ahu ala mof mamu maa Saba ni gailool ᵽan aceŋ bugan bugagu bugaa jama, mata aĉila náᵽulloᵽur ráli ákail autten gurim gagu gatajene me gaffas gal ávi ahu Salomoŋ ; ban ute to nuomal maa, baje an afaŋe Salomoŋ.
31 A rainha do sul se levantará no juízo com os homens desta geração, e os condenará; porque veio dos confins da terra para ouvir a sabedoria de Salomão; e eis, aqui quem é maior do que Salomão.
32 Funah fafu faa bataliŋ babu, gailo gagu go bugaa Niniv gubajen me no, ᵽan may gugiten bugan bugagu bugaa jama búoh gubajut bakoŋ, mata bugo no guutten me baĉafer Sonas guban, gúbahembahen bakaneril ; ban ute to nuomal maa, baje an afaŋe Sonas. »
32 Os homens de Nínive se levantarão no juízo com esta geração, e a condenarão; porque se arrependeram com a pregação de Jonas; e eis aqui quem é maior do que Jonas.
33 Yésu nabbañ aah : « An asaen me ejaŋa, let bi ekoᵽen yo ter eguben yo n’elaᵽ. Ᵽan til aremben yo n’ebamba min mbi bugan bugagu gánoneul me gúju gujuh gajaŋa gagu gala yo.
33 Ninguém, depois de acender uma candeia, a põe em lugar oculto, nem debaixo do alqueire, mas no velador, para que os que entram vejam a luz.
34 Gúĉili go guomme ejaŋa enili. No guom apuñ go, enili ᵽe ᵽan éni ni maŋannoe ; bare no gúsomute, enili ᵽan éni n’emoĉ.
34 A candeia do corpo são os olhos. Quando, pois, os teus olhos forem bons, todo o teu corpo será luminoso; mas, quando forem maus, o teu corpo será tenebroso.
35 Yo eĉil me, mb’útallo jambi gajaŋa gagu gaamme ni aw, gúbaho emoĉ.
35 Vê, então, que a luz que há em ti não sejam trevas.
36 Enili efijigeni me ᵽe, ban bajut ni yo tiñ tamoĉe, yo ᵽe ᵽan éni ni maŋannoe, ti ejaŋa bafijigeneri ŋanno ca. »
36 Se, pois, todo o teu corpo estiver iluminado, sem ter parte alguma em trevas, será inteiramente luminoso, como quando a candeia te alumia com o seu resplendor.
37 No Yésu alob me ak’aya, Aᵽárisie ace navogol bi eke fitiñ yaŋol, min gukay. No guĉih me, nanogen nafa ak’anamo bi fitiñ.
37 Acabando Jesus de falar, um fariseu o convidou para almoçar com ele; e havendo Jesus entrado, reclinou-se à mesa.
38 Aᵽárisie ahu najahali min Yésu aᵽosut me guñenol balama atiñ.
38 O fariseu admirou-se, vendo que ele não se lavara antes de almoçar.
39 Ñer Ataw naagol : « Buru Eᵽárisie yay, jínini ti síremuma ni uril sakure búsol so bare, ban ñáraruul gaᵽinorul ᵽe gákuet ni búlaᵽut.
39 Ao que o Senhor lhe disse: Ora vós, os fariseus, limpais o exterior do corpo e do prato; mas o vosso interior do copo e do prato; mas o vosso interior está cheio de rapina e maldade.
40 Buru uce jiffase ! Atúl me sinilul, leti nátutul ᵽoᵽ síĉigirul ?
40 Loucos! quem fez o exterior, não fez também o inferior?
41 Júᵽuren ñer waŋaño me ñáraru jíji galeh me, mamu waf waw ᵽe ᵽan ukur ni buru. »
41 Dai, porém, de esmola o que está dentro do copo e do prato, e eis que todas as coisas vos serão limpas.
42 « Mataño míni ni buru, Eᵽárisie yay ! Mata nihi júᵽurenᵽuren jisen Aláemit gakib ganur ni wono guñen ni wánowan bi ni wafaŋ me gamis wo juroge me n’ufalul, min til jujunden emaŋ Aláemit ni ekan gupalul maaro. Dáuru til juoten me jumundum jikan balama jike ekan uce úbuli.
42 Mas ai de vós, fariseus! porque dais o dízimo da hortelã, e da arruda, e de toda hortaliça, e desprezais a justiça e o amor de Deus. Ora, estas coisas importava fazer, sem deixar aquelas.
43 Mataño míni ni buru, Eᵽárisie yay ! Nánonan jimaŋe jurobo ni sujukut sasu saa gayoŋ ni saŋ sasu saa galaw|yaŋ yaa galaw, jimaŋe ᵽoᵽ nihi gusaful ni jammeŋ ni gákanum ró.
43 Ai de vós, fariseus! porque gostais dos primeiros assentos nas sinagogas, e das saudações nas praças.
44 Mataño míni ni buru ! Jínini ti guyah gáñai me go an ajugut, min bugan bugagu nihi guhah go n’gúgat m’baffasut. »
44 Ai de vós! porque sois como as sepulturas que não aparecem, sobre as quais andam os homens sem o saberem.
45 Ace ni úᵽajula gúboñ Aláemit bugagu naagol : « Afanom, ulob me mee, nujejel bi ni wóli ró. »
45 Disse-lhe, então, um dos doutores da lei: Mestre, quando dizes isso, também nos afrontas a nós.
46 Yésu naah : « Buru ᵽoᵽ, úᵽajula gúboñ Aláemit bugagu, mataño míni ni buru, mata nihi jikakan bugan bugagu n’guteb bíteb báliie faŋ, ban hani jisih an ni buru janur mati jirambenil n’gúarul bo !
46 Ele, porém, respondeu: Ai de vós também, doutores da lei! porque carregais os homens com fardos difíceis de suportar, e vós mesmos nem ainda com um dos vossos dedos tocais nesses fardos.
47 Mataño míni ni buru, mata jiteᵽe wári guyah uboñer waw bugo sipayul gufan gumuh me.
47 Ai de vós! porque edificais os túmulos dos profetas, e vossos pais os mataram.
48 Bakaner baubu bolul bigitene búoh juruhenduhen wo sipayul gufan gukan me ; bugo gumugil, buru n’jiteᵽ guyagil.
48 Assim sois testemunhas e aprovais as obras de vossos pais; porquanto eles os mataram, e vós lhes edificais os túmulos.
49 Yo eĉil me, Aláemit ni gaffasol gájalo me, naah : “Ᵽan iboñulil uboñer ni uᵽotora, ban guce ni bugo, ᵽan gumugil, bugaguil n’gúlatienil.”
49 Por isso diz também a sabedoria de Deus: Profetas e apóstolos lhes mandarei; e eles matarão uns, e perseguirão outros;
50 Mamu mbi jabbah jauje juroreni me mala físimil fáyui me kábiriŋ m’buju babu,
50 para que a esta geração se peçam contas do sangue de todos os profetas que, desde a fundação do mundo, foi derramado;
51 újogum ni físim Abbel bi ni faa Sakari, amugi me ñáraru gávi-Aláemit gagu, n’etut físimenum fafu ni tiñ talu táñai me. Maagen ínje ilobul yo, Aláemit ᵽan ataliŋ jabbah je mala dáuru ᵽe.
51 desde o sangue de Abel, até o sangue de Zacarias, que foi morto entre o altar e o santuário; sim, eu vos digo, a esta geração se pedirão contas.
52 Mataño míni ni buru, úᵽajula gúboñ Aláemit bugagu ! Mata júloĉe éffaŋum yay yaa ganegen gagu gasene me gaffas juogen. Buru faŋaul jilalat enogen dó, mbiban n’jimin bugagu gamaŋ dó me enogen. »
52 Ai de vós, doutores da lei! porque tirastes a chave da ciência; vós mesmos não entrastes, e impedistes aos que entravam.
53 No Yésu áᵽullo me ni yaŋ yay, guiñ úᵽajula gúboñ Aláemit bugagu ni Eᵽárisie yay n’gutiñ Yésu faŋ. N’gunamo erondopenol ni erorenol nímoro suroren simmeŋ
53 Ao sair ele dali, começaram os escribas e os fariseus a apertá-lo fortemente, e a interrogá-lo acerca de muitas coisas,
54 mata ebelol gabbut gumaŋe, tima ñace nalob firim fice fo mbi gugoñol me ni fo.
54 armando-lhe ciladas, a fim de o apanharem em alguma coisa que dissesse.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.