João 6

Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ᵽúrto, Yésu nátiᵽ alo ñagagu fal fafu fáᵽurut me|fal fáᵽurut faa Gálile (fo guvoge me may faa Tiberiad).
1 Depois disso, atravessou Jesus o lago da Galiléia {que é o de Tiberíades.}
2 Fítiman fámah ni fulagenol, mata fujujuh min asene me úsotaaw gahoy.
2 Seguia-o uma grande multidão, porque via os milagres que fazia em beneficio dos enfermos.
3 Ñer Yésu najiŋ n’erijaŋ aban nanamo ró, o ni ulagorol.
3 Jesus subiu a um monte e ali se sentou com seus discípulos.
4 Ban gaggan gagu gal Esúif yay go guvoge me Paak gulofulo.
4 Aproximava-se a Páscoa, festa dos judeus.
5 Ñer Yésu náarul gúĉilol najuh búoh fítiman fámah ufu n’éjoul mbal aĉila. Naah Fílip : « Bay ᵽiaŋ nujaale énnomul unaĉ bi esen bugan bugaubugi ᵽe gutiñ ? »
5 Jesus levantou os olhos sobre aquela grande multidão que vinha ter com ele e disse a Filipe: Onde compraremos pão para que todos estes tenham o que comer?
6 Nalob mee gurim gaugu bi ejuh Fílip. (Aĉila faŋaol naffase bae bu najae me ekan.)
6 Falava assim para o experimentar, pois bem sabia o que havia de fazer.
7 Fílip naagol : « Hani nubajenale síralam símmeŋ bu, mati siᵽilo ennom unaĉ iki ánoan ni bugo abaj dó jiᵽirih. »
7 Filipe respondeu-lhe: Duzentos denários de pão não lhes bastam, para que cada um receba um pedaço.
8 Ñer ace n’ulagoraaw gajaol Andere, ati Simoŋ Ᵽier, naah Yésu :
8 Um dos seus discípulos, chamado André, irmão de Simão Pedro, disse-lhe:
9 « Baje tale áᵽur ace abaje unaĉ wono futoh ni muol múuba ; bare wa sutoge ebat yauyu ᵽe ? »
9 Está aqui um menino que tem cinco pães de cevada e dois peixes... mas que é isto para tanta gente?
10 Bare Yésu naah : « Jikanil n’gunamo bugo ᵽe. » Tiñ tautu tibajene efos yammeŋe. Ñer n’gurobo. Ni gaam to me, wáineaw guᵽiloe butum bugan súuli futoh (5 000).
10 Disse Jesus: Fazei-os assentar. Ora, havia naquele lugar muita relva. Sentaram-se aqueles homens em número de uns cinco mil.
11 Ñer Yésu naŋar unaĉ waw, nasalen Aláemit, aban nagabor wo ganamo to me ; nakan manur mamu ni suol sasu, iki ᵽilo min gumaŋ me.
11 Jesus tomou os pães e rendeu graças. Em seguida, distribuiu-os às pessoas que estavam sentadas, e igualmente dos peixes lhes deu quanto queriam.
12 No bugo ᵽooil gutiñ me iki gupoñ, naah ulagorol : « Juomen miᵽirih mamu maŋaño me, jambi wáfowaf úbburi. »
12 Estando eles saciados, disse aos discípulos: Recolhei os pedaços que sobraram, para que nada se perca.
13 Ñer n’guomen miᵽirih mamu maŋaño me mal unaĉ waw waamme futoh, iki gummeŋen utegel wono guñen n’úuba (12).
13 Eles os recolheram e, dos pedaços dos cinco pães de cevada que sobraram, encheram doze cestos.
14 No bugan bugagu gujuh me waf wauwu wajureruti mee wo Yésu akan me, n’guoh : « Maagen áine ahumu aamme aboñer ahu aat me ájoul ni mof ! »
14 À vista desse milagre de Jesus, aquela gente dizia: Este é verdadeiramente o profeta que há de vir ao mundo.
15 Ñer Yésu, nemme naffase búoh guᵽinore ékail gujogol gúvien, nabbañ añago abbañ bi n’erijaŋ yay o nevonol.
15 Jesus, percebendo que queriam arrebatá-lo e fazê-lo rei, tornou a retirar-se sozinho para o monte.
16 No tinah tiseor me, ulagora Yésu n’gujow bi galam fal fafu.
16 Chegada a tarde, os seus discípulos desceram à margem do lago.
17 N’gújuᵽo ni busana min gútiᵽ bi Kaᵽerinaum yaamme ñagagu fal fafu. Toker emoĉ yay baĉigerul, ban Yésu m’bajaerulat atogil bo.
17 Subindo a uma barca, atravessaram o lago rumo a Cafarnaum. Era já escuro, e Jesus ainda não se tinha reunido a eles.
18 Ni baj fúrus faliŋe fiiyul, ban fal fafu ni fiteh.
18 O mar, entretanto, se agitava, porque soprava um vento rijo.
19 No guven me butum simetar súuli futoh ni yanur (6 000), n’guŋanden Yésu nájaeul me ni mal mamu áni n’éloful busana babu ; ñer gáholi n’gunonil.
19 Tendo eles remado uns vinte e cinco ou trinta estádios, viram Jesus que se aproximava da barca, andando sobre as águas, e ficaram atemorizados.
20 Bare Yésu naagil : « Jambi júholi ! Injé om ! »
20 Mas ele lhes disse: Sou eu, não temais.
21 Ñer n’gumaŋen éjuᵽol dó ni busana babu, bare m’bufaen buya to gujae me.
21 Quiseram recebê-lo na barca, mas pouco depois a barca chegou ao seu destino.
22 Tihalen fo, fítiman fafu fo guhatulo bo me ni fuosen búoh busana banur buomen to, ban Yésu ajingut ró manur n’ulagorol, bare bugo bareil gukae.
22 No dia seguinte, a multidão que tinha ficado do outro lado do mar percebeu que Jesus não tinha subido com seus discípulos na única barca que lá estava, mas que eles tinham partido sozinhos.
23 Ni baj usana uce wáᵽullo n’ésuh yay yo guvoge me Tiberiad uĉigul tiñ talu to Yésu asalenen me Aláemit aban nasen bugan bugagu unaĉ waw gutiñ.
23 Nesse meio tempo, outras barcas chegaram de Tiberíades, perto do lugar onde tinham comido o pão, depois de o Senhor ter dado graças.
24 No bugaa fítiman fafu gútallo me búoh hani Yésu, hani ulagorol gulelen to, bugo faŋail n’gújuᵽo n’usana wauwu min gukay mbaa Kaᵽerinaum filiᵽol.
24 E, reparando a multidão que nem Jesus nem os seus discípulos estavam ali, entrou nas barcas e foi até Cafarnaum à sua procura.
25 Ñer bugan bugagu n’guke gutoh Yésu ñagagu fal fafu, ban n’guogol : « Afanóli, nay nujoulo mbaa babe ? »
25 Encontrando-o na outra margem do lago, perguntaram-lhe: Mestre, quando chegaste aqui?
26 Naagil : « Maagen, ínje ilobul yo : min jiŋeseom mee, let mata jujojoh wo ugitenum waw wo nikane me ulob me, bare mala min jitiñ me unaĉ waw iki jiyajen.
26 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: buscais-me, não porque vistes os milagres, mas porque comestes dos pães e ficastes fartos.
27 Jambi jurok mala mitiñay mamu majae me ehajen, bare mala mamu maᵽioe me, masene me buroŋ bábaerit. Mitiñay maumu Añol Arafuhow ᵽan asenul mo. N’aĉila Aláemit Ᵽaaya akiĉ me fúffasum fafu fola. »
27 Trabalhai, não pela comida que perece, mas pela que dura até a vida eterna, que o Filho do Homem vos dará. Pois nele Deus Pai imprimiu o seu sinal.
28 N’guogol : « Wa juote jikan bi erok burok babu bo Aláemit amaŋ me ? »
28 Perguntaram-lhe: Que faremos para praticar as obras de Deus?
29 Naagil : « Burok Aláemit banageul me, bo buomme jíinen ni an ahu o naboñulo me. »
29 Respondeu-lhes Jesus: A obra de Deus é esta: que creiais naquele que ele enviou.
30 N’guogol : « Waf way wajureruti nujae ñer ekanóli jujuh min jíineni ? Wa nujae ekan ?
30 Perguntaram eles: Que milagre fazes tu, para que o vejamos e creiamos em ti? Qual é a tua obra?
31 Sipayóli gufan gutiñe mana yay baubu ni gafit gagu, ti Bahiĉer babu bulob yo me buoh : “Nasenil gutiñ ganaĉ gagu gaavulo me n’émit.” »
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, segundo o que está escrito: Deu-lhes de comer o pão vindo do céu {Sl 77,24}.
32 Ñer Yésu naagil : « Maagen, ínje ilobul yo : sipayolal gutitiñ ganaĉ gagu gaavulo me n’émit ; ganaĉ gaugu let Móis asenil go, bare Ᵽayom faŋaol. Ban Ᵽayom aamul n’esen maer ganaĉ gagu gaa maagen gaavulo me n’émit.
32 Jesus respondeu-lhes: Em verdade, em verdade vos digo: Moisés não vos deu o pão do céu, mas o meu Pai é quem vos dá o verdadeiro pão do céu;
33 Jiffas búoh ganaĉ Aláemit go guomme gagu gaavulo me n’émit, ban nihi gusen mof mamu buroŋ. »
33 porque o pão de Deus é o pão que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 N’guogol : « Afanóli, usenóli nánonan ganaĉ gaugu. »
34 Disseram-lhe: Senhor, dá-nos sempre deste pão!
35 Yésu naagil : « Injé iomme ganaĉ gagu gaa buroŋ. An ájoul me mbal ínje mát’ámus acaret, an áinen me n’ínje marem mati múmus mujogol.
35 Jesus replicou: Eu sou o pão da vida: aquele que vem a mim não terá fome, e aquele que crê em mim jamais terá sede.
36 Bare nilobul yo : jujugom, ban jilet n’éinen n’ínje.
36 Mas já vos disse: Vós me vedes e não credes...
37 Anóan ni bugo Ᵽayom asenom me ᵽan ájoul mbal ínje, ban an ajoulo mbal ínje mat’ímus ibelenol tíyaŋ.
37 Todo aquele que o Pai me dá virá a mim, e o que vem a mim não o lançarei fora.
38 Iavulat n’émit bi ekan wo ínje imaŋ me, bare wo aboñulom me amaŋ me.
38 Pois desci do céu não para fazer a minha vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
39 Ban aboñulom me úre namaŋe : jambi ace ni bugo nasenom me allim ni guñenom, bare til iilenil bugo ᵽe ni gaĉet me funah fúsola.
39 Ora, esta é a vontade daquele que me enviou: que eu não deixe perecer nenhum daqueles que me deu, mas que os ressuscite no último dia.
40 Maagen Ᵽayom dáure namaŋe : ánoan ajae me ejuh Añolol ban náinen ni o abaj buroŋ bábaerit ; ban ᵽan iilenol funah fúsola. »
40 Esta é a vontade de meu Pai: que todo aquele que vê o Filho e nele crê, tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Ñer Esúif yay n’gunamo émumunor mola mala min aah me aĉila aamme ganaĉ gagu gaavulo me n’émit.
41 Murmuravam então dele os judeus, porque dissera: Eu sou o pão que desceu do céu.
42 Nihi guoh : « Ahumu leti Yésu, áᵽur Susef ? Nuffasale ᵽayol ni jaol. Bu ñer nájue aah n’émit naavulo ? »
42 E perguntavam: Porventura não é ele Jesus, o filho de José, cujo pai e mãe conhecemos? Como, pois, diz ele: Desci do céu?
43 Yésu naagil : « Jambi júmumunor.
43 Respondeu-lhes Jesus: Não murmureis entre vós.
44 An ájuut ájoul mbal ínje íni Ᵽayom aboñulom me añagulatol, ban an ti ahumu ᵽan iilenol ni gaĉet me funah fúsola.
44 Ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o atrair; e eu hei de ressuscitá-lo no último dia.
45 Uboñer waw guhiĉe guoh : “Aláemit ᵽan aligen bugan bugagu ᵽe.” Anóan autten me Ᵽaaya ban nayab baligenerol, ᵽan ájoul mbal ínje.
45 Está escrito nos profetas: Todos serão ensinados por Deus {Is 54,13}. Assim, todo aquele que ouviu o Pai e foi por ele instruído vem a mim.
46 Let yo eomme ter baje ace ajuge Ᵽaaya ; an ahu bare áᵽullo me n’Aláemit Ᵽaaya, o ajugol.
46 Não que alguém tenha visto o Pai, pois só aquele que vem de Deus, esse é que viu o Pai.
47 Maagen, ínje ilobul yo : An áinen me n’ínje nabaje buroŋ bábaerit.
47 Em verdade, em verdade vos digo: quem crê em mim tem a vida eterna.
48 Injé iomme ganaĉ gagu gaa buroŋ.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Sipayul gufan gutiñe mana yay baubu ni gafit gagu, bare mánoman guĉele.
49 Vossos pais, no deserto, comeram o maná e morreram.
50 Bare ganaĉ gagu gaavulo me n’émit, uge. An atiñ go me, mat’aĉet.
50 Este é o pão que desceu do céu, para que não morra todo aquele que dele comer.
51 Injé iomme ganaĉ gagu garoŋ me gaavulo me n’émit. An atiñ go me, ᵽan aroŋ bi nánonan. Ganaĉ gaugu go guomme enilom yo nijae me esen bi buroŋ mof mamu. »
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu. Quem comer deste pão viverá eternamente. E o pão, que eu hei de dar, é a minha carne para a salvação do mundo.
52 Ñer Esúif yay n’gunamo síceŋor ni sembe n’guoh : « Aíne ahumu bu nájue asenolal enilol utiñal ? »
52 A essas palavras, os judeus começaram a discutir, dizendo: Como pode este homem dar-nos de comer a sua carne?
53 Yésu naagil : « Maagen, ínje ilobul yo : jitiñut me enil yay yal Añol Arafuhow, ban ᵽoᵽ jiremut me físimol, buroŋ babu mati bíni ni buru.
53 Então Jesus lhes disse: Em verdade, em verdade vos digo: se não comerdes a carne do Filho do Homem, e não beberdes o seu sangue, não tereis a vida em vós mesmos.
54 An atiñ me enilom ban narem físimom, ᵽan abaj buroŋ bábaerit, ban ᵽan iilenol ni gaĉet me funah fúsola.
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Jiffas búoh enilom mitiñay mom maa maagen, ban ᵽoᵽ físimom miremay mom maa maagen.
55 Pois a minha carne é verdadeiramente uma comida e o meu sangue, verdadeiramente uma bebida.
56 An atiñ me enilom ban narem físimom, ᵽan áni n’ínje, ban ínje ᵽoᵽ ᵽan íni ni o.
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue permanece em mim e eu nele.
57 Ti Ᵽaaya aroŋ me aboñulom me, ban n’aĉila níroŋum me, mo may ánoan ajae me etiñom ajae me eroŋ n’ínje.
57 Assim como o Pai que me enviou vive, e eu vivo pelo Pai, assim também aquele que comer a minha carne viverá por mim.
58 Ganaĉ gagu gaavulo me n’émit, uge. Gunogorut ni gagu go sipayul gufan gutiñ me : bugo guĉele, bare an atiñ me ganaĉ gauge, ᵽan aroŋ bi nánonan. »
58 Este é o pão que desceu do céu. Não como o maná que vossos pais comeram e morreram. Quem come deste pão viverá eternamente.
59 Gurim gaugu Yésu alob mee no naamen me n’eligen bugan bugagu ni yaŋ yay yaa galaw|yaŋ yaa galaw baubu Kaᵽerinaum.
59 Tal foi o ensinamento de Jesus na sinagoga de Cafarnaum.
60 Gammeŋe ni galagene me Yésu no guunol me alob gurim gaugu, n’guoh : « Tale ñer nágatene ! Ay ájue aruhen gurim ti gaugu ? »
60 Muitos dos seus discípulos, ouvindo-o, disseram: Isto é muito duro! Quem o pode admitir?
61 Nemme Yésu naffase búoh mala gurim gaugu gúmumunore mee, naagil : « Elob yauye etinenultinen ni guiñ ?
61 Sabendo Jesus que os discípulos murmuravam por isso, perguntou-lhes: Isso vos escandaliza?
62 Ñer ᵽiaŋ jujuh me Añol Arafuhow o n’ejiŋ mbaa fatiya dó naamen me bítinar, bu ᵽan nogor ?
62 Que será, quando virdes subir o Filho do Homem para onde ele estava antes?...
63 Biinum Aláemit bo nihi bisen buroŋ ; arafuhow fumumol ájuut akan wáfowaf. Gurim gaugu go nilobul mee, ni Biinum baubu gujoumulo, ban gusenesen buroŋ.
63 O espírito é que vivifica, a carne de nada serve. As palavras que vos tenho dito são espírito e vida.
64 Bare baje ni buru guce gáinenut n’ínje. »
64 Mas há alguns entre vós que não crêem... Pois desde o princípio Jesus sabia quais eram os que não criam e quem o havia de trair.
65 Natajen aah : « Yo eĉil me niegul an ájuut ájoul bi n’ínje Ᵽaaya m’bájiutol yo. »
65 Ele prosseguiu: Por isso vos disse: Ninguém pode vir a mim, se por meu Pai não lho for concedido.
66 No ᵽúrto me, gammeŋe ni galagene me Yésu n’gubbañ búsol ban n’guhat ejaor ni o.
66 Desde então, muitos dos seus discípulos se retiraram e já não andavam com ele.
67 Ñer naah to ulagorol gaamme guñen ni gúuba : « Buru may mati ᵽoᵽ jikay ti gupalul ? »
67 Então Jesus perguntou aos Doze: Quereis vós também retirar-vos?
68 Simoŋ Ᵽier naagol : « Ataw, mbal ay jijae me ejow ? Aw ubaj me gurim gagu gasene me buroŋ babu bábaerit me.
68 Respondeu-lhe Simão Pedro: Senhor, a quem iríamos nós? Tu tens as palavras da vida eterna.
69 Wóli jíinene, ban jiffase búoh aw uomme An ahu Anab me o Aláemit aboñulo me. »
69 E nós cremos e sabemos que tu és o Santo de Deus!
70 Yésu naagil : « Leti buru ᵽe jaamme guñen ni gúuba ínje iĉobul ? Bare ace ni buru eseytane nam ! »
70 Jesus acrescentou: Não vos escolhi eu todos os doze? Contudo, um de vós é um demônio!...
71 Mala Yudas nalobe mee, añol Simoŋ Isikariot ; mánoman nánie ace ni ulagorol gaamme guñen ni gúuba, bare o ajaol me ebet ni guñen ulatorol.
71 Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, porque era quem o havia de entregar não obstante ser um dos Doze.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.