João 6

Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ᵽúrto, Yésu nátiᵽ alo ñagagu fal fafu fáᵽurut me|fal fáᵽurut faa Gálile (fo guvoge me may faa Tiberiad).
1 Depois disso, Jesus atravessou o mar da Galileia, conhecido também como mar de Tiberíades.
2 Fítiman fámah ni fulagenol, mata fujujuh min asene me úsotaaw gahoy.
2 Uma grande multidão o seguia por toda parte, pois tinham visto os sinais que ele havia realizado ao curar os enfermos.
3 Ñer Yésu najiŋ n’erijaŋ aban nanamo ró, o ni ulagorol.
3 Então Jesus subiu a um monte e sentou-se com seus discípulos.
4 Ban gaggan gagu gal Esúif yay go guvoge me Paak gulofulo.
4 Era quase tempo da festa judaica da Páscoa.
5 Ñer Yésu náarul gúĉilol najuh búoh fítiman fámah ufu n’éjoul mbal aĉila. Naah Fílip : « Bay ᵽiaŋ nujaale énnomul unaĉ bi esen bugan bugaubugi ᵽe gutiñ ? »
5 Jesus logo viu uma grande multidão que vinha a seu encontro. Voltando-se para Filipe, perguntou: “Onde podemos comprar pão para alimentar toda essa gente?”.
6 Nalob mee gurim gaugu bi ejuh Fílip. (Aĉila faŋaol naffase bae bu najae me ekan.)
6 Disse isso para pôr Filipe à prova, pois já sabia o que ia fazer.
7 Fílip naagol : « Hani nubajenale síralam símmeŋ bu, mati siᵽilo ennom unaĉ iki ánoan ni bugo abaj dó jiᵽirih. »
7 Filipe respondeu: “Mesmo que trabalhássemos vários meses, não teríamos dinheiro suficiente para dar alimento a todos!”.
8 Ñer ace n’ulagoraaw gajaol Andere, ati Simoŋ Ᵽier, naah Yésu :
8 Então um de seus discípulos, André, irmão de Simão Pedro, falou:
9 « Baje tale áᵽur ace abaje unaĉ wono futoh ni muol múuba ; bare wa sutoge ebat yauyu ᵽe ? »
9 “Aqui está um rapaz com cinco pães de cevada e dois peixes. Mas que adianta isso para tanta gente?”.
10 Bare Yésu naah : « Jikanil n’gunamo bugo ᵽe. » Tiñ tautu tibajene efos yammeŋe. Ñer n’gurobo. Ni gaam to me, wáineaw guᵽiloe butum bugan súuli futoh (5 000).
10 Jesus respondeu: “Digam ao povo que se sente”. Todos se sentaram na grama que cobria o monte. Só os homens eram cerca de cinco mil.
11 Ñer Yésu naŋar unaĉ waw, nasalen Aláemit, aban nagabor wo ganamo to me ; nakan manur mamu ni suol sasu, iki ᵽilo min gumaŋ me.
11 Então Jesus tomou os pães, agradeceu a Deus e os repartiu entre o povo. Em seguida, fez o mesmo com os peixes. E todos comeram à vontade.
12 No bugo ᵽooil gutiñ me iki gupoñ, naah ulagorol : « Juomen miᵽirih mamu maŋaño me, jambi wáfowaf úbburi. »
12 Depois que todos estavam satisfeitos, Jesus disse a seus discípulos: “Agora juntem os pedaços que sobraram, para que nada se desperdice”.
13 Ñer n’guomen miᵽirih mamu maŋaño me mal unaĉ waw waamme futoh, iki gummeŋen utegel wono guñen n’úuba (12).
13 Eles juntaram o que restou e encheram doze cestos com as sobras.
14 No bugan bugagu gujuh me waf wauwu wajureruti mee wo Yésu akan me, n’guoh : « Maagen áine ahumu aamme aboñer ahu aat me ájoul ni mof ! »
14 Quando o povo viu Jesus fazer esse sinal, exclamou: “Sem dúvida ele é o profeta que haveria de vir ao mundo!”.
15 Ñer Yésu, nemme naffase búoh guᵽinore ékail gujogol gúvien, nabbañ añago abbañ bi n’erijaŋ yay o nevonol.
15 Jesus sabia que pretendiam obrigá-lo a ser rei deles, de modo que se retirou, sozinho, para o monte.
16 No tinah tiseor me, ulagora Yésu n’gujow bi galam fal fafu.
16 Ao entardecer, os discípulos de Jesus desceram à praia,
17 N’gújuᵽo ni busana min gútiᵽ bi Kaᵽerinaum yaamme ñagagu fal fafu. Toker emoĉ yay baĉigerul, ban Yésu m’bajaerulat atogil bo.
17 entraram no barco e atravessaram o mar em direção a Cafarnaum. Quando escureceu, porém, Jesus ainda não tinha vindo se encontrar com eles.
18 Ni baj fúrus faliŋe fiiyul, ban fal fafu ni fiteh.
18 Logo, um vento forte veio sobre eles, e o mar ficou muito agitado.
19 No guven me butum simetar súuli futoh ni yanur (6 000), n’guŋanden Yésu nájaeul me ni mal mamu áni n’éloful busana babu ; ñer gáholi n’gunonil.
19 Depois de remarem cinco ou seis quilômetros, de repente viram Jesus caminhando sobre o mar, em direção ao barco. Ficaram aterrorizados,
20 Bare Yésu naagil : « Jambi júholi ! Injé om ! »
20 mas ele lhes disse: “Sou eu! Não tenham medo”.
21 Ñer n’gumaŋen éjuᵽol dó ni busana babu, bare m’bufaen buya to gujae me.
21 Eles o receberam no barco e, logo em seguida, chegaram a seu destino.
22 Tihalen fo, fítiman fafu fo guhatulo bo me ni fuosen búoh busana banur buomen to, ban Yésu ajingut ró manur n’ulagorol, bare bugo bareil gukae.
22 No dia seguinte, a multidão que tinha ficado do outro lado do mar viu que os discípulos haviam pegado o único barco dali e que Jesus não fora com eles.
23 Ni baj usana uce wáᵽullo n’ésuh yay yo guvoge me Tiberiad uĉigul tiñ talu to Yésu asalenen me Aláemit aban nasen bugan bugagu unaĉ waw gutiñ.
23 Alguns barcos de Tiberíades se aproximaram do lugar onde o povo tinha comido os pães depois que o Senhor os abençoou.
24 No bugaa fítiman fafu gútallo me búoh hani Yésu, hani ulagorol gulelen to, bugo faŋail n’gújuᵽo n’usana wauwu min gukay mbaa Kaᵽerinaum filiᵽol.
24 Quando a multidão viu que nem Jesus nem os discípulos estavam ali, todos entraram nos barcos e atravessaram para Cafarnaum, a fim de procurá-lo.
25 Ñer bugan bugagu n’guke gutoh Yésu ñagagu fal fafu, ban n’guogol : « Afanóli, nay nujoulo mbaa babe ? »
25 Encontraram-no do outro lado do mar e lhe perguntaram: “Rabi, quando o senhor chegou aqui?”.
26 Naagil : « Maagen, ínje ilobul yo : min jiŋeseom mee, let mata jujojoh wo ugitenum waw wo nikane me ulob me, bare mala min jitiñ me unaĉ waw iki jiyajen.
26 Jesus respondeu: “Eu lhes digo a verdade: vocês querem estar comigo não porque entenderam os sinais, mas porque lhes dei alimento.
27 Jambi jurok mala mitiñay mamu majae me ehajen, bare mala mamu maᵽioe me, masene me buroŋ bábaerit. Mitiñay maumu Añol Arafuhow ᵽan asenul mo. N’aĉila Aláemit Ᵽaaya akiĉ me fúffasum fafu fola. »
27 Não se preocupem tanto com coisas que se estragam, como a comida, mas usem suas energias buscando o alimento que permanece para a vida eterna, o qual o Filho do Homem pode lhes dar. Pois Deus, o Pai, colocou em mim seu selo de aprovação”.
28 N’guogol : « Wa juote jikan bi erok burok babu bo Aláemit amaŋ me ? »
28 “Nós também queremos realizar as obras de Deus”, disseram eles. “O que devemos fazer?”
29 Naagil : « Burok Aláemit banageul me, bo buomme jíinen ni an ahu o naboñulo me. »
29 Jesus lhes disse: “Esta é a única obra que Deus quer de vocês: creiam naquele que ele enviou”.
30 N’guogol : « Waf way wajureruti nujae ñer ekanóli jujuh min jíineni ? Wa nujae ekan ?
30 Eles responderam: “Se deseja que creiamos no senhor, mostre-nos um sinal. O que o senhor pode fazer?
31 Sipayóli gufan gutiñe mana yay baubu ni gafit gagu, ti Bahiĉer babu bulob yo me buoh : “Nasenil gutiñ ganaĉ gagu gaavulo me n’émit.” »
31 Afinal, nossos antepassados comeram maná no deserto! As Escrituras dizem: ‘Moisés lhes deu de comer pão do céu’”.
32 Ñer Yésu naagil : « Maagen, ínje ilobul yo : sipayolal gutitiñ ganaĉ gagu gaavulo me n’émit ; ganaĉ gaugu let Móis asenil go, bare Ᵽayom faŋaol. Ban Ᵽayom aamul n’esen maer ganaĉ gagu gaa maagen gaavulo me n’émit.
32 Jesus disse: “Eu lhes digo a verdade: não foi Moisés quem lhes deu pão do céu. É meu Pai quem dá o verdadeiro pão do céu a vocês.
33 Jiffas búoh ganaĉ Aláemit go guomme gagu gaavulo me n’émit, ban nihi gusen mof mamu buroŋ. »
33 O verdadeiro pão de Deus é aquele que desce do céu e dá vida ao mundo”.
34 N’guogol : « Afanóli, usenóli nánonan ganaĉ gaugu. »
34 “Senhor, dê-nos desse pão todos os dias”, disseram eles.
35 Yésu naagil : « Injé iomme ganaĉ gagu gaa buroŋ. An ájoul me mbal ínje mát’ámus acaret, an áinen me n’ínje marem mati múmus mujogol.
35 Jesus respondeu: “Eu sou o pão da vida. Quem vem a mim nunca mais terá fome. Quem crê em mim nunca mais terá sede.
36 Bare nilobul yo : jujugom, ban jilet n’éinen n’ínje.
36 Mas vocês não creram em mim, embora me tenham visto.
37 Anóan ni bugo Ᵽayom asenom me ᵽan ájoul mbal ínje, ban an ajoulo mbal ínje mat’ímus ibelenol tíyaŋ.
37 Contudo, aqueles que o Pai me dá virão a mim, e eu jamais os rejeitarei.
38 Iavulat n’émit bi ekan wo ínje imaŋ me, bare wo aboñulom me amaŋ me.
38 Pois desci do céu para fazer a vontade daquele que me enviou, e não minha própria vontade.
39 Ban aboñulom me úre namaŋe : jambi ace ni bugo nasenom me allim ni guñenom, bare til iilenil bugo ᵽe ni gaĉet me funah fúsola.
39 E esta é a vontade de Deus: que eu não perca um sequer de todos que ele me deu, mas que ressuscite todos no último dia.
40 Maagen Ᵽayom dáure namaŋe : ánoan ajae me ejuh Añolol ban náinen ni o abaj buroŋ bábaerit ; ban ᵽan iilenol funah fúsola. »
40 Pois é a vontade de meu Pai que todo aquele que olhar para o Filho e nele crer tenha a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia”.
41 Ñer Esúif yay n’gunamo émumunor mola mala min aah me aĉila aamme ganaĉ gagu gaavulo me n’émit.
41 Então os judeus começaram a criticá-lo, pois ele havia afirmado: “Eu sou o pão que desceu do céu”.
42 Nihi guoh : « Ahumu leti Yésu, áᵽur Susef ? Nuffasale ᵽayol ni jaol. Bu ñer nájue aah n’émit naavulo ? »
42 Diziam: “Este não é Jesus, filho de José? Conhecemos seu pai e sua mãe. Como ele pode dizer: ‘Desci do céu?’”.
43 Yésu naagil : « Jambi júmumunor.
43 Jesus, porém, respondeu: “Parem de me criticar.
44 An ájuut ájoul mbal ínje íni Ᵽayom aboñulom me añagulatol, ban an ti ahumu ᵽan iilenol ni gaĉet me funah fúsola.
44 Pois ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer a mim; e no último dia eu o ressuscitarei.
45 Uboñer waw guhiĉe guoh : “Aláemit ᵽan aligen bugan bugagu ᵽe.” Anóan autten me Ᵽaaya ban nayab baligenerol, ᵽan ájoul mbal ínje.
45 Como dizem as Escrituras: ‘Todos eles serão ensinados por Deus’. Todo aquele que ouve o Pai e aprende dele vem a mim.
46 Let yo eomme ter baje ace ajuge Ᵽaaya ; an ahu bare áᵽullo me n’Aláemit Ᵽaaya, o ajugol.
46 Não que alguém tenha visto o Pai; somente eu, que fui enviado por Deus, o vi.
47 Maagen, ínje ilobul yo : An áinen me n’ínje nabaje buroŋ bábaerit.
47 “Eu lhes digo a verdade: quem crê tem a vida eterna.
48 Injé iomme ganaĉ gagu gaa buroŋ.
48 Sim, eu sou o pão da vida!
49 Sipayul gufan gutiñe mana yay baubu ni gafit gagu, bare mánoman guĉele.
49 Seus antepassados comeram maná no deserto, mas morreram;
50 Bare ganaĉ gagu gaavulo me n’émit, uge. An atiñ go me, mat’aĉet.
50 quem comer o pão do céu, no entanto, jamais morrerá.
51 Injé iomme ganaĉ gagu garoŋ me gaavulo me n’émit. An atiñ go me, ᵽan aroŋ bi nánonan. Ganaĉ gaugu go guomme enilom yo nijae me esen bi buroŋ mof mamu. »
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu. Quem comer deste pão viverá para sempre; e este pão, que eu oferecerei para que o mundo viva, é a minha carne”.
52 Ñer Esúif yay n’gunamo síceŋor ni sembe n’guoh : « Aíne ahumu bu nájue asenolal enilol utiñal ? »
52 Então os judeus começaram a discutir entre si a respeito do que ele queria dizer. “Como pode esse homem nos dar sua carne para comer?”, perguntavam.
53 Yésu naagil : « Maagen, ínje ilobul yo : jitiñut me enil yay yal Añol Arafuhow, ban ᵽoᵽ jiremut me físimol, buroŋ babu mati bíni ni buru.
53 Então Jesus disse novamente: “Eu lhes digo a verdade: se vocês não comerem a carne do Filho do Homem e não beberem o seu sangue, não terão a vida em si mesmos.
54 An atiñ me enilom ban narem físimom, ᵽan abaj buroŋ bábaerit, ban ᵽan iilenol ni gaĉet me funah fúsola.
54 Mas quem come minha carne e bebe meu sangue terá a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Jiffas búoh enilom mitiñay mom maa maagen, ban ᵽoᵽ físimom miremay mom maa maagen.
55 Pois minha carne é a verdadeira comida, e meu sangue é a verdadeira bebida.
56 An atiñ me enilom ban narem físimom, ᵽan áni n’ínje, ban ínje ᵽoᵽ ᵽan íni ni o.
56 Quem come minha carne e bebe meu sangue permanece em mim, e eu nele.
57 Ti Ᵽaaya aroŋ me aboñulom me, ban n’aĉila níroŋum me, mo may ánoan ajae me etiñom ajae me eroŋ n’ínje.
57 Eu vivo por causa do Pai, que vive e me enviou; da mesma forma, quem se alimenta de mim viverá por minha causa.
58 Ganaĉ gagu gaavulo me n’émit, uge. Gunogorut ni gagu go sipayul gufan gutiñ me : bugo guĉele, bare an atiñ me ganaĉ gauge, ᵽan aroŋ bi nánonan. »
58 Eu sou o verdadeiro pão que desceu do céu. Seus antepassados comeram maná e morreram; quem comer este pão não morrerá, mas viverá para sempre”.
59 Gurim gaugu Yésu alob mee no naamen me n’eligen bugan bugagu ni yaŋ yay yaa galaw|yaŋ yaa galaw baubu Kaᵽerinaum.
59 Ele disse essas coisas quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 Gammeŋe ni galagene me Yésu no guunol me alob gurim gaugu, n’guoh : « Tale ñer nágatene ! Ay ájue aruhen gurim ti gaugu ? »
60 Muitos de seus discípulos disseram: “Sua mensagem é dura. Quem é capaz de aceitá-la?”.
61 Nemme Yésu naffase búoh mala gurim gaugu gúmumunore mee, naagil : « Elob yauye etinenultinen ni guiñ ?
61 Jesus, sabendo que seus discípulos reclamavam, disse: “Isso os ofende?
62 Ñer ᵽiaŋ jujuh me Añol Arafuhow o n’ejiŋ mbaa fatiya dó naamen me bítinar, bu ᵽan nogor ?
62 Então o que pensarão se virem o Filho do Homem subir ao céu, onde estava antes?
63 Biinum Aláemit bo nihi bisen buroŋ ; arafuhow fumumol ájuut akan wáfowaf. Gurim gaugu go nilobul mee, ni Biinum baubu gujoumulo, ban gusenesen buroŋ.
63 Somente o Espírito dá vida. A natureza humana não realiza coisa alguma. E as palavras que eu lhes disse são espírito e vida.
64 Bare baje ni buru guce gáinenut n’ínje. »
64 Mas alguns de vocês não creem em mim”. Pois Jesus sabia, desde o princípio, quem não acreditava nele e quem iria traí-lo.
65 Natajen aah : « Yo eĉil me niegul an ájuut ájoul bi n’ínje Ᵽaaya m’bájiutol yo. »
65 E acrescentou: “Por isso eu disse que ninguém pode vir a mim a menos que o Pai o dê a mim”.
66 No ᵽúrto me, gammeŋe ni galagene me Yésu n’gubbañ búsol ban n’guhat ejaor ni o.
66 Nesse momento, muitos de seus discípulos se afastaram dele e o abandonaram.
67 Ñer naah to ulagorol gaamme guñen ni gúuba : « Buru may mati ᵽoᵽ jikay ti gupalul ? »
67 Então Jesus se voltou para os Doze e perguntou: “Vocês também vão embora?”.
68 Simoŋ Ᵽier naagol : « Ataw, mbal ay jijae me ejow ? Aw ubaj me gurim gagu gasene me buroŋ babu bábaerit me.
68 Simão Pedro respondeu: “Senhor, para quem iremos? O senhor tem as palavras da vida eterna.
69 Wóli jíinene, ban jiffase búoh aw uomme An ahu Anab me o Aláemit aboñulo me. »
69 Nós cremos e sabemos que o senhor é o Santo de Deus”.
70 Yésu naagil : « Leti buru ᵽe jaamme guñen ni gúuba ínje iĉobul ? Bare ace ni buru eseytane nam ! »
70 Então Jesus disse: “Eu escolhi vocês doze, mas um de vocês é um diabo”.
71 Mala Yudas nalobe mee, añol Simoŋ Isikariot ; mánoman nánie ace ni ulagorol gaamme guñen ni gúuba, bare o ajaol me ebet ni guñen ulatorol.
71 Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, um dos Doze, que mais tarde o trairia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.