João 6
Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs NAA
1 Ᵽúrto, Yésu nátiᵽ alo ñagagu fal fafu fáᵽurut me|fal fáᵽurut faa Gálile (fo guvoge me may faa Tiberiad).
1 Depois dessas coisas, Jesus atravessou o mar da Galileia, que é o de Tiberíades.
2 Fítiman fámah ni fulagenol, mata fujujuh min asene me úsotaaw gahoy.
2 Uma grande multidão o seguia, porque tinham visto os sinais que ele fazia na cura dos enfermos.
3 Ñer Yésu najiŋ n’erijaŋ aban nanamo ró, o ni ulagorol.
3 Então Jesus subiu ao monte e sentou-se ali com os seus discípulos.
4 Ban gaggan gagu gal Esúif yay go guvoge me Paak gulofulo.
4 Ora, a Páscoa, festa dos judeus, estava próxima.
5 Ñer Yésu náarul gúĉilol najuh búoh fítiman fámah ufu n’éjoul mbal aĉila. Naah Fílip : « Bay ᵽiaŋ nujaale énnomul unaĉ bi esen bugan bugaubugi ᵽe gutiñ ? »
5 Então Jesus, erguendo os olhos e vendo que uma grande multidão se aproximava, disse a Filipe:
6 Nalob mee gurim gaugu bi ejuh Fílip. (Aĉila faŋaol naffase bae bu najae me ekan.)
6 Mas Jesus dizia isto para testá-lo, porque sabia o que estava para fazer.
7 Fílip naagol : « Hani nubajenale síralam símmeŋ bu, mati siᵽilo ennom unaĉ iki ánoan ni bugo abaj dó jiᵽirih. »
7 Filipe respondeu: — Nem mesmo duzentos denários de pão seriam suficientes para que cada um recebesse um pedaço.
8 Ñer ace n’ulagoraaw gajaol Andere, ati Simoŋ Ᵽier, naah Yésu :
8 Um dos discípulos, chamado André, irmão de Simão Pedro, disse a Jesus:
9 « Baje tale áᵽur ace abaje unaĉ wono futoh ni muol múuba ; bare wa sutoge ebat yauyu ᵽe ? »
9 — Aqui está um menino que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos. Mas o que é isto para tanta gente?
10 Bare Yésu naah : « Jikanil n’gunamo bugo ᵽe. » Tiñ tautu tibajene efos yammeŋe. Ñer n’gurobo. Ni gaam to me, wáineaw guᵽiloe butum bugan súuli futoh (5 000).
10 Jesus disse: Havia muita relva naquele lugar. Assim, os homens se assentaram, e eram quase cinco mil.
11 Ñer Yésu naŋar unaĉ waw, nasalen Aláemit, aban nagabor wo ganamo to me ; nakan manur mamu ni suol sasu, iki ᵽilo min gumaŋ me.
11 Então Jesus pegou os pães e, tendo dado graças, distribuiu-os entre eles; e também igualmente os peixes, tanto quanto queriam.
12 No bugo ᵽooil gutiñ me iki gupoñ, naah ulagorol : « Juomen miᵽirih mamu maŋaño me, jambi wáfowaf úbburi. »
12 E, quando já estavam satisfeitos, Jesus disse aos seus discípulos:
13 Ñer n’guomen miᵽirih mamu maŋaño me mal unaĉ waw waamme futoh, iki gummeŋen utegel wono guñen n’úuba (12).
13 Assim, pois, o fizeram e encheram doze cestos de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobraram depois que todos tinham comido.
14 No bugan bugagu gujuh me waf wauwu wajureruti mee wo Yésu akan me, n’guoh : « Maagen áine ahumu aamme aboñer ahu aat me ájoul ni mof ! »
14 Quando as pessoas viram o sinal que Jesus havia feito, disseram: — Este é verdadeiramente o profeta que devia vir ao mundo.
15 Ñer Yésu, nemme naffase búoh guᵽinore ékail gujogol gúvien, nabbañ añago abbañ bi n’erijaŋ yay o nevonol.
15 Jesus ficou sabendo que estavam para vir com a intenção de fazê-lo rei à força. Então ele se retirou outra vez, sozinho, para o monte.
16 No tinah tiseor me, ulagora Yésu n’gujow bi galam fal fafu.
16 Ao final do dia, os discípulos de Jesus desceram para o mar.
17 N’gújuᵽo ni busana min gútiᵽ bi Kaᵽerinaum yaamme ñagagu fal fafu. Toker emoĉ yay baĉigerul, ban Yésu m’bajaerulat atogil bo.
17 E, entrando num barco, passaram para o outro lado, rumo a Cafarnaum. Já estava escuro, e Jesus ainda não tinha ido até onde eles estavam.
18 Ni baj fúrus faliŋe fiiyul, ban fal fafu ni fiteh.
18 E o mar começava a ficar agitado, porque soprava um vento forte.
19 No guven me butum simetar súuli futoh ni yanur (6 000), n’guŋanden Yésu nájaeul me ni mal mamu áni n’éloful busana babu ; ñer gáholi n’gunonil.
19 Os discípulos já tinham navegado uns cinco ou seis quilômetros, quando viram Jesus andando sobre o mar, aproximando-se do barco; e ficaram com medo.
20 Bare Yésu naagil : « Jambi júholi ! Injé om ! »
20 Mas Jesus lhes disse:
21 Ñer n’gumaŋen éjuᵽol dó ni busana babu, bare m’bufaen buya to gujae me.
21 Então eles o receberam com alegria, e logo o barco chegou ao seu destino.
22 Tihalen fo, fítiman fafu fo guhatulo bo me ni fuosen búoh busana banur buomen to, ban Yésu ajingut ró manur n’ulagorol, bare bugo bareil gukae.
22 No dia seguinte, a multidão que tinha ficado do outro lado do mar notou que ali havia apenas um pequeno barco e que Jesus não tinha entrado nele com os seus discípulos, tendo estes partido sozinhos.
23 Ni baj usana uce wáᵽullo n’ésuh yay yo guvoge me Tiberiad uĉigul tiñ talu to Yésu asalenen me Aláemit aban nasen bugan bugagu unaĉ waw gutiñ.
23 Entretanto, outros barquinhos de Tiberíades se aproximaram do lugar onde a multidão havia comido o pão depois que o Senhor deu graças.
24 No bugaa fítiman fafu gútallo me búoh hani Yésu, hani ulagorol gulelen to, bugo faŋail n’gújuᵽo n’usana wauwu min gukay mbaa Kaᵽerinaum filiᵽol.
24 Quando aquela multidão viu que Jesus não estava ali nem os seus discípulos, entraram nos barcos e partiram para Cafarnaum à procura de Jesus.
25 Ñer bugan bugagu n’guke gutoh Yésu ñagagu fal fafu, ban n’guogol : « Afanóli, nay nujoulo mbaa babe ? »
25 E, tendo-o encontrado no outro lado do mar, lhe perguntaram: — Mestre, quando o senhor chegou aqui?
26 Naagil : « Maagen, ínje ilobul yo : min jiŋeseom mee, let mata jujojoh wo ugitenum waw wo nikane me ulob me, bare mala min jitiñ me unaĉ waw iki jiyajen.
26 Jesus respondeu:
27 Jambi jurok mala mitiñay mamu majae me ehajen, bare mala mamu maᵽioe me, masene me buroŋ bábaerit. Mitiñay maumu Añol Arafuhow ᵽan asenul mo. N’aĉila Aláemit Ᵽaaya akiĉ me fúffasum fafu fola. »
27 Trabalhem, não pela comida que se estraga, mas pela que permanece para a vida eterna, a qual o Filho do Homem dará a vocês; porque Deus, o Pai, o confirmou com o seu selo.
28 N’guogol : « Wa juote jikan bi erok burok babu bo Aláemit amaŋ me ? »
28 Então lhe perguntaram: — Que faremos para realizar as obras de Deus?
29 Naagil : « Burok Aláemit banageul me, bo buomme jíinen ni an ahu o naboñulo me. »
29 Jesus respondeu:
30 N’guogol : « Waf way wajureruti nujae ñer ekanóli jujuh min jíineni ? Wa nujae ekan ?
30 Então eles disseram: — Que sinal o senhor fará para que vejamos e creiamos no senhor? O que o senhor pode fazer?
31 Sipayóli gufan gutiñe mana yay baubu ni gafit gagu, ti Bahiĉer babu bulob yo me buoh : “Nasenil gutiñ ganaĉ gagu gaavulo me n’émit.” »
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: “Deu-lhes a comer pão do céu.”
32 Ñer Yésu naagil : « Maagen, ínje ilobul yo : sipayolal gutitiñ ganaĉ gagu gaavulo me n’émit ; ganaĉ gaugu let Móis asenil go, bare Ᵽayom faŋaol. Ban Ᵽayom aamul n’esen maer ganaĉ gagu gaa maagen gaavulo me n’émit.
32 Jesus lhes disse:
33 Jiffas búoh ganaĉ Aláemit go guomme gagu gaavulo me n’émit, ban nihi gusen mof mamu buroŋ. »
33 Porque o pão de Deus é o que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 N’guogol : « Afanóli, usenóli nánonan ganaĉ gaugu. »
34 Então lhe disseram: — Senhor, dê-nos sempre desse pão.
35 Yésu naagil : « Injé iomme ganaĉ gagu gaa buroŋ. An ájoul me mbal ínje mát’ámus acaret, an áinen me n’ínje marem mati múmus mujogol.
35 Jesus respondeu:
36 Bare nilobul yo : jujugom, ban jilet n’éinen n’ínje.
36 Porém eu já disse que vocês não creem, embora estejam me vendo.
37 Anóan ni bugo Ᵽayom asenom me ᵽan ájoul mbal ínje, ban an ajoulo mbal ínje mat’ímus ibelenol tíyaŋ.
37 Todo aquele que o Pai me dá, esse virá a mim; e o que vem a mim, de modo nenhum o lançarei fora.
38 Iavulat n’émit bi ekan wo ínje imaŋ me, bare wo aboñulom me amaŋ me.
38 Porque eu desci do céu, não para fazer a minha própria vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
39 Ban aboñulom me úre namaŋe : jambi ace ni bugo nasenom me allim ni guñenom, bare til iilenil bugo ᵽe ni gaĉet me funah fúsola.
39 E a vontade de quem me enviou é esta: que eu não perca nenhum de todos os que ele me deu; pelo contrário, eu o ressuscitarei no último dia.
40 Maagen Ᵽayom dáure namaŋe : ánoan ajae me ejuh Añolol ban náinen ni o abaj buroŋ bábaerit ; ban ᵽan iilenol funah fúsola. »
40 De fato, a vontade de meu Pai é que todo aquele que vir o Filho e nele crer tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Ñer Esúif yay n’gunamo émumunor mola mala min aah me aĉila aamme ganaĉ gagu gaavulo me n’émit.
41 Então os judeus começaram a murmurar contra ele, porque tinha dito: “Eu sou o pão que desceu do céu.”
42 Nihi guoh : « Ahumu leti Yésu, áᵽur Susef ? Nuffasale ᵽayol ni jaol. Bu ñer nájue aah n’émit naavulo ? »
42 E diziam: — Este não é Jesus, o filho de José? Por acaso não conhecemos o pai e a mãe dele? Como é que ele agora diz: “Desci do céu”?
43 Yésu naagil : « Jambi júmumunor.
43 Jesus respondeu:
44 An ájuut ájoul mbal ínje íni Ᵽayom aboñulom me añagulatol, ban an ti ahumu ᵽan iilenol ni gaĉet me funah fúsola.
44 Ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 Uboñer waw guhiĉe guoh : “Aláemit ᵽan aligen bugan bugagu ᵽe.” Anóan autten me Ᵽaaya ban nayab baligenerol, ᵽan ájoul mbal ínje.
45 Está escrito nos Profetas: “E todos serão ensinados por Deus.” Portanto, todo aquele que ouviu e aprendeu do Pai, esse vem a mim.
46 Let yo eomme ter baje ace ajuge Ᵽaaya ; an ahu bare áᵽullo me n’Aláemit Ᵽaaya, o ajugol.
46 Não que alguém tenha visto o Pai, a não ser aquele que vem de Deus; este já viu o Pai.
47 Maagen, ínje ilobul yo : An áinen me n’ínje nabaje buroŋ bábaerit.
47 — Em verdade, em verdade lhes digo: quem crê em mim tem a vida eterna.
48 Injé iomme ganaĉ gagu gaa buroŋ.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Sipayul gufan gutiñe mana yay baubu ni gafit gagu, bare mánoman guĉele.
49 Os pais de vocês comeram o maná no deserto e morreram.
50 Bare ganaĉ gagu gaavulo me n’émit, uge. An atiñ go me, mat’aĉet.
50 Este é o pão que desce do céu, para que todo o que dele comer não pereça.
51 Injé iomme ganaĉ gagu garoŋ me gaavulo me n’émit. An atiñ go me, ᵽan aroŋ bi nánonan. Ganaĉ gaugu go guomme enilom yo nijae me esen bi buroŋ mof mamu. »
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se alguém comer deste pão, viverá eternamente. E o pão que eu darei pela vida do mundo é a minha carne.
52 Ñer Esúif yay n’gunamo síceŋor ni sembe n’guoh : « Aíne ahumu bu nájue asenolal enilol utiñal ? »
52 Então os judeus começaram a discutir entre si, dizendo: — Como é que este pode nos dar a sua própria carne para comer?
53 Yésu naagil : « Maagen, ínje ilobul yo : jitiñut me enil yay yal Añol Arafuhow, ban ᵽoᵽ jiremut me físimol, buroŋ babu mati bíni ni buru.
53 Jesus respondeu:
54 An atiñ me enilom ban narem físimom, ᵽan abaj buroŋ bábaerit, ban ᵽan iilenol ni gaĉet me funah fúsola.
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Jiffas búoh enilom mitiñay mom maa maagen, ban ᵽoᵽ físimom miremay mom maa maagen.
55 Pois a minha carne é verdadeira comida, e o meu sangue é verdadeira bebida.
56 An atiñ me enilom ban narem físimom, ᵽan áni n’ínje, ban ínje ᵽoᵽ ᵽan íni ni o.
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue permanece em mim, e eu permaneço nele.
57 Ti Ᵽaaya aroŋ me aboñulom me, ban n’aĉila níroŋum me, mo may ánoan ajae me etiñom ajae me eroŋ n’ínje.
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e igualmente eu vivo por causa do Pai, também quem de mim se alimenta viverá por mim.
58 Ganaĉ gagu gaavulo me n’émit, uge. Gunogorut ni gagu go sipayul gufan gutiñ me : bugo guĉele, bare an atiñ me ganaĉ gauge, ᵽan aroŋ bi nánonan. »
58 Este é o pão que desceu do céu, em nada semelhante àquele que os pais de vocês comeram e, mesmo assim, morreram; quem comer este pão viverá eternamente.
59 Gurim gaugu Yésu alob mee no naamen me n’eligen bugan bugagu ni yaŋ yay yaa galaw|yaŋ yaa galaw baubu Kaᵽerinaum.
59 Jesus disse essas coisas quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 Gammeŋe ni galagene me Yésu no guunol me alob gurim gaugu, n’guoh : « Tale ñer nágatene ! Ay ájue aruhen gurim ti gaugu ? »
60 Muitos dos seus discípulos, tendo ouvido tais palavras, disseram: — Duro é este discurso; quem pode suportá-lo?
61 Nemme Yésu naffase búoh mala gurim gaugu gúmumunore mee, naagil : « Elob yauye etinenultinen ni guiñ ?
61 Mas Jesus, sabendo por si mesmo que os seus discípulos murmuravam a respeito do que ele havia falado, disse-lhes:
62 Ñer ᵽiaŋ jujuh me Añol Arafuhow o n’ejiŋ mbaa fatiya dó naamen me bítinar, bu ᵽan nogor ?
62 Que acontecerá, então, se virem o Filho do Homem subir para o lugar onde primeiro estava?
63 Biinum Aláemit bo nihi bisen buroŋ ; arafuhow fumumol ájuut akan wáfowaf. Gurim gaugu go nilobul mee, ni Biinum baubu gujoumulo, ban gusenesen buroŋ.
63 O Espírito é o que vivifica; a carne para nada aproveita. As palavras que eu lhes tenho falado são espírito e são vida.
64 Bare baje ni buru guce gáinenut n’ínje. »
64 Mas há descrentes entre vocês. Ora, Jesus sabia, desde o princípio, quais eram os que não criam e quem iria traí-lo.
65 Natajen aah : « Yo eĉil me niegul an ájuut ájoul bi n’ínje Ᵽaaya m’bájiutol yo. »
65 E prosseguiu:
66 No ᵽúrto me, gammeŋe ni galagene me Yésu n’gubbañ búsol ban n’guhat ejaor ni o.
66 Diante disso, muitos dos seus discípulos o abandonaram e já não andavam com ele.
67 Ñer naah to ulagorol gaamme guñen ni gúuba : « Buru may mati ᵽoᵽ jikay ti gupalul ? »
67 Então Jesus perguntou aos doze:
68 Simoŋ Ᵽier naagol : « Ataw, mbal ay jijae me ejow ? Aw ubaj me gurim gagu gasene me buroŋ babu bábaerit me.
68 Simão Pedro respondeu: — Senhor, para quem iremos? O senhor tem as palavras da vida eterna,
69 Wóli jíinene, ban jiffase búoh aw uomme An ahu Anab me o Aláemit aboñulo me. »
69 e nós temos crido e conhecido que o senhor é o Santo de Deus.
70 Yésu naagil : « Leti buru ᵽe jaamme guñen ni gúuba ínje iĉobul ? Bare ace ni buru eseytane nam ! »
70 Então Jesus lhes disse:
71 Mala Yudas nalobe mee, añol Simoŋ Isikariot ; mánoman nánie ace ni ulagorol gaamme guñen ni gúuba, bare o ajaol me ebet ni guñen ulatorol.
71 Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, porque este, sendo um dos doze, era quem o haveria de trair.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.