João 19
Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs BKJ
1 Ñer Ᵽilat nabbañ anogen, aban naboñ gujoh Yésu min gutegol gusoh gal ubaŋ.
1 Então, pois, Pilatos tomou a Jesus, e o açoitou.
2 Ekosombil yay n’guŋar ulaliŋ waa sijeŋ gueĉ fugaŋ guoᵽol ni fuhow, guban n’gufulol gañ gájugah,
2 E os soldados, entrelaçando uma coroa de espinhos, puseram-lha sobre a sua cabeça, e eles colocaram-lhe um manto de púrpura.
3 mbiban n’gulofol n’gúfohulol guoh : « Jisafi, ávi Esúif yay ! » Ban n’gunamo etegol simbej.
3 E diziam: Salve, Rei dos Judeus! E eles golpearam-lhe com as suas mãos.
4 Ᵽilat nabbañ áᵽur, aban naah Esúif yay : « Yoo, ban íᵽunnululol tíyaŋ min jiffas búoh ijugut n’aĉila gahajen gánogan gájue guĉil min amugi. »
4 Então, Pilatos saiu outra vez, e disse-lhes: Eis que vo-lo trago para vocês, para que saibais que não acho nele nenhuma culpa.
5 Ñer Yésu náᵽurul min abaje fugaŋ fafu faa sijeŋ ni fuhool, ban nafuli gañ gagu gájugah gagu. Ñer Ᵽilat naagil : « An ahu ume ! »
5 Saiu então Jesus, vestido com o manto de púrpura e a coroa de espinhos. E disse-lhes Pilatos: Eis o homem!
6 No ufan uteŋenaaw ni upoyaaw gujugol me, n’gúᵽib guoh : « Ubbaŋol n’ekurua ! Ubbaŋol n’ekurua ! » Ᵽilat naagil : « Buru faŋaul jiŋarol iki jibbaŋ n’ekurua ! Injé ijugut ni o gahajen gánogan gájue guĉil min amugi. »
6 Quando os principais sacerdotes e os oficiais o viram, gritaram, dizendo: Crucifica-o, crucifica-o. Disse-lhes Pilatos: Tomai-o vós, e crucificai-o, porque nenhuma culpa eu acho nele.
7 Esúif yay n’guogol : « Wóli jibaje gúboñ, ban min gúboñoli gulob me, naate aĉet mata najogorojogoro Añol Aláemit. »
7 Responderam-lhe os judeus: Nós temos uma lei, e, segundo a nossa lei, ele deve morrer, porque ele se fez Filho de Deus.
8 No Ᵽilat aun me firim faufu, nafaŋ náholle.
8 E Pilatos, quando ouviu essa palavra, ele ficou mais atemorizado;
9 Nabbañ anogen ni yaŋol, aban naah Yésu : « Aw an ala bay ? » Bare Yésu ábalutol hani. Ñer Ᵽilat naagol :
9 e entrou outra vez na sala de julgamento, e disse a Jesus: De onde és tu? Mas Jesus não lhe deu resposta.
10 « Mat’úttunom ? Uffasut búoh nibaje sembe sasu sal ehaleni, ban may nibaje sal ebbaŋi n’ekurua ? »
10 Disse-lhe, então, Pilatos: Tu não falas comigo? Não sabes tu que tenho poder para te crucificar, e tenho poder para te soltar?
11 Yésu naagol : « Mat’ubajen sembe sánosan n’ínje íni me Aláemit asennati so kábiriŋ fatiya. Yo eĉil me, an ahu abelom me ni guñeni nabaje gatil gafaŋe gájalo gúiya. »
11 Jesus respondeu: Tu não poderias ter poder contra mim, se de cima não te fora dado; por isso aquele que me entregou a ti, maior pecado tem.
12 Kábiriŋ tinah tautu, Ᵽilat naliᵽ bi ehalen Yésu. Bare Esúif yay n’gúᵽib guoh : « Uhalenol me, yoemme aw ulet abuge ávi ahu Sesar. Anóan aage aĉila ávi, o alator Sesar nam. »
12 Daí em diante Pilatos procurava soltá-lo; mas os judeus gritavam, dizendo: Se tu deixares este homem ir, não és amigo de César; todo aquele que se faz rei fala contra César!
13 No Ᵽilat aun me gurim gaugu, náᵽunnul Yésu bi tíyaŋ, aban narobo to ataliŋa ahu nah’arobo me, tiñ talu to guvoge me "taii me ni baval," ban ni gúhiboriay nihi guvoh to Gabata.
13 Ouvindo, então, Pilatos esse dito, ele trouxe Jesus para fora e sentou-se no assento de julgamento, no lugar que é chamado Pavimento, mas, em hebraico, Gábata.
14 Ban funah faufu fuomme fal ecokor gaggan gagu gaa Paak, maageima tinah bariger. Ᵽilat naah Esúif yay : « Avíul ume ! »
14 E era a preparação da páscoa, e cerca da hora sexta; e ele disse aos judeus: Eis o vosso Rei!
15 Bare bugo n’gúᵽib guoh : « Aĉet ! Aĉet ! Ubbaŋol n’ekurua ! » Ᵽilat naagil : « Juoge ibbaŋ áviul n’ekurua ? » Ufan uteŋenaaw n’guogol : « Wóli jibajut ávi ace ábulie ni Sesar. »
15 Mas eles gritavam: Fora com ele, fora com ele, crucifica-o. Disse-lhes Pilatos: Eu devo crucificar o vosso Rei? Responderam os principais sacerdotes: Nós não temos rei, senão César.
16 Ñer nasenil o bi eke ebbaŋ n’ekurua.
16 Então, entregou-lho para que fosse crucificado. E eles tomaram a Jesus, e o levaram.
17 n’gukanol nateb ekuruaol, min gúᵽur n’ésuh yay gujow mbaa tiñ talu to guvoge me Golugota ni gúhiboriay, dóemme "tiñ taa gasen".
17 E, carregando ele a sua cruz, saiu para um lugar chamado o lugar de uma caveira, que é chamado em hebraico Gólgota;
18 Tiñ tautu gubbaŋol me n’ekurua yay, manur ni guce gúuba : ahu n’gañenol gárib, ahuo n’gamayol, aĉila náni n’etulil. Yésu n’etut ukana maarat bugagu gaamme gúuba|src="lb00328b.tif" size="span" copy="Louise Bass" ref="Saaŋ 19.18"
18 onde o crucificaram, e com ele outros dois, um de cada lado, e Jesus no meio.
19 Ᵽilat naboñ guhiĉ ni jibabar guholen n’ekurua yay ; bahiĉer baubu buoge : « Yésu ala Nasaret, ávi ahu ala Esúif yay. »
19 E Pilatos escreveu um título, e pô-lo em cima da cruz. E nele estava escrito: JESUS DE NAZARÉ, O REI DOS JUDEUS.
20 Nemme tiñ talu to Yésu abbaŋi me n’ekurua yay tulolof ésuh yay, Esúif gammeŋe n’gujanga bahiĉer baubu. Bihiĉihiĉ ni gúhiboriay, ni gaa bugaa Rom ni ᵽoᵽ ni gaa bugaa Geres.
20 Muitos dos judeus leram este título, porque o lugar onde Jesus foi crucificado era próximo da cidade; e estava escrito em hebraico, e grego, e latim.
21 Ñer ufan uteŋenaaw bugal Esúif yay n’guoh Ᵽilat : « Jamb’uhiĉ uoh “ávi ahu ala Esúif yay ;” ᵽan til uoh : “Aíne ahume naage aĉila aamme ávi ahu ala Esúif yay.” »
21 Então, diziam os principais sacerdotes dos judeus a Pilatos: Não escrevas: O Rei dos Judeus, mas que ele disse: Eu sou Rei dos Judeus.
22 Bare Ᵽilat naagil : « Wo nihiĉ me, nihiĉwohiĉ iban. »
22 Respondeu Pilatos: O que eu escrevi, eu escrevi.
23 No ekosombil yay gubbaŋ me Yésu n’ekurua yay guban, n’guŋar wañol, mbiban n’gugabor wo gugab gono gubbagir, fánofan bi n’akosombil anur. N’guŋar ᵽoᵽ gájuool gaa fatiya ; gájuo gaugu gubajut bahiker, gueĉiyeĉ ñanur fatiya bi n’ettam.
23 Então os soldados, tendo crucificado a Jesus, tomaram as suas vestes, e fizeram quatro partes, para cada soldado uma parte, e também sua túnica; mas a túnica era sem costura, toda tecida de alto a baixo.
24 Ñer ekosombil yay n’guogoro : « Jamb’uĉaĉal gájuo gagu, bare ulukoral min uffasal ay ajae me eŋar go. » (Maumu firim fafu faa Bahiĉer babu fukano me faah me :
24 Portanto, eles disseram entre si: Não a rasguemos, mas lancemos a sorte sobre ela, para ver de quem será; para que possa se cumprir a escritura, que diz: Eles repartiram entre si as minhas vestes, e sobre a minha túnica lançaram a sorte. Os soldados, pois, fizeram essas coisas.
25 To n’galam ekurua yay yaa Yésu bajen to jaol, ati jaol, Mari aar Kulopas, ni Mari ala ésuh yay yaa Magudala min guiye.
25 E, junto à cruz de Jesus, estavam em pé sua mãe, e a irmã de sua mãe, Maria, mulher de Cléofas, e Maria Madalena.
26 No Yésu ajuh me jaol, najuh to ᵽoᵽ alagora ahu o namaŋ me nár ailo alofol. Ñer naah jaol : « Aare ahu, áᵽuri umu. »
26 Ora, Jesus, vendo ali sua mãe, e ao lado dela o discípulo a quem ele amava, ele disse à sua mãe: Mulher, eis o teu filho!
27 Mbiban naah alagora ahu : « Jai umu. » Ñer alagora ahu naŋar Mari áni n’guñenol.
27 Então ele disse ao discípulo: Eis a tua mãe! E desde aquela hora o discípulo a recebeu em sua própria casa.
28 Ᵽúrto, nemme Yésu naᵽiᵽi naffas búoh maer waf waw ᵽe ukanoe uban, naah : « Marem mujogom. » Mamu wo Bahiĉer babu bulob me n’ukano.
28 Depois disso, sabendo Jesus que todas as coisas já estavam terminadas, para que pudesse se cumprir a escritura, disse: Tenho sede.
29 Ban bajen to gatañ gammeŋe bíñu yafifir ; ñer ekosombil yay n’guŋar jurocob gubbojen ni erem yauyu, guban n’guhoh jo ni gaan gaa jununuhen jice gajow jo hisop, mbiban n’gulofen jo butum Yésu.
29 Ora, estava ali um vaso cheio de vinagre; e embeberam uma esponja de vinagre, e pondo-a sobre um hissopo, a colocaram na sua boca.
30 No naĉoen me erem yauyu aban, naah : « Waf waw ᵽe ukanoe ! » Min ñer ásilen aban naĉet.
30 Quando Jesus tomou o vinagre, disse: Está consumado; e ele, inclinando a cabeça, entregou o espírito.
31 Nemme gállim gaugu Esúif yay ᵽan gúni ni fíiyail|fíiyay, ban fíiyay faufu kakan funah fabaje hámma faŋ, ufan Esúif yay gumaŋenut sufuluŋ sasu síni ró fatiya ni sukurua sasu funah faufu. Ñer n’gúcin Ᵽilat min aboñ gufum guot bugan bugagu gabbaŋi me ni sukurua sasu min mbi gujas n’eĉet, mbiban n’gúalenul sufuluŋil.
31 Os judeus, pois, porque era a preparação, para que os corpos não ficassem na cruz no dia do shabat, (porque foi aquele shabat um grande dia), pediram a Pilatos que se lhes quebrassem as pernas, e que fossem tirados dali.
32 Ñer ekosombil yay n’gúkail gufum guot átiar ahu ni bugo gubbaŋor me ni sukurua manur ni Yésu, mbiban gal áutten ahu.
32 Foram então os soldados, e quebraram as pernas do primeiro, e do outro que com ele fora crucificado.
33 No guĉilo me ni Yésu, n’gutolol min aĉele ; yo eĉil me gufumutol guot.
33 Mas, vindo a Jesus, e vendo-o já morto, eles não quebraram as suas pernas.
34 Bare ace n’ekosombil yay naŋar ebbayol min áluol gacaĉ, ban físim ni mal ni súᵽurul to to baenah.
34 Mas, um dos soldados lhe perfurou o lado com uma lança, e imediatamente saiu sangue e água.
35 An ahu agiten me dáure najuhrójuh táh, ban bagitenerol baa maagen bom. Naffase búoh maagen nalobe, yo eĉil me nagiten bo tima buru may n’jíinen ni Yésu.
35 E aquele que o viu testificou, e o seu testemunho é verdadeiro; e ele sabe que é verdade o que diz, para que também vós o creiais.
36 Mamu, firim fafu faa Bahiĉer babu fukano me faah me : « Mele evulol yanur mati gufum yo. »
36 Pois estas coisas foram feitas, para que se cumprisse a escritura: Nenhum dos seus ossos será quebrado.
37 Ban tice mul ni Bahiĉer babu tibbañe tuoh : « Ᵽan gúhaken an ahu o guya me gúlu. »
37 E outra vez diz a escritura: Eles olharão para o qual perfuraram.
38 Ᵽúrto, ni baj ace áine gajaol Susef áᵽullo Arimate ájoul ak’atoh to Ᵽilat. Susef ahumu alagora Yésu aamene, bare nakoᵽenyokoᵽen mala gáholi ufan Esúif yay. Nácin Ᵽilat min asenol efuluŋ yay yaa Yésu ájaenum. Ᵽilat nahalol min aŋar yo. Ñer Susef nak’aŋar efuluŋ yay ájaenum.
38 E depois disso, José de Arimateia, sendo discípulo de Jesus, mas em secreto, por medo dos judeus, pediu a Pilatos que lhe permitisse tirar o corpo de Jesus; e Pilatos o deixou. Portanto, ele foi e tomou o corpo de Jesus.
39 Nikodem, aamme áine ahu abbuy me ni fuh ak’atoh Yésu, nájoul ᵽoᵽ ban náŋarul búguñor baa míĉir ni múlosoruma mice gajow mo Aloes, butum sikilo ávi ni guñen.
39 E foi também Nicodemos, aquele que antes viera ter com Jesus de noite, trazendo uma mistura de mirra e aloés, pesando cerca de cem libras.
40 Ñer bugo éubail n’guŋar efuluŋ yay yaa Yésu, n’gufut yo útar ujaha n’elos yo nímoro míĉir mamu matiŋo me, ti Esúif yay guᵽi me nihi gukan bugo baamer n’efoh sufuluŋil.
40 Eles tomaram então o corpo de Jesus, e o envolveram em panos de linho com as especiarias, de acordo com os costumes judaicos de sepultamento.
41 Bajene gafat galofe tiñ talu to gubbaŋen me Yésu n’ekurua yay ; ban ni gafat gaugu bajen dó fuyah fuvugul dó gúmusut gufoh an.
41 Ora, no lugar onde ele fora crucificado havia um jardim, e nesse jardim, um sepulcro novo, em que nenhum homem havia sido colocado.
42 Nemme fíiyay fafu mati ᵽio ni fiĉigul, ban fuyah fafu fulolof to, n’guŋar efuluŋ Yésu gubaŋ ró.
42 Eles colocaram Jesus ali, por ser dia da preparação dos judeus, e visto que o sepulcro ficava perto.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.