João 19

Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ñer Ᵽilat nabbañ anogen, aban naboñ gujoh Yésu min gutegol gusoh gal ubaŋ.
1 Nisso, pois, Pilatos tomou a Jesus, e mandou açoitá-lo.
2 Ekosombil yay n’guŋar ulaliŋ waa sijeŋ gueĉ fugaŋ guoᵽol ni fuhow, guban n’gufulol gañ gájugah,
2 E os soldados, tecendo uma coroa de espinhos, puseram-lha sobre a cabeça, e lhe vestiram um manto de púrpura;
3 mbiban n’gulofol n’gúfohulol guoh : « Jisafi, ávi Esúif yay ! » Ban n’gunamo etegol simbej.
3 e chegando-se a ele, diziam: Salve, rei dos judeus! e davam-lhe bofetadas.
4 Ᵽilat nabbañ áᵽur, aban naah Esúif yay : « Yoo, ban íᵽunnululol tíyaŋ min jiffas búoh ijugut n’aĉila gahajen gánogan gájue guĉil min amugi. »
4 Então Pilatos saiu outra vez, e disse-lhes: Eis aqui vo-lo trago fora, para que saibais que não acho nele crime algum.
5 Ñer Yésu náᵽurul min abaje fugaŋ fafu faa sijeŋ ni fuhool, ban nafuli gañ gagu gájugah gagu. Ñer Ᵽilat naagil : « An ahu ume ! »
5 Saiu, pois, Jesus, trazendo a coroa de espinhos e o manto de púrpura. E disse-lhes Pilatos: Eis o homem!
6 No ufan uteŋenaaw ni upoyaaw gujugol me, n’gúᵽib guoh : « Ubbaŋol n’ekurua ! Ubbaŋol n’ekurua ! » Ᵽilat naagil : « Buru faŋaul jiŋarol iki jibbaŋ n’ekurua ! Injé ijugut ni o gahajen gánogan gájue guĉil min amugi. »
6 Quando o viram os principais sacerdotes e os guardas, clamaram, dizendo: Crucifica-o! Crucifica-o! Disse-lhes Pilatos: Tomai-o vós, e crucificai-o; porque nenhum crime acho nele.
7 Esúif yay n’guogol : « Wóli jibaje gúboñ, ban min gúboñoli gulob me, naate aĉet mata najogorojogoro Añol Aláemit. »
7 Responderam-lhe os judeus: Nós temos uma lei, e segundo esta lei ele deve morrer, porque se fez Filho de Deus.
8 No Ᵽilat aun me firim faufu, nafaŋ náholle.
8 Ora, Pilatos, quando ouviu esta palavra, mais atemorizado ficou;
9 Nabbañ anogen ni yaŋol, aban naah Yésu : « Aw an ala bay ? » Bare Yésu ábalutol hani. Ñer Ᵽilat naagol :
9 e entrando outra vez no pretório, perguntou a Jesus: Donde és tu? Mas Jesus não lhe deu resposta.
10 « Mat’úttunom ? Uffasut búoh nibaje sembe sasu sal ehaleni, ban may nibaje sal ebbaŋi n’ekurua ? »
10 Disse-lhe, então, Pilatos: Não me respondes? não sabes que tenho autoridade para te soltar, e autoridade para te crucificar?
11 Yésu naagol : « Mat’ubajen sembe sánosan n’ínje íni me Aláemit asennati so kábiriŋ fatiya. Yo eĉil me, an ahu abelom me ni guñeni nabaje gatil gafaŋe gájalo gúiya. »
11 Respondeu-lhe Jesus: Nenhuma autoridade terias sobre mim, se de cima não te fora dado; por isso aquele que me entregou a ti, maior pecado tem.
12 Kábiriŋ tinah tautu, Ᵽilat naliᵽ bi ehalen Yésu. Bare Esúif yay n’gúᵽib guoh : « Uhalenol me, yoemme aw ulet abuge ávi ahu Sesar. Anóan aage aĉila ávi, o alator Sesar nam. »
12 Daí em diante Pilatos procurava soltá-lo; mas os judeus clamaram: Se soltares a este, não és amigo de César; todo aquele que se faz rei é contra César.
13 No Ᵽilat aun me gurim gaugu, náᵽunnul Yésu bi tíyaŋ, aban narobo to ataliŋa ahu nah’arobo me, tiñ talu to guvoge me "taii me ni baval," ban ni gúhiboriay nihi guvoh to Gabata.
13 Pilatos, pois, quando ouviu isto, trouxe Jesus para fora e sentou-se no tribunal, no lugar chamado Pavimento, e em hebraico Gabatá.
14 Ban funah faufu fuomme fal ecokor gaggan gagu gaa Paak, maageima tinah bariger. Ᵽilat naah Esúif yay : « Avíul ume ! »
14 Ora, era a preparação da páscoa, e cerca da hora sexta. E disse aos judeus: Eis o vosso rei.
15 Bare bugo n’gúᵽib guoh : « Aĉet ! Aĉet ! Ubbaŋol n’ekurua ! » Ᵽilat naagil : « Juoge ibbaŋ áviul n’ekurua ? » Ufan uteŋenaaw n’guogol : « Wóli jibajut ávi ace ábulie ni Sesar. »
15 Mas eles clamaram: Tira-o! tira-o! crucifica-o! Disse-lhes Pilatos: Hei de crucificar o vosso rei? responderam, os principais sacerdotes: Não temos rei, senão César.
16 Ñer nasenil o bi eke ebbaŋ n’ekurua.
16 Então lho entregou para ser crucificado.
17 n’gukanol nateb ekuruaol, min gúᵽur n’ésuh yay gujow mbaa tiñ talu to guvoge me Golugota ni gúhiboriay, dóemme "tiñ taa gasen".
17 Tomaram, pois, a Jesus; e ele, carregando a sua própria cruz, saiu para o lugar chamado Caveira, que em hebraico se chama Gólgota,
18 Tiñ tautu gubbaŋol me n’ekurua yay, manur ni guce gúuba : ahu n’gañenol gárib, ahuo n’gamayol, aĉila náni n’etulil. Yésu n’etut ukana maarat bugagu gaamme gúuba|src="lb00328b.tif" size="span" copy="Louise Bass" ref="Saaŋ 19.18"
18 onde o crucificaram, e com ele outros dois, um de cada lado, e Jesus no meio.
19 Ᵽilat naboñ guhiĉ ni jibabar guholen n’ekurua yay ; bahiĉer baubu buoge : « Yésu ala Nasaret, ávi ahu ala Esúif yay. »
19 E Pilatos escreveu também um título, e o colocou sobre a cruz; e nele estava escrito: JESUS O NAZARENO, O REI DOS JUDEUS.
20 Nemme tiñ talu to Yésu abbaŋi me n’ekurua yay tulolof ésuh yay, Esúif gammeŋe n’gujanga bahiĉer baubu. Bihiĉihiĉ ni gúhiboriay, ni gaa bugaa Rom ni ᵽoᵽ ni gaa bugaa Geres.
20 Muitos dos judeus, pois, leram este título; porque o lugar onde Jesus foi crucificado era próximo da cidade; e estava escrito em hebraico, latim e grego.
21 Ñer ufan uteŋenaaw bugal Esúif yay n’guoh Ᵽilat : « Jamb’uhiĉ uoh “ávi ahu ala Esúif yay ;” ᵽan til uoh : “Aíne ahume naage aĉila aamme ávi ahu ala Esúif yay.” »
21 Diziam então a Pilatos os principais sacerdotes dos judeus: Não escrevas: O rei dos judeus; mas que ele disse: Sou rei dos judeus.
22 Bare Ᵽilat naagil : « Wo nihiĉ me, nihiĉwohiĉ iban. »
22 Respondeu Pilatos: O que escrevi, escrevi.
23 No ekosombil yay gubbaŋ me Yésu n’ekurua yay guban, n’guŋar wañol, mbiban n’gugabor wo gugab gono gubbagir, fánofan bi n’akosombil anur. N’guŋar ᵽoᵽ gájuool gaa fatiya ; gájuo gaugu gubajut bahiker, gueĉiyeĉ ñanur fatiya bi n’ettam.
23 Tendo, pois, os soldados crucificado a Jesus, tomaram as suas vestes, e fizeram delas quatro partes, para cada soldado uma parte. Tomaram também a túnica; ora a túnica não tinha costura, sendo toda tecida de alto a baixo.
24 Ñer ekosombil yay n’guogoro : « Jamb’uĉaĉal gájuo gagu, bare ulukoral min uffasal ay ajae me eŋar go. » (Maumu firim fafu faa Bahiĉer babu fukano me faah me :
24 Pelo que disseram uns aos outros: Não a rasguemos, mas lancemos sortes sobre ela, para ver de quem será {para que se cumprisse a escritura que diz: Repartiram entre si as minhas vestes, e lançaram sortes}. E, de fato, os soldados assim fizeram.
25 To n’galam ekurua yay yaa Yésu bajen to jaol, ati jaol, Mari aar Kulopas, ni Mari ala ésuh yay yaa Magudala min guiye.
25 Estavam em pé, junto à cruz de Jesus, sua mãe, e a irmã de sua mãe, e Maria, mulher de Clôpas, e Maria Madalena.
26 No Yésu ajuh me jaol, najuh to ᵽoᵽ alagora ahu o namaŋ me nár ailo alofol. Ñer naah jaol : « Aare ahu, áᵽuri umu. »
26 Ora, Jesus, vendo ali sua mãe, e ao lado dela o discípulo a quem ele amava, disse a sua mãe: Mulher, eis aí o teu filho.
27 Mbiban naah alagora ahu : « Jai umu. » Ñer alagora ahu naŋar Mari áni n’guñenol.
27 Então disse ao discípulo: Eis aí tua mãe. E desde aquela hora o discípulo a recebeu em sua casa.
28 Ᵽúrto, nemme Yésu naᵽiᵽi naffas búoh maer waf waw ᵽe ukanoe uban, naah : « Marem mujogom. » Mamu wo Bahiĉer babu bulob me n’ukano.
28 Depois, sabendo Jesus que todas as coisas já estavam consumadas, para que se cumprisse a Escritura, disse: Tenho sede.
29 Ban bajen to gatañ gammeŋe bíñu yafifir ; ñer ekosombil yay n’guŋar jurocob gubbojen ni erem yauyu, guban n’guhoh jo ni gaan gaa jununuhen jice gajow jo hisop, mbiban n’gulofen jo butum Yésu.
29 Estava ali um vaso cheio de vinagre. Puseram, pois, numa cana de hissopo uma esponja ensopada de vinagre, e lha chegaram à boca.
30 No naĉoen me erem yauyu aban, naah : « Waf waw ᵽe ukanoe ! » Min ñer ásilen aban naĉet.
30 Então Jesus, depois de ter tomado o vinagre, disse: está consumado. E, inclinando a cabeça, entregou o espírito.
31 Nemme gállim gaugu Esúif yay ᵽan gúni ni fíiyail|fíiyay, ban fíiyay faufu kakan funah fabaje hámma faŋ, ufan Esúif yay gumaŋenut sufuluŋ sasu síni ró fatiya ni sukurua sasu funah faufu. Ñer n’gúcin Ᵽilat min aboñ gufum guot bugan bugagu gabbaŋi me ni sukurua sasu min mbi gujas n’eĉet, mbiban n’gúalenul sufuluŋil.
31 Ora, os judeus, como era a preparação, e para que no sábado não ficassem os corpos na cruz, pois era grande aquele dia de sábado, rogaram a Pilatos que se lhes quebrassem as pernas, e fossem tirados dali.
32 Ñer ekosombil yay n’gúkail gufum guot átiar ahu ni bugo gubbaŋor me ni sukurua manur ni Yésu, mbiban gal áutten ahu.
32 Foram então os soldados e, na verdade, quebraram as pernas ao primeiro e ao outro que com ele fora crucificado;
33 No guĉilo me ni Yésu, n’gutolol min aĉele ; yo eĉil me gufumutol guot.
33 mas vindo a Jesus, e vendo que já estava morto, não lhe quebraram as pernas;
34 Bare ace n’ekosombil yay naŋar ebbayol min áluol gacaĉ, ban físim ni mal ni súᵽurul to to baenah.
34 contudo um dos soldados lhe furou o lado com uma lança, e logo saiu sangue e água.
35 An ahu agiten me dáure najuhrójuh táh, ban bagitenerol baa maagen bom. Naffase búoh maagen nalobe, yo eĉil me nagiten bo tima buru may n’jíinen ni Yésu.
35 E é quem viu isso que dá testemunho, e o seu testemunho é verdadeiro; e sabe que diz a verdade, para que também vós creiais.
36 Mamu, firim fafu faa Bahiĉer babu fukano me faah me : « Mele evulol yanur mati gufum yo. »
36 Porque isto aconteceu para que se cumprisse a escritura: Nenhum dos seus ossos será quebrado.
37 Ban tice mul ni Bahiĉer babu tibbañe tuoh : « Ᵽan gúhaken an ahu o guya me gúlu. »
37 Também há outra escritura que diz: Olharão para aquele que traspassaram.
38 Ᵽúrto, ni baj ace áine gajaol Susef áᵽullo Arimate ájoul ak’atoh to Ᵽilat. Susef ahumu alagora Yésu aamene, bare nakoᵽenyokoᵽen mala gáholi ufan Esúif yay. Nácin Ᵽilat min asenol efuluŋ yay yaa Yésu ájaenum. Ᵽilat nahalol min aŋar yo. Ñer Susef nak’aŋar efuluŋ yay ájaenum.
38 Depois disto, José de Arimatéia, que era discípulo de Jesus, embora oculto por medo dos judeus, rogou a Pilatos que lhe permitisse tirar o corpo de Jesus; e Pilatos lho permitiu. Então foi e o tirou.
39 Nikodem, aamme áine ahu abbuy me ni fuh ak’atoh Yésu, nájoul ᵽoᵽ ban náŋarul búguñor baa míĉir ni múlosoruma mice gajow mo Aloes, butum sikilo ávi ni guñen.
39 E Nicodemos, aquele que anteriormente viera ter com Jesus de noite, foi também, levando cerca de cem libras duma mistura de mirra e aloés.
40 Ñer bugo éubail n’guŋar efuluŋ yay yaa Yésu, n’gufut yo útar ujaha n’elos yo nímoro míĉir mamu matiŋo me, ti Esúif yay guᵽi me nihi gukan bugo baamer n’efoh sufuluŋil.
40 Tomaram, pois, o corpo de Jesus, e o envolveram em panos de linho com as especiarias, como os judeus costumavam fazer na preparação para a sepultura.
41 Bajene gafat galofe tiñ talu to gubbaŋen me Yésu n’ekurua yay ; ban ni gafat gaugu bajen dó fuyah fuvugul dó gúmusut gufoh an.
41 No lugar onde Jesus foi crucificado havia um jardim, e nesse jardim um sepulcro novo, em que ninguém ainda havia sido posto.
42 Nemme fíiyay fafu mati ᵽio ni fiĉigul, ban fuyah fafu fulolof to, n’guŋar efuluŋ Yésu gubaŋ ró.
42 Ali, pois, por ser a véspera do sábado dos judeus, e por estar perto aquele sepulcro, puseram a Jesus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.