João 11
Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs NVT
1 — ausente —
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele morava em Betânia com suas irmãs, Maria e Marta.
2 — ausente —
2 Foi Maria, a irmã de Lázaro, que mais tarde derramou perfume caro nos pés do Senhor e os enxugou com os cabelos.
3 Batiay babu gaamme gúuba n’guboñ an ak’aah Yésu : « Ataw, abugei násomusomut. »
3 As duas irmãs enviaram um recado a Jesus, dizendo: “Senhor, seu amigo querido está muito doente”.
4 No Yésu aun me gahoŋen gaugu, naah : « Gásomut Lasar guñumutol eĉil naĉet ; ugu to bi egiten gasal gagu gal Añol Aláemit, mamu bájalo Aláemit ᵽan bujugi. »
4 Quando Jesus ouviu isso, disse: “A doença de Lázaro não acabará em morte. Ela aconteceu para a glória de Deus, para que o Filho de Deus receba glória por meio dela”.
5 Ban Yésu namamaŋ faŋ Maruta, Mari ni Lasar.
5 Jesus amava Marta, Maria e Lázaro.
6 Hani min Yésu aun mee búoh Lasar násomusomut, nanamo gunah gúuba atajen tiñ talu to naamme.
6 Ouvindo, portanto, que Lázaro estava doente, ficou mais dois dias onde estava.
7 Ᵽúrto naah ulagorol : « Ubbañal bi Yúde. »
7 Depois, disse a seus discípulos: “Vamos voltar para a Judeia”.
8 N’guogol : « Afanóli, ᵽiout no bugaa Yúde gumaŋene etegi bo sival uk’uĉet, ban mul ubbañ bi bo ? »
8 Os discípulos se opuseram, dizendo: “Rabi, apenas alguns dias atrás o povo da Judeia tentou apedrejá-lo. Ainda assim, o senhor vai voltar para lá?”.
9 Naagil : « Leti etufunaha ebaje sílar sono guñen ni súuba ? An ajow me tufunah, mát’álaŋulor waf, mata najujuh gajaŋa gagu gaa mof maume ;
9 Jesus respondeu: “Há doze horas de claridade todos os dias. Durante o dia, as pessoas podem andar com segurança. Conseguem enxergar, pois têm a luz deste mundo.
10 bare an ajow me ni fuh, ᵽan álaŋulor, mata gajaŋa gulet ni o. »
10 À noite, porém, correm o risco de tropeçar, pois não há luz”.
11 No nalob me gurim gaugu aban, naagil : « Abugeolal Lasar umu n’gámori ; bare ban ijow ík’íliol. »
11 E acrescentou: “Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas agora vou despertá-lo”.
12 Ulagoraaw n’guogol : « Ataw, íni me gámori naam ni go, ᵽan ahoy. »
12 Os discípulos disseram: “Senhor, se ele dorme é porque logo vai melhorar!”.
13 Ban Yésu mala eĉet Lasar nalob mee ; bare bugo n’gaᵽinoril nalob mee mata Lasar nayaboyabor.
13 Pensavam que Jesus falava apenas do repouso do sono, mas ele se referia à morte de Lázaro.
14 Ñer Yésu nalobil ávasul aah : « Lasar naĉele.
14 Então ele disse claramente: “Lázaro está morto.
15 Ban nísumaete mala min ilelen to me, mamu wajae me ebaj ᵽan ukan min jíinen n’ínje. Ujaal utogaol bo. »
15 E, por causa de vocês, eu me alegro por não ter estado lá, pois agora vocês vão crer de fato. Venham, vamos até ele”.
16 Ñer Toma, o guvoge me may "Máuba", naah gupalol ulagora : « Wolal may ujaal bi bo, min mb’uĉelal manur ni o ! »
16 Tomé, apelidado de Gêmeo, disse aos outros discípulos: “Vamos até lá também para morrer com Jesus”.
17 No Yésu aĉih me, naun gaa búoh Lasar nafogi baje ñer gunah gubbagir.
17 Quando Jesus chegou a Betânia, disseram-lhe que Lázaro estava no túmulo havia quatro dias.
18 Ban Betani éraliut ni Yérusalem, butum simetar súuli sífaji (3 000).
18 Betânia ficava a cerca de três quilômetros de Jerusalém,
19 Esúif gammeŋe gujoulojow gúkail eloden Maruta ni Mari mala eĉet álinil.
19 e muitos moradores da região tinham vindo consolar Marta e Maria pela perda do irmão.
20 No Maruta aun me búoh Yésu nalofulo, najow ban guemor ; bare Mari, o, nanamo ró ni yaŋ yay.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi ao seu encontro. Maria, porém, ficou em casa.
21 No Maruta aemor me ni Yésu, naagol : « Ataw, únien to me, álinom mat’aĉelen.
21 Marta disse a Jesus: “Se o Senhor estivesse aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Ban hani maer yauye niffase búoh wáfowaf wo núcine, Aláemit ᵽan aseni wo. »
22 Mas sei que, mesmo agora, Deus lhe dará tudo que pedir”.
23 Yésu naagol : « Alíni ᵽan ailo ni gaĉet me. »
23 Jesus lhe disse: “Seu irmão vai ressuscitar”.
24 Naagol : « Niffase búoh ᵽan ailo funah fúsola ni gailo gagu gaa gaĉet me. »
24 “Sim”, respondeu Marta. “Ele vai ressuscitar quando todos ressuscitarem, no último dia.”
25 Yésu naagol : « Injé iilene me gaĉet me, ínje iomme buroŋ babu. An áinen me n’ínje, hani naĉele, ᵽan aroŋ.
25 Então Jesus disse: “Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim viverá, mesmo depois de morrer.
26 Ban ánoan aroŋe, mbiban náinen n’ínje, mát’ámus aĉet. Núinene dáuru ? »
26 Quem vive e crê em mim jamais morrerá. Você crê nisso, Marta?”.
27 Naagol : « Ey, Ataw, níinene búoh aw uomme Kirista ahu, Añol Aláemit, aat me ájoul ni mof. »
27 “Sim, Senhor”, respondeu ela. “Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus, aquele que veio ao mundo da parte de Deus.”
28 No Maruta alob me gurim gaugu aban, nakay aĉih navoh atiol Mari min abbuen aagol : « Ataw umu dáre, aw narorene. »
28 Em seguida, voltou para casa. Chamou Maria à parte e disse: “O Mestre está aqui e quer ver você”.
29 No Mari aun me gurim gaugu, nailo ni majase ajow mbaa Yésu.
29 Maria se levantou de imediato e foi até ele.
30 (Toker Yésu m’banonerulat n’ésuh yay, bare o bároŋerul tiñ talu to Maruta aemor me ni o.)
30 Jesus tinha ficado fora do povoado, no lugar onde Marta havia se encontrado com ele.
31 Esúif yay gaamen dó me ni yaŋ yay manur ni Mari bi elodenol n’gujugol ailo ni majase aban náᵽur ; ñer n’gulagenol, mata n’gaᵽinoril ban ajow bi ni fuyah fafu ake bo ukoŋ.
31 Quando as pessoas que estavam na casa viram Maria sair apressadamente, imaginaram que ela ia ao túmulo de Lázaro chorar e a seguiram.
32 No Mari aĉih me to Yésu aamme ak’ajugol, nalo to n’guolol aban naagol : « Ataw, ínien me tale nuomene, álinom mat’aĉelen. »
32 Assim que chegou ao lugar onde Jesus estava e o viu, caiu a seus pés e disse: “Se o Senhor estivesse aqui, meu irmão não teria morrido”.
33 No Yésu ajuh me Mari akoŋ, ban ᵽoᵽ Esúif yay galagenulol me ubugi n’ukoŋ may, ni mujogol náar iki biinumol búguo.
33 Quando Jesus viu Maria chorar, e o povo também, sentiu profunda indignação e grande angústia.
34 Naagil : « Tay jufogol ? » N’guogol : « Ataw, újoul ban ᵽan ujuh. »
34 “Onde vocês o colocaram?”, perguntou. Eles responderam: “Senhor, venha e veja”.
35 Yésu gúĉilol n’gutey mufu.
35 Jesus chorou.
36 Ñer n’guoh : « Aᵽaa juluj min amaŋol me re me ! »
36 As pessoas que estavam por perto disseram: “Vejam como ele o amava!”.
37 Guce ni bugo n’guoh : « Aĉila akan me ápima najuh, ájuenut may akan Lasar jamb’aĉet ? »
37 Outros, porém, disseram: “Este homem curou um cego. Não poderia ter impedido que Lázaro morresse?”.
38 Ñer biinum Yésu m’bubbañ búguo o n’elof fuyah fafu. Fuyah fafu kakan gauŋ go gúbakene fuval gutoj gánonum go.
38 Jesus, sentindo-se novamente indignado, chegou ao túmulo, uma gruta com uma pedra fechando a entrada.
39 Ñer Yésu naah : « Júᵽuren fuval fafu. » Maruta, álin aĉet me, naagol : « Ataw, jama funagol fubarigen, umu auĉete mee. »
39 “Rolem a pedra para o lado”, ordenou. “Senhor, ele está morto há quatro dias”, disse Marta, a irmã do falecido. “O mau cheiro será terrível.”
40 Bare Yésu naagol : « Let niegiseh íni núinene ᵽan ujuh bájalo Aláemit ? »
40 Jesus respondeu: “Eu não lhe disse que, se você cresse, veria a glória de Deus?”.
41 Ñer n’gúᵽuren fuval fafu. Yésu náarul gúĉilol fatiya naah : « Ᵽayom, ínje umu n’esaleni mala min úttunom me.
41 Então rolaram a pedra para o lado. Jesus olhou para o céu e disse: “Pai, eu te agradeço porque me ouviste.
42 Injé faŋaom niffase búoh nánonan núh’úttunomtun ; ujuh me nilob maa, mala fítiman bugan bugagu gailo maa tale, tima n’gúinen búoh maagen aw uboñulom. »
42 Tu sempre me ouves, mas eu disse isso por causa de todas as pessoas que estão aqui, para que elas creiam que tu me enviaste”.
43 No nalob me gurim gaugu aban, naah fatiya : « Lasar, úᵽurul dáuru ! »
43 Então Jesus gritou: “Lázaro, venha para fora!”.
44 Ñer áine ahu aĉelen me náᵽurul, guolol ni guñenol min gubboñeni útar, gábil n’gufut buulol. Yésu naagil : « Jijalol, mbiban n’jihalol najow. »
44 E o morto saiu, com as mãos e os pés presos com faixas e o rosto envolto num pano. Jesus disse: “Desamarrem as faixas e deixem-no ir!”.
45 Gammeŋe n’Esúif yay gakelo me n’ende Mari, no gujuh me wo Yésu akan me, n’gúinen ni o.
45 Muitos dos judeus que estavam com Maria creram em Jesus quando viram isso.
46 Bare guce ni bugo n’gujow iki gutoh Eᵽárisie yay min gugitenil wo nakan me.
46 Alguns, no entanto, foram aos fariseus e contaram o que Jesus tinha feito.
47 Ñer ufan uteŋenaaw ni Eᵽárisie yay n’guvoh fujoj ufan waw fámah fafu, guban n’guoh : « Bu nuñumale ekan ? Aíne ahumu nakane waf wammeŋe wajureruti.
47 Então os principais sacerdotes e fariseus reuniram o conselho dos líderes do povo. “Que vamos fazer?”, perguntavam uns aos outros. “Sem dúvida, este homem realiza muitos sinais.
48 Uhalaol me nakan, bugan bugagu ᵽe ᵽan gúinen ni o, ban bugaa Rom ᵽan gúkail guhajen tiñolal tanab me ni ᵽoᵽ buganolal. »
48 Se permitirmos que continue assim, logo todos crerão nele. Então o exército romano virá e destruirá nosso templo e nossa nação.”
49 Ace ni bugo, gajaol Kayafa, aamen me gannay gaugu afan uteŋenaaw ᵽe, naagil : « Buru hum jilet n’étallo !
49 Caifás, o sumo sacerdote naquele ano, disse: “Vocês não sabem o que estão dizendo!
50 Jujugut búoh faŋe jáari an anur aĉet mala ésuh yay balama ésuh yay ᵽe ebao. »
50 Não percebem que é melhor para vocês que um homem morra pelo povo em vez de a nação inteira ser destruída?”.
51 Nalobe mee, let waf wo naᵽinore fuhool, bare nemme gannay gaugu aĉila aamen me afan uteŋenaaw, yo eĉil me Aláemit nasenol biinum baubu bal eoh Yésu naate aĉet mala Esúif yay,
51 Não disse isso por si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus morreria pela nação inteira.
52 ban let mala Esúif yay bareil, bare naate aĉet may min guñol Aláemit ᵽe gavisor me guomunor gúni buganur.
52 E não apenas por aquela nação, mas para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus espalhados ao redor do mundo.
53 Kábiriŋ funah faufu, n’gujoh faa jamuh Yésu.
53 Daquele dia em diante, começaram a tramar a morte de Jesus.
54 Ñer Yésu nahat ejow ŋanno ca ni bugan bugagu ; náᵽur to ajow mbaa mof mice malofe gafit gagu gámah gagu, n’ésuh ece gajow yo Efuraim, ak’anamo bo o ni ulagorol.
54 Por essa razão, Jesus parou de andar no meio do povo. Foi para um lugar próximo do deserto, para o povoado de Efraim, onde permaneceu com seus discípulos.
55 Paak yay yal Esúif yay elofulo ; ban bugan gammeŋe gáᵽullo ni súsuh sasu ᵽe n’gújaali mbaa Yérusalem balama Paak bi eke eᵽos sinilil.
55 Faltava pouco tempo para a festa judaica da Páscoa, e muita gente de toda a região chegou a Jerusalém para participar da cerimônia de purificação, antes que a Páscoa começasse.
56 Ñer n’gunamo eŋes Yésu ni gávi-Aláemit gagu nihi bugagu guoh gupalil : « Bu jiᵽinore ? Mati ᵽiaŋ ákail emat gaggan ge ? »
56 Continuavam procurando Jesus e, estando eles no templo, perguntavam uns aos outros: “O que vocês acham? Será que ele virá para a Páscoa?”.
57 Toker ufan uteŋenaaw ni Eᵽárisie yay bugo basener gúboñ gaa búoh an affas me bay Yésu am, nagiten min mbi gujogol.
57 Enquanto isso, os principais sacerdotes e fariseus deram ordem para que, se alguém soubesse onde Jesus estava, o denunciasse de imediato, a fim de que o prendessem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.