João 11
Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs ARIB
1 — ausente —
1 Ora, estava enfermo um homem chamado Lázaro, de Betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 — ausente —
2 E Maria, cujo irmão Lázaro se achava enfermo, era a mesma que ungiu o Senhor com bálsamo, e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Batiay babu gaamme gúuba n’guboñ an ak’aah Yésu : « Ataw, abugei násomusomut. »
3 Mandaram, pois, as irmãs dizer a Jesus: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 No Yésu aun me gahoŋen gaugu, naah : « Gásomut Lasar guñumutol eĉil naĉet ; ugu to bi egiten gasal gagu gal Añol Aláemit, mamu bájalo Aláemit ᵽan bujugi. »
4 Jesus, porém, ao ouvir isto, disse: Esta enfermidade não é para a morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Ban Yésu namamaŋ faŋ Maruta, Mari ni Lasar.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Hani min Yésu aun mee búoh Lasar násomusomut, nanamo gunah gúuba atajen tiñ talu to naamme.
6 Quando, pois, ouviu que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde se achava.
7 Ᵽúrto naah ulagorol : « Ubbañal bi Yúde. »
7 Depois disto, disse a seus discípulos: Vamos outra vez para Judéia.
8 N’guogol : « Afanóli, ᵽiout no bugaa Yúde gumaŋene etegi bo sival uk’uĉet, ban mul ubbañ bi bo ? »
8 Disseram-lhe eles: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 Naagil : « Leti etufunaha ebaje sílar sono guñen ni súuba ? An ajow me tufunah, mát’álaŋulor waf, mata najujuh gajaŋa gagu gaa mof maume ;
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 bare an ajow me ni fuh, ᵽan álaŋulor, mata gajaŋa gulet ni o. »
10 mas se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 No nalob me gurim gaugu aban, naagil : « Abugeolal Lasar umu n’gámori ; bare ban ijow ík’íliol. »
11 E, tendo assim falado, acrescentou: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 Ulagoraaw n’guogol : « Ataw, íni me gámori naam ni go, ᵽan ahoy. »
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, ficará bom.
13 Ban Yésu mala eĉet Lasar nalob mee ; bare bugo n’gaᵽinoril nalob mee mata Lasar nayaboyabor.
13 Mas Jesus falara da sua morte; eles, porém, entenderam que falava do repouso do sono.
14 Ñer Yésu nalobil ávasul aah : « Lasar naĉele.
14 Então Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 Ban nísumaete mala min ilelen to me, mamu wajae me ebaj ᵽan ukan min jíinen n’ínje. Ujaal utogaol bo. »
15 e, por vossa causa, folgo de que eu lá não estivesse, para que creiais; mas vamos ter com ele.
16 Ñer Toma, o guvoge me may "Máuba", naah gupalol ulagora : « Wolal may ujaal bi bo, min mb’uĉelal manur ni o ! »
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 No Yésu aĉih me, naun gaa búoh Lasar nafogi baje ñer gunah gubbagir.
17 Chegando pois Jesus, encontrou-o já com quatro dias de sepultura.
18 Ban Betani éraliut ni Yérusalem, butum simetar súuli sífaji (3 000).
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 Esúif gammeŋe gujoulojow gúkail eloden Maruta ni Mari mala eĉet álinil.
19 E muitos dos judeus tinham vindo visitar Marta e Maria, para as consolar acerca de seu irmão.
20 No Maruta aun me búoh Yésu nalofulo, najow ban guemor ; bare Mari, o, nanamo ró ni yaŋ yay.
20 Marta, pois, ao saber que Jesus chegava, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 No Maruta aemor me ni Yésu, naagol : « Ataw, únien to me, álinom mat’aĉelen.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se meu irmão não teria morrido.
22 Ban hani maer yauye niffase búoh wáfowaf wo núcine, Aláemit ᵽan aseni wo. »
22 E mesmo agora sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Yésu naagol : « Alíni ᵽan ailo ni gaĉet me. »
23 Respondeu-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 Naagol : « Niffase búoh ᵽan ailo funah fúsola ni gailo gagu gaa gaĉet me. »
24 Disse-lhe Marta: Sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Yésu naagol : « Injé iilene me gaĉet me, ínje iomme buroŋ babu. An áinen me n’ínje, hani naĉele, ᵽan aroŋ.
25 Declarou-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Ban ánoan aroŋe, mbiban náinen n’ínje, mát’ámus aĉet. Núinene dáuru ? »
26 e todo aquele que vive, e crê em mim, jamais morrerá. Crês isto?
27 Naagol : « Ey, Ataw, níinene búoh aw uomme Kirista ahu, Añol Aláemit, aat me ájoul ni mof. »
27 Respondeu-lhe Marta: Sim, Senhor, eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 No Maruta alob me gurim gaugu aban, nakay aĉih navoh atiol Mari min abbuen aagol : « Ataw umu dáre, aw narorene. »
28 Dito isto, retirou-se e foi chamar em segredo a Maria, sua irmã, e lhe disse: O Mestre está aí, e te chama.
29 No Mari aun me gurim gaugu, nailo ni majase ajow mbaa Yésu.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa, e foi ter com ele.
30 (Toker Yésu m’banonerulat n’ésuh yay, bare o bároŋerul tiñ talu to Maruta aemor me ni o.)
30 Pois Jesus ainda não havia entrado na aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Esúif yay gaamen dó me ni yaŋ yay manur ni Mari bi elodenol n’gujugol ailo ni majase aban náᵽur ; ñer n’gulagenol, mata n’gaᵽinoril ban ajow bi ni fuyah fafu ake bo ukoŋ.
31 Então os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se apressadamente e sair, seguiram-na, pensando que ia ao sepulcro para chorar ali.
32 No Mari aĉih me to Yésu aamme ak’ajugol, nalo to n’guolol aban naagol : « Ataw, ínien me tale nuomene, álinom mat’aĉelen. »
32 Tendo, pois, Maria chegado ao lugar onde Jesus estava, e vendo-a, lançou-se-lhe aos pés e disse: Senhor, se tu estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 No Yésu ajuh me Mari akoŋ, ban ᵽoᵽ Esúif yay galagenulol me ubugi n’ukoŋ may, ni mujogol náar iki biinumol búguo.
33 Jesus, pois, quando a viu chorar, e chorarem também os judeus que com ela vinham, comoveu-se em espírito, e perturbou-se,
34 Naagil : « Tay jufogol ? » N’guogol : « Ataw, újoul ban ᵽan ujuh. »
34 e perguntou: Onde o puseste? Responderam-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Yésu gúĉilol n’gutey mufu.
35 Jesus chorou.
36 Ñer n’guoh : « Aᵽaa juluj min amaŋol me re me ! »
36 Disseram então os judeus: Vede como o amava.
37 Guce ni bugo n’guoh : « Aĉila akan me ápima najuh, ájuenut may akan Lasar jamb’aĉet ? »
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também que este não morreste?
38 Ñer biinum Yésu m’bubbañ búguo o n’elof fuyah fafu. Fuyah fafu kakan gauŋ go gúbakene fuval gutoj gánonum go.
38 Jesus, pois, comovendo-se outra vez, profundamente, foi ao sepulcro; era uma gruta, e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Ñer Yésu naah : « Júᵽuren fuval fafu. » Maruta, álin aĉet me, naagol : « Ataw, jama funagol fubarigen, umu auĉete mee. »
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque está morto há quase quatro dias.
40 Bare Yésu naagol : « Let niegiseh íni núinene ᵽan ujuh bájalo Aláemit ? »
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Ñer n’gúᵽuren fuval fafu. Yésu náarul gúĉilol fatiya naah : « Ᵽayom, ínje umu n’esaleni mala min úttunom me.
41 Tiraram então a pedra. E Jesus, levantando os olhos ao céu, disse: Pai, graças te dou, porque me ouviste.
42 Injé faŋaom niffase búoh nánonan núh’úttunomtun ; ujuh me nilob maa, mala fítiman bugan bugagu gailo maa tale, tima n’gúinen búoh maagen aw uboñulom. »
42 Eu sabia que sempre me ouves; mas por causa da multidão que está em redor é que assim falei, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 No nalob me gurim gaugu aban, naah fatiya : « Lasar, úᵽurul dáuru ! »
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Ñer áine ahu aĉelen me náᵽurul, guolol ni guñenol min gubboñeni útar, gábil n’gufut buulol. Yésu naagil : « Jijalol, mbiban n’jihalol najow. »
44 Saiu o que estivera morto, ligados os pés e as mãos com faixas, e o seu rosto envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Gammeŋe n’Esúif yay gakelo me n’ende Mari, no gujuh me wo Yésu akan me, n’gúinen ni o.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, e que tinham visto o que Jesus fizera, creram nele.
46 Bare guce ni bugo n’gujow iki gutoh Eᵽárisie yay min gugitenil wo nakan me.
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 Ñer ufan uteŋenaaw ni Eᵽárisie yay n’guvoh fujoj ufan waw fámah fafu, guban n’guoh : « Bu nuñumale ekan ? Aíne ahumu nakane waf wammeŋe wajureruti.
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus reuniram o sinédrio e diziam: Que faremos? porquanto este homem vem operando muitos sinais.
48 Uhalaol me nakan, bugan bugagu ᵽe ᵽan gúinen ni o, ban bugaa Rom ᵽan gúkail guhajen tiñolal tanab me ni ᵽoᵽ buganolal. »
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele, e virão os romanos, e nos tirarão tanto o nosso lugar como a nossa nação.
49 Ace ni bugo, gajaol Kayafa, aamen me gannay gaugu afan uteŋenaaw ᵽe, naagil : « Buru hum jilet n’étallo !
49 Um deles, porém, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, disse-lhes: Vós nada sabeis,
50 Jujugut búoh faŋe jáari an anur aĉet mala ésuh yay balama ésuh yay ᵽe ebao. »
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça a nação toda.
51 Nalobe mee, let waf wo naᵽinore fuhool, bare nemme gannay gaugu aĉila aamen me afan uteŋenaaw, yo eĉil me Aláemit nasenol biinum baubu bal eoh Yésu naate aĉet mala Esúif yay,
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação,
52 ban let mala Esúif yay bareil, bare naate aĉet may min guñol Aláemit ᵽe gavisor me guomunor gúni buganur.
52 e não somente pela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estão dispersos.
53 Kábiriŋ funah faufu, n’gujoh faa jamuh Yésu.
53 Desde aquele dia, pois, tomavam conselho para o matarem.
54 Ñer Yésu nahat ejow ŋanno ca ni bugan bugagu ; náᵽur to ajow mbaa mof mice malofe gafit gagu gámah gagu, n’ésuh ece gajow yo Efuraim, ak’anamo bo o ni ulagorol.
54 De sorte que Jesus já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a região vizinha ao deserto, a uma cidade chamada Efraim; e ali demorou com os seus discípulos.
55 Paak yay yal Esúif yay elofulo ; ban bugan gammeŋe gáᵽullo ni súsuh sasu ᵽe n’gújaali mbaa Yérusalem balama Paak bi eke eᵽos sinilil.
55 Ora, estava próxima a páscoa dos judeus, e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da páscoa, para se purificarem.
56 Ñer n’gunamo eŋes Yésu ni gávi-Aláemit gagu nihi bugagu guoh gupalil : « Bu jiᵽinore ? Mati ᵽiaŋ ákail emat gaggan ge ? »
56 Buscavam, pois, a Jesus e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Toker ufan uteŋenaaw ni Eᵽárisie yay bugo basener gúboñ gaa búoh an affas me bay Yésu am, nagiten min mbi gujogol.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que o prendessem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.