João 11
Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs NVI
1 — ausente —
1 Havia um homem chamado Lázaro. Ele era de Betânia, do povoado de Maria e de sua irmã Marta. E aconteceu que Lázaro ficou doente.
2 — ausente —
2 Maria, sua irmã, era a mesma que derramara perfume sobre o Senhor e lhe enxugara os pés com os cabelos.
3 Batiay babu gaamme gúuba n’guboñ an ak’aah Yésu : « Ataw, abugei násomusomut. »
3 Então as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: "Senhor, aquele a quem amas está doente".
4 No Yésu aun me gahoŋen gaugu, naah : « Gásomut Lasar guñumutol eĉil naĉet ; ugu to bi egiten gasal gagu gal Añol Aláemit, mamu bájalo Aláemit ᵽan bujugi. »
4 Ao ouvir isso, Jesus disse: "Essa doença não acabará em morte; é para a glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por meio dela".
5 Ban Yésu namamaŋ faŋ Maruta, Mari ni Lasar.
5 Jesus amava Marta, a irmã dela e Lázaro.
6 Hani min Yésu aun mee búoh Lasar násomusomut, nanamo gunah gúuba atajen tiñ talu to naamme.
6 No entanto, quando ouviu falar que Lázaro estava doente, ficou mais dois dias onde estava.
7 Ᵽúrto naah ulagorol : « Ubbañal bi Yúde. »
7 Depois disse aos seus discípulos: "Vamos voltar para a Judéia".
8 N’guogol : « Afanóli, ᵽiout no bugaa Yúde gumaŋene etegi bo sival uk’uĉet, ban mul ubbañ bi bo ? »
8 Estes disseram: "Mestre, há pouco os judeus tentaram apedrejar-te e assim mesmo vais voltar para lá? "
9 Naagil : « Leti etufunaha ebaje sílar sono guñen ni súuba ? An ajow me tufunah, mát’álaŋulor waf, mata najujuh gajaŋa gagu gaa mof maume ;
9 Jesus respondeu: "O dia não tem doze horas? Quem anda de dia não tropeça, pois vê a luz deste mundo.
10 bare an ajow me ni fuh, ᵽan álaŋulor, mata gajaŋa gulet ni o. »
10 Quando anda de noite, tropeça, pois nele não há luz".
11 No nalob me gurim gaugu aban, naagil : « Abugeolal Lasar umu n’gámori ; bare ban ijow ík’íliol. »
11 Depois de dizer isso, prosseguiu dizendo-lhes: "Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas vou até lá para acordá-lo".
12 Ulagoraaw n’guogol : « Ataw, íni me gámori naam ni go, ᵽan ahoy. »
12 Seus discípulos responderam: "Senhor, se ele dorme, vai melhorar".
13 Ban Yésu mala eĉet Lasar nalob mee ; bare bugo n’gaᵽinoril nalob mee mata Lasar nayaboyabor.
13 Jesus tinha falado de sua morte, mas os seus discípulos pensaram que ele estava falando simplesmente do sono.
14 Ñer Yésu nalobil ávasul aah : « Lasar naĉele.
14 Então lhes disse claramente: "Lázaro morreu,
15 Ban nísumaete mala min ilelen to me, mamu wajae me ebaj ᵽan ukan min jíinen n’ínje. Ujaal utogaol bo. »
15 e para o bem de vocês estou contente por não ter estado lá, para que vocês creiam. Mas, vamos até ele".
16 Ñer Toma, o guvoge me may "Máuba", naah gupalol ulagora : « Wolal may ujaal bi bo, min mb’uĉelal manur ni o ! »
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: "Vamos também para morrermos com ele".
17 No Yésu aĉih me, naun gaa búoh Lasar nafogi baje ñer gunah gubbagir.
17 Ao chegar, Jesus verificou que Lázaro já estava no sepulcro havia quatro dias.
18 Ban Betani éraliut ni Yérusalem, butum simetar súuli sífaji (3 000).
18 Betânia distava cerca de três quilômetros de Jerusalém,
19 Esúif gammeŋe gujoulojow gúkail eloden Maruta ni Mari mala eĉet álinil.
19 e muitos judeus tinham ido visitar Marta e Maria para confortá-las pela perda do irmão.
20 No Maruta aun me búoh Yésu nalofulo, najow ban guemor ; bare Mari, o, nanamo ró ni yaŋ yay.
20 Quando Marta ouviu que Jesus estava chegando, foi encontrá-lo, mas Maria ficou em casa.
21 No Maruta aemor me ni Yésu, naagol : « Ataw, únien to me, álinom mat’aĉelen.
21 Disse Marta a Jesus: "Senhor, se estivesses aqui meu irmão não teria morrido.
22 Ban hani maer yauye niffase búoh wáfowaf wo núcine, Aláemit ᵽan aseni wo. »
22 Mas sei que, mesmo agora, Deus te dará tudo o que pedires".
23 Yésu naagol : « Alíni ᵽan ailo ni gaĉet me. »
23 Disse-lhe Jesus: "O seu irmão vai ressuscitar".
24 Naagol : « Niffase búoh ᵽan ailo funah fúsola ni gailo gagu gaa gaĉet me. »
24 Marta respondeu: "Eu sei que ele vai ressuscitar na ressurreição, no último dia".
25 Yésu naagol : « Injé iilene me gaĉet me, ínje iomme buroŋ babu. An áinen me n’ínje, hani naĉele, ᵽan aroŋ.
25 Disse-lhe Jesus: "Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Ban ánoan aroŋe, mbiban náinen n’ínje, mát’ámus aĉet. Núinene dáuru ? »
26 e quem vive e crê em mim, não morrerá eternamente. Você crê nisso? "
27 Naagol : « Ey, Ataw, níinene búoh aw uomme Kirista ahu, Añol Aláemit, aat me ájoul ni mof. »
27 Ela lhe respondeu: "Sim, Senhor, eu tenho crido que tu és o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo".
28 No Maruta alob me gurim gaugu aban, nakay aĉih navoh atiol Mari min abbuen aagol : « Ataw umu dáre, aw narorene. »
28 E depois de dizer isso, foi para casa e, chamando à parte Maria, disse-lhe: "O Mestre está aqui e está chamando você".
29 No Mari aun me gurim gaugu, nailo ni majase ajow mbaa Yésu.
29 Ao ouvir isso, Maria levantou-se depressa e foi ao encontro dele.
30 (Toker Yésu m’banonerulat n’ésuh yay, bare o bároŋerul tiñ talu to Maruta aemor me ni o.)
30 Jesus ainda não tinha entrado no povoado, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Esúif yay gaamen dó me ni yaŋ yay manur ni Mari bi elodenol n’gujugol ailo ni majase aban náᵽur ; ñer n’gulagenol, mata n’gaᵽinoril ban ajow bi ni fuyah fafu ake bo ukoŋ.
31 Quando notaram que ela se levantou depressa e saiu, os judeus, que a estavam confortando em casa, seguiram-na, supondo que ela ia ao sepulcro, para ali chorar.
32 No Mari aĉih me to Yésu aamme ak’ajugol, nalo to n’guolol aban naagol : « Ataw, ínien me tale nuomene, álinom mat’aĉelen. »
32 Chegando ao lugar onde Jesus estava e vendo-o, Maria prostrou-se aos seus pés e disse: "Senhor, se estivesses aqui meu irmão não teria morrido".
33 No Yésu ajuh me Mari akoŋ, ban ᵽoᵽ Esúif yay galagenulol me ubugi n’ukoŋ may, ni mujogol náar iki biinumol búguo.
33 Ao ver chorando Maria e os judeus que a acompanhavam, Jesus agitou-se no espírito e perturbou-se.
34 Naagil : « Tay jufogol ? » N’guogol : « Ataw, újoul ban ᵽan ujuh. »
34 "Onde o colocaram? ", perguntou ele. "Vem e vê, Senhor", responderam eles.
35 Yésu gúĉilol n’gutey mufu.
35 Jesus chorou.
36 Ñer n’guoh : « Aᵽaa juluj min amaŋol me re me ! »
36 Então os judeus disseram: "Vejam como ele o amava! "
37 Guce ni bugo n’guoh : « Aĉila akan me ápima najuh, ájuenut may akan Lasar jamb’aĉet ? »
37 Mas alguns deles disseram: "Ele, que abriu os olhos do cego, não poderia ter impedido que este homem morresse? "
38 Ñer biinum Yésu m’bubbañ búguo o n’elof fuyah fafu. Fuyah fafu kakan gauŋ go gúbakene fuval gutoj gánonum go.
38 Jesus, outra vez profundamente comovido, foi até o sepulcro. Era uma gruta com uma pedra colocada à entrada.
39 Ñer Yésu naah : « Júᵽuren fuval fafu. » Maruta, álin aĉet me, naagol : « Ataw, jama funagol fubarigen, umu auĉete mee. »
39 "Tirem a pedra", disse ele. Disse Marta, irmã do morto: "Senhor, ele já cheira mal, pois já faz quatro dias".
40 Bare Yésu naagol : « Let niegiseh íni núinene ᵽan ujuh bájalo Aláemit ? »
40 Disse-lhe Jesus: "Não lhe falei que, se você cresse, veria a glória de Deus? "
41 Ñer n’gúᵽuren fuval fafu. Yésu náarul gúĉilol fatiya naah : « Ᵽayom, ínje umu n’esaleni mala min úttunom me.
41 Então tiraram a pedra. Jesus olhou para cima e disse: "Pai, eu te agradeço porque me ouviste.
42 Injé faŋaom niffase búoh nánonan núh’úttunomtun ; ujuh me nilob maa, mala fítiman bugan bugagu gailo maa tale, tima n’gúinen búoh maagen aw uboñulom. »
42 Eu sabia que sempre me ouves, mas disse isso por causa do povo que está aqui, para que creia que tu me enviaste".
43 No nalob me gurim gaugu aban, naah fatiya : « Lasar, úᵽurul dáuru ! »
43 Depois de dizer isso, Jesus bradou em alta voz: "Lázaro, venha para fora! "
44 Ñer áine ahu aĉelen me náᵽurul, guolol ni guñenol min gubboñeni útar, gábil n’gufut buulol. Yésu naagil : « Jijalol, mbiban n’jihalol najow. »
44 O morto saiu, com as mãos e os pés envolvidos em faixas de linho, e o rosto envolto num pano. Disse-lhes Jesus: "Tirem as faixas dele e deixem-no ir".
45 Gammeŋe n’Esúif yay gakelo me n’ende Mari, no gujuh me wo Yésu akan me, n’gúinen ni o.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus fizera, creram nele.
46 Bare guce ni bugo n’gujow iki gutoh Eᵽárisie yay min gugitenil wo nakan me.
46 Mas alguns deles foram contar aos fariseus o que Jesus tinha feito.
47 Ñer ufan uteŋenaaw ni Eᵽárisie yay n’guvoh fujoj ufan waw fámah fafu, guban n’guoh : « Bu nuñumale ekan ? Aíne ahumu nakane waf wammeŋe wajureruti.
47 Então os chefes dos sacerdotes e os fariseus convocaram uma reunião do Sinédrio. "O que estamos fazendo? ", perguntaram eles. "Aí está esse homem realizando muitos sinais miraculosos.
48 Uhalaol me nakan, bugan bugagu ᵽe ᵽan gúinen ni o, ban bugaa Rom ᵽan gúkail guhajen tiñolal tanab me ni ᵽoᵽ buganolal. »
48 Se o deixarmos, todos crerão nele, e então os romanos virão e tirarão tanto o nosso lugar como a nossa nação".
49 Ace ni bugo, gajaol Kayafa, aamen me gannay gaugu afan uteŋenaaw ᵽe, naagil : « Buru hum jilet n’étallo !
49 Então um deles, chamado Caifás, que naquele ano era o sumo sacerdote, tomou a palavra e disse: "Nada sabeis!
50 Jujugut búoh faŋe jáari an anur aĉet mala ésuh yay balama ésuh yay ᵽe ebao. »
50 Não percebeis que vos é melhor que morra um homem pelo povo, e que não pereça toda a nação".
51 Nalobe mee, let waf wo naᵽinore fuhool, bare nemme gannay gaugu aĉila aamen me afan uteŋenaaw, yo eĉil me Aláemit nasenol biinum baubu bal eoh Yésu naate aĉet mala Esúif yay,
51 Ele não disse isso de si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus morreria pela nação judaica,
52 ban let mala Esúif yay bareil, bare naate aĉet may min guñol Aláemit ᵽe gavisor me guomunor gúni buganur.
52 e não somente por aquela nação, mas também pelos filhos de Deus que estão espalhados, para reuni-los num povo.
53 Kábiriŋ funah faufu, n’gujoh faa jamuh Yésu.
53 E daquele dia em diante, resolveram tirar-lhe a vida.
54 Ñer Yésu nahat ejow ŋanno ca ni bugan bugagu ; náᵽur to ajow mbaa mof mice malofe gafit gagu gámah gagu, n’ésuh ece gajow yo Efuraim, ak’anamo bo o ni ulagorol.
54 Por essa razão, Jesus não andava mais publicamente entre os judeus. Ao invés disso, retirou-se para uma região próxima do deserto, para um povoado chamado Efraim, onde ficou com os seus discípulos.
55 Paak yay yal Esúif yay elofulo ; ban bugan gammeŋe gáᵽullo ni súsuh sasu ᵽe n’gújaali mbaa Yérusalem balama Paak bi eke eᵽos sinilil.
55 Ao se aproximar a Páscoa judaica, muitos foram daquela região para Jerusalém a fim de participarem das purificações cerimoniais antes da Páscoa.
56 Ñer n’gunamo eŋes Yésu ni gávi-Aláemit gagu nihi bugagu guoh gupalil : « Bu jiᵽinore ? Mati ᵽiaŋ ákail emat gaggan ge ? »
56 Continuavam procurando Jesus e, no templo, perguntavam uns aos outros: "O que vocês acham? Será que ele virá à festa? "
57 Toker ufan uteŋenaaw ni Eᵽárisie yay bugo basener gúboñ gaa búoh an affas me bay Yésu am, nagiten min mbi gujogol.
57 Mas os chefes dos sacerdotes e os fariseus tinham ordenado que, se alguém soubesse onde Jesus estava, o denunciasse, para que o pudessem prender.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.