João 11
Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs ARC
1 — ausente —
1 Estava, então, enfermo um certo Lázaro, de Betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 — ausente —
2 E Maria era aquela que tinha ungido o Senhor com unguento e lhe tinha enxugado os pés com os seus cabelos, cujo irmão, Lázaro, estava enfermo.
3 Batiay babu gaamme gúuba n’guboñ an ak’aah Yésu : « Ataw, abugei násomusomut. »
3 Mandaram-lhe, pois, suas irmãs dizer: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 No Yésu aun me gahoŋen gaugu, naah : « Gásomut Lasar guñumutol eĉil naĉet ; ugu to bi egiten gasal gagu gal Añol Aláemit, mamu bájalo Aláemit ᵽan bujugi. »
4 E Jesus, ouvindo isso, disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Ban Yésu namamaŋ faŋ Maruta, Mari ni Lasar.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Hani min Yésu aun mee búoh Lasar násomusomut, nanamo gunah gúuba atajen tiñ talu to naamme.
6 Ouvindo, pois, que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde estava.
7 Ᵽúrto naah ulagorol : « Ubbañal bi Yúde. »
7 Depois disso, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 N’guogol : « Afanóli, ᵽiout no bugaa Yúde gumaŋene etegi bo sival uk’uĉet, ban mul ubbañ bi bo ? »
8 Disseram-lhe os discípulos: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e tornas para lá?
9 Naagil : « Leti etufunaha ebaje sílar sono guñen ni súuba ? An ajow me tufunah, mát’álaŋulor waf, mata najujuh gajaŋa gagu gaa mof maume ;
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo.
10 bare an ajow me ni fuh, ᵽan álaŋulor, mata gajaŋa gulet ni o. »
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 No nalob me gurim gaugu aban, naagil : « Abugeolal Lasar umu n’gámori ; bare ban ijow ík’íliol. »
11 Assim falou e, depois, disse-lhes: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 Ulagoraaw n’guogol : « Ataw, íni me gámori naam ni go, ᵽan ahoy. »
12 Disseram, pois, os seus discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Ban Yésu mala eĉet Lasar nalob mee ; bare bugo n’gaᵽinoril nalob mee mata Lasar nayaboyabor.
13 Mas Jesus dizia isso da sua morte; eles, porém, cuidavam que falava do repouso do sono.
14 Ñer Yésu nalobil ávasul aah : « Lasar naĉele.
14 Então, Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto,
15 Ban nísumaete mala min ilelen to me, mamu wajae me ebaj ᵽan ukan min jíinen n’ínje. Ujaal utogaol bo. »
15 e folgo, por amor de vós, de que eu lá não estivesse, para que acrediteis. Mas vamos ter com ele.
16 Ñer Toma, o guvoge me may "Máuba", naah gupalol ulagora : « Wolal may ujaal bi bo, min mb’uĉelal manur ni o ! »
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 No Yésu aĉih me, naun gaa búoh Lasar nafogi baje ñer gunah gubbagir.
17 Chegando, pois, Jesus, achou que já havia quatro dias que estava na sepultura.
18 Ban Betani éraliut ni Yérusalem, butum simetar súuli sífaji (3 000).
18 (Ora, Betânia distava de Jerusalém quase quinze estádios.)
19 Esúif gammeŋe gujoulojow gúkail eloden Maruta ni Mari mala eĉet álinil.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 No Maruta aun me búoh Yésu nalofulo, najow ban guemor ; bare Mari, o, nanamo ró ni yaŋ yay.
20 Ouvindo, pois, Marta que Jesus vinha, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou assentada em casa.
21 No Maruta aemor me ni Yésu, naagol : « Ataw, únien to me, álinom mat’aĉelen.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Ban hani maer yauye niffase búoh wáfowaf wo núcine, Aláemit ᵽan aseni wo. »
22 Mas também, agora, sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Yésu naagol : « Alíni ᵽan ailo ni gaĉet me. »
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 Naagol : « Niffase búoh ᵽan ailo funah fúsola ni gailo gagu gaa gaĉet me. »
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último Dia.
25 Yésu naagol : « Injé iilene me gaĉet me, ínje iomme buroŋ babu. An áinen me n’ínje, hani naĉele, ᵽan aroŋ.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, viverá;
26 Ban ánoan aroŋe, mbiban náinen n’ínje, mát’ámus aĉet. Núinene dáuru ? »
26 e todo aquele que vive e crê em mim nunca morrerá. Crês tu isso?
27 Naagol : « Ey, Ataw, níinene búoh aw uomme Kirista ahu, Añol Aláemit, aat me ájoul ni mof. »
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor, creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 No Maruta alob me gurim gaugu aban, nakay aĉih navoh atiol Mari min abbuen aagol : « Ataw umu dáre, aw narorene. »
28 E, dito isso, partiu e chamou em segredo a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está aqui e chama-te.
29 No Mari aun me gurim gaugu, nailo ni majase ajow mbaa Yésu.
29 Ela, ouvindo isso, levantou-se logo e foi ter com ele.
30 (Toker Yésu m’banonerulat n’ésuh yay, bare o bároŋerul tiñ talu to Maruta aemor me ni o.)
30 (Ainda Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.)
31 Esúif yay gaamen dó me ni yaŋ yay manur ni Mari bi elodenol n’gujugol ailo ni majase aban náᵽur ; ñer n’gulagenol, mata n’gaᵽinoril ban ajow bi ni fuyah fafu ake bo ukoŋ.
31 Vendo, pois, os judeus que estavam com ela em casa e a consolavam que Maria apressadamente se levantara e saíra, seguiram-na, dizendo: Vai ao sepulcro para chorar ali.
32 No Mari aĉih me to Yésu aamme ak’ajugol, nalo to n’guolol aban naagol : « Ataw, ínien me tale nuomene, álinom mat’aĉelen. »
32 Tendo, pois, Maria chegado aonde Jesus estava e vendo-o, lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 No Yésu ajuh me Mari akoŋ, ban ᵽoᵽ Esúif yay galagenulol me ubugi n’ukoŋ may, ni mujogol náar iki biinumol búguo.
33 Jesus, pois, quando a viu chorar e também chorando os judeus que com ela vinham, moveu-se muito em espírito e perturbou-se.
34 Naagil : « Tay jufogol ? » N’guogol : « Ataw, újoul ban ᵽan ujuh. »
34 E disse: Onde o pusestes? Disseram-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Yésu gúĉilol n’gutey mufu.
35 Jesus chorou.
36 Ñer n’guoh : « Aᵽaa juluj min amaŋol me re me ! »
36 Disseram, pois, os judeus: Vede como o amava.
37 Guce ni bugo n’guoh : « Aĉila akan me ápima najuh, ájuenut may akan Lasar jamb’aĉet ? »
37 E alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este não morresse?
38 Ñer biinum Yésu m’bubbañ búguo o n’elof fuyah fafu. Fuyah fafu kakan gauŋ go gúbakene fuval gutoj gánonum go.
38 Jesus, pois, movendo-se outra vez muito em si mesmo, foi ao sepulcro; e era uma caverna e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Ñer Yésu naah : « Júᵽuren fuval fafu. » Maruta, álin aĉet me, naagol : « Ataw, jama funagol fubarigen, umu auĉete mee. »
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque é já de quatro dias.
40 Bare Yésu naagol : « Let niegiseh íni núinene ᵽan ujuh bájalo Aláemit ? »
40 Disse-lhe Jesus: Não te hei dito que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Ñer n’gúᵽuren fuval fafu. Yésu náarul gúĉilol fatiya naah : « Ᵽayom, ínje umu n’esaleni mala min úttunom me.
41 Tiraram, pois, a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse: Pai, graças te dou, por me haveres ouvido.
42 Injé faŋaom niffase búoh nánonan núh’úttunomtun ; ujuh me nilob maa, mala fítiman bugan bugagu gailo maa tale, tima n’gúinen búoh maagen aw uboñulom. »
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas eu disse
43 No nalob me gurim gaugu aban, naah fatiya : « Lasar, úᵽurul dáuru ! »
43 E, tendo dito isso, clamou com grande voz: Lázaro, vem para fora.
44 Ñer áine ahu aĉelen me náᵽurul, guolol ni guñenol min gubboñeni útar, gábil n’gufut buulol. Yésu naagil : « Jijalol, mbiban n’jihalol najow. »
44 E o defunto saiu, tendo as mãos e os pés ligados com faixas, e o seu rosto, envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Gammeŋe n’Esúif yay gakelo me n’ende Mari, no gujuh me wo Yésu akan me, n’gúinen ni o.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo a Maria e que tinham visto o que Jesus fizera creram nele.
46 Bare guce ni bugo n’gujow iki gutoh Eᵽárisie yay min gugitenil wo nakan me.
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 Ñer ufan uteŋenaaw ni Eᵽárisie yay n’guvoh fujoj ufan waw fámah fafu, guban n’guoh : « Bu nuñumale ekan ? Aíne ahumu nakane waf wammeŋe wajureruti.
47 Depois, os principais dos sacerdotes e os fariseus formaram conselho e diziam: Que faremos? Porquanto este homem faz muitos sinais.
48 Uhalaol me nakan, bugan bugagu ᵽe ᵽan gúinen ni o, ban bugaa Rom ᵽan gúkail guhajen tiñolal tanab me ni ᵽoᵽ buganolal. »
48 Se o deixamos assim, todos crerão nele, e virão os romanos e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Ace ni bugo, gajaol Kayafa, aamen me gannay gaugu afan uteŋenaaw ᵽe, naagil : « Buru hum jilet n’étallo !
49 E Caifás, um deles, que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós nada sabeis,
50 Jujugut búoh faŋe jáari an anur aĉet mala ésuh yay balama ésuh yay ᵽe ebao. »
50 nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo e que não pereça toda a nação.
51 Nalobe mee, let waf wo naᵽinore fuhool, bare nemme gannay gaugu aĉila aamen me afan uteŋenaaw, yo eĉil me Aláemit nasenol biinum baubu bal eoh Yésu naate aĉet mala Esúif yay,
51 Ora, ele não disse isso de si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus devia morrer pela nação.
52 ban let mala Esúif yay bareil, bare naate aĉet may min guñol Aláemit ᵽe gavisor me guomunor gúni buganur.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um corpo os filhos de Deus que andavam dispersos.
53 Kábiriŋ funah faufu, n’gujoh faa jamuh Yésu.
53 Desde aquele dia, pois, consultavam-se para o matarem.
54 Ñer Yésu nahat ejow ŋanno ca ni bugan bugagu ; náᵽur to ajow mbaa mof mice malofe gafit gagu gámah gagu, n’ésuh ece gajow yo Efuraim, ak’anamo bo o ni ulagorol.
54 Jesus, pois, já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali andava com os seus discípulos.
55 Paak yay yal Esúif yay elofulo ; ban bugan gammeŋe gáᵽullo ni súsuh sasu ᵽe n’gújaali mbaa Yérusalem balama Paak bi eke eᵽos sinilil.
55 E estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região subiram a Jerusalém antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Ñer n’gunamo eŋes Yésu ni gávi-Aláemit gagu nihi bugagu guoh gupalil : « Bu jiᵽinore ? Mati ᵽiaŋ ákail emat gaggan ge ? »
56 Buscavam, pois, a Jesus e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá à festa?
57 Toker ufan uteŋenaaw ni Eᵽárisie yay bugo basener gúboñ gaa búoh an affas me bay Yésu am, nagiten min mbi gujogol.
57 Ora, os principais dos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.