Jonas 4

Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Sonas súmutol hani, min Aláemit aboket me bugaa Niniv, ban fiiñol ni fitiñ Aláemit.
1 Com isso, desgostou-se Jonas extremamente e ficou irado.
2 Nalaol aagol : « Atúla, no niomen me n’ésugom, niᵽiene niffas búoh ᵽan uboketil. Mo kane nisommen nitey mbaa Tarisis. Niᵽie niffas búoh aw gamaŋi gújalojalo, nújuju ñarum enil, nújuju ebeben waf, nummemmeŋ gábboli, ban nuhat sílam sasu so numaŋenil me ekan.
2 E orou ao Senhor e disse: Ah! Senhor ! Não foi isso o que eu disse, estando ainda na minha terra? Por isso, me adiantei, fugindo para Társis, pois sabia que és Deus clemente, e misericordioso, e tardio em irar-se, e grande em benignidade, e que te arrependes do mal.
3 Maer ñer, Atúla, uŋarom min íelo. Ey, eĉet efaŋom buroŋ. »
3 Peço-te, pois, ó Senhor , tira-me a vida, porque melhor me é morrer do que viver.
4 Ñer Atúla naagol : « Núinene ni maageni fiiñi fitiñ me ? »
4 E disse o Senhor : É razoável essa tua ira?
5 Sonas ñer nágat ak’arobo ga galam gaa Niniv bo tinah túᵽureul me. Nacokor bo gateb min áuro, tima mb’ajuh wajae me ebaj n’ésuh yay yaa Niniv.
5 Então, Jonas saiu da cidade, e assentou-se ao oriente da mesma, e ali fez uma enramada, e repousou debaixo dela, à sombra, até ver o que aconteceria à cidade.
6 Ñer Aláemit Atúla nakan jununuh jiilo bi éurenol, ni may bi ealen fiiñol. Sonas ni súmol nár mata jo.
6 Então, fez o Senhor Deus nascer uma planta, que subiu por cima de Jonas, para que fizesse sombra sobre a sua cabeça, a fim de o livrar do seu desconforto. Jonas, pois, se alegrou em extremo por causa da planta.
7 Tihalen fo, bala tinah túᵽurul, Aláemit náboñul eo ek’eya jununuh jaju min jihay.
7 Mas Deus, no dia seguinte, ao subir da alva, enviou um verme, o qual feriu a planta, e esta se secou.
8 Mbi no tinah titebulo me, ni baj érus yásuᵽe yo Aláemit ainnulo bo tinah túᵽureul me, ban bunaa babu m’búsuᵽ nár ni fuhow Sonas ak’amaŋ érit. Ñer naᵽinor eĉet bare, naah : « Eĉet éhoyumom buroŋ. »
8 Em nascendo o sol, Deus mandou um vento calmoso oriental; o sol bateu na cabeça de Jonas, de maneira que desfalecia, pelo que pediu para si a morte, dizendo: Melhor me é morrer do que viver!
9 Aláemit narorenol : « Aw núinene ni maageni fiiñi fitiñ me mata jununuh jauju ? » Nábahulol : « Ey, ni maagenom fiiñom fitiñe, iki imaŋ eĉet. »
9 Então, perguntou Deus a Jonas: É razoável essa tua ira por causa da planta? Ele respondeu: É razoável a minha ira até à morte.
10 Atúla nabbañ aagol : « Aw enili erundum jununuh jauju, ban aw ukanut jo burok bánoban. Let aw ukan jo n’jiilo. N’efuga yanur jibbage, n’efuga yanur may jihae.
10 Tornou o Senhor : Tens compaixão da planta que te não custou trabalho, a qual não fizeste crescer, que numa noite nasceu e numa noite pereceu;
11 Uluj Niniv : Gaam dó me gufaŋe súuli ekeme ni ávi, gaffasut me maaro ni maarat. Baj ró may súnuhureŋ sammeŋe. Ñer aw nuoge ésuh yauyu yájalo me yaamme Niniv, ínje iarenat irum yo enil ? A-a, íjuut ikan mo ! »
11 e não hei de eu ter compaixão da grande cidade de Nínive, em que há mais de cento e vinte mil pessoas, que não sabem discernir entre a mão direita e a mão esquerda, e também muitos animais?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.