Jonas 4
Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs ARIB
1 Sonas súmutol hani, min Aláemit aboket me bugaa Niniv, ban fiiñol ni fitiñ Aláemit.
1 Mas isso desagradou extremamente a Jonas, e ele ficou irado.
2 Nalaol aagol : « Atúla, no niomen me n’ésugom, niᵽiene niffas búoh ᵽan uboketil. Mo kane nisommen nitey mbaa Tarisis. Niᵽie niffas búoh aw gamaŋi gújalojalo, nújuju ñarum enil, nújuju ebeben waf, nummemmeŋ gábboli, ban nuhat sílam sasu so numaŋenil me ekan.
2 E orou ao Senhor, e disse: Ah! Senhor! não foi isso o que eu disse, estando ainda na minha terra? Por isso é que me apressei a fugir para Társis, pois eu sabia que és Deus compassivo e misericordioso, longânimo e grande em benignidade, e que te arrependes do mal.
3 Maer ñer, Atúla, uŋarom min íelo. Ey, eĉet efaŋom buroŋ. »
3 Agora, ó Senhor, tira-me a vida, pois melhor me é morrer do que viver.
4 Ñer Atúla naagol : « Núinene ni maageni fiiñi fitiñ me ? »
4 Respondeu o senhor: É razoável essa tua ira?
5 Sonas ñer nágat ak’arobo ga galam gaa Niniv bo tinah túᵽureul me. Nacokor bo gateb min áuro, tima mb’ajuh wajae me ebaj n’ésuh yay yaa Niniv.
5 Então Jonas saiu da cidade, e sentou-se ao oriente dela; e ali fez para si uma barraca, e se sentou debaixo dela, à sombra, até ver o que aconteceria à cidade.
6 Ñer Aláemit Atúla nakan jununuh jiilo bi éurenol, ni may bi ealen fiiñol. Sonas ni súmol nár mata jo.
6 E fez o Senhor Deus nascer uma aboboreira, e fê-la crescer por cima de Jonas, para que lhe fizesse sombra sobre a cabeça, a fim de o livrar do seu enfado; de modo que Jonas se alegrou em extremo por causa da aboboreira.
7 Tihalen fo, bala tinah túᵽurul, Aláemit náboñul eo ek’eya jununuh jaju min jihay.
7 Mas Deus enviou um bicho, no dia seguinte ao subir da alva, o qual feriu a aboboreira, de sorte que esta se secou.
8 Mbi no tinah titebulo me, ni baj érus yásuᵽe yo Aláemit ainnulo bo tinah túᵽureul me, ban bunaa babu m’búsuᵽ nár ni fuhow Sonas ak’amaŋ érit. Ñer naᵽinor eĉet bare, naah : « Eĉet éhoyumom buroŋ. »
8 E aconteceu que, aparecendo o sol, Deus mandou um vento calmoso oriental; e o sol bateu na cabeça de Jonas, de maneira que ele desmaiou, e desejou com toda a sua alma morrer, dizendo: Melhor me é morrer do que viver.
9 Aláemit narorenol : « Aw núinene ni maageni fiiñi fitiñ me mata jununuh jauju ? » Nábahulol : « Ey, ni maagenom fiiñom fitiñe, iki imaŋ eĉet. »
9 Então perguntou Deus a Jonas: É razoável essa tua ira por causa da aboboreira? Respondeu ele: É justo que eu me enfade a ponto de desejar a morte.
10 Atúla nabbañ aagol : « Aw enili erundum jununuh jauju, ban aw ukanut jo burok bánoban. Let aw ukan jo n’jiilo. N’efuga yanur jibbage, n’efuga yanur may jihae.
10 Disse, pois, o Senhor: Tens compaixão da aboboreira, na qual não trabalhaste, nem a fizeste crescer; que numa noite nasceu, e numa noite pereceu.
11 Uluj Niniv : Gaam dó me gufaŋe súuli ekeme ni ávi, gaffasut me maaro ni maarat. Baj ró may súnuhureŋ sammeŋe. Ñer aw nuoge ésuh yauyu yájalo me yaamme Niniv, ínje iarenat irum yo enil ? A-a, íjuut ikan mo ! »
11 E não hei de eu ter compaixão da grande cidade de Nínive em que há mais de cento e vinte mil pessoas que não sabem discernir entre a sua mão direita e a esquerda, e também muito gado?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.