Hebreus 9
Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs NVT
1 Babuge babu bítiar bubabaj úboñ wal ekan Aláemit bíteŋen ; bajene ᵽoᵽ babe ni mof yaŋ yal Aláemit.
1 A primeira aliança tinha regras para a adoração, bem como um santuário terreno.
2 Maagen mamu, ni baj fúggut fabaje gutoŋ gúuba fiileni. Dó ni futoŋ fafu fítiar fafu fo guvoge me "Tiñ talu táñai me," bajen dó sihandia ni ᵽoᵽ etabul yay yal eremben unaĉ waw wo gújie me Aláemit. Ñáraru Tiñ talu tafaŋ me n’tíñaie|src="bk00278c.tif" size="span" copy="Louise Bass & Horace Knowles" ref="Híbori 9.2"
2 Esse tabernáculo era dividido em duas partes. Na primeira, ficava o candelabro e a mesa com os pães da presença. Essa parte era chamada lugar santo.
3 Ñáraru fúggut faufu bajene gábil gamindene futoŋ fafu fúutten fafu fo guvoge me "Tiñ talu tafaŋ me n’tíñaie" ; futoŋ faufu ufu búsol fítiar fafu.
3 Depois, havia uma cortina e, atrás dela, a segunda parte, chamada lugar santíssimo.
4 Bajen dó tiñ tacokori ni éurus to nihi gusaen uyew. Ni baj dó ᵽoᵽ ekes yay yaa babuge babu yo guŋare éurus min gufut yo ᵽooyo. Dó n’ekes yauyu baj ró jíkanuma jacokori ni éurus jabaje mitiñ mamu mo guvoge me mana ; baj ró ᵽoᵽ egol yay yal Aaroŋ yabil me ejef, ni baj ró may sival sasu sabaᵽo me dó úboñ waw waamme guñen úbileni me.
4 Nessa parte ficava o altar de ouro para o incenso e a arca da aliança, inteiramente coberta de ouro. Dentro da arca havia um vaso de ouro contendo maná, a vara de Arão que floresceu e as tábuas de pedra da aliança.
5 Fatiya ekes yay bajene sinetal sal úuwenum waw wo guvoge me ĉerubeŋ, sagitene búoh Aláemit umu to. Eúruŋa ubes úuwenum wauwu néggub tiñ talu to Aláemit aallore me util waw. Bare maer let ᵽan tinah talu tal éᵽajul waf wauwu.
5 Sobre a arca ficavam os querubins da glória divina, cuja sombra se estendia por cima do lugar de expiação. Mas agora não é o momento de explicar essas coisas em detalhes.
6 No waf wauwu ubaŋi mee uban, uteŋenaaw nihi gunogen funah-ó-funah ni futoŋ fafu fítiar faa fúggut fafu gúkero ekan bíteŋenil.
6 Quando tudo estava preparado, os sacerdotes entravam regularmente no lugar santo para cumprir seus deveres sagrados.
7 Bare futoŋ fafu fúutten fafu, afan uteŋenaaw o bare nah’anogen dó, ñanur émit-émit. Mat’anogen dó o mb’aogenut físim fal ehaj yásimeni Aláemit bi eallor util waw ᵽe, wola fumumol ni ᵽoᵽ wal ésuh yay.
7 Mas apenas o sumo sacerdote, e só uma vez por ano, entrava no lugar santíssimo. Ele sempre apresentava o sangue do sacrifício pelos próprios pecados e pelos pecados que o povo havia cometido por ignorância.
8 Biinum Banabe bigitengiten mamu búoh bulago babu bajow me mbaa Tiñ talu tafaŋ me n’tíñaie mati ᵽan bípeguli futoŋ fafu fítiar fafu fo to.
8 Com essas regras, o Espírito Santo mostra que o caminho para o lugar santíssimo não havia sido aberto enquanto o primeiro tabernáculo continuava em uso.
9 Dáru bigitenum bi ni wolal : waf wauwu ugitengiten búoh úteŋen wauwu ni bísimen babu baa sihaj sakanei me bi n’Aláemit sújuut siĉil biinum an aam ni mukanay maumu min bukur.
9 Essa é uma ilustração que aponta para o tempo presente, pois as ofertas e os sacrifícios que os sacerdotes apresentam não podem criar no adorador uma consciência totalmente limpa.
10 Gúboñ gaugu, gúboñ gom gaa fitiñ, marem, gájellul tíj to. Kakan gúboñ gal ejonen enil arafuhow go Aláemit asene bi no najae me ekan waf waw ᵽe n’uvugulet.
10 Tratava-se apenas de alimentos e bebidas e várias cerimônias de purificação; eram regras externas, válidas apenas até que se estabelecesse um sistema melhor.
11 Bare Kirista najoulojow ti ávi uteŋena ala waf waw wáari me waamme n’éjoul ; nanogene ni Fúggut fafaŋe gájalo ban ni fufaŋ jáari, fo guñen gal arafuhow gucokorut, yaamme búoh falet faa mof me.
11 Cristo se tornou o Sumo Sacerdote de todos os benefícios agora presentes. Ele entrou naquele tabernáculo maior e mais perfeito no céu, que não foi feito por mãos humanas nem faz parte deste mundo criado.
12 Kirista nanogenogen ñanur, ban ño bare, Tiñ talu tafaŋ dó me n’tíñaie ; ájaenumut ró físim faa gújehel ni gurafen, bare til físimol faŋafo naŋare min aallor utilolal bándor.
12 Com seu próprio sangue, e não com o sangue de bodes e bezerros, entrou no lugar santíssimo de uma vez por todas e garantiu redenção eterna.
13 Bítinar físim gújehel ni gújin ni ᵽoᵽ éfit bukugay baa buyan basaenisaen sújue sukuren sinil bugan. Iní me mamu,
13 Se, portanto, o sangue de bodes e bezerros e as cinzas de uma novilha purificavam o corpo de quem estava cerimonialmente impuro,
14 bu ñer físim Kirista mati fufaŋ me ekurenolal ? Nasenorosenoro Aláemit ni búkanum baa Biinum babu bábaerit me o m’babajut gatil gánogan bi ekuren uinumolal, min mbi uhalal bakanerolal bájaenumeolal me bi n’eĉet yay ban nuh’ukanal Aláemit ahu aroŋ me bíteŋen.
14 imaginem como o sangue de Cristo purificará nossa consciência das obras mortas, para que adoremos o Deus vivo. Pois, pelo poder do Espírito eterno, Cristo ofereceu a si mesmo a Deus como sacrifício perfeito.
15 Yo eĉil me Kirista náni ajaa-bulago ahu ala babuge buvugul. Mamu, nemme eĉelol ebabaj bi eallor util waw wabaj me ni babuge babu bítiar babu, kan bugan bugagu bugo Aláemit avoh me gújue guyab gafum gagu gábaerit me go nalobil me mala go.
15 Por isso ele é o mediador da nova aliança, para que todos que são chamados recebam a herança eterna que foi prometida. Porque Cristo morreu para libertá-los do castigo dos pecados que haviam cometido sob a primeira aliança.
16 An alob me mala gajae me gafumol ban nahiĉ yo ahato, balama gafum gaugu gukano, wote giteni ŋanno ca búoh an ahumu naĉeĉet.
16 Quando alguém deixa um testamento, é necessário comprovar a morte daquele que o fez.
17 Maagen mamu, gafum gaugu mati gúju gukano an ahumu ni buroŋ ; no najae me eĉet, no til gúju me gukano.
17 O testamento só se torna válido após a morte da pessoa. Enquanto ela ainda estiver viva, o testamento não entra em vigor.
18 Mala gajogor gagu gútiar go Aláemit ajogor me ni Móis, gaĉila gújuut gubaj físim m’báuyout.
18 É por isso que até mesmo a primeira aliança foi sancionada com o sangue.
19 No Móis ajanga me aban bújoŋor ésuh yay ᵽe wo gúboñ gagu gulob me ᵽe, naŋar físim faa bájin, faa bájehel, ni mal águñor ; mbiban naŋar bíbil bújugah abboñen ni jian jaa jununuh jaju jo guvoge me hisop aboj ró min ájellul élebur yay yaa gúboñ gagu ni ᵽoᵽ bugan bugagu ᵽe.
19 Depois de ler todos os mandamentos da lei a todo o povo, Moisés pegou o sangue de novilhos e de bodes, e também água, e os aspergiu com ramos de hissopo e lã vermelha sobre o Livro da Lei e sobre todo o povo.
20 Aban naagil : « Dáre físim fafu faliŋen me gajogor gagu go Aláemit aagul me jujoh go wáriw. »
20 Em seguida, disse: “Este sangue confirma a aliança que Deus fez com vocês”.
21 Ñer Móis naŋar físim fafu min ájellul ᵽoᵽ fúggut fafu, ni gañ gagu ᵽe go guŋare me min gukan Aláemit bíteŋen.
21 Da mesma forma, aspergiu com sangue o tabernáculo e todos os utensílios usados nos serviços sagrados.
22 Ti gúboñ gagu gulob yo me, maageima waf waw ᵽe ni físim ukurenei, ban gaboket util gújuut gubaj físim m’báuyout.
22 De fato, segundo a lei, quase tudo era purificado com sangue, pois sem derramamento de sangue não há perdão.
23 Eno ñer úsimen wauwu nuh’ukuren ulihorum waw waa waf waw waamme n’émit, kan rorene úsimen wafaŋe uĉila jáari bi ekuren waf wauwu faŋawo waamme n’émit.
23 Assim, as representações das coisas no céu tiveram de ser purificadas com o sangue de animais. As verdadeiras coisas celestiais, porém, tiveram de ser purificadas com sacrifícios muitos superiores.
24 Maagen mamu, Kirista anogenut ni fúggut fo guñen arafuhow gucokore fañumen me éni bilihorum bare baa Tiñ talu táñai me taa maagen taamme n’émit. Bare til nanogenogen n’émit yay faŋayo ak’ailo ró maer bújoŋor Aláemit mololal.
24 Pois Cristo não entrou num santuário feito por mãos humanas, mera representação do santuário verdadeiro no céu. Ele entrou no próprio céu, a fim de agora se apresentar diante de Deus em nosso favor.
25 Aníut ti bugagu ufan uteŋena. Bugo gunogenenogen émit-émit Tiñ talu tafaŋ me n’tíñaie ni físim ró fal ehaj. Aĉila ñanur bare nasenoroe ní bísimen, aban nanogen n’émit yay faŋayo.
25 E ele não entrou no céu para oferecer a si mesmo repetidamente, como o sumo sacerdote aqui na terra, que todos os anos entra no lugar santíssimo com o sangue de um animal.
26 Lelen mo, kan ᵽan asenoroen ni bísimen ñammeŋe kábiriŋ ni buju babu baa mof mamu. Bare hum maagen mamu, maer ni gunah gauge gaam maa gúsola, Kirista naraŋuloraŋ ñanur ban bae, bi esenoro aĉila fumumol ní bísimen bi enemen gatil gagu.
26 Se fosse assim, ele precisaria ter morrido muitas vezes, desde o princípio do mundo. Mas agora, no fim dos tempos, ele apareceu uma vez por todas para remover o pecado mediante sua própria morte em sacrifício.
27 Ti arafuhow nah’aĉet me ñanur bare, ᵽúrto Aláemit nataliŋol,
27 E, assim como cada pessoa está destinada a morrer uma só vez, e depois disso vem o julgamento,
28 mo may Kirista asenoro me ñanur bare ban bae ní bísimen bi éᵽuren util waa bugan gammeŋe. Ban ᵽan abil áraŋul áutten, let bi éᵽuren util waw, bare bi eᵽagen bugan bugagu gaamme n’enah ni sommen dó ébbañul yay yola.
28 também Cristo foi oferecido como sacrifício uma só vez para tirar os pecados de muitos. Ele voltará, não para tratar de nossos pecados, mas para trazer salvação a todos que o aguardam com grande expectativa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.