Hebreus 6

Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Yo eĉil me maer uakenal nubajal gaffas gal an afan, min úgalal baligener babu bítiar balobeolal maa mala Kirista. Ulelal n’ebbañ únubulal gúĉit gagu gaa baligener babu, gaamme : etey bakaner babu bájaenume me mbal eĉet min úinenal n’Aláemit,
1 Assim, vamos em frente a fim de chegarmos ao ensinamento de adultos, deixando para trás as primeiras lições da mensagem de Cristo. Nós não vamos colocar de novo as bases dessa mensagem, isto é, a necessidade de abandonar uma vida inútil e de crer em Deus;
2 baligener babu balob me mala gábatise gagu ni mala eremben guñen ni fuhow an, mala gailo gagu gaa gaĉet me ni mala bataliŋ babu búsola.
2 o ensinamento a respeito dos batismos e da cerimônia de pôr as mãos sobre os cristãos; e a ressurreição dos mortos e o julgamento eterno.
3 Uakenal min ujaal gayoŋ ! Mamu nujaale ukanal, eno me Aláemit namaŋe.
3 Vamos em frente! E, se Deus quiser, é isso o que faremos.
4 — ausente —
4 Como é que as pessoas que abandonaram a fé podem se arrepender de novo? Elas já estavam na luz de Deus. Já haviam experimentado o dom do céu e recebido a sua parte do Espírito Santo.
5 — ausente —
5 Já haviam conhecido por experiência que a palavra de Deus é boa e tinham experimentado os poderes do mundo que há de vir.
6 — ausente —
6 Mas depois abandonaram a fé. É impossível levar essas pessoas a se arrependerem de novo, pois estão crucificando outra vez o Filho de Deus e zombando publicamente dele.
7 No ettam émere mal mamu mo émit yay elubulo me eogen to me, ban nebuh mitiñ bi ni bugan bugagu bugo eañi me molil, Aláemit ᵽan ásonien yo.
7 Deus abençoa a terra que recebe a chuva, a qual muitas vezes cai sobre ela e produz plantas úteis para aqueles que trabalham nela.
8 Bare, íni me eile mufokon maa sijeŋ ter ukohoh, ebajut nafa yánoyan ; Aláemit mati ᵽio natab yo, ban ñer ᵽan ebil esaeni.
8 Mas a terra que produz mato e espinhos não serve para nada; ela corre o perigo de ser amaldiçoada por Deus e acaba sendo queimada.
9 Gutióli bugo júbboli me nár, hani min julob me gurim gauge gátañi maa, bare bae jibaje gafium gámah ni buru. Wóli jiffase búoh buru ubugu ni bulago babu báari me, bájaenume me bi ni gaᵽah gagu.
9 Porém, ainda que falemos dessa maneira, meus queridos irmãos, estamos certos de que vocês têm as melhores bênçãos que vêm da salvação.
10 Aláemit alet Aláemit aĉolut : mát’ájumor burokul bo jurok me ni ᵽoᵽ gábboliul go júbboliol me n’eramben yay yo jirambene me gutiul ejangara bi funah faa jama.
10 Deus não é injusto. Ele não esquece o trabalho que vocês fizeram nem o amor que lhe mostraram na ajuda que deram e ainda estão dando aos seus irmãos na fé.
11 Wo wóli jimaŋ me, wo uomme ánoan ni buru abaj buaken bi no jae me ebao, min mbi wo buru jifium me n’uinumul búoh ᵽan jibaj wo ukano ᵽoowo.
11 O nosso profundo desejo é que cada um de vocês continue com entusiasmo até o fim, para que, de fato, recebam o que esperam.
12 Jambi jíllelen, bare til jilagen buroŋ babu baa bugan bugagu bugo gáinenil ni gaakenil siŋallil me bacam babu bo Aláemit alob me esen.
12 Não queremos que se tornem preguiçosos, mas que sejam como os que creem e têm paciência, para que assim recebam o que Deus prometeu.
13 No Aláemit alob me esen Aburaham waf, nabbabat asenol. Nemme bajut an ace afaŋe aĉila Aláemit o mb’ábbatum me ni gajaol, nabbabat aya ni aĉila fumumol
13 Deus fez a promessa a Abraão e jurou cumpri-la. E, como não havia ninguém maior do que ele mesmo, Deus jurou pelo seu próprio nome.
14 aah : « Ᵽan ísonieni n’eseni gabulaken gammeŋer. »
14 Ele disse a Abraão: “Eu prometo que abençoarei você ricamente e lhe darei muitos descendentes.”
15 Maagen mamu Aburaham nanah ni gafium dó, ban may nayab wo Aláemit alobol me esen.
15 Abraão teve paciência e por isso recebeu o que Deus havia prometido.
16 Bugan bugagu nihi gúni mee n’ebbat, ᵽan gubbat ni gajow gal an afaŋil, ban ñer gabbat gaugu ᵽan gufoh síceŋor sánosan sáju me sibaj n’etulil.
16 Quando alguém jura, usa o nome de uma pessoa que é maior do que ele, e o juramento acaba com qualquer discussão.
17 Ban Aláemit namaŋe agiten ŋanno ca bugan bugagu gaat me guyab gáji gagu go nalob me mala go gaa búoh mát’ámus ábahen wo nalob me ; yo eĉil me nabbat bi eĉimen wo nalob me.
17 Deus quis deixar bem claro aos que iam receber o que ele havia prometido que jamais mudaria a sua decisão. Por isso, junto com a promessa, fez o juramento.
18 Nemme Aláemit nd’abij, waf úuba ñer uwe wájuut úbaheni, wo uomme : min alob me esen Aburaham waf, ni ᵽoᵽ gabbat gagu. Yo eĉil me ñer, wolal jabaj me fúuroum ni o ᵽan ubajal buaken babu bal étuh liŋ ni gáhagum gagu go nasenolal me.
18 Portanto, há duas coisas que não podem ser mudadas, e a respeito delas Deus não pode mentir. E assim nós, que encontramos segurança nele, nos sentimos muito encorajados a nos manter firmes na esperança que nos foi dada.
19 Gáhagum gaugu gúnini bi ni wolal ti fulankar fafu faa yaalorolal. Guliliŋ tir ban mifiumay mom ; gújaenumolal úk’úᵽural gábil gagu gaminden me ñáraru gávi gagu gaamme n’émit, bi ñáraru ni tiñ talu táñai me.
19 Essa esperança mantém segura e firme a nossa vida, assim como a âncora mantém seguro o barco. Ela passa pela cortina do templo do céu e entra no Lugar Santíssimo celestial.
20 Tiñ tautu, Yésu amundolal anogen to bi épegulolal bulago babu. Nabbanno áni ateŋena ámah bi nánonan, ti Melikisedek ánien mo me.
20 Foi lá que, para o nosso bem, Jesus entrou antes de nós. E ele se tornou para sempre o Grande Sacerdote , na ordem do sacerdócio de Melquisedeque.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.