Hebreus 6
Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs ACF
1 Yo eĉil me maer uakenal nubajal gaffas gal an afan, min úgalal baligener babu bítiar balobeolal maa mala Kirista. Ulelal n’ebbañ únubulal gúĉit gagu gaa baligener babu, gaamme : etey bakaner babu bájaenume me mbal eĉet min úinenal n’Aláemit,
1 Por isso, deixando os rudimentos da doutrina de Cristo, prossigamos até à perfeição, não lançando de novo o fundamento do arrependimento de obras mortas e de fé em Deus,
2 baligener babu balob me mala gábatise gagu ni mala eremben guñen ni fuhow an, mala gailo gagu gaa gaĉet me ni mala bataliŋ babu búsola.
2 E da doutrina dos batismos, e da imposição das mãos, e da ressurreição dos mortos, e do juízo eterno.
3 Uakenal min ujaal gayoŋ ! Mamu nujaale ukanal, eno me Aláemit namaŋe.
3 E isto faremos, se Deus o permitir.
4 — ausente —
4 Porque é impossível que os que já uma vez foram iluminados, e provaram o dom celestial, e se fizeram participantes do Espírito Santo,
5 — ausente —
5 E provaram a boa palavra de Deus, e as virtudes do século futuro,
6 — ausente —
6 E recaíram, sejam outra vez renovados para arrependimento; pois assim, quanto a eles, de novo crucificam o Filho de Deus, e o expõem ao vitupério.
7 No ettam émere mal mamu mo émit yay elubulo me eogen to me, ban nebuh mitiñ bi ni bugan bugagu bugo eañi me molil, Aláemit ᵽan ásonien yo.
7 Porque a terra que embebe a chuva, que muitas vezes cai sobre ela, e produz erva proveitosa para aqueles por quem é lavrada, recebe a bênção de Deus;
8 Bare, íni me eile mufokon maa sijeŋ ter ukohoh, ebajut nafa yánoyan ; Aláemit mati ᵽio natab yo, ban ñer ᵽan ebil esaeni.
8 Mas a que produz espinhos e abrolhos, é reprovada, e perto está da maldição; o seu fim é ser queimada.
9 Gutióli bugo júbboli me nár, hani min julob me gurim gauge gátañi maa, bare bae jibaje gafium gámah ni buru. Wóli jiffase búoh buru ubugu ni bulago babu báari me, bájaenume me bi ni gaᵽah gagu.
9 Mas de vós, ó amados, esperamos coisas melhores, e coisas que acompanham a salvação, ainda que assim falamos.
10 Aláemit alet Aláemit aĉolut : mát’ájumor burokul bo jurok me ni ᵽoᵽ gábboliul go júbboliol me n’eramben yay yo jirambene me gutiul ejangara bi funah faa jama.
10 Porque Deus não é injusto para se esquecer da vossa obra, e do trabalho do amor que para com o seu nome mostrastes, enquanto servistes aos santos; e ainda servis.
11 Wo wóli jimaŋ me, wo uomme ánoan ni buru abaj buaken bi no jae me ebao, min mbi wo buru jifium me n’uinumul búoh ᵽan jibaj wo ukano ᵽoowo.
11 Mas desejamos que cada um de vós mostre o mesmo cuidado até ao fim, para completa certeza da esperança;
12 Jambi jíllelen, bare til jilagen buroŋ babu baa bugan bugagu bugo gáinenil ni gaakenil siŋallil me bacam babu bo Aláemit alob me esen.
12 Para que vos não façais negligentes, mas sejais imitadores dos que pela fé e paciência herdam as promessas.
13 No Aláemit alob me esen Aburaham waf, nabbabat asenol. Nemme bajut an ace afaŋe aĉila Aláemit o mb’ábbatum me ni gajaol, nabbabat aya ni aĉila fumumol
13 Porque, quando Deus fez a promessa a Abraão, como não tinha outro maior por quem jurasse, jurou por si mesmo,
14 aah : « Ᵽan ísonieni n’eseni gabulaken gammeŋer. »
14 Dizendo: Certamente, abençoando te abençoarei, e multiplicando te multiplicarei.
15 Maagen mamu Aburaham nanah ni gafium dó, ban may nayab wo Aláemit alobol me esen.
15 E assim, esperando com paciência, alcançou a promessa.
16 Bugan bugagu nihi gúni mee n’ebbat, ᵽan gubbat ni gajow gal an afaŋil, ban ñer gabbat gaugu ᵽan gufoh síceŋor sánosan sáju me sibaj n’etulil.
16 Porque os homens certamente juram por alguém superior a eles, e o juramento para confirmação é, para eles, o fim de toda a contenda.
17 Ban Aláemit namaŋe agiten ŋanno ca bugan bugagu gaat me guyab gáji gagu go nalob me mala go gaa búoh mát’ámus ábahen wo nalob me ; yo eĉil me nabbat bi eĉimen wo nalob me.
17 Por isso, querendo Deus mostrar mais abundantemente a imutabilidade do seu conselho aos herdeiros da promessa, se interpôs com juramento;
18 Nemme Aláemit nd’abij, waf úuba ñer uwe wájuut úbaheni, wo uomme : min alob me esen Aburaham waf, ni ᵽoᵽ gabbat gagu. Yo eĉil me ñer, wolal jabaj me fúuroum ni o ᵽan ubajal buaken babu bal étuh liŋ ni gáhagum gagu go nasenolal me.
18 Para que por duas coisas imutáveis, nas quais é impossível que Deus minta, tenhamos a firme consolação, nós, os que pomos o nosso refúgio em reter a esperança proposta;
19 Gáhagum gaugu gúnini bi ni wolal ti fulankar fafu faa yaalorolal. Guliliŋ tir ban mifiumay mom ; gújaenumolal úk’úᵽural gábil gagu gaminden me ñáraru gávi gagu gaamme n’émit, bi ñáraru ni tiñ talu táñai me.
19 A qual temos como âncora da alma, segura e firme, e que penetra até ao interior do véu,
20 Tiñ tautu, Yésu amundolal anogen to bi épegulolal bulago babu. Nabbanno áni ateŋena ámah bi nánonan, ti Melikisedek ánien mo me.
20 Onde Jesus, nosso precursor, entrou por nós, feito eternamente sumo sacerdote, segundo a ordem de Melquisedeque.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.