Hebreus 4
Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs NVI
1 Ñer gáelo gagu go Aláemit alob me bi esenolal, naroŋ bae n’ejoh to. Kan ñer jíkanum jambi ace ni buru ábbur enogen ni gáelo gaugu.
1 Visto que nos foi deixada a promessa de entrarmos no descanso de Deus, temamos que algum de vocês pense que tenha falhado.
2 Maagen mamu, nuyabalyab Firim fafu Fásum me fal Aláemit ti may sipayolal gufan guyab fo me. Bare firim faufu fubajut nafa yánoyan ni bugo, mata no guun fo me guyabut fo ni gáinen dó.
2 Pois as boas novas foram pregadas também a nós, tanto quanto a eles; mas a mensagem que eles ouviram de nada lhes valeu, pois não foi acompanhada de fé por aqueles que a ouviram.
3 Molil Aláemit alob me mala go aah :
3 Pois nós, os que cremos, é que entramos naquele descanso, conforme Deus disse: "Assim jurei na minha ira: Jamais entrarão no meu descanso" — embora as suas obras estivessem concluídas desde a criação do mundo.
4 Maagen mamu, baje tice ni Bahiĉer babu talobe maa funah fafu futogen fafu ni gúuba tuoh : « Aláemit náeloe funah fafu futogen ni gúuba, o bakaner burokol ᵽe abanl. »
4 Pois em certo lugar ele falou sobre o sétimo dia, nestas palavras: "No sétimo dia Deus descansou de toda obra que realizara".
5 Ban mul firim fafu fo nimundum me ilobul fuoseh : « Mati gúmus gúffus to nimaŋen me mb’isenil gáelo gagu gúmbamm. »
5 E de novo, na passagem citada há pouco, diz: "Jamais entrarão no meu descanso".
6 Bugan bugagu gamundum me guun firim faufu fásum mee gunonut ni gáelo gagu go Aláemit alob me esenil, dó ᵽe mata gúttunutol. Bare bi maer bae baje guce gájue gunogen ni gáelo gaugu.
6 Entretanto, resta entrarem alguns naquele descanso, e aqueles a quem anteriormente as boas novas foram pregadas não entraram, por causa da desobediência.
7 Yo eĉil me Aláemit nabbañ abet funah fice faamme "jama". Ᵽioboᵽio, nalob mala funah faufu ni butum baa David, ni firim faufu fauneni mee talu faah me :
7 Por isso Deus estabelece outra vez um determinado dia, chamando-o "hoje", ao declarar muito tempo depois, por meio de Davi, de acordo com o que fora dito antes: "Se hoje vocês ouvirem a sua voz, não endureçam o coração".
8 Ban, enoen me Sósue natogene árur ésuh yay ni gáelo gaugu, Aláemit mat’aloben búsol mala funah mul fice.
8 Porque, se Josué lhes tivesse dado descanso, Deus não teria falado posteriormente a respeito de outro dia.
9 Mamu ñer, bugan bugagu bugal Aláemit gújue gubaj gáelo gace gánie ti gagu go Aláemit áelo me funah fafu futogen fafu ni gúuba.
9 Assim, ainda resta um descanso sabático para o povo de Deus;
10 Ban, an anogen me ni gáelo gaugu go Aláemit akan me, an ahumu ᵽan áelo ni burokol ᵽoobo ti may Aláemit áelo me ni bola.
10 pois todo aquele que entra no descanso de Deus, também descansa das suas obras, como Deus descansou das suas.
11 Kan ñer uakenal min mb’unonal ni gáelo gaugu : ukanal mánoman jamb’ace ni wolal alat éttun Firim Aláemit ban ñer nahat gánonum gagu gájaenume me bi ni gáelo gagu, ti sipayolal gufan gaamen me ni gafit gagu gukan mo me.
11 Portanto, esforcemo-nos por entrar nesse descanso, para que ninguém venha a cair, seguindo aquele exemplo de desobediência.
12 Nuffasale ᵽe búoh firim Aláemit furondoŋ ban ni fubaj sembe sal egoren bugan ; fufaŋe gañeh gafoje gánogan gañege n’ulam go waamme úuba, funogenogen bi ñáraru iki fufaĉ yaalor, biinum, súhoulorum ni mukuh mal evul ; fo nihi figiten me gamaŋ gagu ni uᵽinor waw wal arafuhow.
12 Pois a palavra de Deus é viva e eficaz, e mais afiada que qualquer espada de dois gumes; ela penetra ao ponto de dividir alma e espírito, juntas e medulas, e julga os pensamentos e intenções do coração.
13 Bajut búuwenum bice bakoᵽe bújoŋor Aláemit : waf waw ᵽe ufululifulul úni enil erakel bújoŋorol, aĉila o nuotal me ugitenal wo nukanal me ᵽe ni buroŋolal.
13 Nada, em toda a criação, está oculto aos olhos de Deus. Tudo está descoberto e exposto diante dos olhos daquele a quem havemos de prestar contas.
14 Nubajale afan uteŋena ámah anone n’émit bi to n’Aláemit, aamme Añolol Yésu. Kan ujogal liŋ ni gáinen gagu go nulobale me mala go bújoŋor ésuh yay.
14 Portanto, visto que temos um grande sumo sacerdote que adentrou os céus, Jesus, o Filho de Deus, apeguemo-nos com toda a firmeza à fé que professamos,
15 Ubajutal afan uteŋena ájuut ateb manur ni wolal sílam sasu so gabajutolal sembe gúŋareul me ; o til wánowan gulihwolih n’aĉila bi ebelol ni gatil ti gulige wo me ni wolal, bare tuᵽ, hani gatil ganur abajut go.
15 pois não temos um sumo sacerdote que não possa compadecer-se das nossas fraquezas, mas sim alguém que, como nós, passou por todo tipo de tentação, porém, sem pecado.
16 Kan ñer ulofal ni gafium dó efenjeŋ yay yal Aláemit. Nammemmeŋ gáji bi ni wolal, ᵽan arumolal enil, ᵽan asenolal gájiol ban ᵽan arambenolal nánonan no nusoholaalol.
16 Assim sendo, aproximemo-nos do trono da graça com toda a confiança, a fim de recebermos misericórdia e encontrarmos graça que nos ajude no momento da necessidade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.