Hebreus 4
Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs ARA
1 Ñer gáelo gagu go Aláemit alob me bi esenolal, naroŋ bae n’ejoh to. Kan ñer jíkanum jambi ace ni buru ábbur enogen ni gáelo gaugu.
1 Temamos, portanto, que, sendo-nos deixada a promessa de entrar no descanso de Deus, suceda parecer que algum de vós tenha falhado.
2 Maagen mamu, nuyabalyab Firim fafu Fásum me fal Aláemit ti may sipayolal gufan guyab fo me. Bare firim faufu fubajut nafa yánoyan ni bugo, mata no guun fo me guyabut fo ni gáinen dó.
2 Porque também a nós foram anunciadas as boas-novas, como se deu com eles; mas a palavra que ouviram não lhes aproveitou, visto não ter sido acompanhada pela fé naqueles que a ouviram.
3 Molil Aláemit alob me mala go aah :
3 Nós, porém, que cremos, entramos no descanso, conforme Deus tem dito: Assim, jurei na minha ira: Não entrarão no meu descanso. Embora, certamente, as obras estivessem concluídas desde a fundação do mundo.
4 Maagen mamu, baje tice ni Bahiĉer babu talobe maa funah fafu futogen fafu ni gúuba tuoh : « Aláemit náeloe funah fafu futogen ni gúuba, o bakaner burokol ᵽe abanl. »
4 Porque, em certo lugar, assim disse, no tocante ao sétimo dia: E descansou Deus, no sétimo dia, de todas as obras que fizera.
5 Ban mul firim fafu fo nimundum me ilobul fuoseh : « Mati gúmus gúffus to nimaŋen me mb’isenil gáelo gagu gúmbamm. »
5 E novamente, no mesmo lugar: Não entrarão no meu descanso.
6 Bugan bugagu gamundum me guun firim faufu fásum mee gunonut ni gáelo gagu go Aláemit alob me esenil, dó ᵽe mata gúttunutol. Bare bi maer bae baje guce gájue gunogen ni gáelo gaugu.
6 Visto, portanto, que resta entrarem alguns nele e que, por causa da desobediência, não entraram aqueles aos quais anteriormente foram anunciadas as boas-novas,
7 Yo eĉil me Aláemit nabbañ abet funah fice faamme "jama". Ᵽioboᵽio, nalob mala funah faufu ni butum baa David, ni firim faufu fauneni mee talu faah me :
7 de novo, determina certo dia, Hoje, falando por Davi, muito tempo depois, segundo antes fora declarado: Hoje, se ouvirdes a sua voz, não endureçais o vosso coração.
8 Ban, enoen me Sósue natogene árur ésuh yay ni gáelo gaugu, Aláemit mat’aloben búsol mala funah mul fice.
8 Ora, se Josué lhes houvesse dado descanso, não falaria, posteriormente, a respeito de outro dia.
9 Mamu ñer, bugan bugagu bugal Aláemit gújue gubaj gáelo gace gánie ti gagu go Aláemit áelo me funah fafu futogen fafu ni gúuba.
9 Portanto, resta um repouso para o povo de Deus.
10 Ban, an anogen me ni gáelo gaugu go Aláemit akan me, an ahumu ᵽan áelo ni burokol ᵽoobo ti may Aláemit áelo me ni bola.
10 Porque aquele que entrou no descanso de Deus, também ele mesmo descansou de suas obras, como Deus das suas.
11 Kan ñer uakenal min mb’unonal ni gáelo gaugu : ukanal mánoman jamb’ace ni wolal alat éttun Firim Aláemit ban ñer nahat gánonum gagu gájaenume me bi ni gáelo gagu, ti sipayolal gufan gaamen me ni gafit gagu gukan mo me.
11 Esforcemo-nos, pois, por entrar naquele descanso, a fim de que ninguém caia, segundo o mesmo exemplo de desobediência.
12 Nuffasale ᵽe búoh firim Aláemit furondoŋ ban ni fubaj sembe sal egoren bugan ; fufaŋe gañeh gafoje gánogan gañege n’ulam go waamme úuba, funogenogen bi ñáraru iki fufaĉ yaalor, biinum, súhoulorum ni mukuh mal evul ; fo nihi figiten me gamaŋ gagu ni uᵽinor waw wal arafuhow.
12 Porque a palavra de Deus é viva, e eficaz, e mais cortante do que qualquer espada de dois gumes, e penetra até ao ponto de dividir alma e espírito, juntas e medulas, e é apta para discernir os pensamentos e propósitos do coração.
13 Bajut búuwenum bice bakoᵽe bújoŋor Aláemit : waf waw ᵽe ufululifulul úni enil erakel bújoŋorol, aĉila o nuotal me ugitenal wo nukanal me ᵽe ni buroŋolal.
13 E não há criatura que não seja manifesta na sua presença; pelo contrário, todas as coisas estão descobertas e patentes aos olhos daquele a quem temos de prestar contas.
14 Nubajale afan uteŋena ámah anone n’émit bi to n’Aláemit, aamme Añolol Yésu. Kan ujogal liŋ ni gáinen gagu go nulobale me mala go bújoŋor ésuh yay.
14 Tendo, pois, a Jesus, o Filho de Deus, como grande sumo sacerdote que penetrou os céus, conservemos firmes a nossa confissão.
15 Ubajutal afan uteŋena ájuut ateb manur ni wolal sílam sasu so gabajutolal sembe gúŋareul me ; o til wánowan gulihwolih n’aĉila bi ebelol ni gatil ti gulige wo me ni wolal, bare tuᵽ, hani gatil ganur abajut go.
15 Porque não temos sumo sacerdote que não possa compadecer-se das nossas fraquezas; antes, foi ele tentado em todas as coisas, à nossa semelhança, mas sem pecado.
16 Kan ñer ulofal ni gafium dó efenjeŋ yay yal Aláemit. Nammemmeŋ gáji bi ni wolal, ᵽan arumolal enil, ᵽan asenolal gájiol ban ᵽan arambenolal nánonan no nusoholaalol.
16 Acheguemo-nos, portanto, confiadamente, junto ao trono da graça, a fim de recebermos misericórdia e acharmos graça para socorro em ocasião oportuna.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.