Hebreus 4

Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Ñer gáelo gagu go Aláemit alob me bi esenolal, naroŋ bae n’ejoh to. Kan ñer jíkanum jambi ace ni buru ábbur enogen ni gáelo gaugu.
1 Temamos, pois, que, porventura, deixada a promessa de entrar no seu repouso, pareça que algum de vós fique para trás.
2 Maagen mamu, nuyabalyab Firim fafu Fásum me fal Aláemit ti may sipayolal gufan guyab fo me. Bare firim faufu fubajut nafa yánoyan ni bugo, mata no guun fo me guyabut fo ni gáinen dó.
2 Porque também a nós foram pregadas as boas-novas, como a eles, mas a palavra da pregação nada lhes aproveitou, porquanto não estava misturada com a fé naqueles que a ouviram.
3 Molil Aláemit alob me mala go aah :
3 Porque nós, os que temos crido, entramos no repouso, tal como disse: Assim, jurei na minha ira que não entrarão no meu repouso; embora as suas obras estivessem acabadas desde a fundação do mundo.
4 Maagen mamu, baje tice ni Bahiĉer babu talobe maa funah fafu futogen fafu ni gúuba tuoh : « Aláemit náeloe funah fafu futogen ni gúuba, o bakaner burokol ᵽe abanl. »
4 Porque, em certo lugar, disse assim do dia sétimo: E repousou Deus de todas as suas obras no sétimo dia.
5 Ban mul firim fafu fo nimundum me ilobul fuoseh : « Mati gúmus gúffus to nimaŋen me mb’isenil gáelo gagu gúmbamm. »
5 E outra vez neste lugar: Não entrarão no meu repouso.
6 Bugan bugagu gamundum me guun firim faufu fásum mee gunonut ni gáelo gagu go Aláemit alob me esenil, dó ᵽe mata gúttunutol. Bare bi maer bae baje guce gájue gunogen ni gáelo gaugu.
6 Visto, pois, que resta que alguns entrem nele e que aqueles a quem primeiro foram pregadas as boas-novas não entraram por causa da desobediência,
7 Yo eĉil me Aláemit nabbañ abet funah fice faamme "jama". Ᵽioboᵽio, nalob mala funah faufu ni butum baa David, ni firim faufu fauneni mee talu faah me :
7 determina, outra vez, um certo dia, Hoje, dizendo por Davi, muito tempo depois, como está dito: Hoje, se ouvirdes a sua voz, não endureçais o vosso coração.
8 Ban, enoen me Sósue natogene árur ésuh yay ni gáelo gaugu, Aláemit mat’aloben búsol mala funah mul fice.
8 Porque, se Josué lhes houvesse dado repouso, não falaria, depois disso, de outro dia.
9 Mamu ñer, bugan bugagu bugal Aláemit gújue gubaj gáelo gace gánie ti gagu go Aláemit áelo me funah fafu futogen fafu ni gúuba.
9 Portanto, resta ainda um repouso para o povo de Deus.
10 Ban, an anogen me ni gáelo gaugu go Aláemit akan me, an ahumu ᵽan áelo ni burokol ᵽoobo ti may Aláemit áelo me ni bola.
10 Porque aquele que entrou no seu repouso, ele próprio repousou de suas obras, como Deus das suas.
11 Kan ñer uakenal min mb’unonal ni gáelo gaugu : ukanal mánoman jamb’ace ni wolal alat éttun Firim Aláemit ban ñer nahat gánonum gagu gájaenume me bi ni gáelo gagu, ti sipayolal gufan gaamen me ni gafit gagu gukan mo me.
11 Procuremos, pois, entrar naquele repouso, para que ninguém caia no mesmo exemplo de desobediência.
12 Nuffasale ᵽe búoh firim Aláemit furondoŋ ban ni fubaj sembe sal egoren bugan ; fufaŋe gañeh gafoje gánogan gañege n’ulam go waamme úuba, funogenogen bi ñáraru iki fufaĉ yaalor, biinum, súhoulorum ni mukuh mal evul ; fo nihi figiten me gamaŋ gagu ni uᵽinor waw wal arafuhow.
12 Porque a palavra de Deus é viva, e eficaz, e mais penetrante do que qualquer espada de dois gumes, e penetra até à divisão da alma, e do espírito, e das juntas e medulas, e é apta para discernir os pensamentos e intenções do coração.
13 Bajut búuwenum bice bakoᵽe bújoŋor Aláemit : waf waw ᵽe ufululifulul úni enil erakel bújoŋorol, aĉila o nuotal me ugitenal wo nukanal me ᵽe ni buroŋolal.
13 E não há criatura alguma encoberta diante dele; antes, todas as coisas estão nuas e patentes aos olhos daquele com quem temos de tratar.
14 Nubajale afan uteŋena ámah anone n’émit bi to n’Aláemit, aamme Añolol Yésu. Kan ujogal liŋ ni gáinen gagu go nulobale me mala go bújoŋor ésuh yay.
14 Visto que temos um grande sumo sacerdote, Jesus, Filho de Deus, que penetrou nos céus, retenhamos firmemente a nossa confissão.
15 Ubajutal afan uteŋena ájuut ateb manur ni wolal sílam sasu so gabajutolal sembe gúŋareul me ; o til wánowan gulihwolih n’aĉila bi ebelol ni gatil ti gulige wo me ni wolal, bare tuᵽ, hani gatil ganur abajut go.
15 Porque não temos um sumo sacerdote que não possa compadecer-se das nossas fraquezas; porém um que, como nós, em tudo foi tentado, mas sem pecado.
16 Kan ñer ulofal ni gafium dó efenjeŋ yay yal Aláemit. Nammemmeŋ gáji bi ni wolal, ᵽan arumolal enil, ᵽan asenolal gájiol ban ᵽan arambenolal nánonan no nusoholaalol.
16 Cheguemos, pois, com confiança ao trono da graça, para que possamos alcançar misericórdia e achar graça, a fim de sermos ajudados em tempo oportuno.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.