Hebreus 4

Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ñer gáelo gagu go Aláemit alob me bi esenolal, naroŋ bae n’ejoh to. Kan ñer jíkanum jambi ace ni buru ábbur enogen ni gáelo gaugu.
1 Portanto, visto que nos foi deixada a promessa de entrar no descanso de Deus, tenhamos cuidado para não parecer que algum de vocês deixou de alcançá-la.
2 Maagen mamu, nuyabalyab Firim fafu Fásum me fal Aláemit ti may sipayolal gufan guyab fo me. Bare firim faufu fubajut nafa yánoyan ni bugo, mata no guun fo me guyabut fo ni gáinen dó.
2 Porque também a nós foram anunciadas as boas-novas, exatamente como aconteceu com eles. Mas a palavra que eles ouviram não lhes trouxe proveito, porque não foram unidos por meio da fé com aqueles que a ouviram.
3 Molil Aláemit alob me mala go aah :
3 Nós, porém, que cremos, entramos no descanso, conforme Deus disse: “Assim, jurei na minha ira: ‘Não entrarão no meu descanso.’” Ele disse isso, mesmo que as obras já estivessem concluídas desde a fundação do mundo.
4 Maagen mamu, baje tice ni Bahiĉer babu talobe maa funah fafu futogen fafu ni gúuba tuoh : « Aláemit náeloe funah fafu futogen ni gúuba, o bakaner burokol ᵽe abanl. »
4 Porque, em certo lugar, assim disse a respeito do sétimo dia: “No sétimo dia, Deus descansou de todas as obras que tinha feito.”
5 Ban mul firim fafu fo nimundum me ilobul fuoseh : « Mati gúmus gúffus to nimaŋen me mb’isenil gáelo gagu gúmbamm. »
5 E, novamente, no mesmo lugar: “Não entrarão no meu descanso.”
6 Bugan bugagu gamundum me guun firim faufu fásum mee gunonut ni gáelo gagu go Aláemit alob me esenil, dó ᵽe mata gúttunutol. Bare bi maer bae baje guce gájue gunogen ni gáelo gaugu.
6 Visto, portanto, que resta entrarem alguns naquele descanso e que, por causa da desobediência, não entraram aqueles aos quais anteriormente foram anunciadas as boas-novas,
7 Yo eĉil me Aláemit nabbañ abet funah fice faamme "jama". Ᵽioboᵽio, nalob mala funah faufu ni butum baa David, ni firim faufu fauneni mee talu faah me :
7 de novo, determina certo dia, “hoje”, falando por Davi, muito tempo depois, segundo antes tinha sido declarado: “Hoje, se ouvirem a sua voz, não endureçam o coração.”
8 Ban, enoen me Sósue natogene árur ésuh yay ni gáelo gaugu, Aláemit mat’aloben búsol mala funah mul fice.
8 Ora, se Josué lhes tivesse dado descanso, não falaria, posteriormente, a respeito de outro dia.
9 Mamu ñer, bugan bugagu bugal Aláemit gújue gubaj gáelo gace gánie ti gagu go Aláemit áelo me funah fafu futogen fafu ni gúuba.
9 Portanto, resta um repouso sabático para o povo de Deus.
10 Ban, an anogen me ni gáelo gaugu go Aláemit akan me, an ahumu ᵽan áelo ni burokol ᵽoobo ti may Aláemit áelo me ni bola.
10 Porque aquele que entrou no descanso de Deus, também ele mesmo descansou de suas obras, como Deus descansou das suas.
11 Kan ñer uakenal min mb’unonal ni gáelo gaugu : ukanal mánoman jamb’ace ni wolal alat éttun Firim Aláemit ban ñer nahat gánonum gagu gájaenume me bi ni gáelo gagu, ti sipayolal gufan gaamen me ni gafit gagu gukan mo me.
11 Portanto, esforcemo-nos por entrar naquele descanso, a fim de que ninguém caia, segundo aquele exemplo de desobediência.
12 Nuffasale ᵽe búoh firim Aláemit furondoŋ ban ni fubaj sembe sal egoren bugan ; fufaŋe gañeh gafoje gánogan gañege n’ulam go waamme úuba, funogenogen bi ñáraru iki fufaĉ yaalor, biinum, súhoulorum ni mukuh mal evul ; fo nihi figiten me gamaŋ gagu ni uᵽinor waw wal arafuhow.
12 Porque a palavra de Deus é viva e eficaz, e mais cortante do que qualquer espada de dois gumes, e penetra até o ponto de dividir alma e espírito, juntas e medulas, e é apta para julgar os pensamentos e propósitos do coração.
13 Bajut búuwenum bice bakoᵽe bújoŋor Aláemit : waf waw ᵽe ufululifulul úni enil erakel bújoŋorol, aĉila o nuotal me ugitenal wo nukanal me ᵽe ni buroŋolal.
13 E não há criatura que não seja manifesta na sua presença; pelo contrário, todas as coisas estão descobertas e expostas aos olhos daquele a quem temos de prestar contas.
14 Nubajale afan uteŋena ámah anone n’émit bi to n’Aláemit, aamme Añolol Yésu. Kan ujogal liŋ ni gáinen gagu go nulobale me mala go bújoŋor ésuh yay.
14 Tendo, pois, Jesus, o Filho de Deus, como grande sumo sacerdote que adentrou os céus, conservemos firmes a nossa confissão.
15 Ubajutal afan uteŋena ájuut ateb manur ni wolal sílam sasu so gabajutolal sembe gúŋareul me ; o til wánowan gulihwolih n’aĉila bi ebelol ni gatil ti gulige wo me ni wolal, bare tuᵽ, hani gatil ganur abajut go.
15 Porque não temos sumo sacerdote que não possa se compadecer das nossas fraquezas; pelo contrário, ele foi tentado em todas as coisas, à nossa semelhança, mas sem pecado.
16 Kan ñer ulofal ni gafium dó efenjeŋ yay yal Aláemit. Nammemmeŋ gáji bi ni wolal, ᵽan arumolal enil, ᵽan asenolal gájiol ban ᵽan arambenolal nánonan no nusoholaalol.
16 Portanto, aproximemo-nos do trono da graça com confiança, a fim de recebermos misericórdia e encontrarmos graça para ajuda em momento oportuno.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.