Gênesis 48
Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs ARIB
1 Ᵽúrto, n’guboñ guoh Susef ᵽayol násomusomut. Ñer naŋar úᵽurol gúuba, Manase bugo ni Efuraim, min akay bujugol.
1 Depois destas coisas disseram a José: Eis que teu pai está enfermo. Então José tomou consigo os seus dois filhos, Manassés e Efraim.
2 Israel (dóemme gajow Sakob go Aláemit akanol me) no guogol me áᵽurol umu n’éjoul bi bujugol, naakulenor min ailo anamo ni buraol.
2 Disse alguém a Jacó: Eis que José, teu olho, vem ter contigo. E esforçando-se Israel, sentou-se sobre a cama.
3 No Susef aĉilo me, naagol : « Aláemit-Sembe náᵽullomᵽur baubu Lús ni mof mamu maa Kanaan. Násonienom,
3 E disse Jacó a José: O Deus Todo-Poderoso me apareceu em Luz, na terra de Canaã, e me abençoou,
4 aban naagom : “Ᵽan iseni gabugor gámah, min mb’úni ᵽay afan ala guil gajae ebugor iki gummeŋen súsuh. Gabulaken guñoli, ᵽan isenil mof maume maa Kanaan, min guogen mo bi nánonan.” »
4 e me disse: Eis que te farei frutificar e te multiplicarei; tornar-te-ei uma multidão de povos e darei esta terra à tua descendência depois de ti, em possessão perpétua.
5 Nabbañ aagol : « Guñoli gúuba Efuraim ni Manase bugo nubaj me babe Esíp bala itoguli bo, ᵽan ijogil ti búgumbam. Ñer ᵽan gúni búgumbam ti Ruben ni Simioŋ.
5 Agora, pois, os teus dois filhos, que nasceram na terra do Egito antes que eu viesse a ti no Egito, são meus: Efraim e Manassés serão meus, como Rúben e Simeão;
6 Bare guñoli bugo nujae me ebaj búsolil, bugo gujae me éni búguiya ; ᵽan guyab bijisil ni mof gutiil gufan.
6 mas a prole que tiveres depois deles será tua; segundo o nome de seus irmãos serão eles chamados na sua herança.
7 No níoleul me baubu Padan-Aram, bala iĉigul Efarata ni mof mamu maa Kanaan, jai Raĉel naĉelom ni guñen wóli n’éjoul. Nifogulol bo galam bulago babu bal Efarata, yaamme Betuleem. Mola ᵽan ijoh me guñoli ubugu ti búgumbam. »
7 Quando eu vinha de Padã, morreu-me Raquel no caminho, na terra de Canaã, quando ainda faltava alguma distância para chegar a Efrata; sepultei-a ali no caminho que vai dar a Efrata, isto é, Belém.
8 — ausente —
8 Quando Israel viu os filhos de José, perguntou: Quem são estes?
9 — ausente —
9 Respondeu José a seu pai: Eles são meus filhos, que Deus me tem dado aqui. Continuou Israel: Traze-mos aqui, e eu os abençoarei.
10 — ausente —
10 Os olhos de Israel, porém, se tinham escurecido por causa da velhice, de modo que não podia ver. José, pois, fê-los chegar a ele; e ele os beijou e os abraçou.
11 Naban naah Susef : « Iínenenut ᵽan ibbañ ijuh buuli, katin Aláemit naroŋe bi esenom guñoli ijuh. »
11 E Israel disse a José: Eu não cuidara ver o teu rosto; e eis que Deus me fez ver também a tua descendência.
12 Ñer Susef náannul guñolol n’guboŋ ᵽayol min aĉila áñuᵽ bi to n’ettam.
12 Então José os tirou dos joelhos de seu pai; e inclinou-se à terra diante da sua face.
13 Mbiban Susef najoh guñolol ni guñen, Efuraim n’gañen gárib, Manase n’gañen gamay. Mo kan me, Efuraim nabbañ n’gañen Sakob gamay, min Manase áni n’gáribol. Min ñer alofenil o.
13 E José tomou os dois, a Efraim com a sua mão direita, à esquerda de Israel, e a Manassés com a sua mão esquerda, à direita de Israel, e assim os fez chegar a ele.
14 Bare Sakob nalajor guñenol min gáribol gurembor ni fuhow Efuraim aamme apuma, gamayol n’gúni ni fuhow Manase til aamme afamma.
14 Mas Israel, estendendo a mão direita, colocou-a sobre a cabeça de Efraim, que era o menor, e a esquerda sobre a cabeça de Manassés, dirigindo as mãos assim propositadamente, sendo embora este o primogênito.
15 Nasen Susef gásumay naagol :
15 E abençoou a José, dizendo: O Deus em cuja presença andaram os meus pais Abraão e Isaque, o Deus que tem sido o meu pastor durante toda a minha vida até este dia,
16 Amalaka ahu áᵽunnom me ni maarat mánoman, mb’asenil gásumay !
16 o anjo que me tem livrado de todo o mal, abençoe estes mancebos, e seja chamado neles o meu nome, e o nome de meus pois Abraão e Isaque; e multipliquem-se abundantemente no meio da terra.
17 Susef no najuh me búoh ᵽayol gañenol gárib naŋare aremben ni fuhow Efuraim aamme til apuma, súmutol iki amaŋ éᵽuren go bi eremben ni fuhow Manase,
17 Vendo José que seu pai colocava a mão direita sobre a cabeça de Efraim, foi-lhe isso desagradável; levantou, pois, a mão de seu pai, para a transpor da cabeça de Efraim para a cabeça de Manassés.
18 min aagol : « Apa, nulillim ! Manase aamme afamma, ni fuhow aĉila nuote uremben gañeni gárib. »
18 E José disse a seu pai: Nãa assim, meu pai, porque este é o primogênito; põe a mão direita sobre a sua cabeça.
19 Bare ᵽayol nalat naagol : « Añúm, niffase bae. Gabugor Manase ᵽan gújalo may iki guᵽilo ésuh. Bare gal atiol apuma ᵽan gufaŋ go iki guilen súsuh sammemmeŋ. »
19 Mas seu pai, recusando, disse: Eu o sei, meu filho, eu o sei; ele também se tornará um povo, ele também será grande; contudo o seu irmão menor será maior do que ele, e a sua descendência se tornará uma multidão de nações.
20 Funah faufu, Israel násonien guñol Susef naagil : « Ni ujow waw wolul bugal Israel gujae me maer ésonien bugan min guoh : “Mb’Aláemit akani maaro ti nakan me Efuraim bugo ni Manase !” » Mamu nakan me Efuraim ayab gayoŋ Manase.
20 Assim os abençoou naquele dia, dizendo: Por ti Israel abençoará e dirá: Deus te faça como Efraim e como Manassés. E pôs a Efraim diante de Manassés.
21 Mbiban naah Susef : « Eĉet niñum, bare Aláemit ᵽan ajow búsolul min abbañulul bi n’ésuh sipayul gufan.
21 Depois disse Israel a José: Eis que eu morro; mas Deus será convosco, e vos fará tornar para a terra de vossos pais.
22 Ᵽan iseni bo bijis bufaŋ baa gutii, baamme ésuh yay yaa Siĉem. Yo niyab me ni guñen bugal Amor, bugo niham me ni gafojeom ni fuŋajenom. »
22 E eu te dou um pedaço de terra a mais do que a teus irmãos, o qual tomei com a minha espada e com o meu arco da mão dos amorreus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 48, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.