Gênesis 39
Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs ARA
1 Kan bugal Isimael gájaenum me Susef bi ni mof mamu mal Esíp, gunomenolnomen ace áine gajaol Potifar, ala bo Esíp. O ávula ávi nam, ban náni afan upoyaol.
1 José foi levado ao Egito, e Potifar, oficial de Faraó, comandante da guarda, egípcio, comprou-o dos ismaelitas que o tinham levado para lá.
2 Atúla umu búsol Susef, ban wáfowaf nakane, ni wári. Potifar naŋarol aĉin ni yaŋol.
2 O Senhor era com José, que veio a ser homem próspero; e estava na casa de seu senhor egípcio.
3 Najuh búoh Atúla umu búsol Susef nakanol ápiraet ni wáfowaf.
3 Vendo Potifar que o Senhor era com ele e que tudo o que ele fazia o Senhor prosperava em suas mãos,
4 Ñer Potifar násum ni o, ban naŋarol nah’arokol. Namaŋol nár iki asenol yaŋol ni fubajol ᵽe aogenol.
4 logrou José mercê perante ele, a quem servia; e ele o pôs por mordomo de sua casa e lhe passou às mãos tudo o que tinha.
5 Ni mútut mamu no nakan mo me, Atúla násonienol min wafol ᵽe úari, dó ᵽe mala Susef. Gásonien gagu gal Atúla n’gúni ni wafol ᵽe, újogum ni yaŋol bi n’ulagol ró.
5 E, desde que o fizera mordomo de sua casa e sobre tudo o que tinha, o Senhor abençoou a casa do egípcio por amor de José; a bênção do Senhor estava sobre tudo o que tinha, tanto em casa como no campo.
6 Nahat fubajol ᵽe n’guñen Susef. Uᵽúren me fitiñol, abbañut agor waf uce.
6 Potifar tudo o que tinha confiou às mãos de José, de maneira que, tendo-o por mordomo, de nada sabia, além do pão com que se alimentava. José era formoso de porte e de aparência.
7 N’gúni ró gúni, aar Potifar nátalloulol ak’aagol : « Ujóul ufiya ! »
7 Aconteceu, depois destas coisas, que a mulher de seu senhor pôs os olhos em José e lhe disse: Deita-te comigo.
8 Susef nalat naagol : « Let nujuge búoh ni mútut no neemme tale, afanom abbañut akan búlar bánoban dáre ni yaŋol. Nahale n’gañenom wafol ᵽe wo nabaj me.
8 Ele, porém, recusou e disse à mulher do seu senhor: Tem-me por mordomo o meu senhor e não sabe do que há em casa, pois tudo o que tem me passou ele às minhas mãos.
9 Abbañut abaj dáre sembe iki sifaŋ súmbam, áfirenutom wáfowaf, let me egor aw aamme aarol. Ñer níjue ᵽiaŋ ikan waf wáhojie ti wauwu min itil n’Aláemit ? »
9 Ele não é maior do que eu nesta casa e nenhuma coisa me vedou, senão a ti, porque és sua mulher; como, pois, cometeria eu tamanha maldade e pecaria contra Deus?
10 Gunah émit ᵽe náh’ákail arondopenol mala gafilo, bare nalat euttenol, hani elofol.
10 Falando ela a José todos os dias, e não lhe dando ele ouvidos, para se deitar com ela e estar com ela,
11 Funah fice, Susef nanogen ni yaŋ yay bi ekan burokol, toker urokaaw m’baleto.
11 sucedeu que, certo dia, veio ele a casa, para atender aos negócios; e ninguém dos de casa se achava presente.
12 Ñer aare ahu najoh gájuool min aagol : « Ujaa ufiya ! » Bare Susef nahat gájuool ni gañenol min áteil áᵽur tíyaŋ.
12 Então, ela o pegou pelas vestes e lhe disse: Deita-te comigo; ele, porém, deixando as vestes nas mãos dela, saiu, fugindo para fora.
13 Aare ahu no najuh me búoh Susef nahamenolhamen gájuool min atey áᵽur,
13 Vendo ela que ele fugira para fora, mas havia deixado as vestes nas mãos dela,
14 návogul urokaaw naagil : « Juluj ᵽaa, áinom naŋallo an ala Híbori min ajelolal. Najoulo ak’atogom dó bi gafilo n’ínje, bare niya gáᵽib gámah.
14 chamou pelos homens de sua casa e lhes disse: Vede, trouxe-nos meu marido este hebreu para insultar-nos; veio até mim para se deitar comigo; mas eu gritei em alta voz.
15 Ñer no naunom me íᵽib nivoh nímoro, natey cab áᵽur ni yaŋ yay, ban nahato gájuool n’galambom. »
15 Ouvindo ele que eu levantava a voz e gritava, deixou as vestes ao meu lado e saiu, fugindo para fora.
16 Ᵽúrto, aare ahu naogen gájuo gagu bi no áinol abbanno me.
16 Conservou ela junto de si as vestes dele, até que seu senhor tornou a casa.
17 Nabbañ alobol firim fafu fanur fafu naagol : « Amigel ahu úiya ala Híbori o nuŋalóli me, nakelo atogom bi gafilo n’ínje.
17 Então, lhe falou, segundo as mesmas palavras, e disse: O servo hebreu, que nos trouxeste, veio ter comigo para insultar-me;
18 — ausente —
18 quando, porém, levantei a voz e gritei, ele, deixando as vestes ao meu lado, fugiu para fora.
19 — ausente —
19 Tendo o senhor ouvido as palavras de sua mulher, como lhe tinha dito: Desta maneira me fez o teu servo; então, se lhe acendeu a ira.
20 Naboñ gujoh Susef iki gubaŋol ni fipeh umigel ávi ahu.
20 E o senhor de José o tomou e o lançou no cárcere, no lugar onde os presos do rei estavam encarcerados; ali ficou ele na prisão.
21 Atúla umu búsolol. Nagitenol músumol ak’akan min gaunor gubaj n’etulil o ni afan fipeh fafu.
21 O Senhor , porém, era com José, e lhe foi benigno, e lhe deu mercê perante o carcereiro;
22 Afan ahu ñer nakanol áni ni fuhow gupalol ᵽe bugo gupeh ró me. Bajut waf ukani ró o m’báĉibbenut wo.
22 o qual confiou às mãos de José todos os presos que estavam no cárcere; e ele fazia tudo quanto se devia fazer ali.
23 Afan ahu abbañut agor wo nahat me n’gañen Susef, mata Atúla aamme ni o násoniesonien búlarol ᵽe.
23 E nenhum cuidado tinha o carcereiro de todas as coisas que estavam nas mãos de José, porquanto o Senhor era com ele, e tudo o que ele fazia o Senhor prosperava.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 39, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.