Gênesis 39
Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs ARIB
1 Kan bugal Isimael gájaenum me Susef bi ni mof mamu mal Esíp, gunomenolnomen ace áine gajaol Potifar, ala bo Esíp. O ávula ávi nam, ban náni afan upoyaol.
1 José foi levado ao Egito; e Potifar, oficial de Faraó, capitão da guarda, egípcio, comprou-o da mão dos ismaelitas que o haviam levado para lá.
2 Atúla umu búsol Susef, ban wáfowaf nakane, ni wári. Potifar naŋarol aĉin ni yaŋol.
2 Mas o Senhor era com José, e ele tornou-se próspero; e estava na casa do seu senhor, o egípcio.
3 Najuh búoh Atúla umu búsol Susef nakanol ápiraet ni wáfowaf.
3 E viu o seu senhor que Deus era com ele, e que fazia prosperar em sua mão tudo quanto ele empreendia.
4 Ñer Potifar násum ni o, ban naŋarol nah’arokol. Namaŋol nár iki asenol yaŋol ni fubajol ᵽe aogenol.
4 Assim José achou graça aos olhos dele, e o servia; de modo que o fez mordomo da sua casa, e entregou na sua mão tudo o que tinha.
5 Ni mútut mamu no nakan mo me, Atúla násonienol min wafol ᵽe úari, dó ᵽe mala Susef. Gásonien gagu gal Atúla n’gúni ni wafol ᵽe, újogum ni yaŋol bi n’ulagol ró.
5 Desde que o pôs como mordomo sobre a sua casa e sobre todos os seus bens, o Senhor abençoou a casa do egípcio por amor de José; e a bênção do Senhor estava sobre tudo o que tinha, tanto na casa como no campo.
6 Nahat fubajol ᵽe n’guñen Susef. Uᵽúren me fitiñol, abbañut agor waf uce.
6 Potifar deixou tudo na mão de José, de maneira que nada sabia do que estava com ele, a não ser do pão que comia. Ora, José era formoso de porte e de semblante.
7 N’gúni ró gúni, aar Potifar nátalloulol ak’aagol : « Ujóul ufiya ! »
7 E aconteceu depois destas coisas que a mulher do seu senhor pôs os olhos em José, e lhe disse: Deita-te comigo.
8 Susef nalat naagol : « Let nujuge búoh ni mútut no neemme tale, afanom abbañut akan búlar bánoban dáre ni yaŋol. Nahale n’gañenom wafol ᵽe wo nabaj me.
8 Mas ele recusou, e disse à mulher do seu senhor: Eis que o meu senhor não sabe o que está comigo na sua casa, e entregou em minha mão tudo o que tem;
9 Abbañut abaj dáre sembe iki sifaŋ súmbam, áfirenutom wáfowaf, let me egor aw aamme aarol. Ñer níjue ᵽiaŋ ikan waf wáhojie ti wauwu min itil n’Aláemit ? »
9 ele não é maior do que eu nesta casa; e nenhuma coisa me vedou, senão a ti, porquanto és sua mulher. Como, pois, posso eu cometer este grande mal, e pecar contra Deus?
10 Gunah émit ᵽe náh’ákail arondopenol mala gafilo, bare nalat euttenol, hani elofol.
10 Entretanto, ela instava com José dia após dia; ele, porém, não lhe dava ouvidos, para se deitar com ela, ou estar com ela.
11 Funah fice, Susef nanogen ni yaŋ yay bi ekan burokol, toker urokaaw m’baleto.
11 Mas sucedeu, certo dia, que entrou na casa para fazer o seu serviço; e nenhum dos homens da casa estava lá dentro.
12 Ñer aare ahu najoh gájuool min aagol : « Ujaa ufiya ! » Bare Susef nahat gájuool ni gañenol min áteil áᵽur tíyaŋ.
12 Então ela, pegando-o pela capa, lhe disse: Deita-te comigo! Mas ele, deixando a capa na mão dela, fugiu, escapando para fora.
13 Aare ahu no najuh me búoh Susef nahamenolhamen gájuool min atey áᵽur,
13 Quando ela viu que ele deixara a capa na mão dela e fugira para fora,
14 návogul urokaaw naagil : « Juluj ᵽaa, áinom naŋallo an ala Híbori min ajelolal. Najoulo ak’atogom dó bi gafilo n’ínje, bare niya gáᵽib gámah.
14 chamou pelos homens de sua casa, e disse-lhes: Vede! meu marido trouxe-nos um hebreu para nos insultar; veio a mim para se deitar comigo, e eu gritei em alta voz;
15 Ñer no naunom me íᵽib nivoh nímoro, natey cab áᵽur ni yaŋ yay, ban nahato gájuool n’galambom. »
15 e ouvigiu-se para ela no caminho, e disse: Vem, deixa-me deixou, aqui a sua capa e fugiu, escapando para fora.
16 Ᵽúrto, aare ahu naogen gájuo gagu bi no áinol abbanno me.
16 Ela guardou a capa consigo, até que o senhor dele voltou a casa.
17 Nabbañ alobol firim fafu fanur fafu naagol : « Amigel ahu úiya ala Híbori o nuŋalóli me, nakelo atogom bi gafilo n’ínje.
17 Então falou-lhe conforme as mesmas palavras, dizendo: O servo hebreu, que nos trouxeste, veio a mim para me insultar;
18 — ausente —
18 mas, levantando eu a voz e gritando, ele deixou comigo a capa e fugiu para fora.
19 — ausente —
19 Tendo o seu senhor ouvido as palavras de sua mulher, que lhe falava, dizendo: Desta maneira me fez teu servo, a sua ira se acendeu.
20 Naboñ gujoh Susef iki gubaŋol ni fipeh umigel ávi ahu.
20 Então o senhor de José o tomou, e o lançou no cárcere, no lugar em que os presos do rei estavam encarcerados; e ele ficou ali no cárcere.
21 Atúla umu búsolol. Nagitenol músumol ak’akan min gaunor gubaj n’etulil o ni afan fipeh fafu.
21 O Senhor, porém, era com José, estendendo sobre ele a sua benignidade e dando-lhe graça aos olhos do carcereiro,
22 Afan ahu ñer nakanol áni ni fuhow gupalol ᵽe bugo gupeh ró me. Bajut waf ukani ró o m’báĉibbenut wo.
22 o qual entregou na mão de José todos os presos que estavam no cárcere; e era José quem ordenava tudo o que se fazia ali.
23 Afan ahu abbañut agor wo nahat me n’gañen Susef, mata Atúla aamme ni o násoniesonien búlarol ᵽe.
23 E o carcereiro não tinha cuidado de coisa alguma que estava na mão de José, porquanto o Senhor era com ele, fazendo prosperar tudo quanto ele empreendia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 39, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.