Gênesis 33
Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs NVI
1 Ᵽúrto, Sakob najuh atiol Esau o n’éjoul ni buganol gaamme sikeme sibbagir (400). Naŋar guñolol agabor Lea, Raĉel ni urokail gaamme Biliha ni Siliᵽa, ánoan guñolol.
1 Quando Jacó olhou e viu que Esaú estava se aproximando, com quatrocentos homens, dividiu as crianças entre Lia, Raquel e as duas servas.
2 Mb’aban naŋar Biliha ni Siliᵽa ni guñolil guyab gayoŋ ; Lea ni guñolol n’gurukenil, min Raĉel ni añolol Susef gúni gúsola.
2 Colocou as servas e os seus filhos à frente, Lia e seus filhos depois, e Raquel com José por último.
3 Mbiban, aĉila faŋaol nákail ayab gayoŋ. Min ásilen bi n’ettam ñono futoh ni ñúuba bi etoh bo atiol.
3 Ele mesmo passou à frente e, ao aproximar-se do seu irmão, curvou-se até o chão sete vezes.
4 Bare til no Esau ajugol me, nahat náteil iki guemor. Nálloŋol min gukaw bugo éubail.
4 Mas Esaú correu ao encontro de Jacó e abraçou-se ao seu pescoço, e o beijou. E eles choraram.
5 Mbiban, Esau najuh waareaw ni uñiaw naagol : « Dáuru bugay guomme búsoli ? » Naagol : « Dáru guñolom bugo Aláemit asenom me. »
5 Então Esaú ergueu o olhar e viu as mulheres e as crianças. E perguntou: "Quem são estes? " Jacó respondeu: "São os filhos que Deus concedeu ao teu servo".
6 Ñer urokaaw n’gúloful ni guñolil ró iki may gúsilen to.
6 Então as servas e os seus filhos se aproximaram e se curvaram.
7 Ᵽúrto, Lea ni guñolol n’gúkail gukan mo may. Min Raĉel bugo ni Susef gúni gúsola.
7 Depois, Lia e os seus filhos vieram e se curvaram. Por último, chegaram José e Raquel, e também se curvaram.
8 Esau naagol : « Sukore sasu sammeŋ me so niemorulo me ni so baubu, bi wa me ᵽe ? » Naagol : « So ᵽe bi éjii, min mb’ujogom wári. »
8 Esaú perguntou: "O que você pretende com todos os rebanhos que encontrei pelo caminho? " "Ser bem recebido por ti, meu senhor", respondeu Jacó.
9 Naagol : « Atiom, fubajom fiᵽiloom. Ubaŋ wafi bi n’aw ! »
9 Disse, porém, Esaú: "Eu já tenho muito, meu irmão. Guarde para você o que é seu".
10 Sakob naagol : « Jamb’ukanom me ! Iní me uroŋutom n’ejoh ni fiiñ, uŋar wo níjiei me. Ejugomi énini ti ejuh buul Aláemit, mala min uyabom me wári.
10 Mas Jacó insistiu: "Não! Se te agradaste de mim, aceita este presente de minha parte, porque ver a tua face é como contemplar a face de Deus; além disso, tu me recebeste tão bem!
11 Yo eĉil me neege uyab wo niboñuli me, mata Aláemit nakakan bulagoom bútuen min ibaj waf waw ᵽe wo nimaŋ me. » Min ahehoreol me, Esau ñer nahabo nayab.
11 Aceita, pois, o presente que te foi trazido, pois Deus tem sido favorável para comigo, e eu já tenho tudo o que necessito". Jacó tanto insistiu que Esaú acabou aceitando.
12 Ᵽúrto, naah Sakob : « Maer ñer uiyal nujaal ! Ᵽan ítineni. »
12 Então disse Esaú: "Vamos seguir em frente. Eu o acompanharei".
13 Sakob naagol : « Atiom, nuffase hum búoh añil let an abaje sembe. Ban ᵽoᵽ ubbarum waw ni síbe sasu saamme n’garafen, sibaje gákanum gámah. Hani funah fanur barebare sijae ejow yal evagen, ᵽan siĉet ᵽe.
13 Jacó, porém, lhe disse: "Meu senhor sabe que as crianças são frágeis e que estão sob os meus cuidados ovelhas e vacas que amamentam suas crias. Se forçá-las demais na caminhada, um só dia que seja, todo o rebanho morrerá.
14 Yo eĉil me nimaŋe uyabom gayoŋ. Min ínje irukenul sukoreom ni guñolom min jújoul jatito-jatito, iki jutoli bo Seir. »
14 Por isso, meu senhor, vai à frente do teu servo, e eu sigo atrás, devagar, no passo dos rebanhos e das crianças, até que eu chegue ao meu senhor em Seir".
15 Naagol : « Ñer ᵽan ihali to guce ni buganom bugo jijaorulo me, min mbi gútinenuli. » Naagol : « Jamb’uyoh bo ! Samen gajamor gúni n’etulola, ᵽiloe. »
15 Esaú sugeriu: "Permita-me, então, deixar alguns homens com você". Jacó perguntou: "Mas para quê, meu senhor? Ter sido bem recebido já me foi suficiente! "
16 Ñer Esau nabbañ dó ake búot mbaa Seir.
16 Naquele dia Esaú voltou para Seir.
17 Sakob aĉila najow bi Sukot, bo nateᵽ me yaŋ bi ni o, nailen to ᵽoᵽ uteb mb’úni uner bi ni sukoreol. Yo eĉil me n’gusen tiñ tautu gajow gagu gaa Sukot (dóemme "uteb").
17 Jacó, todavia, foi para Sucote, onde construiu uma casa para si e abrigos para o seu gado. Foi por isso que o lugar recebeu o nome de Sucote.
18 Ᵽúrto, najow ak’aĉih apuñol n’ésuh yay yaa Siĉem ni mof mamu maa Kanaan. To ñer bújaorol, bainnulol me baubu Padan-Aram, bítij me. Min ailen to gúgulol lof ésuh yay.
18 Tendo voltado de Padã-Arã, Jacó chegou a salvo à cidade de Siquém, em Canaã, e acampou próximo da cidade.
19 Nanom mof maumu to naamme n’guñen guñol Hamor, aju me Siĉem, butum ukib wono ekeme waa síralam.
19 Por cem peças de prata comprou dos filhos de Hamor, pai de Siquém, a parte do campo onde tinha armado acampamento.
20 Nailen to may físimenum navoh fo El Elohe Israel (dóemme "Aláemit aamme ala Israel").
20 Ali edificou um altar e lhe chamou El Elohe Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 33, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.