Gênesis 33
Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs ARA
1 Ᵽúrto, Sakob najuh atiol Esau o n’éjoul ni buganol gaamme sikeme sibbagir (400). Naŋar guñolol agabor Lea, Raĉel ni urokail gaamme Biliha ni Siliᵽa, ánoan guñolol.
1 Levantando Jacó os olhos, viu que Esaú se aproximava, e com ele quatrocentos homens. Então, passou os filhos a Lia, a Raquel e às duas servas.
2 Mb’aban naŋar Biliha ni Siliᵽa ni guñolil guyab gayoŋ ; Lea ni guñolol n’gurukenil, min Raĉel ni añolol Susef gúni gúsola.
2 Pôs as servas e seus filhos à frente, Lia e seus filhos atrás deles e Raquel e José por últimos.
3 Mbiban, aĉila faŋaol nákail ayab gayoŋ. Min ásilen bi n’ettam ñono futoh ni ñúuba bi etoh bo atiol.
3 E ele mesmo, adiantando-se, prostrou-se à terra sete vezes, até aproximar-se de seu irmão.
4 Bare til no Esau ajugol me, nahat náteil iki guemor. Nálloŋol min gukaw bugo éubail.
4 Então, Esaú correu-lhe ao encontro e o abraçou; arrojou-se-lhe ao pescoço e o beijou; e choraram.
5 Mbiban, Esau najuh waareaw ni uñiaw naagol : « Dáuru bugay guomme búsoli ? » Naagol : « Dáru guñolom bugo Aláemit asenom me. »
5 Daí, levantando os olhos, viu as mulheres e os meninos e disse: Quem são estes contigo? Respondeu-lhe Jacó: Os filhos com que Deus agraciou a teu servo.
6 Ñer urokaaw n’gúloful ni guñolil ró iki may gúsilen to.
6 Então, se aproximaram as servas, elas e seus filhos, e se prostraram.
7 Ᵽúrto, Lea ni guñolol n’gúkail gukan mo may. Min Raĉel bugo ni Susef gúni gúsola.
7 Chegaram também Lia e seus filhos e se prostraram; por último chegaram José e Raquel e se prostraram.
8 Esau naagol : « Sukore sasu sammeŋ me so niemorulo me ni so baubu, bi wa me ᵽe ? » Naagol : « So ᵽe bi éjii, min mb’ujogom wári. »
8 Perguntou Esaú: Qual é o teu propósito com todos esses bandos que encontrei? Respondeu Jacó: Para lograr mercê na presença de meu senhor.
9 Naagol : « Atiom, fubajom fiᵽiloom. Ubaŋ wafi bi n’aw ! »
9 Então, disse Esaú: Eu tenho muitos bens, meu irmão; guarda o que tens.
10 Sakob naagol : « Jamb’ukanom me ! Iní me uroŋutom n’ejoh ni fiiñ, uŋar wo níjiei me. Ejugomi énini ti ejuh buul Aláemit, mala min uyabom me wári.
10 Mas Jacó insistiu: Não recuses; se logrei mercê diante de ti, peço-te que aceites o meu presente, porquanto vi o teu rosto como se tivesse contemplado o semblante de Deus; e te agradaste de mim.
11 Yo eĉil me neege uyab wo niboñuli me, mata Aláemit nakakan bulagoom bútuen min ibaj waf waw ᵽe wo nimaŋ me. » Min ahehoreol me, Esau ñer nahabo nayab.
11 Peço-te, pois, recebe o meu presente, que eu te trouxe; porque Deus tem sido generoso para comigo, e tenho fartura. E instou com ele, até que o aceitou.
12 Ᵽúrto, naah Sakob : « Maer ñer uiyal nujaal ! Ᵽan ítineni. »
12 Disse Esaú: Partamos e caminhemos; eu seguirei junto de ti.
13 Sakob naagol : « Atiom, nuffase hum búoh añil let an abaje sembe. Ban ᵽoᵽ ubbarum waw ni síbe sasu saamme n’garafen, sibaje gákanum gámah. Hani funah fanur barebare sijae ejow yal evagen, ᵽan siĉet ᵽe.
13 Porém Jacó lhe disse: Meu senhor sabe que estes meninos são tenros, e tenho comigo ovelhas e vacas de leite; se forçadas a caminhar demais um só dia, morrerão todos os rebanhos.
14 Yo eĉil me nimaŋe uyabom gayoŋ. Min ínje irukenul sukoreom ni guñolom min jújoul jatito-jatito, iki jutoli bo Seir. »
14 Passe meu senhor adiante de seu servo; eu seguirei guiando-as pouco a pouco, no passo do gado que me vai à frente e no passo dos meninos, até chegar a meu senhor, em Seir.
15 Naagol : « Ñer ᵽan ihali to guce ni buganom bugo jijaorulo me, min mbi gútinenuli. » Naagol : « Jamb’uyoh bo ! Samen gajamor gúni n’etulola, ᵽiloe. »
15 Respondeu Esaú: Então, permite que eu deixe contigo da gente que está comigo. Disse Jacó: Para quê? Basta que eu alcance mercê aos olhos de meu senhor.
16 Ñer Esau nabbañ dó ake búot mbaa Seir.
16 Assim, voltou Esaú aquele dia a Seir, pelo caminho por onde viera.
17 Sakob aĉila najow bi Sukot, bo nateᵽ me yaŋ bi ni o, nailen to ᵽoᵽ uteb mb’úni uner bi ni sukoreol. Yo eĉil me n’gusen tiñ tautu gajow gagu gaa Sukot (dóemme "uteb").
17 E Jacó partiu para Sucote, e edificou para si uma casa, e fez palhoças para o seu gado; por isso, o lugar se chamou Sucote.
18 Ᵽúrto, najow ak’aĉih apuñol n’ésuh yay yaa Siĉem ni mof mamu maa Kanaan. To ñer bújaorol, bainnulol me baubu Padan-Aram, bítij me. Min ailen to gúgulol lof ésuh yay.
18 Voltando de Padã-Arã, chegou Jacó são e salvo à cidade de Siquém, que está na terra de Canaã; e armou a sua tenda junto da cidade.
19 Nanom mof maumu to naamme n’guñen guñol Hamor, aju me Siĉem, butum ukib wono ekeme waa síralam.
19 A parte do campo, onde armara a sua tenda, ele a comprou dos filhos de Hamor, pai de Siquém, por cem peças de dinheiro.
20 Nailen to may físimenum navoh fo El Elohe Israel (dóemme "Aláemit aamme ala Israel").
20 E levantou ali um altar e lhe chamou Deus, o Deus de Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 33, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.