Gênesis 33
Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs ARIB
1 Ᵽúrto, Sakob najuh atiol Esau o n’éjoul ni buganol gaamme sikeme sibbagir (400). Naŋar guñolol agabor Lea, Raĉel ni urokail gaamme Biliha ni Siliᵽa, ánoan guñolol.
1 Levantou Jacó os olhos, e olhou, e eis que vinha Esaú, e quatrocentos homens com ele. Então repartiu os filhos entre Léia, e Raquel, e as duas servas.
2 Mb’aban naŋar Biliha ni Siliᵽa ni guñolil guyab gayoŋ ; Lea ni guñolol n’gurukenil, min Raĉel ni añolol Susef gúni gúsola.
2 Pôs as servas e seus filhos na frente, Léia e seus filhos atrás destes, e Raquel e José por últimos.
3 Mbiban, aĉila faŋaol nákail ayab gayoŋ. Min ásilen bi n’ettam ñono futoh ni ñúuba bi etoh bo atiol.
3 Mas ele mesmo passou adiante deles, e inclinou-se em terra sete vezes, até chegar perto de seu irmão.
4 Bare til no Esau ajugol me, nahat náteil iki guemor. Nálloŋol min gukaw bugo éubail.
4 Então Esaú correu-lhe ao encontro, abraçou-o, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou; e eles choraram.
5 Mbiban, Esau najuh waareaw ni uñiaw naagol : « Dáuru bugay guomme búsoli ? » Naagol : « Dáru guñolom bugo Aláemit asenom me. »
5 E levantando Esaú os olhos, viu as mulheres e os meninos, e perguntou: Quem são estes contigo? Respondeu-lhe Jacó: Os filhos que Deus bondosamente tem dado a teu servo.
6 Ñer urokaaw n’gúloful ni guñolil ró iki may gúsilen to.
6 Então chegaram-se as servas, elas e seus filhos, e inclinaram-se.
7 Ᵽúrto, Lea ni guñolol n’gúkail gukan mo may. Min Raĉel bugo ni Susef gúni gúsola.
7 Chegaram-se também Léia e seus filhos, e inclinaram-se; depois chegaram-se José e Raquel e se inclinaram.
8 Esau naagol : « Sukore sasu sammeŋ me so niemorulo me ni so baubu, bi wa me ᵽe ? » Naagol : « So ᵽe bi éjii, min mb’ujogom wári. »
8 Perguntou Esaú: Que queres dizer com todo este bando que tenho encontrado? Respondeu Jacó: Para achar graça aos olhos de meu senhor.
9 Naagol : « Atiom, fubajom fiᵽiloom. Ubaŋ wafi bi n’aw ! »
9 Mas Esaú disse: Tenho bastante, meu irmão; seja teu o que tens.
10 Sakob naagol : « Jamb’ukanom me ! Iní me uroŋutom n’ejoh ni fiiñ, uŋar wo níjiei me. Ejugomi énini ti ejuh buul Aláemit, mala min uyabom me wári.
10 Replicou-lhe Jacó: Não, mas se agora tenho achado graça aos teus olhos, aceita o presente da minha mão; porquanto tenho visto o teu rosto, como se tivesse visto o rosto de Deus, e tu te agradaste de mim.
11 Yo eĉil me neege uyab wo niboñuli me, mata Aláemit nakakan bulagoom bútuen min ibaj waf waw ᵽe wo nimaŋ me. » Min ahehoreol me, Esau ñer nahabo nayab.
11 Aceita, peço-te, o meu presente, que eu te trouxe; porque Deus tem sido bondoso para comigo, e porque tenho de tudo. E insistiu com ele, e ele o aceitou.
12 Ᵽúrto, naah Sakob : « Maer ñer uiyal nujaal ! Ᵽan ítineni. »
12 Então Esaú disse: Ponhamo-nos a caminho e vamos; eu irei adiante de ti.
13 Sakob naagol : « Atiom, nuffase hum búoh añil let an abaje sembe. Ban ᵽoᵽ ubbarum waw ni síbe sasu saamme n’garafen, sibaje gákanum gámah. Hani funah fanur barebare sijae ejow yal evagen, ᵽan siĉet ᵽe.
13 Respondeu-lhe Jacó: Meu senhor sabe que estes filhos são tenros, e que tenho comigo ovelhas e vacas de leite; se forem obrigadas a caminhar demais por um só dia, todo o rebanho morrerá.
14 Yo eĉil me nimaŋe uyabom gayoŋ. Min ínje irukenul sukoreom ni guñolom min jújoul jatito-jatito, iki jutoli bo Seir. »
14 Passe o meu senhor adiante de seu servo; e eu seguirei, conduzindo-os calmamente, conforme o passo do gado que está diante de mim, e conforme o passo dos meninos, até que chegue a meu senhor em Seir.
15 Naagol : « Ñer ᵽan ihali to guce ni buganom bugo jijaorulo me, min mbi gútinenuli. » Naagol : « Jamb’uyoh bo ! Samen gajamor gúni n’etulola, ᵽiloe. »
15 Ao que disse Esaú: Permite ao menos que eu deixe contigo alguns da minha gente. Replicou Jacó: Para que? Basta que eu ache graça aos olhos de meu senhor.
16 Ñer Esau nabbañ dó ake búot mbaa Seir.
16 Assim tornou Esaú aquele dia pelo seu caminho em direção a Seir.
17 Sakob aĉila najow bi Sukot, bo nateᵽ me yaŋ bi ni o, nailen to ᵽoᵽ uteb mb’úni uner bi ni sukoreol. Yo eĉil me n’gusen tiñ tautu gajow gagu gaa Sukot (dóemme "uteb").
17 Jacó, porém, partiu para Sucote, e edificou para si uma casa, e fez barracas para o seu gado; por isso o lugar se chama Sucote.
18 Ᵽúrto, najow ak’aĉih apuñol n’ésuh yay yaa Siĉem ni mof mamu maa Kanaan. To ñer bújaorol, bainnulol me baubu Padan-Aram, bítij me. Min ailen to gúgulol lof ésuh yay.
18 Depois chegou Jacó em paz à cidade de Siquém, que está na terra de Canaã, quando veio de Padã-Arã; e armou a sua tenda diante da cidade.
19 Nanom mof maumu to naamme n’guñen guñol Hamor, aju me Siĉem, butum ukib wono ekeme waa síralam.
19 E comprou a parte do campo, em que estendera a sua tenda, dos filhos de Hamor, pai de Siquém, por cem peças de dinheiro.
20 Nailen to may físimenum navoh fo El Elohe Israel (dóemme "Aláemit aamme ala Israel").
20 Então levantou ali um altar, e chamou-lhe o El-Eloé-Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 33, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.