Gênesis 33
Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs ARC
1 Ᵽúrto, Sakob najuh atiol Esau o n’éjoul ni buganol gaamme sikeme sibbagir (400). Naŋar guñolol agabor Lea, Raĉel ni urokail gaamme Biliha ni Siliᵽa, ánoan guñolol.
1 E levantou Jacó os olhos e olhou, e eis que vinha Esaú, e quatrocentos homens com ele. Então, repartiu os filhos entre Leia, e Raquel, e as duas servas.
2 Mb’aban naŋar Biliha ni Siliᵽa ni guñolil guyab gayoŋ ; Lea ni guñolol n’gurukenil, min Raĉel ni añolol Susef gúni gúsola.
2 E pôs as servas e seus filhos na frente e a Leia e a seus filhos, atrás; porém a Raquel e José, os derradeiros.
3 Mbiban, aĉila faŋaol nákail ayab gayoŋ. Min ásilen bi n’ettam ñono futoh ni ñúuba bi etoh bo atiol.
3 E ele mesmo passou adiante deles e inclinou-se à terra sete vezes, até que chegou a seu irmão.
4 Bare til no Esau ajugol me, nahat náteil iki guemor. Nálloŋol min gukaw bugo éubail.
4 Então, Esaú correu-lhe ao encontro e abraçou-o; e lançou-se sobre o seu pescoço e beijou-o; e choraram.
5 Mbiban, Esau najuh waareaw ni uñiaw naagol : « Dáuru bugay guomme búsoli ? » Naagol : « Dáru guñolom bugo Aláemit asenom me. »
5 Depois, levantou os seus olhos, e viu as mulheres e os meninos, e disse: Quem são estes contigo? E ele disse: Os filhos que Deus graciosamente tem dado a teu servo.
6 Ñer urokaaw n’gúloful ni guñolil ró iki may gúsilen to.
6 Então, chegaram as servas, elas e os seus filhos, e inclinaram-se.
7 Ᵽúrto, Lea ni guñolol n’gúkail gukan mo may. Min Raĉel bugo ni Susef gúni gúsola.
7 E chegou também Leia com seus filhos, e inclinaram-se; e, depois, chegaram José e Raquel e inclinaram-se.
8 Esau naagol : « Sukore sasu sammeŋ me so niemorulo me ni so baubu, bi wa me ᵽe ? » Naagol : « So ᵽe bi éjii, min mb’ujogom wári. »
8 E disse Esaú: De que te serve todo este bando que tenho encontrado? E ele disse: Para achar graça aos olhos de meu senhor.
9 Naagol : « Atiom, fubajom fiᵽiloom. Ubaŋ wafi bi n’aw ! »
9 Mas Esaú disse: Eu tenho bastante, meu irmão; seja para ti o que tens.
10 Sakob naagol : « Jamb’ukanom me ! Iní me uroŋutom n’ejoh ni fiiñ, uŋar wo níjiei me. Ejugomi énini ti ejuh buul Aláemit, mala min uyabom me wári.
10 Então, disse Jacó: Não! Se, agora, tenho achado graça a teus olhos, peço-te que tomes o meu presente da minha mão, porquanto tenho visto o teu rosto, como se tivesse visto o rosto de Deus; e tomaste contentamento em mim.
11 Yo eĉil me neege uyab wo niboñuli me, mata Aláemit nakakan bulagoom bútuen min ibaj waf waw ᵽe wo nimaŋ me. » Min ahehoreol me, Esau ñer nahabo nayab.
11 Toma, peço-te, a minha bênção, que te foi trazida; porque Deus graciosamente ma tem dado, e porque tenho de tudo. E instou com ele, até que a tomou.
12 Ᵽúrto, naah Sakob : « Maer ñer uiyal nujaal ! Ᵽan ítineni. »
12 E disse: Caminhemos, e andemos; e eu partirei adiante de ti.
13 Sakob naagol : « Atiom, nuffase hum búoh añil let an abaje sembe. Ban ᵽoᵽ ubbarum waw ni síbe sasu saamme n’garafen, sibaje gákanum gámah. Hani funah fanur barebare sijae ejow yal evagen, ᵽan siĉet ᵽe.
13 Porém ele lhe disse: Meu senhor sabe que estes filhos são tenros e que tenho comigo ovelhas e vacas de leite; se as afadigarem somente um dia, todo o rebanho morrerá.
14 Yo eĉil me nimaŋe uyabom gayoŋ. Min ínje irukenul sukoreom ni guñolom min jújoul jatito-jatito, iki jutoli bo Seir. »
14 Ora, passe o meu senhor diante da face de seu servo; e eu irei como guia pouco a pouco, conforme o passo do gado que está diante da minha face e conforme o passo dos meninos, até que chegue a meu senhor, em Seir.
15 Naagol : « Ñer ᵽan ihali to guce ni buganom bugo jijaorulo me, min mbi gútinenuli. » Naagol : « Jamb’uyoh bo ! Samen gajamor gúni n’etulola, ᵽiloe. »
15 E Esaú disse: Deixarei logo contigo desta gente que está comigo. E ele disse: Para que é isso? Basta que eu ache graça aos olhos de meu senhor.
16 Ñer Esau nabbañ dó ake búot mbaa Seir.
16 Assim, tornou Esaú aquele dia pelo seu caminho a Seir.
17 Sakob aĉila najow bi Sukot, bo nateᵽ me yaŋ bi ni o, nailen to ᵽoᵽ uteb mb’úni uner bi ni sukoreol. Yo eĉil me n’gusen tiñ tautu gajow gagu gaa Sukot (dóemme "uteb").
17 Jacó, porém, partiu para Sucote, e edificou para si uma casa, e fez cabanas para o seu gado; por isso, chamou o nome daquele lugar Sucote.
18 Ᵽúrto, najow ak’aĉih apuñol n’ésuh yay yaa Siĉem ni mof mamu maa Kanaan. To ñer bújaorol, bainnulol me baubu Padan-Aram, bítij me. Min ailen to gúgulol lof ésuh yay.
18 E chegou Jacó salvo à cidade de Siquém, que está na terra de Canaã, quando vinha de Padã-Arã; e fez o seu assento diante da cidade.
19 Nanom mof maumu to naamme n’guñen guñol Hamor, aju me Siĉem, butum ukib wono ekeme waa síralam.
19 E comprou uma parte do campo, em que estendera a sua tenda, da mão dos filhos de Hamor, pai de Siquém, por cem peças de dinheiro.
20 Nailen to may físimenum navoh fo El Elohe Israel (dóemme "Aláemit aamme ala Israel").
20 E levantou ali um altar e chamou-lhe Deus, o Deus de Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 33, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.