Gênesis 32

Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Tihalen fo, Laban nailo m’bujom mej, ak’atoh bo sújurol ni guñolil, nálloŋil, aban násonienil min aot.
1 Jacó também seguiu o seu caminho, e anjos de Deus vieram ao encontro dele.
2 Ᵽúrto, Sakob nafa bulagool. N’ejaol ni baj emalaka Aláemit gújoul bi eemor ni o.
2 Quando Jacó os avistou, disse: "Este é o exército de Deus! " Por isso deu àquele lugar o nome de Maanaim.
3 No najugil me, naah : « Dáuru funamo Aláemit. » Min avoh tiñ tautu Mahanaim (dóemme "gunamo gúuba").
3 Jacó mandou mensageiros adiante dele a seu irmão Esaú, na região de Seir, território de Edom.
4 Sakob naboñ uloba uhoŋen guyabol gayoŋ mbal atiol Esau baubu Seir ni mof mamu mal Edom,
4 E lhes ordenou: "Vocês dirão o seguinte ao meu senhor Esaú: assim diz teu servo Jacó: Morei na casa de Labão e com ele permaneci até agora.
5 naagil : « Mbi juoh Esau, ínje Sakob aamme amigelol, neege : “Nende Laban niomene bi maer.
5 Tenho bois e jumentos, ovelhas e cabras, servos e servas. Envio agora esta mensagem ao meu senhor, para que me recebas bem".
6 Nibaje síbe, musum, ubbarum, sijamen, umigel wáine ni waare. Niboñulo maa gahoŋen gauge gulobi min mb’ualenom n’gásumay.” »
6 Quando os mensageiros voltaram a Jacó, disseram-lhe: "Fomos até seu irmão Esaú, e ele está vindo ao seu encontro, com quatrocentos homens".
7 No uloba gahoŋen gagu gubbañulo me gutoh to Sakob, n’guogol : « Jujojow me ti maagen iki jutoh bo atii Esau. Kan til may aĉila umu n’éjoul mbal aw ni bugan gono sikeme sibbagir (400). »
7 Jacó encheu-se de medo e foi tomado de angústia. Então dividiu em dois grupos todos os que estavam com ele, bem como as ovelhas, as cabras, os bois, e os camelos,
8 Ñer gáholi gámah n’gunogenol. Naluj to náfaculor buganol akan guyoŋ gúuba. Naŋar may sihajol ᵽe bi ni suñokombool ró agabor sukore súuba,
8 pois assim pensou: "Se Esaú vier e atacar um dos grupos, o outro poderá escapar".
9 mata n’gaᵽinorol : mb’éni me Esau ban atigen fítiman fanur, fafu ni fuᵽah.
9 Então Jacó orou: "Ó Deus de meu pai Abraão, Deus de meu pai Isaque, ó Senhor que me disseste: ‘Volte para a sua terra e para os seus parentes e eu o farei prosperar’;
10 Naban náni n’galaw Aláemit naah : « Aw Atúla, Aláemit ala ᵽayom afan Aburaham ni ᵽayom Isak, aw uogom me mb’ibbañ bi ni mofom itoh bo fiilom, min ukanom maaro :
10 não sou digno de toda a bondade e lealdade com que trataste o teu servo. Quando atravessei o Jordão eu tinha apenas o meu cajado, mas agora possuo duas caravanas.
11 Nititie nár bi eyab gábbolii ni gamaŋi so nubaŋ me n’ínje aamme amigeli. No níᵽur me yaŋom bi épino fal fafu faa Suruden, fijigumom bare niogenene, ban maer ínje ume ni guyoŋom gúuba.
11 Livra-me, rogo-te, das mãos de meu irmão Esaú, porque tenho medo que ele venha nos atacar, tanto a mim como às mães e às crianças.
12 Uboket mb’uᵽagenom ínje baemorer ni atiom Esau, mata níholiholi jamb’ákail amugóli ínje ni waarom ni guñolom ᵽe.
12 Pois tu prometeste: ‘Esteja certo de que eu o farei prosperar e farei os seus descendentes tão numerosos como a areia do mar, que não se pode contar’ ".
13 Aw uogom me ᵽan ukanom maaro, ban nusenom gabugor gummeŋ ti fuus fo an ájuut me eᵽin. »
13 Depois de passar ali a noite, escolheu entre os seus rebanhos um presente para o seu irmão Esaú:
14 No nalaw me aban, narobo to bi gámori efuga yauyu. Mb’uĉiga ni bujom, náᵽuren sihajol sice bi éji atiol Esau :
14 duzentas cabras e vinte bodes, duzentas ovelhas e vinte carneiros,
15 sijamen saare sikeme súuba, gújehel gono ávi, ubbarum waare sikeme súuba, wáine ávi,
15 trinta fêmeas de camelo com seus filhotes, quarenta vacas e dez touros, vinte jumentas e dez jumentos.
16 suñokombo saare sono ávi ni guñen saam n’erafen muñol so, síbe saare úvi gúuba ni gújin guñen, musum maare mono ávi ni máine guñen.
16 Colocou cada rebanho sob o cuidado de um servo, e disse-lhes: "Vão à minha frente e mantenham certa distância entre um rebanho e outro".
17 Náfaculor so mukore-mukore ; jukore jánojan náᵽuren jo jala jo asen ace n’urokaol aogen. Aban naagil : « Jiyab gayoŋ, ban ni jihalor siᵽa. »
17 Ao que ia à frente deu a seguinte instrução: "Quando meu irmão Esaú encontrar-se com você e lhe perguntar: ‘A quem você pertence, para onde vai e de quem é todo este rebanho à sua frente? ’,
18 Natajen aah amundum me ayab gayoŋ : « No nujae me eemor n’atiom Esau min aroreni ay aamme afani, bay nujae, ni ᵽoᵽ ay aĉile jukore jauju jo núĉibbene me,
18 você responderá: É do teu servo Jacó. É um presente para o meu senhor Esaú; e ele mesmo está vindo atrás de nós".
19 mb’uogol : “Dáru ᵽe amigeli Sakob aĉil me, ban naage jukore jauju bi eseni ; o faŋaol umu n’éjoul búsololi.” »
19 Também instruiu o segundo, o terceiro e todos os outros que acompanhavam os rebanhos: "Digam também a mesma coisa a Esaú quando o encontrarem.
20 Nalob mo may bugagu ᵽe garukeneul me mamu mukore.
20 E acrescentem: Teu servo Jacó está vindo atrás de nós". Porque pensava: "Eu o apaziguarei com esses presentes que estou enviando antes de mim; mais tarde, quando eu o vir, talvez me receba".
21 Natajen aagil : « Jambi jújumor me eegol : “Amigeli Sakob faŋaol umu bo n’éjoul búsololi.” » Mata n’gaᵽinorol : áji me Esau mukore maumu, fiiñol ᵽan fualo ; min mb’ajoŋorol, ñace nayabol n’gásumay.
21 Assim os presentes de Jacó seguiram à sua frente; ele, porém, passou a noite no acampamento.
22 Ñer mukore mamu ni muyabol gayoŋ, min aĉila abbañ amor to efuga yauyu.
22 Naquela noite Jacó levantou-se, tomou suas duas mulheres, suas duas servas e seus onze filhos para atravessar o lugar de passagem do Jaboque.
23 — ausente —
23 Depois de havê-los feito atravessar o ribeiro, fez passar também tudo o que possuía.
24 — ausente —
24 E Jacó ficou sozinho. Então veio um homem que se pôs a lutar com ele até o amanhecer.
25 Min Sakob anamo bo nevonol. Ni baj ace atogol bo min gúkuj iki tinah túᵽurul.
25 Quando o homem viu que não poderia dominá-lo, tocou na articulação da coxa de Jacó, de forma que lhe deslocou a coxa, enquanto lutavam.
26 Aíne ahu no najuh me búoh alet n’ehek Sakob, nategol ni gátagit aijen.
26 Então o homem disse: "Deixe-me ir, pois o dia já desponta". Mas Jacó lhe respondeu: "Não te deixarei ir, a não ser que me abençoes".
27 Aban naagol : « Uhalom nijow, tinah túᵽullo ! » Sakob naagol : « Mat’ihali ró me nujow aw m’básonienutom. »
27 O homem lhe perguntou: "Qual é o seu nome? " "Jacó", respondeu ele.
28 Naagol : « Aw hereŋ gajai bu ? » Naagol : « Gajaom Sakob. »
28 Então disse o homem: "Seu nome não será mais Jacó, mas sim Israel, porque você lutou com Deus e com homens e venceu".
29 Aíne ahu naagol : « Maer mati gubbañ guvogi Sakob, ᵽan guvogi Israel. Mata nutaje ni bugan bugagu, nutaj ᵽoᵽ ni Aláemit, ban nuhekil ᵽe. » ("Israel" dóemme "ataj me n’Aláemit".)
29 Prosseguiu Jacó: "Peço-te que digas o teu nome". Mas ele respondeu: "Por que pergunta o meu nome? " E o abençoou ali.
30 Sakob naagol : « Aw may, uboket ugitenom gajai. » Naagol : « Wa uĉile numaŋ uffas gajaom ? » Min ásonienol to.
30 Jacó chamou àquele lugar Peniel, pois disse: "Vi a Deus face a face e, todavia, minha vida foi poupada".
31 Ñer Sakob naah : « Nijuge táh buul Aláemit, ban ínje ume aam to maa m’buroŋ. » Yo eĉil me navoh to Penuel (dóemme "buul Aláemit").
31 Ao nascer do sol atravessou Peniel, mancando por causa da coxa.
32 No tinah túᵽullo me, Sakob nápino gatuh gagu gaa Penuel, n’ejih ró mata gátagilol gaij me.
32 Por isso, até o dia de hoje, os israelitas não comem o músculo ligado à articulação do quadril, porque nesse músculo Jacó foi ferido.
33 Yo eĉil me bi jama bugaa Israel ndi gutiñ gaĉil gagu gajoh me éhoulorum yaa gátagit, mata ni gaĉil gaugu Sakob ábukeni me.
33 — ausente —

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.