Gênesis 32
Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs BKJ
1 Tihalen fo, Laban nailo m’bujom mej, ak’atoh bo sújurol ni guñolil, nálloŋil, aban násonienil min aot.
1 E Jacó foi no seu caminho, e os anjos de Deus o encontraram.
2 Ᵽúrto, Sakob nafa bulagool. N’ejaol ni baj emalaka Aláemit gújoul bi eemor ni o.
2 E quando Jacó os viu, ele disse: Este é o exército de Deus. E ele chamou o nome do lugar Maanaim.
3 No najugil me, naah : « Dáuru funamo Aláemit. » Min avoh tiñ tautu Mahanaim (dóemme "gunamo gúuba").
3 E Jacó enviou mensageiros adiante dele a Esaú, seu irmão, à terra de Seir, região de Edom.
4 Sakob naboñ uloba uhoŋen guyabol gayoŋ mbal atiol Esau baubu Seir ni mof mamu mal Edom,
4 E ele lhes ordenou, dizendo: Assim falareis a meu senhor Esaú: Teu servo Jacó diz assim: Eu habitei como peregrino com Labão, e fiquei lá até agora.
5 naagil : « Mbi juoh Esau, ínje Sakob aamme amigelol, neege : “Nende Laban niomene bi maer.
5 E eu tenho bois, e jumentos, rebanhos, e servos, e servas. E eu enviei para dizer a meu senhor para que eu encontre graça aos seus olhos.
6 Nibaje síbe, musum, ubbarum, sijamen, umigel wáine ni waare. Niboñulo maa gahoŋen gauge gulobi min mb’ualenom n’gásumay.” »
6 E os mensageiros retornaram a Jacó, dizendo: Nós chegamos ao teu irmão Esaú, e ele também vem para te encontrar, e quatrocentos homens com ele.
7 No uloba gahoŋen gagu gubbañulo me gutoh to Sakob, n’guogol : « Jujojow me ti maagen iki jutoh bo atii Esau. Kan til may aĉila umu n’éjoul mbal aw ni bugan gono sikeme sibbagir (400). »
7 Então Jacó ficou muito amedrontado e angustiado, e ele dividiu em dois bandos o povo que estava com ele, e os rebanhos, e o gado, e os camelos,
8 Ñer gáholi gámah n’gunogenol. Naluj to náfaculor buganol akan guyoŋ gúuba. Naŋar may sihajol ᵽe bi ni suñokombool ró agabor sukore súuba,
8 e ele disse: Se Esaú vier a um bando e o ferir, então o outro bando que sobrar escapará.
9 mata n’gaᵽinorol : mb’éni me Esau ban atigen fítiman fanur, fafu ni fuᵽah.
9 E Jacó disse: Ó Deus de meu pai Abraão, e Deus de meu pai Isaque, o SENHOR que disse a mim: Torna à tua terra, à tua parentela, e eu te tratarei bem.
10 Naban náni n’galaw Aláemit naah : « Aw Atúla, Aláemit ala ᵽayom afan Aburaham ni ᵽayom Isak, aw uogom me mb’ibbañ bi ni mofom itoh bo fiilom, min ukanom maaro :
10 Eu não sou digno da menor de todas as misericórdias, e de toda a verdade, que tu tens mostrado ao teu servo, porque com meu cajado passei este Jordão, e agora eu me tornei dois bandos.
11 Nititie nár bi eyab gábbolii ni gamaŋi so nubaŋ me n’ínje aamme amigeli. No níᵽur me yaŋom bi épino fal fafu faa Suruden, fijigumom bare niogenene, ban maer ínje ume ni guyoŋom gúuba.
11 Livra-me, rogo-te, da mão de meu irmão, da mão de Esaú, porque eu o temo, para que ele não venha e me fira, e a mãe com os filhos.
12 Uboket mb’uᵽagenom ínje baemorer ni atiom Esau, mata níholiholi jamb’ákail amugóli ínje ni waarom ni guñolom ᵽe.
12 E tu disseste: Eu certamente te farei bem, e farei tua semente como a areia do mar, que não pode ser enumerada por ser uma multidão.
13 Aw uogom me ᵽan ukanom maaro, ban nusenom gabugor gummeŋ ti fuus fo an ájuut me eᵽin. »
13 E ele pernoitou ali aquela mesma noite, e tomou do que veio à sua mão por presente para Esaú, seu irmão:
14 No nalaw me aban, narobo to bi gámori efuga yauyu. Mb’uĉiga ni bujom, náᵽuren sihajol sice bi éji atiol Esau :
14 duzentas cabras e vinte bodes, duzentas ovelhas e vinte carneiros,
15 sijamen saare sikeme súuba, gújehel gono ávi, ubbarum waare sikeme súuba, wáine ávi,
15 trinta camelas de leite com suas crias, quarenta vacas e dez novilhos, vinte jumentas e dez jumentinhos.
16 suñokombo saare sono ávi ni guñen saam n’erafen muñol so, síbe saare úvi gúuba ni gújin guñen, musum maare mono ávi ni máine guñen.
16 E ele os entregou na mão de seus servos, cada rebanho à parte, e disse a seus servos: Passai adiante de mim, e deixai espaço entre rebanho e rebanho.
17 Náfaculor so mukore-mukore ; jukore jánojan náᵽuren jo jala jo asen ace n’urokaol aogen. Aban naagil : « Jiyab gayoŋ, ban ni jihalor siᵽa. »
17 E ele ordenou ao primeiro, dizendo: Quando Esaú, meu irmão, te encontrar e te perguntar, dizendo: De quem és tu? E para onde vais? E de quem são estes diante de ti?
18 Natajen aah amundum me ayab gayoŋ : « No nujae me eemor n’atiom Esau min aroreni ay aamme afani, bay nujae, ni ᵽoᵽ ay aĉile jukore jauju jo núĉibbene me,
18 Então tu dirás: Eles são de teu servo Jacó. É um presente enviado ao meu senhor Esaú; e eis que ele também está atrás de nós.
19 mb’uogol : “Dáru ᵽe amigeli Sakob aĉil me, ban naage jukore jauju bi eseni ; o faŋaol umu n’éjoul búsololi.” »
19 E assim ele ordenou ao segundo, e ao terceiro, e a todos os que seguiram os rebanhos, dizendo: Desta maneira falareis a Esaú, quando o encontrardes.
20 Nalob mo may bugagu ᵽe garukeneul me mamu mukore.
20 E dizei além disso: Eis que teu servo Jacó está atrás de nós. Porque ele disse: Eu vou apaziguá-lo com o presente que vai adiante de mim, e depois eu verei a sua face, porventura ele me aceitará.
21 Natajen aagil : « Jambi jújumor me eegol : “Amigeli Sakob faŋaol umu bo n’éjoul búsololi.” » Mata n’gaᵽinorol : áji me Esau mukore maumu, fiiñol ᵽan fualo ; min mb’ajoŋorol, ñace nayabol n’gásumay.
21 Assim foi o presente antes dele, e ele mesmo pernoitou aquela noite no acampamento.
22 Ñer mukore mamu ni muyabol gayoŋ, min aĉila abbañ amor to efuga yauyu.
22 E ele levantou-se naquela noite, e tomou suas duas mulheres, e suas duas servas, e seus onze filhos, e passou o vau de Jaboque.
23 — ausente —
23 E ele os tomou, e os enviou a passar o ribeiro, e enviou o que ele tinha.
24 — ausente —
24 E Jacó foi deixado só. E ali lutou com ele um homem até o romper do dia.
25 Min Sakob anamo bo nevonol. Ni baj ace atogol bo min gúkuj iki tinah túᵽurul.
25 E quando este viu que não prevalecia contra ele, tocou a junta de sua coxa. E se desconjuntou a junta de sua coxa, enquanto lutava com ele.
26 Aíne ahu no najuh me búoh alet n’ehek Sakob, nategol ni gátagit aijen.
26 E ele disse: Deixa-me ir, pois o dia já rompe. E ele disse: Eu não te deixarei ir, a não ser que me abençoes.
27 Aban naagol : « Uhalom nijow, tinah túᵽullo ! » Sakob naagol : « Mat’ihali ró me nujow aw m’básonienutom. »
27 E ele lhe disse: Qual é o teu nome? E ele disse: Jacó.
28 Naagol : « Aw hereŋ gajai bu ? » Naagol : « Gajaom Sakob. »
28 E disse-lhe: Teu nome não será mais chamado Jacó, mas Israel, porque como um príncipe tu tens poder com Deus e com homens, e prevaleceste.
29 Aíne ahu naagol : « Maer mati gubbañ guvogi Sakob, ᵽan guvogi Israel. Mata nutaje ni bugan bugagu, nutaj ᵽoᵽ ni Aláemit, ban nuhekil ᵽe. » ("Israel" dóemme "ataj me n’Aláemit".)
29 E Jacó lhe perguntou, e disse: Dize-me, rogo-te, teu nome. E ele disse: Por que é que tu perguntas o meu nome? E ele o abençoou ali.
30 Sakob naagol : « Aw may, uboket ugitenom gajai. » Naagol : « Wa uĉile numaŋ uffas gajaom ? » Min ásonienol to.
30 E Jacó chamou o nome do lugar Peniel, pois eu tenho visto a Deus face a face, e a minha vida foi preservada.
31 Ñer Sakob naah : « Nijuge táh buul Aláemit, ban ínje ume aam to maa m’buroŋ. » Yo eĉil me navoh to Penuel (dóemme "buul Aláemit").
31 E quando ele passou por Peniel, o sol se levantou sobre ele, e ele manquejava da sua coxa.
32 No tinah túᵽullo me, Sakob nápino gatuh gagu gaa Penuel, n’ejih ró mata gátagilol gaij me.
32 Por isso os filhos de Israel não comem, até o dia de hoje, do nervo que está sobre a juntura da coxa, porque ele tocou a juntura da coxa de Jacó no tendão que se encolheu.
33 Yo eĉil me bi jama bugaa Israel ndi gutiñ gaĉil gagu gajoh me éhoulorum yaa gátagit, mata ni gaĉil gaugu Sakob ábukeni me.
33 — ausente —
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.