Gênesis 32
Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs ACF
1 Tihalen fo, Laban nailo m’bujom mej, ak’atoh bo sújurol ni guñolil, nálloŋil, aban násonienil min aot.
1 Jacó também seguiu o seu caminho, e encontraram-no os anjos de Deus.
2 Ᵽúrto, Sakob nafa bulagool. N’ejaol ni baj emalaka Aláemit gújoul bi eemor ni o.
2 E Jacó disse, quando os viu: Este é o exército de Deus. E chamou aquele lugar Maanaim.
3 No najugil me, naah : « Dáuru funamo Aláemit. » Min avoh tiñ tautu Mahanaim (dóemme "gunamo gúuba").
3 E enviou Jacó mensageiros adiante de si a Esaú, seu irmão, à terra de Seir, território de Edom.
4 Sakob naboñ uloba uhoŋen guyabol gayoŋ mbal atiol Esau baubu Seir ni mof mamu mal Edom,
4 E ordenou-lhes, dizendo: Assim direis a meu senhor Esaú: Assim diz Jacó, teu servo: Como peregrino morei com Labão, e me detive lá até agora;
5 naagil : « Mbi juoh Esau, ínje Sakob aamme amigelol, neege : “Nende Laban niomene bi maer.
5 E tenho bois e jumentos, ovelhas, e servos e servas; e enviei para o anunciar a meu senhor, para que ache graça em teus olhos.
6 Nibaje síbe, musum, ubbarum, sijamen, umigel wáine ni waare. Niboñulo maa gahoŋen gauge gulobi min mb’ualenom n’gásumay.” »
6 E os mensageiros voltaram a Jacó, dizendo: Fomos a teu irmão Esaú; e também ele vem para encontrar-te, e quatrocentos homens com ele.
7 No uloba gahoŋen gagu gubbañulo me gutoh to Sakob, n’guogol : « Jujojow me ti maagen iki jutoh bo atii Esau. Kan til may aĉila umu n’éjoul mbal aw ni bugan gono sikeme sibbagir (400). »
7 Então Jacó temeu muito e angustiou-se; e repartiu o povo que com ele estava, e as ovelhas, e as vacas, e os camelos, em dois bandos.
8 Ñer gáholi gámah n’gunogenol. Naluj to náfaculor buganol akan guyoŋ gúuba. Naŋar may sihajol ᵽe bi ni suñokombool ró agabor sukore súuba,
8 Porque dizia: Se Esaú vier a um bando e o ferir, o outro bando escapará.
9 mata n’gaᵽinorol : mb’éni me Esau ban atigen fítiman fanur, fafu ni fuᵽah.
9 Disse mais Jacó: Deus de meu pai Abraão, e Deus de meu pai Isaque, o Senhor, que me disseste: Torna-te à tua terra, e a tua parentela, e far-te-ei bem;
10 Naban náni n’galaw Aláemit naah : « Aw Atúla, Aláemit ala ᵽayom afan Aburaham ni ᵽayom Isak, aw uogom me mb’ibbañ bi ni mofom itoh bo fiilom, min ukanom maaro :
10 Menor sou eu que todas as beneficências, e que toda a fidelidade que fizeste ao teu servo; porque com meu cajado passei este Jordão, e agora me tornei em dois bandos.
11 Nititie nár bi eyab gábbolii ni gamaŋi so nubaŋ me n’ínje aamme amigeli. No níᵽur me yaŋom bi épino fal fafu faa Suruden, fijigumom bare niogenene, ban maer ínje ume ni guyoŋom gúuba.
11 Livra-me, peço-te, da mão de meu irmão, da mão de Esaú; porque eu o temo; porventura não venha, e me fira, e a mãe com os filhos.
12 Uboket mb’uᵽagenom ínje baemorer ni atiom Esau, mata níholiholi jamb’ákail amugóli ínje ni waarom ni guñolom ᵽe.
12 E tu o disseste: Certamente te farei bem, e farei a tua descendência como a areia do mar, que pela multidão não se pode contar.
13 Aw uogom me ᵽan ukanom maaro, ban nusenom gabugor gummeŋ ti fuus fo an ájuut me eᵽin. »
13 E passou ali aquela noite; e tomou do que lhe veio à sua mão, um presente para seu irmão Esaú:
14 No nalaw me aban, narobo to bi gámori efuga yauyu. Mb’uĉiga ni bujom, náᵽuren sihajol sice bi éji atiol Esau :
14 Duzentas cabras e vinte bodes; duzentas ovelhas e vinte carneiros;
15 sijamen saare sikeme súuba, gújehel gono ávi, ubbarum waare sikeme súuba, wáine ávi,
15 Trinta camelas de leite com suas crias, quarenta vacas e dez novilhos; vinte jumentas e dez jumentinhos;
16 suñokombo saare sono ávi ni guñen saam n’erafen muñol so, síbe saare úvi gúuba ni gújin guñen, musum maare mono ávi ni máine guñen.
16 E deu-os na mão dos seus servos, cada rebanho à parte, e disse a seus servos: Passai adiante de mim e ponde espaço entre rebanho e rebanho.
17 Náfaculor so mukore-mukore ; jukore jánojan náᵽuren jo jala jo asen ace n’urokaol aogen. Aban naagil : « Jiyab gayoŋ, ban ni jihalor siᵽa. »
17 E ordenou ao primeiro, dizendo: Quando Esaú, meu irmão, te encontrar, e te perguntar, dizendo: De quem és, e para onde vais, e de quem são estes diante de ti?
18 Natajen aah amundum me ayab gayoŋ : « No nujae me eemor n’atiom Esau min aroreni ay aamme afani, bay nujae, ni ᵽoᵽ ay aĉile jukore jauju jo núĉibbene me,
18 Então dirás: São de teu servo Jacó, presente que envia a meu senhor, a Esaú; e eis que ele mesmo vem também atrás de nós.
19 mb’uogol : “Dáru ᵽe amigeli Sakob aĉil me, ban naage jukore jauju bi eseni ; o faŋaol umu n’éjoul búsololi.” »
19 E ordenou também ao segundo, e ao terceiro, e a todos os que vinham atrás dos rebanhos, dizendo: Conforme a esta mesma palavra falareis a Esaú, quando o achardes.
20 Nalob mo may bugagu ᵽe garukeneul me mamu mukore.
20 E direis também: Eis que o teu servo Jacó vem atrás de nós. Porque dizia: Eu o aplacarei com o presente, que vai adiante de mim, e depois verei a sua face; porventura ele me aceitará.
21 Natajen aagil : « Jambi jújumor me eegol : “Amigeli Sakob faŋaol umu bo n’éjoul búsololi.” » Mata n’gaᵽinorol : áji me Esau mukore maumu, fiiñol ᵽan fualo ; min mb’ajoŋorol, ñace nayabol n’gásumay.
21 Assim, passou o presente adiante dele; ele, porém, passou aquela noite no arraial.
22 Ñer mukore mamu ni muyabol gayoŋ, min aĉila abbañ amor to efuga yauyu.
22 E levantou-se aquela mesma noite, e tomou as suas duas mulheres, e as suas duas servas, e os seus onze filhos, e passou o vau de Jaboque.
23 — ausente —
23 E tomou-os e fê-los passar o ribeiro; e fez passar tudo o que tinha.
24 — ausente —
24 Jacó, porém, ficou só; e lutou com ele um homem, até que a alva subiu.
25 Min Sakob anamo bo nevonol. Ni baj ace atogol bo min gúkuj iki tinah túᵽurul.
25 E vendo este que não prevalecia contra ele, tocou a juntura de sua coxa, e se deslocou a juntura da coxa de Jacó, lutando com ele.
26 Aíne ahu no najuh me búoh alet n’ehek Sakob, nategol ni gátagit aijen.
26 E disse: Deixa-me ir, porque já a alva subiu. Porém ele disse: Não te deixarei ir, se não me abençoares.
27 Aban naagol : « Uhalom nijow, tinah túᵽullo ! » Sakob naagol : « Mat’ihali ró me nujow aw m’básonienutom. »
27 E disse-lhe: Qual é o teu nome? E ele disse: Jacó.
28 Naagol : « Aw hereŋ gajai bu ? » Naagol : « Gajaom Sakob. »
28 Então disse: Não te chamarás mais Jacó, mas Israel; pois como príncipe lutaste com Deus e com os homens, e prevaleceste.
29 Aíne ahu naagol : « Maer mati gubbañ guvogi Sakob, ᵽan guvogi Israel. Mata nutaje ni bugan bugagu, nutaj ᵽoᵽ ni Aláemit, ban nuhekil ᵽe. » ("Israel" dóemme "ataj me n’Aláemit".)
29 E Jacó lhe perguntou, e disse: Dá-me, peço-te, a saber o teu nome. E disse: Por que perguntas pelo meu nome? E abençoou-o ali.
30 Sakob naagol : « Aw may, uboket ugitenom gajai. » Naagol : « Wa uĉile numaŋ uffas gajaom ? » Min ásonienol to.
30 E chamou Jacó o nome daquele lugar Peniel, porque dizia: Tenho visto a Deus face a face, e a minha alma foi salva.
31 Ñer Sakob naah : « Nijuge táh buul Aláemit, ban ínje ume aam to maa m’buroŋ. » Yo eĉil me navoh to Penuel (dóemme "buul Aláemit").
31 E saiu-lhe o sol, quando passou a Peniel; e manquejava da sua coxa.
32 No tinah túᵽullo me, Sakob nápino gatuh gagu gaa Penuel, n’ejih ró mata gátagilol gaij me.
32 Por isso os filhos de Israel não comem o nervo encolhido, que está sobre a juntura da coxa, até o dia de hoje; porquanto tocara a juntura da coxa de Jacó no nervo encolhido.
33 Yo eĉil me bi jama bugaa Israel ndi gutiñ gaĉil gagu gajoh me éhoulorum yaa gátagit, mata ni gaĉil gaugu Sakob ábukeni me.
33 — ausente —
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.