Gênesis 30
Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs VC
1 Raĉel no najuh me búoh ájuut asen Sakob añil, násilaet abbañen mbal atiol. Naah Sakob : « Ukanom min ibaj añil ! Let mo, ᵽan iĉet. »
1 Raquel, vendo que não dava filhos a Jacó, teve inveja de sua irmã: "Dá-me filhos, disse ela ao seu marido, senão morro!"
2 Sakob fiiñol ni fitiñ ak’aagol : « Injé iomme ᵽiaŋ Aláemit áfiri me gabugor ? »
2 E Jacó irritou-se com ela. "Acaso, disse ele, posso eu pôr-me no lugar de Deus que te recusou a fecundidade?"
3 Naagol : « Nemme mamu, ban iseni arokaom Biliha uyab mb’abajom uñil ! N’aĉila, ínje mb’íbajum me may añil. »
3 Ela respondeu: "Eis minha serva Bala: toma-a. Que ela dê à luz sobre os meus joelhos e assim, por ela, terei também filhos."
4 Ñer nasenol o ayab min gufilo.
4 Deu-lhe, pois, por mulher sua escrava Bala, da qual se aproximou Jacó.
5 Ban Biliha nateb ak’aalen, náŋarul Sakob júᵽur.
5 Bala concebeu e deu à luz um filho a Jacó.
6 Min Raĉel aah : « Aláemit nataliŋomtaliŋ, naun gaĉagorom, min asenom may añil. » Nakanol gajow gagu gaa Dan (dóemme "bataliŋ").
6 Disse então Raquel: "Deus fez-me justiça. Ele ouviu minha voz e deu-me um filho." Por isso ela o chamou Dã.
7 Biliha nabbañ aŋar far, nak’apegor náŋarul Sakob jice júᵽur.
7 Bala, escrava de Raquel, concebeu de novo e deu à luz um segundo filho a Jacó.
8 Raĉel naah : « Nitaje n’atiom mámah, ban nihekol. » Nakanol gajow gagu gaa Nafutali (dóemme "bútaj").
8 Raquel disse: "Lutei contra minha irmã junto de Deus, e venci!" E deu ao menino o nome de Neftali.
9 Lea no najuh me búoh alet n’ebbañ abaj añil, naŋar arokaol Siliᵽa asen may Sakob ayab.
9 Lia, vendo que não concebia mais, tomou sua escrava Zelfa e deu-a por mulher a Jacó.
10 No Siliᵽa asen me Sakob júᵽur,
10 Zelfa, escrava de Lia, deu à luz um filho a Jacó.
11 Lea naah : « Fubaŋom. » Nakan jo gajow gagu gaa Gad (dóemme "fubaŋom").
11 Lia disse: "Que sorte!" E chamou-o Gad.
12 Siliᵽa natajen asen Sakob áᵽur áuten.
12 Zelfa, escrava de Lia, deu à luz um segundo filho a Jacó.
13 Lea nabbañ aah : « Gásumay gámah ugu n’ínje, ban waareaw ᵽe gújue guoh maer níeloe. » Min akanol gajow gagu gaa Aser (dóemme "ésumay").
13 Lia disse: "Que felicidade! As mulheres me chamarão ditosa." E chamou-o Aser.
14 Funah fice, Ruben nake n’ulah waw bugan n’eᵽit ble yay. Náŋarul bo mitiñ mice munogor gujahata ákail asen jaol Lea. Ñer abelol Raĉel naagol : « Uboket újiom ni mitiñ maumu ! »
14 Um dia, por ocasião da ceifa, Rubem saiu ao campo e, tendo encontrado umas mandrágoras, levou-as à sua mãe Lia. Raquel disse a Lia: "Rogo-te que me dês as mandrágoras do teu filho."
15 Naagol : « Ᵽilouti min uramom me ánaine, numaŋe mul ubbañ uŋar mitiñ áᵽurom ! » Raĉel nábahulol aagol : « Iní me nusenom mo, ᵽan ihat Sakob min ámori n’aw efuga yauye ! » Naagol yoo.
15 Lia respondeu: "Já não é bastante o teres tomado meu marido, para que queiras ainda as mandrágoras do meu filho?" "Pois bem, tornou Raquel, em troca das mandrágoras do teu filho, que ele durma contigo esta noite."
16 Gállim Sakob o m’búolul n’ulah, Lea natey iki guemor naagol : « Jama n’ínje nuĉiggo, mata funah faufe nicamfocam abelom, min isenol me mitiñ añolom. » Ñer Sakob nák’ámori ni o efuga yauyu.
16 À noite, quando Jacó voltou do campo, Lia saiu-lhe ao encontro: "Vem comigo, disse-lhe ela, eu te aluguei em troca das mandrágoras do meu filho." E Jacó dormiu com ela aquela noite.
17 Ban Aláemit náttun galaw Lea min akanol ateb ak’aalen nasen Sakob júᵽur jutogen.
17 Deus ouviu Lia, que concebeu e deu à luz um quinto filho a Jacó.
18 Naah : « Aláemit nasenom bacamom, mala min isen me áinom arokaom ayab. » Nakanol gajow gagu gaa Isahar (dóemme "bacam").
18 "Deus, disse ela, recompensou-me por eu ter dado minha escrava ao meu marido." E o chamou Issacar.
19 Nabbañ ateb ak’aalen náŋarul áinol júᵽur júsola.
19 Lia concebeu ainda e deu à luz um sexto filho a Jacó.
20 Naah : « Aláemit nájiomji gáji gaaro. Ñañe áinom ᵽan amalenom, mata nisenol úᵽur gono futoh ni anur. » Nakanol gajow gagu gaa Sabuloŋ (dóemme "emalen").
20 E disse: "Deus deu-me um belo presente; agora meu marido habitará comigo, pois que lhe dei à luz seis filhos." E o chamou Zabulon.
21 Ᵽúrto, nabaj bájur nakanol gajow gagu gaa Dina.
21 Depois disso, deu à luz uma filha, a quem chamou Dina.
22 No ᵽúrto me, Aláemit nabil áttun galaw Raĉel min átojulol.
22 Lembrou-se Deus de Raquel, ouviu-a e tornou-a fecunda.
23 Naŋar far ak’apegor nabaj júᵽur. Naah : « Aláemit náᵽurenom ñusuom. »
23 Raquel concebeu e deu à luz um filho. "Deus, disse ela, tirou o meu opróbrio."
24 Nakanol gajow gagu gaa Susef (dóemme "mb’abbañ asen") naah : « Mbi Atúla aboket asenom ace añil ! »
24 E chamou-o José, dizendo: "Dê-me o Senhor ainda outro filho!"
25 No Susef abugi me aban, Sakob naah Laban : « Uhalom nike búot mbal ésugom.
25 Tendo Raquel dado à luz José, Jacó disse a Labão: "Deixa-me partir para a minha casa, na minha terra.
26 Mb’uhalom niŋar waarom ni guñolom, bugo niroki me molil, min jujow. Nujuge hum bu nirok me bi n’aw. »
26 Dá-me minhas mulheres e meus filhos, pelos quais te servi, a fim de que eu me vá; tu sabes quanto tempo servi em tua casa."
27 Naagol : « Nilai unamo tale utajen. Mata sínatiom sigitenomgiten búoh Atúla míya násonienumom.
27 Labão respondeu-lhe: "Se achei graça aos teus olho... reconheço que o Senhor me abençoou por causa de ti.
28 Yo eĉil me, ulobom wa numaŋe icami aw batajener urokom. »
28 Fixa-me o que devo dar-te, ajuntou ele, e dar-te-ei."
29 Naagol : « Aw nujuge bu niroki me iki ekorei efaŋ n’éjaloe.
29 Jacó disse-lhe: "Tu sabes como te tenho servido, e como aumentaram os teus rebanhos graças a mim.
30 Balama iĉigul, minde matiito nubajene, maer ekelo ekan ekore yámah. Wáfowaf wo nigore úiya, Atúla naremben to gañenol bi n’aw. Nay ᵽiaŋ ínje ijae me burok bi ni fuhoom ? »
30 Tinhas pouca coisa, antes de minha chegada, e tudo aumentou depois. O Senhor abençoou-te a cada um dos meus passos. Agora, quanto a mim, quando trabalharei eu para minha casa?"
31 Naagol : « Wa numaŋe icami ? » Naagol : « Ulet n’ecamom wáfowaf. Iní me numaŋe ukan wo nijae me eroreni, ᵽan ibbañ inamo min ikoñ sukorei ti no.
31 "Que te hei de dar?", disse Labão. Jacó respondeu: "Não me darás nada. Se aceitas o que te vou propor, continuarei a apascentar e guardar o teu rebanho.
32 Jama ᵽan iluj joon sihaj sasu so ᵽe. Ᵽan íᵽuren jala so sihaj sasu siaĉah sasu ni sabaj me úpar ; ᵽan íᵽunnor ᵽoᵽ ubbarum waw uus waw. Dó mb’éni me bacamom.
32 Vou hoje passar pelo meio de todos os teus rebanhos e pôr à parte, entre os cordeiros, todo o animal manchado, malhado ou negro, e entre as cabras, tudo o que é manchado ou malhado: isto será o meu salário.
33 Nánonan no numaŋe effas ter ínje an ala maagen, núkail uluj bacamom. Ejamen yánoyan yo nujae me etoh n’ekoreom, yaaĉahout ban nebajut gápar, ter gabbarum gánogan galet guus, nuffas búoh ínje íkuet so. »
33 Minha justiça testemunhará em meu favor para o futuro, quando vieres verificar o meu salário: tudo o que não for malhado ou manchado entre as cabras e negro entre os cordeiros, considerar-se-á como roubado."
34 Naagol : « Yoo, nimaŋe firimi. »
34 "Está bem, disse Labão, seja como dizes."
35 Funah faufu fanur fafu, Laban náni n’éᵽurenor gújehelol guaĉah gagu ni gabaj me úpar, sijamenol siaĉah sasu ni sabaj me úpar, ni ᵽoᵽ ubbarumol uus waw, min asen so úᵽurol gukoñ.
35 Naquele mesmo dia, pôs ele à parte os bodes malhados e manchados, todas as cabras malhadas ou manchadas, todas aquelas que estavam marcadas de branco, e todos os cordeiros negros; confiou-os aos seus filhos,
36 Naban nájaenumil gúrali Sakob, butum ejow gunah gúfaji ; min Sakob anamo to nakoñ saŋaño to me.
36 e pôs à distância de três dias de jornada entre ele e Jacó, o qual apascentava o resto do rebanho de Labão.
37 Ñer Sakob naᵽikul muan ununuh uce amilij, aban nave mo iki mátuene mamu múᵽurul.
37 Jacó tomou então varas verdes de álamo, de amendoeira e de plátano; tirou-lhes parte da casca, fazendo faixas brancas e deixando a nu o samo.
38 Naŋar mipil mamu mo nábilen me ahalen n’úremum waw, mata sihaj sasu nihi sivagevagen jijiŋ so bákaerul marem.
38 Colocou as varas assim preparadas sob os olhos das ovelhas, nas pias e nos bebedouros onde vinham beber. Indo a beber, entravam em calor.
39 Ñer síni me n’jijiŋ jaju, nihi suluj dó mipil mamu mábileni me. Yo eĉil me subugor me, ᵽan sibaj miñil mánie walalal, mamu muaĉaho, mice mitegor úpar.
39 E como entrassem no calor do coito diante dessas varas, concebiam cordeiros riscados, manchados e malhados.
40 Náfaculor ubbarum waw jala wo, aban nakan wo min uluj uus waw ni wáni me walalal waa Laban. Mamu naŋar me miñil mamu min aju ekoreol ébuli ni yaa Laban.
40 Jacó punha-os à parte, e voltava a face dos animais para o que era malhado e negro no rebanho de Labão. Constituiu assim rebanhos para si, que não se misturaram aos de Labão.
41 — ausente —
41 Além disso, Jacó só punha suas varas nos bebedouros sob os olhos das ovelhas em calor, a fim de que seu coito se fizesse perto das varas, quando se tratava de ovelhas vigorosas.
42 — ausente —
42 Quando eram fracas, não punha as varas, de sorte que os cordeiros raquíticos eram para Labão e os vigorosos para ele.
43 Mamu Sakob akan me asanum ala sihaj, nabaj may suñokombo ni musum, ni ᵽoᵽ umigel wáine ni waare.
43 Este homem tornou-se assim extremamente rico, e teve muitos rebanhos, escravas e escravos, camelos e jumentos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 30, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.